ขุดหาไฟ
เด็กหนุ่มที่อ่านจากหน้าร้านหนังสือ
ประจำปีสองศูนย์สอง
รางวัลนวนิยายแมวยิง
ผู้ผ่านการคัดเลือกครั้งที่หนึ่ง
ยามาดะ ทาโร่ "ก้าจิที่อยากตาย แต่ก็แฮปปี้!" "กาที่ชื่อ อลิส แห่งมันจู" "พูล บน ฮันชิโอะ" "ฮีโร่ มุคุสึน" "จริยธรรมกับความคิด"
โทบิ โชウ 『สมอลแฟร』
ว่าแต่ งานแถลงผลครั้งแรกของคุณเอย์โกะจังนะ
ใกล้จะถึงเวลานะครับ
เป็นยังไงบ้างขอรับ?
อุฟุฟุ มนุษย์...
เมื่อวานตอนกลับบ้านไปดูมา...
ตกตั้งแต่รอบแรกเลย...
ชมรมวรรณศิลป์ หรือกลุ่มวิจัยวรรณกรรม
...รู้ไหม? รอบคัดเลือกครั้งแรกน่ะ...
น่าเสียดายจังขอรับ...
ถ้าเขียนภาษาญี่ปุ่นได้ปกติก็...
โดยพื้นฐานแล้วไม่น่าจะตกนะ...
บางทีอาจจะเป็นฉันเอง
ที่ไม่ใช่คนญี่ปุ่นรึเปล่านะ...
สุนัขขี้เกียจโดนสุนัขจิ้งจอกน้ำตาลวิ่งข้ามไปอย่างรวดเร็ว
...นั่นมันก็แค่ข่าวลือเท่านั้นเองกระมัง?
ผู้ที่เป็นนักเขียนเรื่องสั้นแนวชีวิตตนเอง
งานเขียนของคุณเอย์โกะจังอ่านง่ายนะครับ
รู้สึกว่าคงเป็นไม่ได้เลย...
ขอบคุณมากเลยนะ～!
……เป็นอะไรไปเหรอ?
คุณอิงุเอดะ เหนื่อยหน่อยนะ～
ก็...มันเป็นวันสอบของติวเตอร์น่ะสิ ทำพลาดไปพลาดมาเลย
อ๋อ...เข้าใจแล้ว
ก็แค่...นิดหน่อยเองนะ
พวกเราก็ยังเป็นแค่นักเรียนมัธยมอยู่นะ...
ไม่จำเป็นต้องรีบร้อนขนาดนั้นก็ได้มั้ง?
แต่อะ แต่ว่า...!
รางวัลนวนิยายมันไม่ใช่ว่าจะออกปีละหลายครั้งซะหน่อยนะ...
ถ้าเหม่อๆ ไปเรื่อยๆ มันก็จะจบการศึกษากันไปในพริบตาเลยนะ!?
พอจบไปก็ไปเขียนต่อที่มหาวิทยาลัยได้นี่นา～!
ถ้าจบแล้วก็จะกลายเป็นคนว่างงานนี่นา!
เอ๊ะ?
เอ๊ะ
โทมานิเอย์ "บริการ" หน่วยงานรัฐ เอ็กซ์ ฟุโฮโร่ ทึนฮโยคิ ครับ (@yanineko_anime)
โอกาสรอดตัวหลังจากเป็นนักเขียนได้หนึ่งปีน่ะ...
การทำเต็มเวลาตั้งแต่แรกมันไม่หนักไปเหรอครับ?
ถึงสิบเปอร์เซ็นต์เลยนะ!
มีนักเขียนชื่อดังที่ทำควบคู่ไปกับงานประจำเยอะแยะนะ
คุณอิงุเอดะ ตัดสินใจเรื่องอนาคตได้หรือยังขอรับ?
ฉันน่ะเหรอ?
ฉันคงจะเรียนต่อตามปกติล่ะมั้ง
การสร้างสรรค์ก็เป็นแค่งานอดิเรกน่ะ
ก็เหมือนที่คุณอิงุเอดะว่านั่นแหละ...
