ตอนที่ 131

การเรียนรู้ประวัติศาสตร์ เล่ม 5

ดูสิ ทำความเคารพแล้วขอข้าวเกรียบกวางนะ

จริงด้วย น่ารักจัง~

อ๊ะ ใช่ มีมาเต็มเลย

ดีจัง ฉันจะซื้อบ้าง

คุณยานิ นักเรียนรุ่นพี่ กำลังทำอะไรอยู่เหรอครับ!?

ถัดจากเกียวโต สถานที่ต่อไปคือ นารา ครับ

เอ๊ะ อะไรเหรอ

กวางเหรอ?

อ๊ะ ไม่ใช่คนเหรอ?

110 โย๊ะ

กำลังรับข้าวเกรียบอยู่น่ะครับ...

ช่างเป็นคนทะลึ่งตึงตังอะไรอย่างนี้...

ฉบับรวมเล่มล่าสุด เล่มที่สาม ออกแล้วนะ

เฮ้ย...

เหมียว

ข้าวเกรียบพวกนั้น เป็นของเรา

เจ้าอสูรกายสกปรกนี่!

แกทำอะไรอยู่?

ฉันน่ะ...

ราชาแห่งกวาง...!

นี่มันเขตแดนของเรานะ

ความไร้มารยาทของเผ่าสัตว์นี่ ข้าในฐานะกษัตริย์จะไม่อภัยเด็ดขาด...!

อยากได้ข้าวเกรียบเหรอ?

เฮ้... หยุดนะ...

!?

อย่าเอาอันนั้นมาอวดต่อหน้าข้าสิ...!

อาา~

ตัวมันก้มคำนับเองเลย~

อ๊ะ?

ว่าแต่ คุณรุ่นพี่ล่ะ?

คงไปอึมามั้ง

พวกเราเคยเป็นสิ่งมีชีวิตอันทรงเกียรติ

เหมียว

เมื่อนานมาแล้ว ทุกคนต่างก็มีสติปัญญาและความภาคภูมิที่สามารถครองจุดสูงสุดของระบบนิเวศได้...

เคยมีช่วงที่พวกเจ้า สัตว์มนุษย์ กำลังช่วงชิงความเป็นเจ้าแห่งอำนาจ...!

แต่แล้วทีละคนก็ค่อย ๆ สูญเสียสติปัญญาไป...

จนกลายเป็น สัตว์ ที่วิปริต แค่มาขอข้าวเกรียบ จากนักท่องเที่ยว

มันช่างน่าเศร้าเสียนี่กระไร...

พวกเราที่ฉลาดกว่าพวกเจ้าสัตว์มนุษย์มากนัก...

ตอนนี้...

ตัวที่มีสติปัญญา มีเพียงฉันคนเดียว...

และนั่นก็กำลังเพิ่มขึ้นทุกวัน เป็นเวลาที่เลือนรางไปเรื่อย ๆ

พวกเจ้าเนี่ย น่าอิจฉา

ถ้าต้องเป็นคนสุดท้าย...

เอาเป็นว่าสติปัญญาน่ะ...

ฉับ

เจ้า...

สัตว์มนุษย์เอ๋ย...

พวกเรามาจากที่ไหนกันนะ...

พวกเราจะไปที่ไหนกันนะ...

ฮะ...!

แย่แล้ว... หัวอีกแล้วสิ...

สติเริ่มเลือนรางแล้ว...!

...ลาก่อนนะ เจ้าเผ่าสัตว์เอ๋ย...!

พรึ่บ พรึ่บ พรึ่บ

อ๊ะ คุณยานิ อยู่ที่ไหนมาเหรอ~?

ไม่ปฏิเสธหรอกนะ น่าสงสารจัง

มีกวางน่าขยะแขยงอยู่ด้วยนะ เหมียว