ตอนที่ 94

อนิเมะทีวีภาค 2 กำลังฉายอย่างยอดเยี่ยม!! เดือนนี้เริ่มต้นด้วยงานเลี้ยงส่งของปาร์ตี้ลิมิอา!

ที่โรงเตี๊ยมทวีเกะ

อาฮ่าๆ

ถึงกับจัดงานเลี้ยงให้พวกเราแบบส่วนตัวเลยนะ...

ก็แค่หาข้ออ้างเพื่ออยากดื่มเท่านั้นเอง

ใช่ค่ะ

เรียวกับเพื่อนๆ จะออกเดินทางตอนเที่ยงของวันพรุ่งนี้ใช่ไหม?

งั้นก็ดื่มได้จนถึงตอนเช้านะ!

เอ๊ะ?

ว่าแต่ ตอนท้ายสุดเราก็ไม่ได้เจอคุณนะคะ

นายท่านของคุณนูรุ...

คุณคุズノฮะเป็นคนแบบไหนกันแน่คะ?

อืมมม...ถ้าให้พูดสั้นๆ ก็คงเป็นคนที่ไม่สิ้นสุด...มั้ง

อย่าไปเป็นศัตรูกันนะ จะได้ไม่เกิดเรื่องไม่ดีล่ะ?

เป็นคนดีนะ~

คนที่มีระดับต่างกันมาทะเลาะกันก็มีแต่จะเสียประโยชน์เท่านั้นแหละนะ

ฮ่า...

ตัวแทนของสมาคมค้าขายคุズノฮะเนี่ย

ดูเหมือนคุณมิโอะกับคุณเบเรน รวมถึงพนักงานของสมาคมจะชื่นชอบมากเลยนะ

อยากจะไปพบคุณจริงๆ เลยล่ะ

ท่านเป็นคนที่ยอดเยี่ยมในฐานะผู้ใช้เวทมนตร์ด้วยนะ

ตัวผมเองนี่เทียบไม่ติดด้วยซ้ำไปเลยครับ

ถึงขนาดคุณฮาซาร์ลเลยเหรอครับ...

คือว่า... วันแรกที่เจอท่านนี่มีท่าทีที่ไม่สุภาพไปหน่อย

ต้องขอโทษจริงๆ นะครับ

การฝึกฝนในทุ่งรกร้างน่ะ

ผมได้ใช้ชีวิตอย่างเต็มเปี่ยมเลยครับเพราะพวกคุณ

ไม่หรอกครับ ไม่หรอก

แต่ว่า

คนที่ต้องขอโทษไม่ใช่ผมใช่ไหมครับ?

อื้อ

ทางนั้นคุณอัศวินของเรากำลังพยายามอย่างเต็มที่เลยครับ

ตอนนั้นต้องขอโทษด้วยจริงๆ นะ!

ความสามารถของคุณน่ะคู่ควรแก่การเคารพเลยนะ

จากนี้ไปขอให้เลิกมองด้วยสายตาที่ตัดสินคน

ให้เกียรติพวกคนแคระกับเอลฟ์ด้วย...

เดี๋ยวนะ คุณแคระก็มีคนที่แย่ๆ อยู่เหมือนกันนะ?

เอ๊ะ

เอลฟ์ก็เหมือนกันนะ

จริงๆ พวกเราเองก็มีพวกที่ไม่น่าคบเหมือนกันนี่นา!

ฮ่าๆๆ

สับสน

เอ๊ะ...?

หมายความว่ามีคนหลากหลายไม่ว่าจะเป็นเผ่าพันธุ์ไหนเลยสินะ

แม้แต่มนุษย์อย่างโทอา หรือฮาซารูที่ไม่มีอคติ... แล้วก็

ยังมีคนตรงไปตรงมาอย่างคุณด้วยนะ

คุณรันนี่น่า คุณลูอิซ่า...

สนิทกันมากเกินไปไหม?