ดูเหมือนว่าการเป็นนักเขียนเต็มตัวตั้งแต่อายุวัยรุ่นมันจะเกินไปหน่อยไหมนะ
ถ้าคิดตามความเป็นจริงแล้วนะ
ถ้าไม่ได้รับรางวัลระหว่างเรียนนี่
สอบเข้า หรือว่าหางานทำ...
แต่มันก็...
คุณคาเรครับ! ต้นฉบับยังไม่ได้ส่งเลยหรือครับ!?
กำลังทำอยู่จ้าาา
แฟนคลับคนทั้งประเทศหนึ่งล้านคนเขากำลังรอผลงานเล่มใหม่ของคุณอาจารย์อยู่นะครับ!?
เพราะงั้นสิ เพื่อแฟนๆ ด้วยแล้ว ก็จะลดคุณภาพลงไม่ได้ไม่ใช่เหรอครับ～
อาาา
แย่แล้ว ติดแล้ว
ขอตัวไปพักแป๊บนะ～!
นักเขียนในอุดมคติของแมวเขียนหนังสือ
ถึงแม้จะช้า แต่ก็เป็นนักเขียนที่ขายดี
ปัจจุบันกำลังเขียนหนังสือเล่มที่สามซึ่งเป็นขายดี
อยู่ที่เรียวกังน้ำพุร้อนแบบกระป๋อง
คุณอาจารย์! คุณอาจารย์ไปไหนคะ...
ไปแช่น้ำออนเซ็นมาก่อนนะ♪
คุณอาจารย์!
● ● ● ● ● ● ●
จะ...
ก็...ได้นะ～
...แต่ถ้าจะจริงจังกับการเป็นนักเขียนจริงๆ ล่ะก็
ก็ต้องเขียนจนลืมกินลืมนอนสิ...
ถ้าจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยแห่งชาติ ก็ต้องเริ่มอ่านหนังสือสอบแล้วนะ...
สุดท้ายก็ต้องตั้งใจสอบก่อน แล้วค่อยไปเขียนที่มหาวิทยาลัย...
แต่ว่านั่นมันไม่ใช่การหนีเหรอ?
ตอนนี้ฉันรู้สึกอยากเขียนมากๆ เลยนะ...
นักเขียนมืออาชีพมันต้องบ้าคลั่งและสมควรจะเป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอครับ?
มันคัส วันนี้ไม่มีนะเหมียว
อ๊ะ...อย่างนั้นเหรอครับ
ให้โดนัทนะเหมียว
อ๊ะ ขอโทษนะครับ วันนี้ไม่มี...
อยากจะไปคุยกับคุณทาโร่ที่บ้าๆ คนนั้นครับ
ชูคุมงโปะ
เปิดร้านราเม็งแล้ว
เมื่อก่อนเคยเป็นร้านดอกไม้แท้ๆ เลยนะ...
เป็นร้านอาหารสินะ...
ถามว่าเลิกแล้วจะทำอะไร ก็บอกว่าเป็นร้านอาหารนั่นแหละ...
ธุรกิจส่วนตัวนี่ต้องใช้เงินลงทุนเยอะแน่ๆ เลยใช่ไหมครับ?
เขาบอกว่าค่าปรับปรุงอะไรต่างๆ เกินสิบล้านเยนแล้วนะ
โอ้โห...เป็นหนี้เหรอ? แย่จังเลยนะเนี่ย～
••••••
เอ๊ะ
เชิญเลยครับ!
ขอบคุณที่มาใช้บริการครับ!
มาคนเดียวนะครับ!?
อ่า
ครับ...
สุดยอดเลย...
มาคนเดียว เชิญเลือกที่นั่งที่ชอบได้เลยนะ～!
การตกแต่งภายในนี่วิจิตรงดงาม...
ก็แอบกังวลว่าทำไมลูกค้าถึงไม่มีเลยนะ...
น่าจะเสียเงินไปเยอะเลยสิ...?
ปรับปรุงอะไรต่อมิอะไรตั้งสิบล้านเยนเลยนะ
บ้าไปแล้วคนนี้...!
เอาอะไรดีล่ะครับ!?
งั้นขอราเม็งหนึ่งชาม...
