ตอน 15: Chapter 15

ตัวเอง ไม่ได้ทำอะไรผิดเลยนะ!

พ่อคุณ

ปีนี้ฤดูกาลนี้มาถึงแล้วนะ ยิ้มๆ

ยานี่รสชาติเหมือนเซมบริเลย ไม่อยากกินจัง~

แค่ตรวจดูตู้จดหมายก็เก่งแล้วล่ะ นะ

ยา... มีไหมเหมียว?

จ๊อกวววววว

เป็นรุ่นน้อง เป็นเพื่อนบ้าน ก็ถือว่าก้ำกึ่งนะ นั่นแหละคือยาคุง

...ทำอะไรอยู่เหรอเหมียว?

อ๊ะ!?

เอ๊ะ คุณรุ่นพี่!?เป็นอะไรไปเหรอครับ!?

อยากกินยาป้องกันโรคสัตว์ร้าย ขอแต่น้ำหน่อยเหมียว... ยิ้มๆ

เอ๊ะ

อาาาาาาาาาาาาาา……

นี่มันยาป้องกันนี่นา?

อาฮะ

ก็ไม่ได้ฟังนี่นา ยิ้มๆ

นายก็ทำยาประหลาดอีกแล้วใช่ไหมเนี่ย...

ทำได้ไงล่ะ ก็ล้างเท้าแล้วนี่นะ รู้ใช่ไหม อ๊าาาาาาาา

ถ้าคุณรุ่นพี่ไม่เชื่อตัวเองนี่จะเหงาคนเดียวเลยนะ นึกว่าจะกลับตัวแล้วจะได้ใช้ชีวิตเหมือนคนอื่นซะอีก อ๊าาาาาาาา

เหมียว...

บัตรโทรศัพท์

ว่าแต่ ทำไมถึงสนใจตัวเองขนาดนั้นล่ะ...?

อ๊ะ! เป็นนายแน่ ๆ เลย เจ้ามาทริ! การปลอมตัวนี่สุดยอดไปเลยนะ ส่งคุณรุ่นพี่มาให้ฉันเดี๋ยวนี้!

ใจเย็นก่อนเหมียว หายใจเข้าลึก ๆ นะเหมียว

ยิ้มๆ...?

เพราะนาย ชีวิตของฉันมัน... อึก! เปิดเผยตัวออกมาเดี๋ยวนี้ ไอ้...!

หยุดนะ... เหมียว... นึม...!

เมี้ยววววว~

เรเบลิโอ!!

ยาคุง โชว์การพิสูจน์ความบริสุทธิ์ได้แย่สุด ๆ ไปเลย

เหมียว!

เหมียว!

........

เหมียว!?

......

นิกีย์

ยางุ

อ๊ะ! อะไรน่ะ!? นายตกลงมาจากไหน... เหมียวอาาาาาา

แมวร่วงลงมา เจ้ากุตาบารุ