ตอน 326: Chapter 326

ในชีวิตประจำวัน

วัดเนโกะ

วัดแห่งนี้ซึ่งมีศิษย์หนุ่มกว่าสองร้อยคนฝึกฝน ถือเป็นหนึ่งในวัดที่เข้มงวดที่สุดในญี่ปุ่นเลยล่ะ

สี่โมงครึ่งเช้า

เช้าวันนี้เร็วแฮะ

ติ๊ง ติ๊ง

“

ตีฆ้อง

เสียงระฆังปลุกของเหล่าศิษย์หนุ่ม

ด้วยเสียงระฆังที่ดังก้องไปทั่วหอสวดมนต์ ชีวิตของพระนักบวชก็จะเริ่มต้นขึ้น

ชำระล้างด้วยน้ำเย็นจัดจากโอ่งล้างหน้า

ห้ามปล่อยน้ำลายหรือน้ำมูกแม้แต่หยดเดียว

ทุกกิริยาท่าทางในชีวิตประจำวัน มีกฎระเบียบที่เข้มงวดกำหนดไว้

การนั่งสมาธิ

ทุกอิริยาบถในชีวิต คือการฝึกฝนเลยล่ะ

เป็นหลักการสำคัญของคำสอนแห่งวัดเนโกะ

ฮิคิ

ไม่ได้ๆ นี่มันอยู่บนเขตวัดนี่นะ โหดไปแล้วว่ะ...

อย่ามาให้ตื่นสี่โมงแล้วบังคับวิ่งสิ เจ้าบ้า!

ฉันเป็นคนประหยัดพลังงานนะเว้ย

เมื่อวานก็ยังเล่นสมาร์ทโฟนถึงสามโมงเลย

นอนไปก่อนจนถึงมื้อเช้าเถอะ

ทำความสะอาดโถงทางเดิน

ขัดเงาทุกวัน ไม่เคยหยุดพัก

มื้อเช้าเบาๆ

ผักดองกับงาคั่ว ข้าวต้มดำ

เมนูเดิมๆ ทุกวันตลอดปี

ทานอย่างเงียบๆ อย่างสงบ

กิจกรรมช่วงเช้า

ฟู่~

ซาม หน้าที่

นูโกโออออออ

วัดเคย์

มุคุริ

อาหารกลางวัน

ฮาฟู่

มุชะมุชะ

กินเยอะไปแล้ว~

พอทานเสร็จก็เป็นหน้าที่ตอนกลางวันเลยล่ะ

※ห้องส่วนตัว

ขอพักกินหน่อย

กิจวัตรช่วงกลางวัน

※ห้องส่วนตัว

การโต้ตอบนี่ก็เหมือนการสนทนาแบบเซนเลยนะ~

ยาและหิน (อาหารเย็น)

อาหารทั้งสามมื้อเป็นอาหารมังสวิรัติแบบเรียบง่าย

นานๆ ทีอยากกินเนื้อบ้างไหมล่ะ?

เกได

นูเบอร์อีทส์

นี่นา?

หลังจากเสร็จสิ้นกิจวัตรแล้วก็ยังต้องเรียนพุทธศาสนา เตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้อีก

เหล่าศิษย์หนุ่มก็ไม่มีเวลาให้จิตใจได้พักเลยล่ะ

อุโฮ่

แอบๆ

ดงุมิแนวอีโร่ที่แตกนี่อีโร่เกินไปแล้วนะ

นั่งสมาธิตอนกลางคืน

ด้วยการนั่งสมาธิตอนกลางคืน ชีวิตที่วุ่นวายของพวกคุนซุยก็จบลงในที่สุด

การตั้งสติอยู่กับปัจจุบันขณะนี้เพียงอย่างเดียวล่ะ เขาว่ากันว่าเป็นหนทางที่จะนำไปสู่การบรรลุธรรม...

เมื่อตอนกลางวันนอนไปหน่อย ก็เลยนอนไม่หลับเลยนี่นา

การที่ไม่ต้องพูดอะไรเลยก็สบายนะ

ต้องตื่นจนถึงสี่โมงครึ่งอีก...

ก็ไม่มีเกมให้เล่น เลยว่างจนไม่มีทางเลือก

เสียงระฆังตอนเช้าเนี่ย ถ้ามาช้าไปแม้แต่นาทีเดียว เจ้าพวกนั้น...

พวกมันก็ฉวยโอกาสมาว่าให้เจ็บๆ เต็มที่เลยล่ะ...

เป็นงานที่หนักเอาการเลยนะเนี่ย

สี่โมงครึ่งเช้า

ชิ่ก

อร๊าาา เช้าแล้ว เช้าแล้ว! ตื่นได้แล้วพวกหัวล้านเอ๊ย~!

ติ๊ง

วันนี้ก็เริ่มต้นวันนรกแล้วล่ะงอ~

หดหู่จนตายไปเลย!

ชิริ

...อืม

ถ้าค่าแรงชั่วโมงละหนึ่งพันสี่ร้อยเยนก็เอาอยู่!

ชีวิตของฮิคิเนโกะ

คิดถึงงานในจินตนาการ แล้วก็ปวดหัวสามชั่วโมงว่าต้องได้ค่าแรงเท่าไหร่ถึงจะทำ

สามสองหก มิลลิกรัม สูบจนหมดมวน