ตอน 33: Chapter 33

ปรากฏตัวขึ้น

มุ่งหน้าไปเพื่อหยุดลีออนที่กำลังจะเริ่มสงคราม

มุ่งหน้าไปยังหมู่บ้านของมนุษย์กึ่งม้า เพื่อสืบสวนเรื่องราวของซาจิทาริอุสผู้เป็นพันธมิตรกับลีออน

กลุ่มของลูฟัส

กลุ่มของวีรบุรุษ

ต้นฉบับ: เอเม็น ยาฮาโกะ ตอนที่ 33 เพื่อนเก่า มังงะ: ฮาซึกิ โทบิ

ร่วมเดินทางไปกับเหล่าวีรบุรุษตามคำสั่งของลูฟัส

เอาล่ะ... เป้าหมายของเราในครั้งนี้ก็คือลีออนกับอสูร—

ไม่สิ ควรเรียกว่าเผ่าพันธุ์มนุษย์ผสมจะถูก

คือการมุ่งหน้าไปยังสหพันธ์เผ่าพันธุ์มนุษย์ผสมเพื่อหยุดพวกเขา

แต่สิ่งที่ยุ่งยากคือมีมโยร์นิ่งอยู่ใกล้ๆ

เป็นแคว้นแวมไพร์ที่เบเนโต้แห่งเจ็ดวีรบุรุษปกครองอยู่

ถ้าเบเนโต้สังเกตเห็นเอง ก็คงไม่มีปัญหาอะไรหรอกนะ...

คุณคงจะสังเกตเห็นได้แน่ๆ

แวมไพร์นั้นใกล้ชิดกับพวกเราเหล่าปีศาจที่สุดเลย

เขาคงจะสังเกตเห็นกลิ่นอายปีศาจที่ท่านลูฟัสแผ่ออกมาอยู่แล้วล่ะ

ผม...เป็นเผ่าพันธุ์เท็นโยคุเองนะครับ...

ควรจะเป็นเผ่าที่ห่างไกลจากปีศาจที่สุดสิ ทำไมถึงกลายเป็นแบบนี้ล่ะ

นี่ คุณไอโกะ เบเนโธนาช เขาเคยมองท่านลูฟัสเป็นคู่แข่งอย่างผิดปกติเลยนะ...

หลังจากที่เคยแพ้ท่านลูฟัสครั้งก่อน เขาก็หมกมุ่นอยู่กับท่านลูฟัสมาตลอด

ถ้ามาสเตอร์เข้าใกล้ มีโอกาส 80% ที่เบเนโธนาชจะพุ่งเข้าใส่มาสเตอร์เลยล่ะ

ถ้าเทียบกับที่อาเรียนส์พูดเมื่อกี้

เบเนโธนาชิที่เดิมทีตั้งเป้าจะสังหารศีรษะของลูฟัส ก็อาจจะทำเรื่องโง่ๆ นั่นเพราะการรวมตัวของพวกเขาก็ได้

ถ้าดูจากเรื่องราวของท่านราชาเทพปีศาจกับมิซาร์ลแล้ว

ประเมินเบเนโธนาช

เจ้าหมอนั่นเดิมทีก็หมกมุ่นอยู่กับคุณมาตั้งแต่แรกอยู่แล้วนะ

พูดตามตรงเลยนะ เทพเจ้าไม่ทำอะไรเลย แถมยังเป็นคุณเองอีก ที่ดูเหมือนจะชอบหาเรื่องวิวาท

หมอนั่นมันอันตรายโดยพื้นฐานเลย

ยิ่งไปกว่านั้น จากข้อมูลที่ไดน่าบอกมาว่า

เจ้าหญิงแวมไพร์ เบเนโธนาช

แตกต่างจากวีรบุรุษทั้งเจ็ด ตรงที่ยังคงพลังเต็มขั้นอยู่ เลเวลคือ......