แถมอีกอย่าง

ยังมีคนที่เหนือกว่ามาตรฐานอย่างคุณคุズノฮะด้วยนะ

เอ่อ... คุณคุズノฮะเป็นคนแบบไหนหรือครับ?

เหมือนก้อนเมฆ... อะไรทำนองนั้น

นุ่มฟูๆ เหมือนเอื้อมมือไปก็จะคว้าได้เลย แต่ว่า

เหมือนอยู่ไกลเกินเอื้อมเลยล่ะ

ฮ่า...

ดูเหมือนจะใจง่าย แต่จริงๆ แล้วเป็นคนที่เหลือเชื่อเลยสินะ

พรรคพวกของพวกเรานี่สุดยอดไปเลยใช่ไหมครับ?

โอ้ เป็นอะไรไปครับ ฮาซาร์ล

ครับ! เอาเหล้ามาให้แล้วครับ!

ดื่มกันเถอะ คุณเบลด้า!

...อ่า รับมากินเลย!

นี่ๆ มีใคร...

น้ำส้มสายชูที่เป็นของฝากที่ซื้อมาจากที่นั่น ไม่รู้จักเหรอครับ?

น้ำส้มสายชู!

เอ๊ะ? จะดื่มเหรอ!?

ขอโทษครับ ผิดไปหน่อย~

แหม... เด็กตัวเล็กๆ แบบนี้ ผ่านมาในทุ่งรกร้างได้เก่งจังเลยนะเนี่ย

สำ... รู้สึก... สำนึกใจจัง

เอ่อ...

! พวกนั้น...

ไม่เป็นไรหรอก

เพราะว่ามีสมาชิกสุดแกร่งของพรรคพวกเราอยู่ไง

เดี๋ยวค่อยไปซ้อมกันนะ

คุณลุงๆ ครับ?

รินอน!

ที่ได้รับการช่วยเหลือจากวิชาฟื้นฟูของคุณจาได้เยอะแยะเลยนะ

มาจากที่ไหนเหรอครับ ตัวโตๆ?

อึก

ทำไมต้องมองจากข้างบนด้วยนะ~?

พอมีคนลุกออกไปจากที่นั่งนิดหน่อย

อย่าดูถูกเพราะตัวเล็กสิ

ถ้าไม่มีผมกับคุณคุズノฮะ พวกพี่ๆ ก็คงจะไม่ได้อยู่ที่นี่แล้วนะตอนนี้!

อึก ลูกธนูพุ่งมา

อึก ลูกศรที่ปลิวมานั่น

นี่คุณคุズノฮะเป็นคนยังไงเหรอครับ?

ท่านเป็นผู้มีพระคุณต่อชีวิตพวกเราเลยนะ!

ท่านแข็งแกร่งและใจดีมากๆ เลยล่ะ!

ภายในเวลาไม่กี่เดือน ท่านก็กลายเป็นครอบครัวใหญ่ไปซะแล้ว...

คนส่วนใหญ่ที่อยู่ตรงนี้จะตามคุณฮิบิกิไปใช่ไหมครับ?

สมาคมนักผจญภัยคงร้องไห้เลยล่ะ

ถ้าพรรคพวกของพวกคุณอยู่ด้วยก็คงไม่เป็นไรหรอก

ที่ทวีเก็นก็มีพวกของคุณคุズノฮะอยู่ด้วยนะ

ในบรรดาคนที่ตัดสินใจจะตาม มีทั้งคนที่ได้รับความช่วยเหลือจากคุณฮิบิกิ

แล้วก็คนที่คล้อยตามแนวคิดของท่านด้วยนะ

คุณเองก็เป็นหนึ่งในนั้นใช่ไหมครับ คุณชีลี่

เปล่า แค่ว่าพวกนั้นมันปล่อยไว้เฉยๆ ไม่ได้อ่ะ...

