ตอน 60: Chapter 60

ยานิเนโกะจัง~

เหมียว!

นี่ๆ นะ~ มาสนใจหน่อยสิ~

ปุ๊บปั๊บ

โอะ

ตอนนี้ยุ่งอยู่เลยนะ

เหมียว!

เหมียววววว!!

ลูบ

พอเลยน่า!

กุ๊ก... เหมียว...

อู๊ย...

เมี้ยววววววววววววววววววววววว

ทำไมถึงรู้เรื่องแบบนั้นล่ะคะ

ช่วงนี้งานสร้างสรรค์มันไม่ค่อยไปด้วยดีเลยค่ะ...

เหมือนชิ้นส่วนเรื่องราวพวกนั้นมันผุดขึ้นมาในหัว แล้วก็กระจัดกระจายออกไปซ้ำแล้วซ้ำเล่า

อย่างนั้นเหรอคะ

พยายามจะรวบรวมมันก็มีแต่เรื่องใหม่ๆ ผุดขึ้นมาตลอด

อ่า มีแบบนั้นบ้างใช่มั้ยล่ะ

ในฐานะนักเขียน ก็เลยเข้าใจถึงความสำคัญของการได้ออกสู่สายตาผู้คน

ใช่แล้วค่ะ! ต่อให้มีเวลาก็ไม่เคยพอเลยเนอะ

งานก็ต้องถูกเผยแพร่ออกไปก่อนถึงจะได้รับการยอมรับ

แต่ก่อนจะทำเป็นรูปเป็นร่างได้ ความรู้สึก "โดดเดี่ยว" ในตัวมันก็ระเบิดความคิดที่แตกเป็นเสี่ยงๆ ออกมาไม่หยุดเลยค่ะ!!

เดี๋ยวก็ผ่านไปวันนึงแล้ว ไม่ได้ทำอะไรเลยช่วงนี้!

แย่จังเลยนะ~

ขอดูเวลาที่ใช้หน้าจอหน่อยสิ

สกร... เหรอคะ?

อันของโทรศัพท์น่ะ

มันอยู่ตรงไหนเหรอคะ?

งั้นขอหยิบมาดูหน่อยได้ไหมคะ?

เชิญเลยค่ะ~

?

เวลาหน้าจอของสัปดาห์นี้

60 ชั่วโมง 52 นาที

ยานิเนโกะจัง ใช้ไป 60 ชั่วโมงในหนึ่งสัปดาห์เลยนะ

ยานิเนโกะจังจะไปร้านสะดวกซื้อ มีอะไรอยากได้ไหมเอ่ย?

เหมียว!

อยากได้บุหรี่ค่ะ

ได้สิ~ ยี่ห้ออะไรล่ะ?

เอฮิอุส เหมียว!

การละเล่นของเหล่าแมวที่ว่างงาน...

เอบิอุฟ

เอบุบุเอ