ที่มวลมนุษย์ยังไม่ได้ถูกเผ่าปีศาจครอบครองเขตอาณาเขตทั้งหมดก็เพราะว่า

นางคือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในบรรดาวีรบุรุษทั้งเจ็ด

《เขตอาณาจักรของเผ่าปีศาจ》

และเป็นปัญหาตัวยุ่งที่สุดด้วย

นางหมกมุ่นอยู่กับลูฟัสอย่างผิดปกติ

《ตำราแห่งการอยู่รอดของมนุษย์》

และเป็นภัยคุกคามที่จ้องจะฆ่าลูฟัสจากใจจริง

เพราะว่าคนที่เรื่องเยอะที่สุดได้มาประจำอยู่ในตำแหน่งที่เรื่องเยอะที่สุดนั่นเอง

โทนาชอยู่ที่นั่น

เมื่อครั้งก่อนเผ่าปีศาจก็บุกโจมตีมโยร์นิ่งเพื่อขยายอาณาเขต

สิ่งเหล่านี้ถูกทำให้เกิดขึ้นโดย 'เบเนโธนาชเพียงคนเดียว'

ปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุดในขณะนั้นคือระดับ 600 จำนวน 7 ตน

พวกผู้เก่งกาจระดับ 500 จำนวน 36 ตน

เผ่าปีศาจระดับ 300 ที่เทียบเท่ากับเจ็ดดาวนั้นมี 200 ตน

และข้อเท็จจริงเหล่านี้ได้หยุดยั้งยั้งฝีเท้าของเผ่าปีศาจมาเป็นเวลา 200 ปี

ความเสียหายที่เผ่าปีศาจได้รับเพียงชั่วข้ามคืนนั้น...

ส่วนเผ่าปีศาจที่ต่ำกว่านั้นมี 1,000 ตน

...เบเนโธนาช

พานี!?

ว๊ะ!

ทานากะ! จอด!

...อะไรเหรอ?

ครับ บอส

มีอะไรไปชนเพดานเหรอ?

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

ลูฟัส มาฟาล

สองร้อยปีสี่เดือนแล้วสินะ

ข้ารู้มาแล้วว่าเจ้ายังมีชีวิตอยู่ แต่

พอได้เห็นหน้าแบบนี้ก็รู้สึกโล่งใจต่างหาก

ดีใจที่เจ้ายังมีชีวิตอยู่นะ

เบเนโธนาชิยู!

นี่คือเบเนโธนาชิยูเองรึ

...ดูเหมือนว่าท่านก็จะยังไม่เปลี่ยนแปลงนะ

ไม่มีความแตกต่างจากภาพที่จำได้เลย

ตั้งแต่ตอนนั้น เวลาของฉันก็หยุดนิ่งอยู่เลย

ไม่เปลี่ยนแปลงหรอก

ถึงจะพยายามเปลี่ยนก็เปลี่ยนไม่ได้หรอก

หยุดเดี๋ยวนี้ เจ้าหุ่นเชิด

ถ้าเจ้าจะมาขัดขวางการพบกันระหว่างฉันกับมาฟาล ก็จะไม่มีอะไรรับประกันให้ได้นะ

พวกเจ้าทั้งหมดนั่นแหละ อีกสิบสองดวงดาว

สุดท้ายแล้วก็แค่สัตว์เลี้ยงระดับ Lv.800 เท่านั้นเอง

เอ๊ะ...!

นี่พูดแบบนี้ได้ยังไง!

ถ้าไม่อยากตายก็สั่นอยู่มุมนั่นซะ

!

ทั้งสองคนถูกผลักออกไป

เวทมนตร์เหรอ?

ไม่

ไม่ใช่

แค่เร็วเฉย ๆ น่ะ

หลบการโจมตีของทั้งสองคนด้วยความเร็วที่เหนือจินตนาการ แล้วสวนกลับจนโดนโจมตีกลับไปซะเอง

...ไม่ดีเลยนะเนี่ย

ตั้งแต่มาอยู่ในร่างนี้

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉัน "มองไม่เห็น" การเคลื่อนไหวของใครบางคนเลย

ต่อหน้าคุณลูฟัส... ทำตัวน่าสมเพชขนาดนี้...

