ตอน 172: Chapter 172

บ้าระห่ำแบบไม่มีวันจบสิ้นเลยเนี่ย...!

ชมรมศิลปะของศูนย์วิจัยมัน

เอ๊ะ!?

มีดราก้อนเมเจอร์กับเซ็นโจะจังด้วยนะ...

ขอโทษนะที่มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่~...

ไม่จริงเลย! คุณทานากะเก่งมากเลยนะ! เข้ากับภาพเลย!

สามสามสาม

ทำไมน้องเอย์โกะถึงร้องไห้ล่ะ!?

ก็ขอโทษด้วยนะที่นี่เป็นครั้งแรกเลยที่ให้วาดรูปตัวละครเอง...

ซูมิจะนำมาให้เองเลยนะ!

อย่างนั้นเหรอ!

................

การวาดตัวละครของน้องเอย์โกะมันสนุกมากเลยนะ!

...นี่ คุณทานากะ

หรือว่า... เป็นไปได้นะ...

?

นี่คืองานโดจินชิเหรอ...

สามร้อยเล่มนี่ไม่น่าจะพอเลยนะ...?

ไม่หรอก

จริงเหรอ!? ใช่ไหม!? ใช่ที่สุดเลย!

ใช่ๆ! แล้วถ้าเพิ่มด้วย ค่าพิมพ์ก็จะถูกลงด้วยนะ!

ผมก็ว่า...

เอ๊ะ? จะเกินไหม!? จะแตะห้าร้อยเล่มเหรอ!?

รู้สึกมาตลอดเลย...!

เห้

พวกเธอสองคนทำงานโดจินชิสำหรับงานคอมมิคเลยเหรอ?

ใช่ค่ะ!

ผมจะวาดภาพประกอบให้เรื่องสั้นของคุณเอย์โกะเองครับ!

โอ้ ดีจังเลยนะ~

คิดถึงจังเลย~

สำหรับฉัน งานคอมมิคครั้งแรกก็เป็นความทรงจำตลอดไปเลยนะ

อาจารย์ทำหนังสือเล่มอะไรออกมาเหรอครับ!?

ค่ะ!

อ่า... มันเป็นหนังสือวาดเล่นๆ น่ะ

ถึงจะมีเรื่องวุ่นวายอยู่บ้าง แต่ตอนนี้วางแผนจะพิมพ์ไว้สามพันเล่มแล้วล่ะครับ!

แล้วพวกเธอสองคนวางแผนจะพิมพ์กี่เล่มล่ะ?

เอ๊ะ คุณพูดว่าอะไรเหรอ?

สามพันเล่มค่ะ!

なるほど! (นารุโฮะโด!)

...แล้วค่าพิมพ์ทั้งหมดจะอยู่ที่เท่าไหร่เหรอ?

ค่ะ!

ใช้ส่วนลดนักเรียน ส่วนลดจองล่วงหน้า แล้วก็ส่วนลดเผ่าสัตว์รวมกันแล้วเป็นสามแสนห้าหมื่นเยนค่ะ!

น่าจะพอครอบคลุมได้จากค่าช่วยสอนกับเงินอั่งเปาเก็บไว้ของอาจารย์แล้วล่ะค่ะ!

ส่วนลดเผ่าสัตว์เหรอ!?

ถ้าเราลดจำนวนหน้าลงในสองตอน ก็คงจะไหวอยู่หรอก!

งั้นเหรอเนี่ย

ถ้าขายเล่มละห้าร้อยเยน ก็จะได้กำไรห้าแสนเยนเลยนะ!

จะจองร้านดีๆ สำหรับงานเลี้ยงฉลองหน่อยไหม!?

...ว่าแต่ ขอให้บอกหน่อยได้ไหมว่ามันเป็นมายังไงถึงได้จำนวนนั้น...?

