ตอน 211: Chapter 211

จัมโบ้แมนมาร์กุโมะ

อันที่จริง ความเกียจคร้านนี่ก็ติดมาจากแม่ด้วย

เป็นวันที่ไม่มีแรงจังเลย...

ยานิโกะจังกลับมาแล้วแท้ๆ แต่ฉันก็เอาแต่นอนเรื่อยเปื่อย...

อาาา ทำข้าวกลางวันนี่มันน่าเบื่อจัง

อ๊ะ แมงมุม...

แถมยังดูดุๆ อีกด้วย...

น้องสาวฉันเกลียดแมงมุมมากๆ เลยนะ...

ถ้าไม่จัดการ เดี๋ยวจะถูกดุเอา

อ๊ะ แต่ก็ขี้เกียจเหมือนกัน... น่ารำคาญ...

ยานิโกะจัง ช่วยทำอะไรสักอย่างสิ~

เอ้ย!

?

จัมโบ้แมนมาร์กุโมะ

โอ๊ะโอ๋... ไม่ทันสังเกตเลย น่ารักจังเลยนะ~

เป็นแมงมุมที่ชอบเดินเพ่นพ่าน มีลำตัวกลมๆ แม้จะไม่ว่องไว แต่ก็มีพลังความทนทานสูง สามารถตามล่าเหยื่อได้อย่างไม่ลดละ เป็นแมลงที่มีประโยชน์ที่กำจัดยุงในบ้านจนหมด แล้วก็ค่อยๆ หายตัวไปอย่างเงียบๆ

ยานิโกะจัง อุชิโระอุชิโระ~

ฟุฟุ

นี่มันซื่อบื้อจริงๆ เลยนะ~

?

คล้ายใครกันนะเนี่ย?

อ๊ะ สังเกตเห็นแล้ว

ดี

เหมียว!

ฆ่าได้แล้ว!

นี่ๆ ยานิโกะจัง ไม่ได้นะ

กินแล้ว

เป๊าะซะสิ

เวอา

รอดแล้ววววว

นี่ แบ่งครึ่งให้

ออรินโกะ ชาคุชาคุมุกาเดะ

ออรินโกะ ชาคุชาคุมุกาเดะ

ทำอาหารเย็นนี่มันน่าเบื่อจังเลยนะ~

เหมียว!

เป็นอะไรไปจ๊ะ?

เป็นตะขาบขนาดกลาง ที่พบได้ทั่วไปในหลายพื้นที่ มีความยาวลำตัว ๘ ถึง ๑๒ เซนติเมตร มีแรงกัดที่แข็งแรงพอจะเคี้ยวเปลือกแอปเปิ้ลสีฟ้าให้แตกเป็นชิ้นๆ อีกทั้งยังมีพิษอ่อนๆ จึงต้องระวังเวลาสัมผัสด้วยมือเปล่า

จับตะขาบได้แล้ว เหมียว!

อ๊ะ นี่ๆ!

ไม่ได้นะ กินตะขาบเข้าล่ะ

มันมีพิษนะ~

ไม่นะ...

ต้องทำให้สุกให้ดีนะ~

ชิมมมมมม

ยิ้มแฉ่ง~♪

การได้ลิ้มรสแมลงก็เป็นช่วงเวลาอบอุ่นด้วยเหมือนกันนะ

๒๑๑ มก. สิ้นควัน