ตอนที่ 29

[วิทช์ริฟ]

มาถึงเมืองซูอิที่สัมผัสได้ถึงสายลมแล้ว!!

WORY

ตอนที่ 29

ช่วงเวลาอันสงบเงียบที่ค่อยๆ จางหายไป...

ขอบคุณมากนะ! ลาโรวด์!

อ้อ!

พวกเราจะไปส่งภาพให้เอง

ฝากถึงคุณเบราทลด้วยนะ

อ่า เข้าใจแล้ว!

ถึงแม้จะเป็นเวลาสั้นๆ แต่ก็ขอบคุณนะ!

อืม!

งั้น

เอ?

ตกใจเลย

ฉันกำลังจะพูดว่า 'งั้นเรามาตกลงสถานที่นัดพบกันดีไหม'

อยู่เลยนะ!?

ไม่นะ!! เดี๋ยวก่อน!!!

ง่ายเกินไปแล้วมั้ง!?

มะ...ไม่นะ นี่มันจบแล้วเหรอ?

แค่ส่งมาถึงตรงนี้ก็พอแล้ว

ถ้ามากกว่านี้ก็จะกลายเป็นเรื่องน่ารำคาญ

เดี๋ยวก่อนๆๆ!!

ก็หลังจากที่เกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นมาแล้ว

พวกเธอทำให้ฉันต้องลำบากใจแล้ว

ทั้งๆ ที่เราก็จับมือกันเพื่อเป้าหมายแล้วนะ!!

เหงาไม่ใช่เหรอ!!

ขออะไรหน่อยสิ

อย่างน้อยก็ส่งจดหมายมาหน่อยสิ จะได้รู้ที่อยู่...

แล้วนั่นก็ไม่ได้เหรอ

ไม่สิ...

ถึงจะรู้ว่ามันไม่ใช่เวลาแบบนั้น แต่ว่า...

งั้นมาพักที่เดียวกันไหม

ที่พักตรงโน้น

ในเมื่อเราได้เจอกันแล้วนี่นา

ไว้เจอกันนะ!

ขอบใจนะ!

พี่ชายตอนนี้มีแค่กิลล์นะ

ส่วนพวกเธอ... เอ่อ...

เอ๋

ลูกพี่ลูกน้อง!

งั้นนะ! ไว้เจอกัน!

ดูเหมือนพวกเราจะกลายเป็นญาติกันแล้วสิ

อยากจะแสดงความรู้สึกออกมาตรงไปตรงมาแบบนั้นบ้างจัง...

ของที่มาส่งค่ะ

ตรงนี้ใช่ไหม

อา...

คุณคนส่งของน่ารักจังเลยนะ

คนเดียวกับในรูปเลย

มาจากใครนะ?

เป็นของที่ส่งมาจากคุณคูลท์ในย่านเทเดค่ะ

ห๊ะ!?

มิเรีย! มิเรีย มานี่เร็ว!!!

นี่คุณ...?

กรี๊ด! นี่มันรูปเหมือนของเรานี่นา!

ดูเป็นคนที่มีชีวิตชีวามากกว่าที่คิดอีก

ดูดีจังเลย!

...

อืม...

...

คูลท์ส่งรูปมาให้เรานะ

จริงเหรอ!?

พวกเราก็แก่ตัวลงแล้วนี่นา

ตั้งแต่ช่วงก่อนที่สุขภาพจะทรุดลง

ลูกชายกับภรรยาก็ห้ามไม่ให้ออกไปข้างนอก

ระหว่างนั้น ซูอุยก็กลายเป็นแบบนี้ไปซะแล้ว

การส่งจดหมายตามคำสั่งของสำนักงานเฝ้าระวังเวทมนตร์ก็ลำบากเหมือนกัน

แต่ว่า...

ได้เห็นผลงานชิ้นใหม่ของคูลท์อีกแล้ว

ดีจัง...

ขอบคุณนะ

ที่มาส่งของให้ถึงที่แบบนี้

ค่ะ!

อา...

ของบ้านโรซ

งั้นพอได้ลายเซ็นแล้วพวกเราก็...

คุณเรย์แมน!

คาชิเอะจัง?

ไม่เห็นเลยนี่นา...

คุณไม่เห็นลูกสาวฉันเหรอ?

งั้นเจอกันใหม่นะ!

น่าจะเป็นคนแถวนี้มั้ง...?

อย่างนั้นเหรอ

ขอโทษนะคะ พอดีมีแขกมาบ้าน...

คาชิเอะนี่นา

บอกแล้วไงว่าช่วงเวลานี้อย่าออกไปข้างนอก

อืม...

ว่าไปแล้ว...ในเมืองคนน้อยจังเลยนะ

ได้ยินเรื่องควอเบลตาไหม?

