ตอน 107: Chapter 107

ยาคุฮาเมไดรฟ์ ตอนจบ

ทางนี้จนถึงท้อง

แฮ่~ อี♡

ตอนขับรถ เป็นแมวที่ถูกยาคุเมะทิ้งไว้ แข็งแกร่งจริงนะเนี่ย!!

หน่อยยยยย!! ไม่มีใครจอดให้เลยสักคนนนน~!

ถึงจะอยู่ในสภาพที่ยั่วยวนขนาดนี้เชียว～! รถก็ไม่วิ่งผ่านเลย... ยาคุเมะ~~!!

นี่จ้ะ หยุดก่อนสิ~ ขอร้องล่ะ~~!!

อ๊ะ!

●●●●

ว๊ะ

จอดแล้ว

เอ่อ อะ... ขอบคุณมากครับ/ค่ะ...

●●●●

แย่แล้ว คนนี้ไม่พูดอะไรเลยตั้งแต่เมื่อกี้...

......

อ๊ะ!!

กรี๊ด

นะ อะไรกัน!?

●●●●

อะไรเนี่ย

ฮี้—

อ๊ะ เอ่อ เอ่อ... แค่ตรงนี้... ไม่เป็นไรหรอกครับ/ค่ะ!

●●●●

ที่เหลือก็... จะเดินกลับเองครับ/ค่ะ!

ซื่อตรงจัง...

อ๊ะ ขอบคุณมากเลยครับ/ค่ะ...

อ๊ะ นั่น... กุญแจ...

ปาก...

ให้ดูข้างในปากหน่อย...

เอ๊ะ?

เอ๊ะ...?

ข้างในปาก!!

ฮี้—งงงง

หะ ฮะ ดี

เอ่อ... คราวนี้ขอบคุณมากจริงๆ ครับ/ค่ะ

อืม...

ฮิ... เจอเรื่องแย่ๆ เข้าไป...

ฟุ

ฟุ

ฟู่ววว

โอ้!

แย่จัง ขอโทษด้วยนะ... พอดีมันสนุกไปหน่อย...

เออ เอาเถอะ ขึ้นมาก่อนสิ

● ● ● ● ● ●

ขอโทษนะ... โกรธเหรอ?

ว่าแต่... สำหรับคนเดินนี่เคลื่อนที่ได้เยอะเหมือนกันนะ

เป็นไปได้ไหมว่าไปโบกรถอยู่รึเปล่า?

ไม่ได้โบกซะหน่อย!!

วู้วว นั่นอะไรน่ะ

อย่าถ่ายในปากฉันเลยนะเอออออ

ก็บอกว่าไม่ได้โบกไง!!!

ฮะๆ...

ก็ถ่ายตอนขับรถอยู่ จะให้ถ่ายหน้าได้ไง โว้ย อย่าดิ้นสิ

หน้าเธอน่ะ

กรี๊ดดดดด

อาการหวาดผวาจากการถ่ายในปากที่ถูกจารึกไว้