ตอนที่ 93

อนิเมะทีวีซีซั่นที่ 2 กำลังฉายยอดนิยม!! เจตนาที่แท้จริงของคำว่า "อยากเพิ่มพลังเวทย์ที่ใช้ได้" คืออะไร!?

เพิ่มพลังเวทย์เหรอ...

ธนาคารของมาโคโตะ

จะเริ่มที่ธนาคารเวทมนตร์ของมาโคโตะด้วยเหรอ?

จะยืมกับใครล่ะเนี่ย

หกเลยนะ

มีพลังเวทย์แล้ว ☑

พลังเวทย์มันเหมือนกับสกุลเงินสำหรับการใช้เวทมนตร์น่ะ

ก็มันเป็นเรื่องที่ว่า ถึงแม้จะมีเยอะกว่าผมอยู่แล้ว จะเพิ่มไปทำไมกันล่ะ

ดังนั้นสิ่งที่อยากรู้คือวิธีการจัดการมันต่างหาก!

อยากเพิ่มพลังเวทย์ที่สามารถใช้ได้ในคราวเดียวน่ะ

หมายถึงอยากเพิ่มพลังของคาถาใช่ไหม?

ก็...น่าจะเป็นอย่างนั้นล่ะมั้ง

ค่ำคืนที่ 93: "ซิสเตอร์มาตช์ปั๊มป์"

ต้นฉบับ: อาจารย์อะซึมิ เคย์ มังงะโดย โคโน โคโตระ

เกือบจะอนันต์เลยนะ

ตอนนี้พลังเวทย์ของผมรู้สึกว่าประสิทธิภาพในการปล่อยมันออกไปมันยังไม่ดีเท่าไหร่เลยครับ

...ที่นักเวทย์ทั่วไปทำเพื่อเพิ่มพลังของคาถาเนี่ย...

อืม

ก็คือเพิ่มเลเวลน่ะครับ

แม้ว่าเลเวลของผมจะยังไม่ขึ้นจากเลเวล 1 ก็ตาม

1 ติดตัว

จัดเตรียมอุปกรณ์ให้พร้อม

รู้สึกว่าอุปกรณ์ที่มีอยู่ก็ถือว่าเยอะแล้วนะ...

เป็นงานฝีมือของเอลดวาเลย

ทำสัญญากับเผ่าที่สูงกว่าตัวเองแล้วเป็นบริวาร

...แม้แต่โตโมะกับนุรุ ก็ยังเป็นสัญญาแห่งการปกครองอยู่นะ...

นับเป็นคู่แข่งได้ไหมล่ะ?

ทั้งหมดเลยครับ

เฮ้

ก็มันเป็นเรื่องจริงนี่นา

ก็มีแค่การเตรียมอุปกรณ์ หรือใช้เวทมนตร์เสริมหรือยารักษาเพื่อเพิ่มพลังของคาถา

หรือการเพิ่มเลเวลเพื่อเรียนรู้คาถาที่สูงขึ้นก็เท่านั้นแหละ

คาถาที่สูงขึ้นเหรอ... รู้สึกว่าการปรับเปลี่ยนคาถาไปก็ถึงขีดจำกัดแล้วสิ...

เรื่องการฝึกน้ำนี่ก็เป็นหนึ่งในเหตุผลที่มาที่เมืองสถาบันด้วยนะ

คือว่านะ... โดยพื้นฐานแล้ว การร่ายคาถาเนี่ย

มันเป็นตัวกำหนดพลัง ความกว้าง และผลของคาถานั่นแหละ

ถ้าจะเปรียบเทียบกับโคนิโรนะ

สำหรับแบบอุ่นๆ หรือแบบตุ๋น

สำหรับเรื่องพลังเนี่ย มันจะถูกกำหนดเป็นช่วงๆ ไปตามคาถาเลยครับ ตั้งแต่ 1 ถึง 10

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ไฟอ่อน 1, ไฟกลาง 1, ไฟแรง

ถ้าอย่างคุณชินบอกว่า "กำลังปล่อย" มันอ่อน หรือเข้ากันได้ไม่ดีกับคุณสมบัติ ก็จะอยู่ในช่วง 1 ถึง 4

ถ้าใช้ด้วยพลังโดยเฉลี่ย ก็จะมีพลังระดับ 5

สำหรับของทอด หรือของที่ใช้ไฟน้อย

ถ้าเข้ากันได้ดี ก็จะอยู่ในช่วงระหว่าง 6 ถึง 10 ครับ

สำหรับของทอดนี่นะ

ถึงแม้จะปรับเปลี่ยนยังไง กำลังปล่อย... พลังก็จะไม่เกิน 10 หรอก

มันคือบริดของคุณชินใช่ไหม? วิธีใช้มันแปลกเกินไปนะ

มันถูกปรับเปลี่ยนไปมาก จนแทบจะไม่เหลือเค้าเดิมแล้ว

ตอนที่ใช้ละลายเหล็กนี่สิ...