อย่าคิดว่าจะกลับไปได้อย่างปลอดภัยเชียวนะ

ถอยไปทั้งสองคน อย่าไปหลงกลกับคำยั่วยุ

เป็นการตัดสินใจที่เด็ดขาดนะ

ปุ๊ง!

ปล่อยให้สู้ต่อไปก็แค่สัตว์เลี้ยงน่ารักตายไปเท่านั้นแหละ

คนที่สู้กับฉันได้มีแค่เจ้าคนเดียวเท่านั้นนะ

นี่มันอะไรกัน?

ก็อย่างที่เห็นนั่นแหละ

อยากจะเชิญเจ้ามาที่ปราสาทของฉัน

ความปรารถนาของฉันมีเพียงสิ่งเดียวเท่านั้น...

คราวนี้เองที่อยากจะตัดสินให้จบแบบตัวต่อตัวให้ได้

หมายความว่าความปรารถนาคือการสู้ตัวต่อตัวกับฉันสินะ...

ก็คือมาเพื่อบอกเรื่องนั้นนี่เอง

ดูเป็นคนตรงต่อเวลาและสุภาพในเรื่องแปลก ๆ นะเนี่ย

อย่าหนีไปล่ะนะ มาฟาล

ไม่ต้องกังวลไปหรอก เป็นคำชวนของเพื่อนเก่าที่มาถึงแล้วนะ

จะรับไว้ด้วยความยินดีเลยล่ะ

ถ้าอย่างนั้นก็ดี

คนที่ฆ่าเจ้าได้มีแค่ฉันคนเดียวนะ

ส่วนคนที่ฆ่าฉันได้ก็มีแค่เจ้าคนเดียว

—ไม่มีการประนีประนอม

คราวนี้ล่ะ

จะสู้กันจนกว่าจะมีคนตายเลย

แย่แล้ว

ทำไงดี

ไอ้เจ้านั่นหนักจังเลย

แม้จะถูกดวงดาวทั้งสิบสองโจมตี สายตาของเจ้าคนนั้น

ก็จับจ้องอยู่ที่ฉันคนเดียวจริง ๆ

มันจับจ้องอยู่ที่ฉันตลอดเลย

ได้ยินมาว่าหลังจากแพ้ให้กับคุณลูฟัสแล้ว ก็เกิดอาการยึดติดขึ้นมา

เป็นเพราะเหตุผลขนาดนั้นเลยเหรอ?

ความยึดติดที่ผิดปกติของเบเนโทนาชที่มีต่อคุณลูฟัส

ถ้าจะพูดถึงเรื่องนั้น มันย้อนไปเมื่อกว่า 200 ปีที่แล้ว—

ในโลกก่อนที่คุณลูฟัส มาฟาล จะผงาดขึ้นมา

เทพมารจอมราชา ออร์ม

มีกลุ่มที่เรียกว่าสี่ผู้แข็งแกร่ง ที่คอยรักษาสมดุลของพลังในโลก

ราชาสิงห์ ลีออน

ราชามังกร ราดาวน์

เจ้าหญิงดูดกลืน เบเนโทนาช

เผ่าของเบเนโทนาชคือแวมไพร์

แวมไพร์เดิมทีเป็นเผ่าที่มีพละกำลังในการต่อสู้และพลังเวทที่มหาศาล แต่ว่า

ในบรรดาเผ่าเหล่านั้น เธอก็โดดเด่นออกมาตั้งแต่แรกแล้ว

แวมไพร์รอบตัวนี่ไม่คิดว่าจะเป็นเผ่าเดียวกันเลย

ดูเหมือนสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำที่เลเวลต่ำแค่นั้นแหละ

เธอ เชื่อมาตลอดว่านี่แหละคือที่ที่แข็งแกร่งที่สุด

แต่ความจริงแล้วเป็นแค่เพราะว่าคนรอบข้างมันเป็นสิ่งมีชีวิตระดับต่ำ เลยเกิดความแตกต่างด้านความแข็งแกร่งเท่านั้น

