ตอน 240: Chapter 240

โรงงานเหมียวๆ

วัยเยาว์

พวกซุกซน ผู้รักหม้อหลอมฉัน！

เฮ้ ๆ ๆ เจ้าเหมียวน้อยหลงทาง พวกเจ้า...

รู้ไหมว่าที่นี่คือที่ไหน?

ร้องไห้ก็เงียบซะนะ...

เฮ้ แมวที่สุดในประวัติศาสตร์ที่มีสิบเอ็ดหน้า!!

นี่คืออาณาเขตของทีมผู้รักหม้อหลอมฉันนะ...

สถานที่อันตรายในเมืองนยางามิที่พวกเจ้าเดินเข้ามาโดยไม่รู้ตัว!

เมืองนยางามิเป็นผืนดินที่ผ่านการรวมตัวหลายครั้ง

ทว่าท่ามกลางยุคสมัยที่เรียกได้ว่าวุ่นวายนี้

ก็มีดินแดนบางส่วนที่ถูกทิ้งไว้เบื้องหลังเพราะความผิดพลาดเล็กน้อย

ที่นี่แหละ "เนโกะโนะชิตะ นิโชเมะ"

กลุ่มคนซนๆ ที่ดูแลเขตไร้กฎหมายนี้ ก็คือ "ยานจะโซคุ" แห่งไอโชกัตสึนั่นแหละ...!

ถ้าอยากจะผ่านที่นี่ ก็ต้องจ่ายค่าผ่านทางให้พวกเราสิ...

คนละสิบล้านเยนเลยนะ!

อืม...มันบ้าบอไปแล้ว!

พวกเราแค่อยากไปหาราชาแห่งพวกโอรุเท่านั้นเอง...

สาวน้อยหูแมว "บิโชโจ" แห่งสัปดาห์ละ 3 ตอน ที่เป็น "โคตะกุ" ตัวป่วนๆ มาปรากฏตัวในฟุกาชิเนโกะแล้วนะ!

นี่ๆ จุดหมายคือโจชิดะนี่เองเหรอ...

แบบนี้แล้ว จะปล่อยผ่านไปได้ยังไงกันล่ะ

ไม่นะ...

เฮ้ย แกนี่...

มาสูบตรงหน้าน้องแมวตัวนี้เลยสินะ...

ดูเหมือนอยากไปสู่ยมโลกสินะ?

ว๊ะ!

พวกเรานี่ แม้แต่จะไอออกมาก็ยังสูบไม่เข้าเลยนะ...!

1!

สมแล้วที่เป็นหัวหน้า! เจ๋งเป้งเลย!

คุกุ...

บุหรี่น่ะมันสัญลักษณ์ของ "ความเก๋า" เลยนะ

พวกเรานี่สูบมาตั้งแต่สามขวบแล้ว

อย่ามาดูถูกนะ?

มาแล้ว! การสูบบุหรี่ต่อเนื่องของหัวหน้า

การสูบแบบรัวๆ อันน่าทึ่ง...หลอดลมแข็งแกร่งเกินไป

ปุ๊ ปุ๊ ปุ๊ ปุ๊ ปุ๊

ควันของแกนี่มันแปลกจริงๆ นะ

หืม?

แกนี่สูบของงั้นรึ

ทำแบบนั้นกับหัวหน้าเนี่ยนะ...

ไอ้หมอนั่นตายแล้วล่ะ...

.......

ฉันเหรอที่กำลังสูบ?

นัตสึ นัตสึ นัตสึ นัตสึ

กัก

เอาหลักฐานอะไรมาล่ะ??

เหงื่อแตกเต็มเลย...

เฮ้ เจ้าสัตว์ประหลาดไร้ค่าผู้รักบุหรี่แมวตัวนี้ ไม่มีใครเอาชนะได้หรอก

แกปกติสูบอะไรอยู่เหรอ?

ฉันเลือกอันนี้เป็นทางเดียวเลยนะ!

เอ๊ะ? ก็...ก็อันของแกไง...