พลังมันไม่ใช่แค่เกิน 10 นะ แต่มันสูงแบบไม่มีเพดานเลยด้วยซ้ำ

เป็นเปลวไฟระดับเตาหลอมเลยนะ

นอกมาตรฐาน

เป็นสิ่งที่ปกติทำไม่ได้เลยนะ?

อืมมม...

ถึงอย่างนั้นตอนนี้ก็มีพลังเวทย์มากเกินความจำเป็นอยู่ดี

ค่าสูงสุดในการปล่อยพลัง

ถ้าใช้มันให้เป็นประโยชน์ได้ ก็คงจะสู้ได้ดีขึ้นนะ

ค่าพลังเวทย์สูงสุดกับพลังที่ปล่อยออกไปมันก็มีความเกี่ยวข้องกันอยู่ระดับหนึ่งน่ะนะ...

แต่ว่ามันเหมือนกับว่าแค่ค่าพลังเวทย์สูงสุดมันเพิ่มขึ้นมาเฉยๆ น่ะ

ดังนั้นก็เลยอยากจะเพิ่มค่าที่ปล่อยออกไปด้วยล่ะ

เพิ่มขึ้นมาเหรอ...

...จริงๆ แล้วนะ

ค่าพลังเวทย์สูงสุดกับพลังที่ปล่อยออกมาเนี่ย มันเป็นพรสวรรค์...คุณสมบัติที่ติดตัวมาแต่กำเนิดเลยนะ

คุณสมบัติ

ใช่แล้ว

ถึงจะใช้ทั้งชีวิตก็คงเปลี่ยนได้แค่ประมาณ 10-20% เท่านั้นแหละ

โดยปกติแล้ว

มันจะมีขีดจำกัดที่กำหนดไว้

โตโมะก็เคยพูดไว้แบบนั้นเหมือนกันนะ...

แต่ว่าน่าจะมีข้อยกเว้นอยู่ด้วยนะ...

ถ้าไปบอกที่ไหนว่า "ค่าสูงสุดของพลังเวทย์เพิ่มขึ้น" ล่ะก็

มันจะถูกเก็บไปวิเคราะห์และถูกผ่าเป็นชิ้นๆ เลยนะ

...แปร๊บ...

เขียนว่า "จริงจัง" ก็คือจริงนะเนี่ย

ถึงคุณชินจะโอเคก็เถอะนะ

แต่ว่าจริงๆ แล้วเพิ่มขึ้นได้ยังไงกันเชียว...

ถ้าคุณบอกผมนะ ไม่ว่าจะเป็นเงิน ของ หรือคนก็ตาม

ผมจ่ายให้เยอะเลยนะ?

คน...ถึงจะไม่ต้องการนะ

ก็แค่ฝึกยิงธนูเป็นกิจวัตรน่ะครับ

ดูเหมือนว่าจะเพิ่มขึ้นตอนที่ตั้งใจมีสมาธิลึกๆ เท่านั้นแหละ

...ห้ะ?

แล้วมันถึงเพิ่มค่าสูงสุดได้ด้วยเหรอ?

โตโมะบอกไว้แบบนั้นเอง

ลองให้ดูสักหน่อยได้ไหมครับ?

ตอนนี้โตโมะห้ามอยู่ แล้วก็มิโอะก็จะร้องไห้ด้วย...

ก็... ถ้ามีโอกาสเดี๋ยวก็...

น่าเสียดายจัง

ก็หวังใน "เดี๋ยว" นั้นแหละครับ

นี่ครับ

อะไรเหรอ?

เป็นรายการวิธีฝึกเพื่อเพิ่มพลังการปล่อยเวทย์เอาไว้คร่าวๆ ครับ

โอ้! มีนี่นา!

อย่าคาดหวังมากเกินไปนะ เพราะมันไม่ได้เพิ่มขึ้นมาให้เห็นชัดๆ หรอกนะ?

โอ้ ช่วยได้เยอะเลย! ขอบคุณนะ!