เหมือนลูกเจี๊ยบในเปลือกเลย

อ่า ฮ่าๆ จริงด้วย

แต่พอคิดว่ามันอันตราย ก็เลยเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในเวลาไม่กี่เดือนก็มีแรงมาใกล้เคียงกับอันดับหนึ่งของที่นี่แล้ว

การได้สู้ไปด้วยกันมันรู้สึกโล่งใจดี

หรือจะบอกว่าดูแล้วไม่เบื่อเลยล่ะ

อ่า อันนั้นก็พอจะเข้าใจได้เหมือนกัน

แถมไอ้คิบงี่ยังเก่งเรื่องการดึงคนเข้ามาเกี่ยวข้องด้วยนะ

แม้แต่พวกนักผจญภัยที่ดูจะธรรมดาอย่างพวกเรา

ถ้าได้อยู่ด้วยกัน ก็รู้สึกเหมือนจะทำอะไรบางอย่างให้สำเร็จได้เลย

ฉันจะตามไปทุกที่ถ้าคุณซีลลี่ไปนะะะ

ถึงแม้ว่าในนั้นจะมีพวกแบบนี้อยู่บ้างก็ตาม

เอ๊ะ...? คุณตั้งใจจะทำให้เป็นภรรยาคนที่เท่าไหร่แล้วเหรอคะ

ที่ร็อทสการ์ด์มันอยู่ไกลนะ

คุณก็มีภรรยาอยู่ที่ต่างๆ กันนี่นา

ตอนนี้มีแค่ 5 คนเองนะ

ตอนนี้ก็แค่โอนเงินให้เท่านั้นเอง

ก็เพราะพวกคิบงิ้ลลี่นี่แหละ ถึงได้หาเงินได้เยอะในระยะเวลาสั้นๆ แบบนี้

พวกเด็กๆ ก็คงจะดีใจสินะ

ให้ตายสิ ไม่ใช่แค่โอนเงินนะ

บางทีก็ต้องไปเจอหน้าพวกเขาสักหน่อยสิ

...อ้าว? ตัวเอกคนสำคัญหายไปไหนแล้วนะ

ชานเมืองทวีเก

อันนี้เป็นของฝากให้คุณระเบิดวารีค่ะ

น้ำส้มสายชู...เหรอครับ?

มันลดลงไปหน่อยน่ะครับ...

ผมคิดว่ามันจะเข้ากันได้ดีกับมายองเนสที่สอนไปเมื่อคราวนะครับ

ถ้าแทนด้วยมะนาว...เอ่อ

ส่วนนี่เป็นสมุนไพรที่ดองกับสาหร่ายคอมบุครับ

ทำจากผลไม้รสเปรี้ยวจัดๆ ก็อร่อยเหมือนกันนะครับ

เพราะมายองเนสเป็นเครื่องปรุงสำหรับรับประทานสดนี่ครับ

ห้ามใช้พวกน้ำมันอุตสาหกรรมเด็ดขาดเลยนะครับ?

วัตถุดิบต้องเป็นของสด สะอาด และสามารถทานดิบได้นะครับ

น้ำมันอุตสาหกรรม...!

คุณรู้ได้ยังไงว่าผมใช้มันทำอาหาร!?

...คิดว่าจะเป็นแค่เรื่องล้อเล่นเอง...

...จะไม่ใช้แล้วอีกเด็ดขาดครับ...

ทำแบบนั้นเถอะครับ...

—แล้วเรื่องของก็คืออะไรเหรอครับ?

มีเรื่องที่ต้องเรียกมาที่แบบนี้หรือเปล่าคะ?

ก่อนอื่น ต้องขอบคุณคุณระเบิดวารีค่ะ

ถ้าพวกเราไม่ได้พบคุณ

พวกเราก็คงไม่ได้มีชีวิตอยู่อย่างที่เป็นอยู่ตอนนี้

...ค่ะ

ดินแดนรกร้างมันก็โหดร้ายกว่าที่คิดไว้เยอะเลยค่ะ

ดีใจจริงๆ ที่ได้เจอคุณระเบิดวารีนะคะ

ขอบคุณมากค่ะ

ไม่ถึงกับต้องกล่าวขอบคุณเลยหรอกครับ

เพราะว่าผมเองก็มีจุดมุ่งหมายเหมือนกัน

มันเป็นเรื่องของกันและกันนี่ครับ

ไม่หรอกค่ะ

อุปกรณ์ที่คุณตั้งใจทำให้ก็น่าทึ่งจริงๆ ค่ะ

ถึงแม้ว่าประสิทธิภาพของดาบจะยังดึงออกมาได้แค่ครึ่งเดียวก็ตาม...

