ตอนที่ 36

ย่านิคาซังกับ SDGs ล่ะ...!

บุหรี่หมดแล้วนะเหมียว...

เฮ้ ยาคุ

เดี๋ยวคืนให้เยอะๆ เลยนะ เอาสักสิบมวนเหมียว

จะมาแนะนำเคล็ดลับการใช้ชีวิตให้ฟังนะ

ถือโอกาสนี้ลองเลิกดูไหมล่ะ

คิดว่ามีอยู่เหรอ นึกว่าอากาศไปซะอีกเหมียว

เหมียว... รุ่นน้องที่ปากดีจังเลยเหมียว...

พูดไปก็ไม่เคยได้คืนจากรุ่นพี่สักครั้งนี่นา

ก็ช่วยไม่ได้นี่นาเหมียว...

นั่นมันอะไรกันเนี่ย...

ควันบุหรี่มือสองที่เก็บมาจากที่สูบนะ

หา?

นี่มันอะไรกันเนี่ย!?เหม็นมากเลยนะ!

ม๊ววววว

อันนี้เก็บมาจากห้องเล็กๆ ในย่านสำนักงานนะ

อึกกึ กึ สะ!

เดี๋ยวก่อน... กลิ่นเหมือนเหงือกอักเสบจางๆ เลยนะ!

โอ้วววว กึโอเอะ!

มีแต่คนวัยกลางคนนะ

ถึงจะไม่มีส่วนผสมของกิก แต่ก็มีนิโคตินอยู่ด้วยนะ~

คุณพูดอะไรน่ะ มันจะทำให้เป็นโรคแปลกๆ อีกแล้ว!

ก็มีที่เก็บมาจากพวกเธอนะ

ส่วนตัวแล้วนะ ส่วนผสมระหว่างนายกับคันไซนี่อร่อยที่สุดเลยล่ะ

จะให้เป็นกล่องเลยนะ ดังนั้นกรุณาเลิกนิสัยนี้ซะเถอะ

ก็เพราะว่าพี่สาวกับฉันนี่แหละ ที่อยู่ด้วยกันนานที่สุด

โอ้ น้องสาวสินะ

อ๊ะ

สวัสดีค่ะ คุณคันไซ

พี่สาวดูแลพวกเรามาตลอดเลยค่ะ

สุภาพจังเลยนะ~

จริงเหรอเนี่ย เป็นน้องสาวของคนนั้นเหรอ?

ทำอะไรอยู่เหรอ?

ได้ยินว่าพี่สาวเป็นหวัดน่ะค่ะ

เลยแวะมาซื้อชุดป้องกันมาค่ะ

เหรอ งั้นก็มาถึงตรงนี้แล้วเหรอเนี่ย

แต่ว่าคนนั้นเป็นหวัดนี่มันแปลกจัง

สมแล้วที่ช่วงนี้ไม่ค่อยเห็นเลยนี่นา

ย่านิคาจะอัปเดตทุกสัปดาห์ละนะ! วันอื่นๆ ก็อ่านให้ครบด้วยนะเหมียว?

พี่สาวนี่ไม่ค่อยจะเป็นหวัดเลยนะ

หืมเหรอ จริงเหรอ?

ใช่แล้วค่ะ... บอกว่า "กิเนส!" แล้วก็ไปกินไอติมตั้ง 50 แท่งเลยล่ะ

ใส่เสื้อผ้าบางๆ แล้วก็วิ่งออกไปกลางหิมะ... ทุกครั้งเลยที่ต้องให้ฉันดูแลนี่ มันเป็นอะไรกันเนี่ย...

เหมียว... ทั้งที่ไม่ได้ทำอะไรไม่ดีเลยนะ...

ลำบากแย่เลยนะ~

งั้นก็ เวลาที่พี่สาวป่วยทีไรต้องมาดูแลนี่มันเหนื่อยแย่เลยนะ ข้างหลังนะ

ถ้าติดต่อมานะ เดี๋ยวฉันจะไปดูแลให้เอง?

... ไม่สิ คนที่เข้าใจพี่สาวที่สุดก็คือฉันนี่แหละ

คิดว่าการที่ฉันไปดูแลน่าจะดีที่สุดล่ะค่ะ

ขอบคุณที่เป็นห่วงนะคะ

น่ารักจังเลยนะ~

มาเป็นลูกสาวของฉันเถอะนะ

อะไรเหรอคะ?