เธอรับรู้ถึงความแตกต่างที่มีอยู่ระหว่างตัวเองกับคนอื่นแบบนั้น

ดังนั้นจึงเคยออกไปทั่วทวีปเพื่อตามหาศัตรูที่สามารถสู้ได้อย่างเท่าเทียม

แต่ยิ่งสู้มากเท่าไหร่

ยิ่งฆ่ามากเท่าไหร่ พลังของเธอก็ยิ่งเพิ่มขึ้น

จนในที่สุดก็ไม่มีใครที่สามารถต้านทานเธอได้อีกแล้ว

...น่าเบื่อชะมัด

ในยามนั้นเอง โลกก็เกิดแรงสั่นสะเทือนครั้งใหญ่

เจ้าหญิงแวมไพร์ เบเนโทนาช Lv600

——ถูกสังหารโดยสตรีแห่งเผ่าเท็นยoku (ปีกสวรรค์)

หนึ่งใน 'ผู้แข็งแกร่ง' ทั้งสี่ ถูกเผ่าเท็นยoku กวาดล้างไป

และสตรีเผ่าเท็นยoku ผู้นั้นก็ปรากฏตัวต่อหน้าคุณเบเนโทนาช

ในตอนนั้น เบเนโทนาชได้เผชิญหน้ากับคู่ที่เท่าเทียมกันเป็นครั้งแรกในรอบหลายร้อยปี

ไอ้นี่เป็นเผ่าเดียวกันกับฉัน

ใกล้เคียงกับฉันมากกว่าแวมไพร์ตัวอื่น ๆ อีกด้วย

...ได้พบกับคู่ที่เหนือกว่าฉันเสียแล้ว

นั่นคือการต่อสู้ที่มองไม่เห็นผลแพ้ชนะเป็นครั้งแรก

ไม่ใช่การชนะในสมรภูมิที่รู้ว่าตัวเองจะชนะตามที่คาดไว้

แต่คือการทุ่มสุดตัวเข้าสู่การต่อสู้ที่ไม่รู้เลยว่าจะชนะหรือแพ้

อะไรกัน...

อะไรกัน

ช่างเป็นเรื่องที่น่ารื่นรมย์เสียจริง!

ท้ายที่สุดแล้ว การต่อสู้ครั้งนี้ก็จบลงด้วยความพ่ายแพ้ในนามของการเสมอกัน

โดยมีเงื่อนไขว่าจะเป็นเพียงชั่วคราว จนกว่าคุณลูฟัสจะรวบรวมโลกทั้งใบเข้าไว้ด้วยกัน

เธอจึงตัดสินใจร่วมมือกับเขา

พอได้รู้จักกับคุณลูฟัส ก็ได้รู้จักกับสิ่งที่สูงส่งกว่าแล้ว

ถึงได้เข้าใจเป็นครั้งแรกว่าการต่อสู้นี่มันสนุกขนาดนี้

การได้รู้จักคุณลูฟัส ทำให้ฉันรู้ว่าตัวเองยังสามารถ ก้าวไปได้สูงกว่านี้อีก

ครั้งหน้าจะต้องเอาชนะเจ้าคนนั้นให้ได้แน่ ๆ

ดังนั้นตอนนี้ก็จะช่วยสนับสนุนเส้นทางแห่งอำนาจของเจ้า

เมื่อเจ้าครองโลกได้ นั่นแหละคือเวลาที่เราจะสู้กันอีกครั้ง

เพื่อสิ่งนั้นแล้ว จะไม่ลังเลที่จะทุ่มเทเต็มที่

และเมื่อเจ้าขึ้นไปอยู่บนจุดสูงสุดของโลก นั่นแหละคือเวลาที่เราจะตัดสินให้ถึงที่สุด