คุณเบเรน

เขาก็รู้สึกผิดหวังแล้วว่า "ยังดึงกลไกออกมาไม่ได้อีกเหรอ"

การจะออกจากเมืองนี้ไปทั้งๆ ที่ยังมีภารกิจค้างคาอยู่

พูดตามตรงแล้วมันน่าเสียดายใจนะ

ถ้าเป็นคุณในตอนนี้

ไอ้ของเล่นระดับนั้นน่ะ รีบใช้มันให้คล่องเลยนะ

ถึงแม้จะไม่ต้องอยู่ที่นี่ คุณก็สามารถฝึกฝนได้อย่างเพียงพอแล้วล่ะ

อ่า ฮ่าๆ จะพยายามให้เต็มที่เลยค่ะ

...หรือว่ามีอีกเรื่องอีกอย่างไหมคะ

คุณมิโอะ

มาอยู่กับพวกเราหน่อยได้ไหมคะ?

ไม่อยากค่ะ

ตอบทันทีแบบไม่มีเวลาคิดเลยเหรอ!?

เอ่อ...

ช่วยคิดให้หน่อยได้ไหมคะ...!

เพราะว่าฉันมีคุณหนูอยู่แล้วค่ะ

ฉันแค่อยากอยู่เคียงข้างท่านคนนั้น

และทำตามบัญชาของท่านเท่านั้นเอง

งั้นคุณหนูคนนั้นก็มาด้วยได้ไหม

ไม่ได้ค่ะ

น่าหิวจัง!!

นั่นเป็นสิ่งที่ผม...อึก!

...เปล่าครับ...

มาถึงขั้นนี้แล้ว

อยากให้คุณปฏิบัติต่อผมในฐานะนักผจญภัยคนหนึ่ง ไม่ใช่ฮีโร่...นี่เอง

...ตัวอย่างเช่น ถ้าความปรารถนาของผมมันเกี่ยวกับโลกใบนี้

ถึงจะเป็นคุณชายสุดที่รักของคุณระเบิดวารี

ถึงแม้ว่าคุณคุซุโนะฮะจะเข้าไปพัวพันด้วยก็ตาม?

ถ้าเป็นเรื่องที่ผมตัวเล็กๆ แบบนี้พอจะช่วยอะไรได้บ้าง

คุณชายก็ย่อมทำอะไรบางอย่างได้อยู่แล้ว

นอกจากนั้น

โลกใบนี้มันไม่สำคัญอะไรกับผมเลย

สิ่งที่สำคัญมีแค่คุณชายเท่านั้น

...แน่ใจเหรอคะ

แน่ใจที่สุดเลยครับ

ให้ตายสิ ไม่เปลี่ยนใจแฮะ

คุณโทอาเองก็หัวเราะแห้งๆ ว่าระดับคุณต่างกันด้วยนะ

มิโอะกับคุณคุซุโนะฮะช่วยโลกได้เลยไม่ใช่เหรอคะ?

คุณมิโอะนี่หลงรักคุณชายขนาดนี้ได้ยังไงกันนะ...

คุณชาย

"เกิดอะไรขึ้นกับโลกใบนี้เนี่ย!

