ตอน 281: Chapter 281

ทะเลจะตายไหม แล้วภูเขาล่ะเป็นไง

หลายวันก่อน

ยาคุ ช่วยแนะนำงานพาร์ทไทม์ให้ฉันหน่อยได้ไหม เอาแค่ระยะสั้นๆ ก็พอ...

ว่าแต่ คราวหน้าไปทำงานโรงงานผลิตอาหารด้วยกันไหมครับ?

เจ้าตัวนี้แกล้งทำเป็นไปหางานมาตั้งครึ่งปีแล้วนะ

เป็นงานง่ายๆ กะกลางคืนด้วย เหมาะกับฮิกิจัง เลยล่ะครับ

ขนมปังทะเล จำกัด

ผู้ผลิตอาหารรายใหญ่ที่สุดในประเทศ

งานพาร์ทไทม์ในสายการผลิตมีชื่อเสียงเรื่องค่าแรงสูง

ใช้สิ่งนี้ปัดฝุ่นไงครับ

ไม่อยากทำงานเหรอครับ

สิบแปดโมง เริ่มกะกลางคืน

คุณฮิกิดะนี่เป็นครั้งแรกเลยใช่ไหมคะ?

เออ! นี่เป็นครั้งแรกที่ได้ทำงานเลยนะ!

อย่างนั้นหรือครับ

จากนี้ไปจะทำงานถึงตีสามครับ

พักเที่ยงตอนสองทุ่ม แล้วก็...

ดูไม่น่ากลัวอย่างที่คิดนี่นา

นิกิ ตาเป็นอะไรไปเหรอ?

?

ถ้าไม่มีอะไร จะพาไปที่โรงงานเลยนะ

ถึงตรงนี้มีคำถามอะไรไหมครับ?

คุณโคชิมารุ อยู่แผนกขนมปัง ใช่ไหมคะ

ทสึ

เอ๊ะ!?

งั้นคุณฮิกิดะจะเข้าไปที่แผนกขนมญี่ปุ่นในช่วงเช้าก่อนนะครับ

ไม่เหมือนยาคุเนกิเหรอ!?

แผนกมันสุ่มกันนี่ครับ

โคชิมารุ (แซ่ของยาคุ)

เราเจอกันตอนพักเที่ยงก็ได้ กินด้วยกันเถอะครับ

งั้นตามมาเลยนะครับ

อืมมมม

แผนกขนมญี่ปุ่น

คุณโอทสึกิ

เป็นเด็กใหม่ที่มาสมัครงานค่ะ

ช่วยอธิบายรายละเอียดงานให้หน่อยได้ไหมคะ

ฝากด้วยนะ นิกิ~

●●●●

เฮ้อ~

ชิ

งั้นก็ไปถามคุณโอทสึกิแล้วกัน...

แล้วไง?

อะไรนะ คุณไม่เคยทำมาก่อนเหรอ?

เอาล่ะ

จะพูดแค่ครั้งเดียว จำไว้ให้ดีนะ!

มีขนมมานจูแมวยิ้มที่เป็นสินค้าหลักของบริษัทไหลมาบนสายพานลำเลียง

ถ้าเป็นของดีก็จะออกมาเป็นน้องแมวที่ยิ้มแบบนี้ค่ะ

บางทีก็มีน้องแมวหน้าบึ้งที่กำลังยิ้มไหลผ่านมาด้วยนะ

เล่มเดี่ยวฉบับล่าสุด เล่มที่ ๙ ออกวางจำหน่ายวันที่ ๖ สิงหาคม (วันพุธ)!!

นั่นมันของเสียนะ ต้องแยกไปไว้ที่ถาดฝั่งนี้

ไม่มีตัวจริงของของเสียให้ดูเหรอ...?

อะ!?

ไม่มีหรอก! วันนี้ยังไม่ได้ออกเลยนะ

มันเป็นน้องแมวที่ยิ้มไม่รู้เรื่อง เหมือนกำลังสูญเสียอะไรบางอย่างไง! แค่นี้ก็แยกออกได้แล้วไม่ใช่เหรอ คุณนี่ไม่มีสามัญสำนึกเลยนะ!?

ฮะว้า

งั้นฉันจะจัดการตรงโน้นเองนะ ตั้งใจดูให้ดีล่ะ!

อืมม มี

ไม่เข้าใจเลยสักนิด

นี่โว้ยยยย!

ของเสียไหลมาเยอะแยะไปหมดเลยนะ!

ตรวจเช็คอะไรกันอยู่น่ะ!?

