ตอนที่ 9

หะ...?

นี่จำได้ไหม?

ปราบโจรได้แล้ว...

เคยเห็นของแบบเดียวกัน

หรือรู้จักคนที่ทำ

เอาเป็นว่าอะไรก็ได้

ก็... ไม่รู้เลยครับ...

อย่างนั้นเหรอ

ขอโทษด้วยนะ

ทำอะไรอยู่ตั้งแต่เมื่อกี้?

นี่

จำสร้อยคอเส้นนี้ได้ไหม?

เฮ้ ตื่นได้แล้ว!!

ขอโทษนะ รบกวนรอสักครู่ได้ไหม?

ถามอีก 3 คนก็จะเสร็จแล้ว

เป็นสิ่งที่ลารอวดอยากรู้มากที่สุดเลยล่ะ

สร้อยคอนั่นคืออะไรเหรอ?

นั่นคือ...

ตอนที่ 9

สักวันหนึ่ง... ก็จะได้พบที่ทางของตัวเองในมุมใดมุมหนึ่งของโลก...

ว่ามีมาตั้งแต่เมื่อไหร่

ว่านี่คืออะไร

จำไม่ได้เลย

มีอย่างเดียวที่จำได้ก็คือสร้อยคอเส้นนี้

ห้ามปล่อยมันไปเด็ดขาด

เรื่อง 'ตัวฉัน' เหรอ?

เพราะถ้าได้รู้เรื่องนี้

ฉันอาจจะเข้าใจตัวเองขึ้นมาบ้างก็ได้

ครอบครัวของฉันน่ะ

เกิดที่ไหน

อะไรพวกนั้น

...ครอบครัวเหรอ?

คุณเบราทลไม่ใช่พ่อลูกกันเหรอ?

...ดูเหมือนจะเป็นอย่างนั้นเหรอ?

ไม่ใช่อะไรเหรอ?

เขาเป็นแค่เพื่อนร่วมงานเท่านั้น!!

จะเป็นพ่อลูกกันได้ยังไง!!

อย่างนั้นเหรอ... นึกว่า...

ฉันไม่มีคนในครอบครัวเลย

ไม่รู้จักหน้าหรือชื่อของครอบครัวด้วยซ้ำ

ไม่รู้อะไรเลยนอกจากสร้อยคอเส้นนี้

เลยพยายามถามคนเดินผ่านไปมา

ก็เลยระหว่างที่มาส่งของ

คนเดินผ่านไปมา...?

?

พวกแก

เคยเห็นอันนี้ไหม?

อันนี้...

ทำจากกระดาษเหรอ...?

ดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นสินะ?

ลองฉีกดูน่าจะเปิดได้นะ?

ลองทำดูก็ได้นะ

ได้เหรอ?

เอ๊ะ...? ไม่ขาดเลย

ให้ฉันลองด้วยสิ

ลองมาหลายอย่างแล้วนะ

ลองเอาไปแช่น้ำดู

ลองใช้มีดกรีดดู

แต่มันก็ไม่เป็นผลเลย

อา

เพราะงั้น

มัน...มันจิ้มเข้าแล้ว...

ขอโทษครับ! ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ!?

ไม่รู้ว่าทำไมถึงทิ้งของแบบนี้ไว้ให้ฉัน

ตั้งใจทิ้งไว้

มันต้องมีความหมายอะไรบางอย่างสิ

ม...ไม่เป็นไรน่า ก็เข้าใจแล้วนี่

นี่น่าจะไม่ใช่กระดาษแน่ๆ

สำหรับฉันแล้ว มันคือสิ่งที่สำคัญเป็นอันดับสองรองจากชีวิตเลยล่ะ

...อย่างนั้นเหรอ

หืม?

ของที่อยู่ตรงนี้ด้วย

ภาพวาดที่เราขนมาด้วย

สร้อยคอเส้นนั้นด้วย

สิ่งของที่ใครบางคนส่งให้ใครบางคน

ที่ฝากไว้กับคนส่งของ...

คนที่ปกป้องสัมภาระอันล้ำค่าชิ้นนั้นได้ก็คือ

พวกเราเท่านั้นนี่นา

เหตุผลที่ลารอวดจริงจังกับงาน

รู้สึกเข้าใจแล้ว

ใช่ไหม!?

ดูเหมือนจะไม่เข้าใจเลยนะ

ถึงอย่างนั้นก็เถอะ

เมื่อกี้ทำให้ประหลาดใจจริงๆ

สำหรับสิ่งที่ฉันตั้งใจจะทำแล้ว

ก็แค่มีความเชื่อเท่านั้นแหละ!

เข้าใจแล้ว

โจรจำนวนนั้นในพริบตาเดียว...

ไม่ใช่แค่คนส่งของธรรมดาๆ เลย...

อ่า...

เป็นผลมาจากงานก่อนๆ สินะ

งานก่อน...เหรอ?

หืม...?

เป็นอะไรไป? โจรอีกแล้วเหรอ?

เปล่า...

อ๊ะ

สำนักงานเฝ้าระวังเวทมนตร์สินะ

!

แถวนี้

มีทั้งโจรและพวกที่ไม่มีใบอนุญาตเดินเตร็ดเตร่อยู่

ทำงานหนักจังเลยนะครับ

ขอตรวจใบอนุญาตกับสัมภาระหน่อยนะครับ

ขอบคุณมากครับ

จะเช็คในรถม้าให้นะครับ

ใบอนุญาตของทุกคนครับ

ตั้งแต่เราออกจากฐานทัพแบบเงียบๆ

ที่ว่าพวกเราหนีไป

ก็ยังไม่แพร่ออกไปไหน

เรายังใช้ชื่อปลอมอยู่ด้วย

คงไม่เป็นไรหรอก...

เอ่อ...คือว่า...!

หรือว่า...

คุณคือคุณเบลาทรุล เททอมน่ะ

หรือเปล่าคะ?

คุณเบลาทรุลน่ะ!?

เอ๊ะ...?

?

อ่า... อ่า

เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้พบคุณค่ะ!!

จับมือกันหน่อยได้ไหม...!?

อะ...อะไรเหรอ?

รู้จักกันเหรอคะ?

เลิกเถอะน่า

ตอนนี้ฉันเป็นแค่คนส่งของ

ทำไมถึงเลิกทำไปได้ล่ะ!

ฉันฝันว่าได้ทำงานกับคุณ

แล้วก็มาเป็นเจ้าหน้าที่เฝ้าระวังได้!

ในสำนักตรวจตราเวทมนตร์

ผู้ตรวจการที่จับนักเวทได้มากที่สุด

เบรัตล เทททอม

ท่านคือวีรบุรุษของเรา

ศัตรูตัวฉกาจของนักเวท... พบกันครั้งหน้า วันที่ 1 (พฤหัสบดี)