ตอน 253: Chapter 253

กลิ่นที่ยังคงอยู่

ผ่าแล้ว!!

นึกถึงการผ่าปลาไหลเมื่อกี้นี้เลยแฮะ~

ก่อนเที่ยงนี่เหนื่อยมากเลย

เคจิตอนทานข้าวเที่ยงก็ประมาณนี้แหละ

กลิ่นค่อนข้างแรงเนอะ

ว่าไปแล้วก็จำได้จากกลิ่นด้วย

กลิ่นตัวน้องสาวไม่เหม็นแล้วนะ

อ๊าจิ นี่สิ นี่สิ อ๊า!! ให้ตายสิ!

ไม่ใช่ว่าเหม็น... แต่มันอยู่ในทิศทางที่จัดว่าเป็นกลิ่นเหม็นนะ

มีกลิ่นบุหรี่จางๆ อ่ะ

ไม่สิ แทบจะไม่รู้สึกเลยแล้วมั้ง?

แถมยังเป็นกลิ่นแบบผู้ใหญ่ด้วยนะ... ว่าไหม?

อยากได้ "สาวสวย" หูแมว "คนสูบ" เรื่องตลกสั้นๆ แบบนั้นแหละ พอเกิดในบ้านซาโต้ก็หนีจากควันบุหรี่ไม่พ้นเลย...!

นี่มันเจ้าเหมียวผู้คลั่งไคล้บุหรี่ ลูกหนูตัวยงที่ออกมาจากบ้านแล้ว ก็เลยไม่ต้องสนใจเรื่องเลิกบุหรี่อะไรนั่นหรอก

ดังนั้น คุณแม่จึงไม่อยากให้สูบบุหรี่อีกต่อไป

อย่างน้อยก็ทนหน่อยนะ～～～!!

ตลอดไปเลย

อิโมโกะ น้องแมวของยานิเนโกะ ทนไม่ได้เลยจริงๆ เวลาที่ไอ้พวกเจเคบอกว่า "เหม็น"

คุณแม่คะ ช่วงนี้แม่พยายามทนมาตลอดเลยนะ

หวังว่าสักวันอิโมโกะจังจะอนุญาตให้แม่...

สำหรับแม่แล้ว บุหรี่มันคือออกซิเจน

มันจำเป็นต่อการมีชีวิตอยู่เลยนะ...!

วันที่สี่เดือนกันยายน

...อืม ตัวแม่เองก็ไม่คิดว่าคุณแม่จะเลิกได้ตลอดไปเหมือนกัน

และก็เป็นกังวลว่าเดี๋ยวจะเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นมา เลยเตรียมทางออกร่วมกันไว้แล้วค่ะ

ฟุฟุ

น้องสาวเธอก็น่าจะใจดีอยู่หรอกนะ

ถ้าถอดเองไม่ไหวก็บอกนะ พอเสร็จแล้ว

ชิซุเระ คนสูบเนียวแมว และแม่ของน้องสาว เป็นคนสูบบุหรี่หนักสุดๆ เลยล่ะ

ชุดป้องกันนี่มีวิธีใช้แบบนี้นี่เองแฮะ~

ยังสู้อยู่เหรอ~

คุณแม่!?

ออกซิเจนอร่อยจังงงงง!!

สองร้อยห้าสิบสามมิลลิกรัม สูบหมดแล้ว