...อึ๊ก!

ไม่เป็นไรหรอก เรื่องแค่นี้เอง

แต่ว่าก็เป็นทั้งพ่อค้าและอาจารย์ด้วยนี่นา

น่าจะพักผ่อนสบายๆ ในช่วงปิดเทอมฤดูร้อนนะ

อา...

ผมรู้สึกว่าตื่นเต้นกับช่วงปิดเทอมฤดูร้อนเสมอว่าจะทำอะไรดี

พอได้เห็นบรรดานักเรียนก่อนปิดเทอม ก็รู้สึกคิดถึงขึ้นมานิดหน่อย

ผมเองก็ว่าจะลองพยายามดูบ้างนะ

...ก็ดีนะ

การได้หวนนึกถึงเรื่องราวในอดีตแบบนี้

ถึงจะไม่ใช่เรื่องเก่ามากแล้วก็เถอะนะ

ก็หวังว่าช่วงปิดเทอมฤดูร้อนของเธอจะเป็นช่วงเวลาที่แสนวิเศษนะ

งั้นไว้เจอกันอีกนะ

อืม ขอบคุณนะ คุณรุท

อ่า ถ้าเป็นคุณชินน่ะ ยินดีต้อนรับเสมอเลยนะ

ปาแวง

คิดถึง...สินะ

ในภายหลัง

เมืองภาพลวงตาแห่งท้องฟ้าชั้นบน

จากการสำรวจพบว่า การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศบนท้องฟ้าชั้นบนนั้น--

ประตูหมอกที่วากะเปิดเป็นลำดับสุดท้าย

นั่นก็ไม่ได้ปิดสนิทเสียทีเดียว

ฮ่าๆๆๆๆ

ถ้าหากว่ามีการทิ้งเครื่องหมายเพื่อให้เชื่อมต่อกับบริเวณนั้นทันที

สภาพอากาศก็จะเปลี่ยนไปตามพื้นที่นั้นๆ ครับ

ถ้าไม่ได้ทิ้งเครื่องหมายแล้วทำให้ประตูหายไปสนิท จะไม่มีผลกระทบใช่ไหมครับ?

ใช่ครับ

เป็นเพียงแค่การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยเท่านั้นเองครับ

ตอนนี้มันเชื่อมต่อกับพื้นที่ทุ่งโล่งที่ผมกับวากะพบกันครั้งแรก

สภาพอากาศก็ค่อนข้างสงบดีครับ

งั้นถ้าทิ้งเครื่องหมายประตูที่ร็อทซ์การ์ด สภาพอากาศก็จะกลายเป็นแบบกึ่งเขตร้อนใช่ไหมครับ

ว่าพื้นที่ไหนจะกลายเป็นสภาพอากาศแบบไหนนั้น

มีแผนว่าจะเก็บข้อมูลอย่างละเอียดและนำมาวิเคราะห์ต่อไปครับ

ถ้าหาจุดสำคัญเจอ ก็น่าจะสามารถหมุนเวียนตามฤดูกาลได้ครับ

กับฤดูสินะ?

เปล่าครับ ไม่ใช่ตัวผมเอง

ขอความร่วมมือจากคุณวาคาถึงการทิ้งตราประจำประตูไว้ด้วยนะครับ

อืม ฝ่ายการค้าของพวกเราก็... โรงเรียนปิดเทอมฤดูร้อน ลูกค้าก็ไม่เยอะด้วย

ผมเนี่ย "ปกติจะออกไปตระเวนเจรจาข้างนอก เลยส่วนใหญ่อยู่ไม่ประจำ"

ก็เลยกลายเป็นแบบนั้นไป

ช่วงปิดเทอมฤดูร้อนก็อยู่ตรงนี้ได้นานๆ ไม่เป็นปัญหาหรอกครับ

นานกว่าปกติ...!!

ถ้าอย่างนั้นก็จะจัดตารางเวลาในท้องฟ้าชั้นบนของคุณวาคาเท่าที่จะไม่เป็นการรบกวนมากที่สุดเลยนะครับ!!

เอ๊ะ อา อืม

เอ๊ะ อ่า อืม

งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ!

คุณเอมะนี่ตั้งใจจริงๆ นะ...

งั้นก็...

เพราะวากะเป็นเจ้าแห่งท้องฟ้าชั้นบนนี้ด้วยนี่นา

ดังนั้นมีเรื่องที่ต้องให้คุณตรวจสอบเยอะแยะเลย

มันเป็นความสามารถของทมะด้วยนี่นา เจ้าก็เป็นทมะก็ได้นี่นา

ผมไม่ได้คิดแบบนั้นนะ

ในเรื่องนั้นนะครับ...

