ตอนที่ 411

โอ๊ย อร่อยจังเลย! ขอชิมคำนึงได้ไหมคะ♡

อ๊าาาาา ช็อกโกลาสตอเบอร์รีวิปปิ้งครีมดับเบิ้ลโรยมิซึทาบิ อ๊าาาาา

น่ารักเกิน จนนิ้วก็อยากเอื้อมไปแตะเลยค่ะ

กินเยอะเกินไปแล้ว ขอชิมคำนึงได้ไหมคะ♡ ไม่น่าใช่แค่คำเดียวหรอกนะ อันนี้ต่อคิวยาวเป็นชั่วโมง ถึงได้ซื้อมาได้นะ

ปากก็ปากนะ!

อร่อย! นี่มันอะไรกันเนี่ย!

※เรื่องนี้คือเรื่องของ

คืนมา! คืนมาเลย! มันน่าหงุดหงิดชะมัดที่โดนเธอหลอก!

โอยยยยยยย เป็นเหมือนเจ้าปลาซ่าเลย! หยุดนะ!

กรุบกริบ

แกมันต่ำทราม! ก็เพราะเป็นแบบนี้ไง ถึงมีเพื่อนน้อย!

หาาาาาา!? คุณฮาเมไม่ได้ต่ำทรามนะ! แล้วก็เพื่อนด้วย...

...อึก!

แกนี่นะ

โกหกแล้วก็คาดหวังเกินไป

คุณต่างหากล่ะ ที่ชีวิตไม่มีเหลือเฟือถึงได้หงุดหงิดขนาดนี้ไม่ใช่เหรอคะ!?

แกก็ว่างงานนี่หว่า มาสั่งสอนคนอื่นทำไมเนี่ย ไอ้หมอนี่

เอ๊ะ ไม่รู้เหรอว่ารายได้สตรีมของคุณฮาเมเยอะแค่ไหน~!

ก็เป็นคุณผู้หญิงผู้ใหญ่ที่เก็บเงินเก่งน่ะสิคะ♡

อืมม

งั้นก็อย่ามาแย่งของคนอื่นสิ

แน่นอน

ยาคุง

...เดี๋ยวก่อน มาทางนี้หน่อยซึกิ

สตรีมเมอร์เผ่าสัตว์ชั้นน้องของยาคุ คุณยาคุ ใช้ชีวิตอยู่อย่างเข้มแข็ง

ห๊ะ? อะไรเหรอ? ไปสู้กันลับๆ ข้างหลังเหรอ?

ไม่ใช่หรอก

คุณฮาเมเป็นสตรีมเมอร์เผ่าสัตว์ที่ชอบเกมต่อสู้ สัตว์อีกตัวเลยที่ความน่ารักมันไม่เข้าถึงคุณยาคุ

...?

แคก

โอ๊ะ

ชิ! ทำไมถึงอายุขนาดนี้แล้วถึงยังจะพ่นก้อนขนออกมาคนเดียวไม่ได้เนี่ย! เหมือนเด็กอนุบาลเลยไหมเนี่ย!

ก้นปุ

เปปุเปปุ

ก็ช่วยไม่ได้นี่นา มันมันยากนี่นา!

ชิ่ววว ก้อนขนวันนี้มันน่ารำคาญจังเลย

งั่ก งั่ก

แรงนิดหน่อย!

คราวนี้อ่อน!

อ๊า แข็งแรงจัง

อ่อน...ไม่สิ แรง!

โอย ทุกครั้งก็เหนื่อยไปหมดเลยนะเนี่ย

อย่าเอาแต่ใจน่า

ช่วยฉันหน่อยสิ! นอกจากฉันแล้วนะ!

ฮ้า

ฮ้า

จะให้ไปขอคนอื่นได้ยังไงกันเล่า เรื่องที่น่าอายขนาดนี้...!

นอกจากมาซึกิแล้ว...อึก!

หา...หา?

ทำไมกันนะ...

ก็ถึงขั้นมาซึกิเลยนะเนี่ย…

ชีวิตที่น่าอายกว่าฉันซะอีก

เอ๊ะ

นี่ ๆ อะไรเหรอ

เดี๋ยวก่อนนะ…

เนี่ยยยยย!!

ไม่ได้มีแค่ก้อนขนนะ ยังมีอย่างอื่นด้วย

ออกมาจากรูนะ