ไอ้บ้าเอ๊ย! คิดจะเอาหน้ายิ้มที่ดูเศร้าหมองแบบนี้ไปวางตามร้านสะดวกซื้อทั่วประเทศเหรอ!?

ฮือออ

ขอโทษด้วยนะคะ คุณใจดี~

มีสมาธิทำงานให้มากกว่านี้สิ!!

จะฆ่าให้เลย!

อี อี้

พักเที่ยง สองทุ่ม

นั่นเป็นเรื่องน่าเศร้าเลยนะคะ แผนกขนมญี่ปุ่นนี่คนเยอะและเข้มงวดมากเลย...

แต่ช่วงบ่ายน่าจะเป็นแผนกขนมปังเหมือนกับฉันนะ

งานทางนี้ยังง่ายอยู่นะครับ

จริงเหรอ!?

สองทุ่มสามสิบ แผนกขนมปัง

ที่กำลังไหลมา ของขนมปังโคทสึเปน

แค่สอดกล้วยเข้าไปแบบนี้เอง

สบายมากเลยครับ!

ถ้ากล้วยจะใกล้หมดก็บอกได้เลยนะ!

แล้วก็คุณโอทสึกิคนเก่าก็ไม่อยู่ด้วย

ช่วงบ่ายนี่สบายแน่เลย~

ฟู่ว...

การอยู่ในท่าเดิมนานๆ มันก็ทำให้หลังปวดนี่นา

แต่ความเหนื่อยมันก็รู้สึกดีเหมือนกัน... นี่คือความสุขของการทำงานเหรอ? ฟิฮึ...

แชะ

น่าจะประมาณหนึ่งชั่วโมงแล้วมั้ง

เอ๊ะ!?

ยังอีกสิบห้านาทีอีกเหรอ??

แย่แล้ว นี่มันนาฬิกาที่มองแล้วตายได้เลยนะ!

โครม คราม

สติ... ต้องส่งสติออกไปแล้วสิ...!

ดโดฟุโดฟุฟ

ดโดฟุโดฟุฟ

... ในหัวนี่เคลียร์ไฟนอลได้สองรอบเลย...

ดโดฟุโดฟุฟ

สมแล้วจริงๆ! อะไรก็ไม่หวั่น...!

หนึ่งชั่วโมง... นะ!

ไม่สิ... หนึ่งชั่วโมงครึ่ง! หรือว่าสองชั่วโมง!

ไม่นะ โกหก! นั่นมันพูดเกินไป! สองชั่วโมงไม่มีหรอก! แต่หนึ่งชั่วโมง... สิบห้านาทีก็...

ซั่บ

ไม่สิ... บางทีมันก็เป็นหนึ่งชั่วโมงนี่นา...! ฉันไม่ประมาทเด็ดขาด...!

โย

ฟุ

ทำไมถึงสี่สิบนาทีเนี่ย

ว๊า คุณคิจัง ไม่เป็นไรนะ!?

ห๊ะ? กาลอวกาศกำลังบิดเบือนเหรอ?

~~~

อาา ไม่ไหวแล้วค่ะ ดูนาฬิกาแล้วต้องปล่อยใจให้ว่างสักหน่อยจะดีกว่าค่ะ

ใช่แล้ว! อีกแป๊บนึงจะให้ไปทิ้งขยะนะ

ย่าคะ นิกิ~

แบบนั้นก็ใช้เวลาได้ยี่สิบนาทีเลยล่ะค่ะ!

พวกเรามาสู้กันนะ!

เลิกงานตอนตีสาม

การวาดทะเล

อ๊าาา~

คุณฮิกิก็เหนื่อยเหมือนกันนะ

วันนี้ก็สู้เต็มที่แล้วววว

ครั้งแรกก็ต้องเหนื่อยแย่เลยใช่ไหม?

แต่คุณเขาตั้งใจมากเลยนะ! รับรองว่าคุณเจ้าของก็ต้องตกใจแน่ๆ เลย!

สู้ไปด้วยกันอีกสามวันนะ!

สามวัน...

อีกสามวัน... เหรอ?

อืมมม

หลังจากนั้นคุณฮิกิก็หายตัวไปสามวันค่ะ เขาใช้เงินค่าแรงไปซ่อนตัวอยู่ในร้านอินเทอร์เน็ตคาเฟ่ตลอดเลยค่ะ

การยกเลิกไปเนี่ย มันกลายเป็นเสียเปรียบไปซะแล้วล่ะ...