มีเรื่องหนึ่งที่อยากจะสอบถามครับ

ตอนนี้ คุณโมเอะ ชิกิ สามารถเปิดประตูหมอกที่ทิ้งเครื่องหมายไว้ได้แล้วครับ

เหรอ คุณโมเอะด้วย

เรียนรู้เร็วกว่าคุณชิกิอีกนะเนี่ย

อึก...

สุดยอดเลยนะ

ก็...

เพราะเป็นส่วนหนึ่งของโทโมเอะนี่ครับ

ถ้าผมอนุญาตอีกหน่อย

คุณโมเอะสามารถสร้างประตูหมอกได้ด้วยตัวเองแล้วครับ

คุณโมเอะก็น่าจะทำได้แล้วล่ะครับ!

...

เป็นอะไรไป คุณชิกิ

ตัวเล็กลงเหรอ

เปล่าครับ คือว่า... เวทมนตร์เกี่ยวกับการเคลื่อนย้ายหรือมิติเนี่ย

ค่อนข้างจะไม่เก่งเท่าไหร่ครับ...

น่าประหลาดใจจัง

เหรอ คุณชิกเองก็มีจุดอ่อนอยู่ด้วยนี่นะ

...

ในอนาคต น่าจะเป็นประโยชน์ต่อการสำรวจบนท้องฟ้าชั้นบนด้วยสิ

ฝึกให้ทำได้แบบขอไปทีเรื่องการเคลื่อนย้ายระยะสั้นไว้ด้วยนะ?

อึก...ครับ รับทราบแล้วครับ...

คุณชิกก็มีภารกิจให้ต้องทำเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ

แล้วเรื่องที่อยากจะตรวจสอบน่ะคืออะไรครับ?

อา อิ๊

งั้นช่วยออกไปทางฝั่งทุ่งโล่งก่อนแล้วกันนะ

สิ่งที่อยากจะตรวจสอบน่ะคือ การแทรกแซงไปยังท้องฟ้าชั้นบนของเหล่าผู้ติดตาม ในกรณีที่ผมกับคุณวากะถูกจำกัดแยกกันครับ

ครับ

ผลลัพธ์

ถ้าทมะห้ามการแทรกแซงสู่ท้องฟ้าชั้นบน※ผมไม่ทำอะไร

ไม่รวมคุณโมเอะ ชิกิ

ประมาณนี้สินะครับ

ผ่ามิติของคุณโมเอะเพื่อบุกเข้าไป

ทมะห้าม ผมอนุญาต

ทุกคนเข้าไปได้

เสียเวลามากเกินไปแล้วนี่นา!

ฟ่าาาา

ขออนุญาตเข้าไป...

ทมะอนุญาต ผมห้าม

ไม่รวมคุณโมเอะ ชิกิ

ทะลุไม่ได้ครับ

ถึงผมจะห้าม ทมะก็ยังเข้าไปได้อยู่ไหมนะ

ไม่ครับ นี่มัน...

เป็นท้องฟ้าชั้นบนของมิติที่ว่างเปล่าดั้งเดิมครับ

เอ๊ะ

ตอนนี้ยังเข้าไปในท้องฟ้าชั้นบนไม่ได้ครับ

ว๊าาา มืดจังเลย

เอ่อ คือแบบว่า...

บนท้องฟ้าชั้นบน คุณวากะมีพลังจำกัดที่แข็งแกร่งกว่าคุณโทโมเอะสินะ

ดังนั้นก็คืออย่างนี้สินะครับ

ทั้งชื่อและตัวตน คุณวากะคือเจ้าแห่งท้องฟ้าชั้นบนสินะครับ!

เอ่อ...ก็คงเป็นแบบนั้นสินะครับ

...แต่ว่าทุกคนก็ทำเรื่องยุ่งยากต่างๆ

เพื่อพวกผมนี่เองสินะ

...เมื่อวันก่อนนี่คงจะพูดกับคุณโทโมเอะแรงไปหน่อยรึเปล่านะ...

เอ่อ...พวกคุณทุกคน...

...ไม่สิ ก็ยังไงก็...

?