ถ้าคิดดูแล้ว การเป็นนักเขียนก็ไม่ต้องเสียเงินอะไรเลยนี่นะ
แต่ร้านแบบนี้มันเป็นการเสี่ยงจริงๆ เลยนะ...
แถมยังเป็นการเสี่ยงโชคครั้งใหญ่แค่ครั้งเดียวด้วย...
ต้องมั่นใจในราเม็งของตัวเองมากเลยสิ เจ้าของร้านนี่...!
รอสักครู่นะครับー!
จู
กี้
...อืม
อืม...
รสชาติธรรมดาๆ ที่น่าจะลืมไปในวันถัดไป ถึงจะไม่แย่แต่ก็ไม่ได้อร่อยเป็นพิเศษ...!
นี่คือรสชาติของราเม็งที่เดิมพันด้วยชีวิตงั้นเหรอ!?
บ้าไปแล้ว! บ้าจริงๆ เลยนะเจ้าของร้าน!
เปล่าหรอก...มันเป็นชีวิตส่วนตัว เลือกเองก็เป็นสิทธิ์ของเจ้าตัว...
วางที่นี่พอไหมครับ?
อ้อ! ฝากด้วยนะ!
ภรรยา
แล้วก็ลูกเล็กด้วยเหรอ!?
บ้าคลั่ง...
คุณลูกค้า! ทางร้านเราเกี๊ยวก็เด็ดเหมือนกันนะ!
สำหรับคุณลูกค้าใหม่ จะให้บริการฟรีหนึ่งร้อยเยนเลยดีไหมครับ!?
เจ้าของร้านนี่บ้าเกินไปแล้วนะ～!
เอ๊ะ
อ่า งั้นขอรับเลยครับ...
ฮาย!
เกี๊ยวสองชุดครับ～!
มาแล้วจ้า
ฮึก
รับไปเลยนะเนี่ย~~~
รอนานไหมครับ! เกี๊ยวนะครับ!
ว้าวววว!?
หาาา ทำได้ตั้งสองคน...!?
เจ้าของร้านอู้ยยย!?
สิ
เอ๊ะ!? ที่มาของชื่อร้านเหรอ?
ก็เพราะว่าลาออกจากบริษัทแล้วมาเปิดร้านนี้ไงคะ!
ทนไม่ไหวจริงๆ อยากทำก่อนจะถึงวัยเกษียณน่ะค่ะ!
ชีวิตมันมีครั้งเดียวเท่านั้น! ต้องใช้ชีวิตในแบบของตัวเองสิ ฮ่าๆๆๆ!
ขอบคุณมากนะคะ～! แวะมาอีกนะคะ!!
อ่า...ทำไมรู้สึกแบบนี้จัง
ตัวเองที่เคยลังเลนี่มันบ้าจริงๆ เลย...
จะเขียน...!! จะตั้งใจเขียนนิยายให้สุดหัวใจเลย!
จะเป็นคนบ้าไปเลย!
ขอบคุณค่ะ! ขอบคุณคุณเจ้าของร้านนะคะ!
สองเดือนต่อมา
ร้านก็ยังอยู่เหมือนเดิม
คุณค...ที่มีความรับผิดชอบ
น้องเหมียวนักเขียนก็ตัดสินใจชะลอไว้ก่อนแล้ว
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
Mushoku Tensei: Isekai Ittara Honki Dasu
Koko wa Ore ni Makasete Saki ni Ike to Itte kara 10 Nen ga Tattara Densetsu ni Natteita
LV999 no Murabito
Katainaka no Ossan, Kensei ni Naru: Tada no Inaka no Kenjutsu Shihan datta no ni, Taisei Shita Deshi-tachi ga Ore o Houtte Kurenai Ken
Katainaka no Ossan, Kensei ni Naru Gaiden: Ryuu Souken no Kiseki
Gaikotsu Kishi-sama Tadaima Isekai e Odekakechuu
Ryoumin 0-nin Start no Henkyou Ryoushusama
Rakudai Kenja no Gakuin Musou: Nidome no Tensei, S-Rank Cheat Majutsushi Boukenroku
Otomege Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu
Otome Game Sekai wa Mob ni Kibishii Sekai desu (Republic Arc)
Youjo Senki