แคนพีซจ้า!!

เป็นแบบสำหรับหนึ่งสัปดาห์นะรู้ไหม?

ของแบบนี้หาได้ไม่ง่ายเลยนะ...?

นั่นมันไม่ใช่แคนพีซสิ มันเป็นแค่พีซธรรมดานะ

กระป๋องของกระป๋องนั้น ใส่ในกระป๋องของแคนพีซสิ

อ๊ะ...มะ...

แคะ...

เอ๊ะ

แคนพีซเหรอ...

ไม่ใช่พีซที่ตากแห้งหรอกเหรอ...

เสก

※ตากพีซเองที่บ้าน

บะ... บาโรอิรู้แล้วเว้ย~!

พวกเรานี่สูบตั้งแต่สามขวบแล้วนะโย่ววว!!

บุหรี่มวนแรกเอาอะไรมาล่ะ?

ลองดูแล้วนี่นาแก...!

เอ๊ะ!?

น้องสาวของยานิเนโกะที่เป็นพี่สาวคนนี้ ถึงจะเกลียดบุหรี่ แต่ก็รู้จักพวกพลูมนะ

ตอนที่แกอายุสามขวบ แกสูบยี่ห้ออะไรล่ะ?

ให้ตายสิวะ... ของที่ผ่านมามันถูกแคมพีซทำให้เงียบไปหมดแล้ว

...!!

นอกจากนั้นก็ไม่รู้เว้ย...!

จำให้ได้สิ... ชั้นวางในร้านสะดวกซื้อ...!

ที่เขี่ยบุหรี่ของคุณลุง...!

พึ...พรูมเทค...!

15 มิลลิเลย...!

พรูมเทค...?

ฟุฟุ

ขอโทษครับ

อ้าา!? แกเป็นใครวะ!?

พรูมเทคออกวางขายมาได้ประมาณห้าปีแล้วนะ

แกแปดขวบเหรอ?

เอ๊ะ! อ้าาาาาาาาา!?

ก็แน่นอนอยู่แล้วแก! เพราะว่าคุณลุงของฉันมีส่วนร่วมในการพัฒนาอยู่น่ะสิ~~! ตั้งแต่ก่อนจะวางขายตั้งนานแล้ว

พวกเราสูบมาตั้งนานแล้วไงอออ~ ก็เพราะเป็นแคมพีซนี่ไง เลยไม่รู้รึไง!? พวกเรานี่มันสายพันธุ์ลูกครึ่งบุหรี่เลยนะ~~!!

นิย่าก็ชอบพลูมเท็คเหมือนกันนะ

ใช่ไหมล่ะออ~!? เข้าใจเรื่องราวได้นี่นา

โดยเฉพาะกลิ่นตอนจุดไฟด้วยไม้ขีดเนี่ย มันสุดยอดมากเลยนะ

นั่นสิเนอะ~! ปกติก็พกติดตัวไว้ตลอดเลย~ ไม้ขีดนี่!

เสียงเปรี๊ยะๆ ของกระดาษที่ลุกไหม้นั่น...

นึกถึงตอนเป็นเด็กได้เลย~ โว้ย!

พลูมเท็คเนี่ย ไม่ใช่บุหรี่แบบกระดาษนะ แต่มันเป็นบุหรี่แบบให้ความร้อนต่างหาก

กะฮ่ะ...!

รี หัวหน้าโดนแล้ว!

ไม่เลวเลยนะ เจ้าแมวสูบบุหรี่ที่ไม่รู้จักชื่อนี่...

หัวหน้า!

หนี้ก้อนนี้ฉันจะใช้หนี้ให้ได้แน่นอน...

ไปกันเถอะนะ

ไม่นะ

คืนนั้นเอง

หึ่ก!

วู่ว

แบบนี้จะสูบได้ได้ไงกันล่ะ...

240 มิลลิกรัม สูบจนหมดมวน

เรื่องซนๆ นี่มันไม่ง่ายเลยนะ