อ๊ะ! ว่าแต่เรื่องการจำลองแกงกะหรี่น่ะ

นั่นมันเป็นการโยนภารกิจที่ค่อนข้างบ้าบิ่นเลยนะ

คือว่า...มันเคยสำเร็จได้แบบปาฏิหาริย์สักครั้งน่ะครับ

ถ้ามีอะไรให้ผมช่วยก็บอกได้เลยนะ

แต่ว่าคุณโมเอะซัดจนหมดเกลี้ยงเลย

เอ๊ะ ตอนนั้นเหรอครับ?

ก็เพราะว่านั่นน่ะสิ!

คุณไม่คิดว่า "ไม่มีสูตรไว้เลย เลยจำลองไม่ได้" เหรอครับ...

นี่มันไม่น่าเชื่อเลยนะครับ...

ครั้งต่อไปที่สำเร็จก็คงจะเป็นอีกครึ่งปีหรือหนึ่งปีล่ะมั้ง

งั้นเหรอครับ...

ผมเองก็คิดว่าอยากจะกินอีกครั้งนานแล้วเหมือนกัน

นิดหน่อยน่าเสียดายจัง

ฉัน...คือ...

อ๊ะ! ข้าวของคุณโมเอะอร่อยนะ ไม่ได้ไม่พอใจเลยนะ!

แค่นิดหน่อยมันคิดถึง...

ฉันทำอะไรลงไปเนี่ย...!!

โทโมเอะ?

...จะนำกระเพาะออกมาครับ

หา?

นะโย่...

อาจจะยังมีเครื่องเทศหลงเหลืออยู่สักเม็ดก็ได้นะครับ

ไม่มีทางสิ ใจเย็นๆ ก่อน!

ว๊า!!

กระเพาะของฉันน่ะฟื้นฟูได้ด้วยการเยียวยาขั้นสุดยอดนะ

ของคุณวากะ...

นี่ๆ หยุดก่อนเถอะ คุณโมเอะ...

ทั้งที่มันเป็นแกงกะหรี่เพื่อคุณวากะแท้ๆ เลยนะ!!

อ๊า! ไม่เลยนะกระเพาะ!!

ชิกิ! ฟื้นฟู!

คิซุโนะฮะ โชไค ร้านทวิเก้ โกดังเก็บของ

...จะไม่ก่อกวนอีกแล้วครับ จะชิมอะไรต้องเอ่ยปากก่อนเสมอครับ

อันดับแรกคือต้องฝึกฝนฝีมือการทำอาหารของตัวเอง ไม่ลืมพื้นฐาน และตั้งใจให้มากขึ้นไปอีก...

ส่วนวัตถุดิบ ก็จะตรวจสอบให้แน่ใจว่าคนสามารถกินได้เสมอครับ

เอ่อ... คุณโมเอะ เกิดอะไร ขึ้นเหรอครับ?

ผมเองครับ

เกี่ยวกับเรื่องแกงกะหรี่เมื่อวันก่อนน่ะครับ

หลังจากโดนคุณวากะตำหนิด้วยคำพูดที่หนักกว่าเดิมอีกน่ะครับ

กำลังสำนึกผิดอย่างหนักเลยล่ะครับ

เอ่อ...คุณคิซุโนะฮะสุดยอดเกินไปไหมครับ...?

โดนอะไรมาถึงขนาดนี้เนี่ย...

ก็ถือเป็นยาดีเพื่ออนาคตนี่นา

แล้วรายงานเป็นยังไงล่ะ?

ครับ

อันดับแรกคือเกี่ยวกับความผิดพลาดของพี่สาวเมื่อคราวก่อนน่ะครับ...

ขอรบกวนในส่วนของความสับสนนี้ด้วยครับ

!

!?

กลิ่นหอมหวานนี่...คือ...

นี่ ฟังให้ดีนะ!

ไม่เป็นไร แค่กำลังหลับอยู่เท่านั้นเองครับ

นี่คือการบังคับหลับของต้นเกรตามิใช่เหรอครับ

ใช่ครับ

ดูเหมือนว่าการคุ้มครองของต้นเกรตามันปรากฏออกมาเป็นสกิลติดตัวแล้วครับ

ตอนนี้แค่ทำให้หลับไปเฉยๆ ครับ

ถ้าฝึกฝนต่อไปก็น่าจะปรับระดับได้ด้วยนะครับ

โฮ่

นั่น...เป็นพลังที่ค่อนข้างอันตรายเลยนะ...

และอีกอย่างหนึ่ง

นี่คือเครื่องเทศอย่างหนึ่งที่ผมปรุงขึ้นมาเองครับ

ฮ๊ะ!

