ตอน 21: Chapter 21

อัจฉริยะกับไอ้นี่มันห่างกันแค่เส้นยาแดงผ่าแปดนะ!

อเมริกา

หมดแก๊สไปหมดแล้วววว

เหมียวเป็นอัจฉริยะเลยนะ

ไอเดียเจ๋ง ๆ แค่หนึ่งเปอร์เซ็นต์ กับความอยากบุหรี่เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์

โอกาสมีแค่ครั้งเดียว...!

เมลาเมนี

รุ่นพี่ผอมลงจังเลย กินอะไรอยู่เหรอคะ?

แทบไม่ได้กินเลยนะ

ไม่มีเงินเหรอคะ?

ก็บอกว่ามีไม่ได้หรอกนะ

ไม่ทำงานเหรอคะ?

จะทำงาน... จะทำงานน่ะสิ...

แต่มันยังไม่ถึงเวลาน่ะสิ...

ร้านพาร์ทไทม์ของฉันเพิ่งได้นะ ไปด้วยกันไหมคะ?

เข้าใจว่ามันน่าเบื่อ แต่ถ้าไม่กินก็จะเป็นลมล้มพับหรอกนะ

...................

...ยาคุง

ดูเมฆก้อนนั้นสิเหมียว

นี่จะเป็นแบบนั้นเลยนะ

ตัวตนที่อิสระ ปราศจากการผูกมัดใด ๆ...

เหมียวอยากจะเป็นตัวตนแบบนั้นจังเลยนะ

ถึงจะหิวจนท้องร้อง แต่ก็ไม่สามารถช่วงชิงอิสระนั้นไปได้นะ...

......คา

เท่จังเลยค่ะ รุ่นพี่!

ถึงจะเป็นเมฆในท้องฟ้า สุดท้ายแล้วถ้าบุหรี่หมดก็น่าจะทำงานเหมือนกันนะ

อย่างนั้นเหรอ?

ดูสบาย ๆ แต่โคตรจะเจ๋งเลยค่ะ!

ถ้าถึงตอนนั้นก็ช่วยแนะนำร้านพาร์ทไทม์ให้ฟังหน่อยนะเหมียว

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ! ถ้าบอกมาจะจัดให้ทันทีเลยค่ะ!

วันนี้รุ่นพี่ดูเท่เหมือนตอนที่เพิ่งเจอกันเลยค่ะ!

กับรุ่นพี่ที่ไม่ถูกพันธนาการอะไรเหมือนเมฆบนท้องฟ้าแบบนี้~

ตัวเองนี่น่ะ ชื่นชม...

โอ้โหอออ! ยาคุง! เปิดหน่อยสิ! แนะนำงานให้หน่อยเหมียวออออออ!

นี่ๆ นอนอยู่เหรอ!? ห๊ะอ้าาา? อย่าบอกนะว่ากำลังเมายาอยู่!? รีบลุกขึ้นมาสิอออ!

แย่แล้ววววว! นึกว่าจะมีแล้วซะอีก ปกติมันเป็นสัปดาห์ที่แล้วซะอีกนะ!

ปิ๊งป่องปิ๊งป่องปิ

เกาะติดไม่ปล่อย

อยากได้เงินไปซื้อบุหรี่จังเลย!

เดี๋ยวนะ... รุ่นพี่ ตอนนี้มันกลางคืนแล้วนะ!

รีบๆ แนะนำงานที่ทำได้เดี๋ยวนี้แล้วให้ได้เงินรายวันมาให้ฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ‼

อา คนนี้ไม่ใช่เมฆนะ

ยาคุงคิดว่ามันเป็นควันน่ะ