ตอนนั้นเมืองก็วุ่นวายมากเลยนะ

ตอนนี้ทุกคนก็หลีกเลี่ยงการออกไปข้างนอกกัน

อยากให้กลับสู่ชีวิตปกติเร็วๆ จัง

ที่พวกนักเวทปรากฏตัวน่ะ

น่าจะมาจากป่าอีกฝั่งของซูอุยนะ

ดูเหมือนว่าชาวเมืองจะไม่รู้เรื่องที่ว่ามีจอมเวทหนีออกมาจากอาคารจัดการเลยสินะ

อืม...

เอาเป็นว่าหาที่คุยกันก่อนดีกว่า

ก็จริงด้วย

ที่สูงๆ นั่นน่าจะดีนะ

เพราะมันเปิดอยู่ ถ้ามีคนมาก็จะรู้ทันที

หะ...คน!?

โฮกยะ!!

ตั้งใจจนไม่ได้ยินเสียงฝีเท้าเลย...!!

ทำไม...! ปกติไม่มีใครมาเลยนะ

ไม่เป็นไรเหรอ...?

ค่อยๆ เดินไปนะ...

...เอ๊ะ?

มองดีๆ นี่ไม่ใช่คนในเมืองนี่นา...?

เย้...ดีจัง!!

อะไรเหรอ...?

เป็นไปได้ไหมว่าจะเป็น 'แคชิเอะ'จัง?

!!?

ทำไม...!?

ก็เมื่อกี้มีคุณแม่กำลังตามหาเด็กอยู่

ตอนนี้กำลังซ่อนตัวอยู่!

นั่นมันอะไรกัน...?

คุณ...คุณแม่น่ะ

อย่าบอกคุณแม่ว่าอยู่ที่นี่นะ!!

ตั้งแต่เมืองเริ่มวุ่นวาย

งานก็หยุดไป แม่ก็อยู่แต่ที่บ้าน

ก็ถูกบอกให้ช่วยงานบ้าน หรือไม่ก็ให้เรียนหนังสือ

ก็เลยทำอะไรที่ชอบไม่ได้

หนีออกจากบ้านเหรอ?

มะ...ไม่นะ!!

ก็เลยตัดสินใจเก็บตัวอยู่ข้างนอกที่ไม่มีใคร

อ๊ะ! คิดถึงจังเลย เกมกระดานนี่

เคยเล่นกับพี่ชายบ่อยๆ เลย

ก็เอาเกมมาด้วยเพื่อจะเก็บตัวนี่นา!!

ฉันทำอยู่คนเดียวนะ

เพราะไม่มีคู่ต่อสู้

พี่น้องสินะ...

จนคิดไม่ออกว่าจะใช้มือที่เพิ่งตีไปได้ดีกว่านี้

เลยเพื่อที่จะได้

คิด ฉันเลยยืนหงายหลังเพื่อดันเลือดขึ้นไปที่หัว

มันไม่ได้ผลตรงกันข้ามเหรอ?

แต่ลองวางไว้ตรงนี้ดูไหมคะ?

จริงด้วย... สีแดงมันถูกกดไว้เลยนี่นา

อาจจะดูเหมือนเป็นการเดินหมากที่แย่

แต่มันจะนำไปสู่ตรงนี้ ดังนั้นสีแดงยังไม่จบนะ

...!?

อะ...อย่างนั้นเหรอ!

ถ้างั้น...ตรงนี้ก็ทำแบบนี้

ครั้งต่อไปก็จะออกมาแบบนี้สินะ

!!!

ไม่เข้าใจเลยว่าพูดอะไรกัน...

ก็อย่างที่คิด...

ถ้าเล่นกับใครสักคน

ก็น่าสนุกดีนะ

เดี๋ยวก่อน...! อีกนิด...

ไปกันเถอะ

...ก็จริงนะ

มะ...ไม่เชิงว่าไม่ชอบหรอกนะ...

คาชิเอะจังไม่ชอบแม่เหรอ?

แม่คงเป็นห่วงอยู่

...

ถ้างั้นก็ควรกลับไปซะนะ

คุณแม่!!

มาอยู่ที่นี่ด้วยเหรอ!?

คาชิเอ้!?

...เมื่อกี้

หนีออกจากบ้านอีกแล้ว...

บอกให้ไปที่ไหนสักแห่งแล้วไม่ใช่เหรอ!?

จะกลับแล้ว

จะไม่กลับบ้านเด็ดขาด!!

ฉัน

จะเป็นลูกของพี่สาวคนนี้!!

วันนี้เป็นวันที่ 'ครอบครัว' มักจะเพิ่มขึ้น...?

สัปดาห์หน้าจะเผยแพร่ในวันที่ 1 มิ.ย. (พฤหัสบดี)!!