มันมีผลลบล้างสถานะผิดปกติได้แบบนี้ครับ

แล้วขึ้นอยู่กับการปรุงด้วย ก็จะได้รับผลในการฟื้นฟูด้วยนะครับ

คุณฮารุนะกับพวกเราทั้งสามคนออกไปข้างนอกด้วยกันครับ

เพิ่งรู้ตอนที่เราไปเก็บวัตถุดิบในถิ่นทุรกันดารครับ

งานก็มีตั้งเยอะแยะ ทำไมต้องให้มาปรุงเครื่องเทศด้วยเนี่ย

โครก

(บ่นเยอะจัง) เคมีม่าเหมือนกับคุณมินาโตะเลยนะครับ

ฮ๊ะ

หมายความว่า การปรุงเครื่องเทศกับยา มันคล้ายกันอย่างนั้นเหรอครับ...!?

※ไม่ได้บอกนะ

พี่สาว!?

มีอะไรทำงานขึ้นมาแล้ววว!!

แปลว่าเรื่องแกงกะหรี่ครั้งนั้นไม่ได้เสียเปล่าสินะ...

...พูดตามตรงนะ ค่อนข้างจะ

เผ็ดมากๆ เลยครับ

ก็เพราะอย่างนี้แหละ ถึงรู้สึกว่าเห็นทางที่ตัวเองควรจะไปแล้ว

ทางที่ควรไป...!!

เครื่องเทศพวกนี้ปรุงขึ้นจากวัตถุดิบที่ไม่เป็นอันตรายต่อร่างกายมนุษย์ครับ

พูดง่ายๆ คือ สามารถปรุงออกมาได้อย่างไม่น่าสงสัยต่อหน้าผู้อื่น

และตอนลอบสังหารก็จะไม่ทิ้งหลักฐานไว้เลย...

เพื่อที่จะเชี่ยวชาญการปรุงเครื่องเทศและเป็นนักฆ่าชั้นยอด

เพื่อที่จะได้เสิร์ฟอาหารอร่อยๆ ให้คุณวากะ

ฉันจะมุ่งสู่จุดสูงสุดของพ่อครัว!

เครื่องเทศในแกงกะหรี่เนื้อนี่ล้วนเป็นของดีต่อร่างกายทั้งนั้นเลยนะ

สรรพคุณก็เน้นไปทางฟื้นฟูและการสนับสนุนด้วย...

เงียบไว้ซะ

ถึงจะวิ่งไปในเส้นทางที่ตรงกันข้ามกับการลอบสังหารเลยก็เถอะ

ตอนนี้มันก็เข้ากันได้อย่างปาฏิหาริย์ อย่ามาทำลายมันนะ

อ๊ะ แล้วก็มีข้อมูลอีกอย่างเกี่ยวกับนักผจญภัยด้วยครับ

เร็วๆ นี้ที่ร้านทวิเก้...

นักผจญภัยส่วนใหญ่ที่เคยทำงานอยู่ในทุ่งรกร้างน่ะ

ดูเหมือนจะย้ายฐานมาที่ลิเมียแล้วครับ

นั่นอีกแล้ว...

พนักงานต้อนรับของกิลด์ถึงกับถอนใจเลยนะ

นักผจญภัยที่เป็นศูนย์กลางของเรื่องน่ะ

คุณโมเอะกำลังเรียนทำอาหารอยู่ด้วยนะ...

...เอ๊ะ?

ที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งชื่อโซอีเก้

ฟังนะ!

อ๊ะ คุณโมเอะ

วันนี้ได้ทำเครื่องปรุงที่เรียกว่ามายองเนส...

ฮิบิกิ

การจะจากคุณทวีเกะไปนี่เป็นเรื่องจริงเหรอครับ!?

อ๊ะ!

...ครับ มีคำสั่งให้กลับประเทศมาครับ...

แบบนั้นเหรอครับ...!

ยังไม่ได้เรียนรู้วิธีใช้ฝาปิดเลยด้วยซ้ำ...!

คุณมิโอะ...

...ระหว่างที่ยังไม่ได้กลับ ผมจะพยายามหาเวลาทำอาหารให้ได้มากที่สุดครับ

ดังนั้น คุณมิโอะ

ในค่ำคืนสุดท้าย

ขอคุยกับคุณสองคนได้ไหมครับ?

คำพูดที่ "อาจารย์" ผู้กำลังจะออกเดินทางฝากไว้คืออะไรกันนะ--!?