เฮ้อ...แน่ใจจริงๆ เหรอคะ

โดนปฏิเสธอย่างจังเลยสินะคะ

ฉันจะไม่ทำตามใคร นอกจากคุณชายคนนี้แล้วค่ะ

จอมหวานจังเลยนะ

ครับๆ ขอบคุณสำหรับอาหารมื้อนี้ครับ

เรื่องที่ต้องคุยกันก็จบตรงนี้แล้วครับ

ถ้างั้นคุณระเบิดวารี ผมกลับก่อนนะครับ

เออ ระวังตัวกลับบ้านนะ

...คราวหน้าก็มาที่ลิเมียด้วยนะครับ

ตอนนั้นผมจะ

จำสูตรอาหารเอาไว้นะครับ

อ้าว คืนนี้เรื่องราวที่น่าสนใจเป็นครั้งแรกเลย

จะจดจำไว้นะคะ

...คราวนี้จะลากนักผจญภัยเยอะๆ เข้าไปในสงครามเหรอ

ไม่ลังเลที่จะเสียสละเพื่อนพ้อง

เป็นผู้หญิงที่เย่อหยิ่งเหมือนเดิมเลยนะเนี่ย

ก็เพราะว่าเป็นแบบนั้นนี่เอง เลยถูกมิโอะปฏิเสธ...

นี่

เอ๊ะ ฉันเหรอคะ?

นาบัล!?

หวัดดี ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

เลิกโทษตัวเองด้วยหน้าฉันได้แล้ว

งั้นความฝันที่ผ่านมาของฉันก็คือ...

อย่าเอาแต่ตั้งคำถามกับตัวเองอยู่คนเดียวแบบนั้นสิ

ดังนั้นนายถึงต้องพึ่งพาพลังของทุกคนใช่ไหม?

สิ่งที่นายจะทำได้ด้วยตัวคนเดียวมันก็แค่เล็กน้อยเท่านั้นแหละ

นั่นเป็นเหตุผลที่ฉันมอบพลังให้แกไง

อย่าทำให้รู้สึกว่าการกระทำของฉันมันผิด

ฮีโร่เคียว

...อืม...

...ช่างเป็นความฝันที่สะดวกสบายอะไรเช่นนี้...

ร่างกายนี้ของฉันมันมีไว้เพื่อคนที่คอยสนับสนุนฉัน

นาบาล

เพื่อพิสูจน์ว่าคุณไม่ได้ผิด

ต่อให้จะถูกมองว่าหยิ่งผยองเพื่อเป้าหมาย ก็ไม่เป็นไร

ฉันจะทำสิ่งที่ฉันต้องทำให้สำเร็จให้ได้

ถึงจะมาช้าไปหน่อยก็ตาม

แน่ใจเหรอว่ามันดีจริงๆ น่ะ?

การผจญภัยในทุ่งรกร้างก็ไม่เลวนี่

แต่เพราะไม่มีความรู้ ก็เลยไม่มีทางอื่นนอกจากเป็นนักผจญภัยเพื่อหาเลี้ยงชีวิต

การปฏิรูปเพื่อคนอย่างพวกเรา...

การตามนายที่กำลังฝันแบบนั้นดูน่าสนใจกว่าอีกนะ

แต่ว่านะ หลังจากที่ยุติสงครามแล้ว

นายตั้งใจจะทำอะไรอย่างเป็นรูปธรรมล่ะ?

แล้วก็สำหรับเชื้อพระวงศ์ด้วย...

นอกจากนั้น ในหมู่ขุนนางที่เน่าเฟะ

ก็มีคนที่มีความคิดที่ดีอยู่บ้าง

ลูกของขุนนางคนนั้นยังเป็นนักเรียนอยู่ แต่พอจบแล้วจะขอความร่วมมือจากเขา

นายเองก็เป็นขุนนางเหมือนกันใช่ไหมล่ะ?

เป็นคุณหนูในตระกูลมาแต่กำเนิดนี่นา

ฟุฟุ เกือบแล้วนะ~

แต่ว่านะ ไม่ว่าจะในสงคราม หรือการปฏิรูป

ถ้าเทียบกับการไปสู้ภายใต้อาจารย์นักรบผู้กล้าคนไหนสักคน

การไปกับพวกนายดูจะไม่น่าเบื่อเลยนะ

แน่ใจเหรอคะ? เดี๋ยวจะเสียใจแน่ๆ เลยนะ

ก็เลยจะเสียใจอะไรล่ะ—...