ดังนั้นคุณลูฟัส มาฟาール ก็ต้องเป็นคนฆ่าเอง

จะไม่ยอมให้ใครมาฆ่าแทนเด็ดขาด

มีเพียงเจ้าเท่านั้นที่สามารถฆ่าฉันได้

นั่นคือความปรารถนาจากก้นบึ้งหัวใจที่เจ้าหญิงเบเนโทนาชเคยรู้สึกเป็นครั้งแรกในชีวิตเลยล่ะ

ดังนั้น ฉันจึงยังยอมรับตอนจบนั้นไม่ได้

ข้อตกลงที่ผูกมัดกันระหว่างคนทั้งสอง

ที่ว่าเมื่อคุณลูฟัสรวมโลกไว้เป็นหนึ่งเดียวแล้ว จะสู้กับเบเนโทนาชอย่างเต็มกำลัง

คุณลูฟัสได้ทำตามข้อตกลงนั้นอย่างแน่นอน

ไปกันเถอะ มาฟาール

...ขอให้จบลงด้วยหมัดนี้

อ่า ใช่แล้ว

มาเลย เบเนโท

แต่การหักหลังนั้นเกิดขึ้นอย่างกะทันหันเหลือเกิน

การเคลื่อนไหวของคุณมาฟาールหยุดลง

เวทมนตร์ขัดขวางงั้นเหรอ

อึก...!

คุณมาฟาール...

นี่มันกลอุบายอะไรกัน!

...พลังสวรรค์ที่พรั่งพรูออกมานี่มันอะไรกันนะ?

ท่าทางของพวกมัน...

อึก...!

เป็นเวทมนตร์พันธนาการของคุณเมเกรส์นี่เอง!

ร่างที่อ่อนล้าแบบนี้ ขยับตัวแทบไม่ไหวเลย...!

ขอโทษนะ เบเนโท

ดูเหมือนว่าจะมีธุระเข้ามาเสียแล้ว

มะ

ขอเก็บการตัดสินไว้เป็นโอกาสหน้าก็แล้วกัน

เดี๋ยวก่อนสิ

มาฟาール!

ไม่ต้องเป็นกังวลหรอก ฉันต้องกลับไปให้ได้แน่

ระหว่างนั้น ก็ฝึกฟันให้คมไว้นะ

เรื่องราวในภายหลังก็เป็นไปตามที่ประวัติศาสตร์ได้บันทึกไว้

เนื่องจากบาดแผลที่เจ้าหญิงเบเนโทนาชมอบให้

คุณลูฟัสจึงถูกต้อนจนมุมและพ่ายแพ้ให้กับเจ็ดวีรชน

เพราะว่าศัตรูคู่ปรับได้หายไป

เจ็ดวีรชน...

ชื่อเรียกที่น่าขย้อนออกมาเลยล่ะ

เจ้าหญิงเบเนโทนาชจึงสูญเสียความหมายของการมีชีวิตไปโดยสิ้นเชิง

เบเนโทนาช ช่วยด้วย...ช่วยยืมพลังให้หน่อยเถอะ

ถ้าจะเอาชนะจอมมาร ก็ต้องมีเจ้า

ไปซะ

พวกแกนี่น่าผิดหวังจริง! ออกไปจากตรงนี้ซะ!

ไม่เพียงแต่จอมมารเท่านั้น แต่ฉันก็จะเป็นศัตรูกับพวกแกด้วยเหรอ!?

แล้วเธอก็สูญเสียความสนใจในโลกมนุษย์ไปโดยสิ้นเชิง

จนหันไปเก็บตัวอยู่ในโลงศพของตัวเอง

และจุดเปลี่ยนครั้งใหม่ก็มาเยือนเธออีกครั้ง

ในวันหนึ่งที่ผ่านไปเกือบ 50 ปีหลังจากการพ่ายแพ้ของคุณลูฟัส

เผ่าปีศาจมารได้นำกองทัพขนาดใหญ่บุกโจมตีกรุงมา

หืม...

สมแล้วที่เป็นเจ้าหญิงแวมไพร์

อึก...

