ตอน 299: Chapter 299

อายุสี่สิบห้าปี

อืมมม อากาศดีจังเลย!

คุณเจ้าของบ้านบอกว่า—

เราคือต้นกกที่คิดได้

พยายามทดลองและผิดพลาดในทุก ๆ วัน เพื่อฝึกฝนทักษะต่าง ๆ

ช่วงนี้เพราะไอ้เจ้านี่ ทำให้ปวดเอวซะเลย...

ไม่สามารถปล่อยปละละเลยความพยายามได้ ด้วยเหตุผลบางอย่าง

บางครั้งฉันก็กลายเป็นต้นไม้ใหญ่ที่คิดได้...

ฟุฟุ เป็นแค่คำพูดเล่นเอง

บ่นอะไรของนายเนี่ย?

หูแมว "ยานิคาซุ" สั้น ๆ ตลก ๆ " ความพยายามที่มองไม่เห็นนั้นเป็นสิ่งสำคัญนะ

꺄าาาาาาา!

น๊ะ อะไรน่ะ โซคุ!

เหรอ...

โซคุเนโกะ แมวที่เป็นอดีตหัวหน้าแก๊งซิ่ง ที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่

ว๊าาาาาาาา!!

ต้นไม้ใหญ่ที่นุ่มนิ่มอะไรอย่างนี้...

ไม่ใช่สิ! โกะโอะ โกะโอะ ขอโทษครับ! ไม่ได้ตั้งใจนะครับ...!

กะฮ่าฮ่า! อย่าไปใส่ใจเลยครับ

นี่มันแค่ก้อนไขมันเท่านั้นเองครับ

เอ่อ ถ้าพูดให้เป๊ะ ๆ มันก็คือการรวมตัวกันของเนื้อเยื่อเต้านม ไขมัน แล้วก็ผิวหนังครับ

คุณเจ้าของบ้านที่เป็นสัตว์ครึ่งคนของอพาร์ตเมนต์ คุณแมวเจ้าของบ้านเป็นพวกชอบเรื่องเพศ แต่เป็นผู้ดูแลที่ดูแลดีมาก

ดังนั้นมันก็ไม่ได้ทำหน้าที่เป็นกลไกการเคลื่อนไหวที่สำคัญเหมือนกล้ามเนื้อหรือกระดูกครับ

กล่าวคือมันเป็นส่วนที่ไร้สาระน่ะครับ

แถมแล้ว มนุษย์เวลาตกใจเนี่ย ด้วยการสะท้อนกลับในระดับจิตใต้สำนึก

ก็จะเอามือไปแตะต้องสิ่งที่อยู่ใกล้ ๆ โดยอัตโนมัติน่ะครับ

ดังนั้นนี่ไม่ใช่ว่าโดนหน้าอกแตะนะ

แต่เป็นอุบัติเหตุที่มือไปโดนเนื้อหนังไร้สาระซะงั้น อื้ออออออออ

!?

ยาคุเนโกะ รุ่นน้องแมวสายย่าน คุณแมวที่ชอบมีเรื่องกับเจ้าของบ้านบ่อย ๆ

ว๊าาาาาาาาา

ดะ... ขอโทษนะ ขอโทษจริง ๆ

อย่าร้องไห้นะ ขอโทษจริง ๆ นะ

...คุณเจ้าของบ้าน นี่มัน...เหรอคะ?

จากสถานการณ์แล้ว คาดว่าน่าจะ ถูกบีบนวดไปแล้ว สินะคะ...

โดนหน้าอกแตะด้วย อ๊าาา

ยาคุ!?

ว๊าาาาาาา พี่สาวจัง ดีจัง

...คุณเจ้าของบ้าน บอกว่าชอบหน้าอกใหญ่ ๆ นี่นา...

ดูสิ! อย่างที่เห็นเลย ไม่ขึ้น!

ไม่ได้มีเจตนาอะไรนะ!

ไม่ใช่สิ มันเป็นอุบัติเหตุ ต่างหาก!

โฮ่ จริงด้วย! ปกติก็ไวขนาดนั้นเลยนี่นา...

ขอโทษที่สงสัยนะคะ...

ก็อย่างที่ว่าไป การเรียนรู้ก็ถูกทดสอบอยู่ตลอด

จู่ ๆ โอกาสแบบนี้ก็มาถึง ต้องไม่ประมาทเด็ดขาด

เวลาที่มันแข็งตัวแบบไม่ทันตั้งตัว คุณคุราซาวะเคยบอกว่า "ซัปโปโซเตะ"

ดีแล้วที่ได้ฝึกมา...

วิชาลับซ่อนการแข็งตัว