นี่นะ

ฉัน

เป็นฮีโร่แห่งลิเมีย

มาตรวจดู

...ส่วนของสิ่งอำนวยความสะดวกที่จำเป็นก็สร้างเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ย่านการค้า

ตอนนี้กำลังปรับพื้นที่โดยแบ่งตามการใช้งานต่าง ๆ ค่ะ

ขนาดของเมืองนี่มันใหญ่เกินไปหน่อยไหม เมื่อเทียบกับจำนวนผู้อยู่อาศัยแล้ว?

และนี่คือพื้นที่เพาะปลูกทางการเกษตรค่ะ

ว้าว สวยจังเลยนะเนี่ย

ที่ที่พักการเพาะปลูก เราปลูกดอกกว้างและดอกบานไม่รู้โรยตามที่ท่านคุณชายสอนไว้ค่ะ

เพื่อพักให้แปลงผักได้พักผ่อน

นอกจากจะสวยแล้ว ยังเป็นที่สำหรับให้เด็กๆ เล่นด้วยนะคะ

และเมื่อทำการปรับปรุงตามที่คุณชิกสั่งการ

โดยพื้นฐานแล้ว พืชที่นี่จะเจริญเติบโตเร็วมาก

ตอนนี้ก็สามารถเก็บเกี่ยวได้เฉลี่ยประมาณ 2 สัปดาห์เลยค่ะ

เร่งการเพาะปลูกมากเกินไปแล้วนะ!

เร็วกว่าหัวไชเท้าสึยะอีกด้วย

ฮ่าๆ... สมกับเป็นคุณชิกจริงๆ นะ

ถอยออกมานิดนึงนะ...

ฉันก็เอาสิ่งที่ท่านคุณชายสอนมา

ก็แค่สรุปสิ่งที่สายดินทำได้แล้วบอกให้เหล่าโอ๊คทราบเท่านั้นเองค่ะ

ตอนนี้ก็เพียงพอต่อการพึ่งพาตนเองแล้ว แต่ยังมีแผนที่จะปรับปรุงต่อไปค่ะ

ได้ยินมาว่านอกจากการบรรยายของสถาบันแล้ว ยังรับผิดชอบทั้งเรื่องการบริหารของห้างร้านและการฝึกฝน

รวมถึงการวิจัยและพัฒนาอะไรต่าง ๆ อีกด้วยสินะ...

ดีใจนะที่ดูมีความกระตือรือร้น แต่ต้องนอนด้วยนะ?

คุณหนูคะ

เวลาที่รู้สึกว่าแม้แต่ตอนนอนก็ยังไม่อยากหยุด มันก็ไม่มีปัญหาต่อร่างกายหรอกนะคะ?

...หยุดพูดตลกแบบหน้าจริงจังได้ไหม?

นี่ คุณเอมะคะ

ถ้าไม่นอน คงจะแย่สินะ?

อ๊ะ นั่น...

อุฟุฟุฟุ...

ดูสิคะ คุณเอม่าก็กำลังทำงานอย่างหนักเลย

เอ่อ... คือว่านะคะ...

แบบนี้ การพึ่งพาตนเองด้านอาหารก็เพียงพอแล้ว

ในส่วนของเขตที่อยู่อาศัยก็ยังมีพื้นที่เหลือเฟือด้วยค่ะ

อ๊ะ คุณชายอีกแล้ว

ดังนั้น คุณชาย...

อ่า!

เรื่องที่ว่าหลายอย่างมันใหญ่เกินไปเมื่อเทียบกับจำนวนผู้อยู่อาศัย ก็เป็นเพราะเหตุผลนี้สินะ...

อืม ถ้างั้นก็ถึงเวลาแล้ว

ที่จะเพิ่มประชากรของอาคุขึ้นอีก!

ครั้งหน้า! เผ่าพันธุ์ใหม่ๆ จากดินแดนรกร้างจะทยอยปรากฏตัว!?