ตอน 154: Chapter 154

อัลบั้มความทรงจำของทุกคน

ว้าว นี่คันไซจังเหรอ?

อ่า อันนี้สมัยมัธยมปีสองสินะ...

คิ้ว น่ารักจังเลย!

งาน発表ที่เต็มไปด้วยความเยาว์วัยอย่างเต็มที่เลย

นี่ทำตอนกำลังทรมานเหรอ?

ไม่ใช่สิ นี่คือ...

ที่เรียกว่า "ชาเลนจ์คาอึรุโกะ" น่ะ... ก็ทำบ่อยๆ เลยนะ

เล่มสี่เลย ตอนนี้เป๊ะเลย!!

บ้านเรามีแต่รูปโง่ๆ แบบนี้แหละ~

ดูใสซื่อดีจัง

อาฮะฮ่า

คนเรานี่มีประวัติเยอะจริงๆ เลยนะ

พี่สาวก็ให้ดูรูปเก่าๆ หน่อยสิ!

ห้องของเจ้าของบ้าน

ของฉันนี่แทบจะไม่มีหลงเหลือเลยล่ะ...

วางขายแล้ว!!

หืม? ค่อนข้างเป็นรูปเมื่อไม่นานมานี้เหรอ?

เอ่อ ก็ตอนอายุยี่สิบสี่น่ะ... รูปจากงาน冬コミ

ก็ไม่ค่อยเปลี่ยนเท่าไหร่เลยนะ...

เหมือนสาวในห้องนั่งเล่น ดูน่าขยะแขยงจังนะเหมียว

ว่าแต่ รูปของอาลุโกะจังมีไหม? เพื่อนสมัยมหาวิทยาลัยนี่นา

อ่า มีสิ

โกหก... ใครเนี่ย!?

นี่ตอนปีสอง ที่ยังรู้สึกตัวอยู่เลยนะ

...ไอ้หมอนั่นควรจะให้เลิกเหล้าซะตั้งแต่ตอนนี้เลยนะ...

น่าจะเป็นครั้งแรกที่เห็นเขาลืมตาขึ้นจริงๆ ด้วย

เข้าร่วมชมรมไร้สาระแล้วให้ดื่มเหล้าเนี่ยนะ...

พวกเราบอกให้เขาหยุดแล้วนะ...

ยาณิโกะมีอะไรบ้างไหมนะ?

ว้าว น่ารักจัง! คนข้างๆ นี่น้องสาวเหรอ?

ใช่แล้วล่ะ

เนียะฉลาด เลยต้องเป็นพี่สาวนะ

มีรูปสมัยอนุบาลที่ชิซุเอะส่งมานะ

ฉลาดเหรอ...?

รูปของคุณเจ้าของบ้านก็ให้ดูสิ

อ๊ะ อยากเห็นจัง!

ได้สิ...แต่ตัวฉันนี่เองก็แทบไม่มีรูปเหลือเลยนะ...

...อ้อ เจอแล้ว

รูปตอนที่ยังทำงานบริษัทอยู่

เดี๋ยวนะ มีคางด้วย ว้าว คุณเป็นอะไรไปเนี่ย!? เหมือนเป็นสิ่งมีชีวิตอีกแบบไปเลย!

มีขนด้วยนะเหมียว

เอ๋!? สุดยอดแมนมากเลยนี่นา! ต่อจากนี้ก็ได้นะ

ไม่สิ...ก็มีเรื่องราวต่างๆ น่ะ...

อาฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า

ฮ่าๆ หัวเราะแล้ว หัวเราะแล้ว...

อ่า ถ้าเป็นแบบนั้นล่ะก็

คุณไม่มีอัลบั้มตอนอยู่โรงเรียนมัธยมกับฮาเมโกะกับยาคุโกะเหรอ?

ว๊ะ อยากดูจังเลย~!

ไม่... ทำหายไปเลยล่ะ...

!?

ฮาเมะจังก็เก็บไว้ที่บ้านเกิดนะ~

เนียะมีรูปเหลืออยู่นะ

อ่า พวกเธอเรียนโรงเรียนเดียวกันนี่นา

ให้ดูๆ หน่อยสิ!

อ้าว น่าเสียดายจัง...

...หืม?

ตอนค่ายพักผ่อนร่วมชั้นปีหนึ่งกับปีสองน่ะ

ฉากของรันมัน ที่มุมห้อง ฮาเมะ-- สัปดาห์หน้าจะเป็นเรื่องราวอดีตของยาคุฮาเมะนะ

ไม่สิ...อันไหนกับอันไหนเหรอ?

อันนี้กับอันนี้สิ

ไม่ใช่เกมหาวูลลี่ซะหน่อยนะ...

ฟุบุคุ