ตอนแรกตั้งเป้าไว้ที่สามร้อยเล่มจากยอดรวมผู้ติดตามในโซเชียลมีเดียค่ะ

ถึงแม้การคำนวณนั้นจะค่อนข้างแปลกๆ แต่ทำไมถึงเป็นสามพันเล่มล่ะคะ?

ก็เพราะว่าลูกค้าที่งานคอมมิคเฟสของคุณอาจารย์มีถึงหนึ่งแสนห้าหมื่นคนนี่คะ?

ถ้าคิดแบบประหยัดที่สุดว่าหนึ่งเปอร์เซ็นต์จะซื้อ ก็จะได้หนึ่งพันห้าร้อยเล่ม...!

ตามทางโรงพิมพ์มา ค่าใช้จ่ายไม่ค่อยต่างกันระหว่างสองพันเล่มกับสามพันเล่มเลยค่ะ เลย...

นี่นะ...

คือว่า...

มีเรื่องหนึ่งค่ะ

นีทเช่ผู้โด่งดังน่ะ...

ตอนอายุสี่สิบ เขาได้ออกหนังสือด้วยทุนตัวเองเป็นครั้งแรกเลยค่ะ...

คิดว่าเขาพิมพ์ไว้กี่เล่มเหรอคะ...?

สี่สิบเล่มค่ะ

ตามทฤษฎีหนึ่ง ค่ามัธยฐานของจำนวนที่ขายได้จากการร่วมงานคอมมิคเฟสครั้งแรกอยู่ที่แปดจุดห้าเล่มค่ะ...

●●●●●

ตอนแรกทุกคนก็เป็นแบบนั้นน่ะค่ะ...

เอ่อ นั่นหมายถึงว่าเรื่องที่ว่านักเรียนมัธยมไม่ค่อยควรหาเงินได้มากใช่ไหมคะ...?

เอ๊ะ!?

คุณนีทเช่เป็นชมรมแนวไหนเหรอคะ?

ไม่ใช่แบบนั้นสิ... ตอนแรกก็มีคนซื้อทีละน้อยๆ ค่อยๆ สะสมมานะ...

ให้ตายสิ... อาจารย์... คิดว่าหนังสือของเราจะขายไม่ได้เหรอ...!?

มันเป็นหนังสือที่ยอดเยี่ยมมากๆ เลยนะ...!

อ๊ะ... เปล่า แค่แบบตรงไปตรงมาขนาดนั้นน่ะ...

งั้นในสายตาของคุณอาจารย์แล้ว โอกาสที่หนังสือของเราจะขายได้สามพันเล่มเป็นเท่าไหร่ครับ!?

เอ๊ะ อะไรนะ? โอกาส...เหรอ?

...ซะ

...แล้ว

ประมาณ สามเปอร์เซ็นต์...ล่ะ?

หมายความว่า โอกาสโดนรางวัลมีสามในร้อยใช่ไหมคะ?

ไม่ดื้อดึงเท่ากาชาในเกมมือถือเลย!

ก็ยังเป็นศูนย์แหละ! โอกาสที่หนังสือของพวกเธอจะขายหมด

ศูนย์เปอร์เซ็นต์!

พวกเด็กนี่...

เอ๊ะ!?

ก็บอกแล้วไง ตอนแรกเนี่ย ไม่ใช่จำนวนเล่มที่จะขายได้ แต่คือ ประสบการณ์ในการออกหนังสือต่างหากที่ สำคัญนะ! เรื่องเงินน่ะ มันจะตามมาเองต่างหาก! ฉันเองก็เหมือนกันนะ...

เดี๋ยวก่อนนะ!? สายตาคู่นั้น! คงคิดในใจว่า "แต่ว่าอาจารย์ตอนนี้โดนแบนอยู่นี่นา..." ใช่ไหม!?

สองคนที่เป็นตัวแทนให้เกียรติอาจารย์โดยทำให้เป็นสามร้อยเล่ม

รอคอยช่วงฤดูร้อนได้เลยนะ!

เหลืออีก 38 วันถึงงานคอมมิค!