ถ้าเธอร่วมรบในการต่อสู้ครั้งนั้น โลกอาจจะเปลี่ยนไปก็ได้นะ

ทำไมไม่ใช้กำลังเต็มที่สู้กับฉันล่ะ

พวกตัวประหลาดพวกนั้นจะเกิดอะไรขึ้นก็ช่าง ฉันไม่สนหรอก

คุณลูฟัส มาฟาール จะกลับมาให้ได้แน่นอน

...ใช่แล้ว 'เธอ' บอกว่าราวๆ อีก 150 ปีสินะ

ในฐานะแวมไพร์ของเธอ คงไม่ใช่เวลานานขนาดนั้นหรอกมั้ง

ลองรออย่างใจเย็นดูสิ

ความปรารถนาของเธอจะต้องเป็นจริงอย่างแน่นอน

ยังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมจอมมารถึงมาบอกเรื่องนั้นกับฉัน

แต่ในความเป็นจริง มาฟาールได้กลับมาแล้ว

ความจริงข้อเดียวเท่านั้นแหละที่สำคัญที่สุด!!

ครัตตีเต้ หนึ่งอัน

ครับ!

เป็นขนมคล้ายเครปนี่นะ...

ตอนนี้ฉันอยู่ที่ประเทศไมออร์นิลของเจ้าหญิงเบเนโทนาช

จริง ๆ แล้วอยากจะจัดการเรื่องของลีออนและพันธมิตรเผ่าลูกครึ่งให้เสร็จก่อน

แต่ถ้าทิ้งเบเนโทนาชไว้ตรงนี้ก็ไม่รู้ว่าจะก่อเรื่องอะไรขึ้นมาอีก

ดังนั้นฉันจึงปล่อยให้ดีน่ากับสิบสองดวงดูแลลีออน แล้วมาคนเดียวล่ะ

แย่ที่สุดก็คืออาจจะถูกลีออนกับเบเนโทนาชรุมโจมตีก็ได้

แค่สักหน่อยก็คงไม่เป็นไรหรอกนะ

ลองเที่ยวเดินชมไปรอบๆ สักหน่อยไหมล่ะ

ทิ้งฉันไว้แล้วจะมาเที่ยวเอง ช่างกล้าหาญเสียจริงนะ

อืม... เบเนโตะเหรอ

ไม่ใช่เบเนโตะสิ

ว่องไวดีนะเจ้าตัวเล็ก

ความรู้สึกเหมือนมาถึงเมืองหลวงแล้ว แต่ไม่มาที่ปราสาท เลยนึกว่าทำอะไรอยู่ แล้วก็คือแกเองนี่...

ช้าๆ สิ ไม่ต้องรีบร้อนขนาดนั้น

ตั้งใจว่าจะไปทีหลังน่ะ

ถึงจะไม่สำคัญเท่าไหร่ แต่พอจะเรียกเบเนโทนาชิวแล้ว

มันก็จะกลายเป็นชื่อเล่นว่า 'เบเนโตะ' ไปเองโดยอัตโนมัติ

ว่าแต่ มีสถานที่ท่องเที่ยวแนะนำในเมืองหลวงนี้ไหมครับ?

...นี่แกนิสัยเบาลงหรือไง?

ก็เพราะว่าลูฟัสตัวจริงเขาเรียกเธอแบบนั้นน่ะสิ

คนชอบพูดกันนะ

ยังไงซะ มาอยู่ที่นี่แล้วก็ต้องลอง...

การได้พบกันอีกครั้งแบบนี้ จะฆ่ากันให้จบเลยมันก็คงไม่สนุกหรอก

ช่วยบอกจุดเด่นของเมืองหลวงนี้ให้ฉันเยอะ ๆ หน่อยสิ

อีกอย่างก็แปลกดีที่รู้สึกตื่นเต้นกับมันไม่เท่าไหร่

ถึงจะเข้าใจว่าแกเป็นคนอันตรายอยู่แล้วนะ

แต่ยิ่งไปกว่านั้นก็รู้สึกชื่นชอบแกขึ้นมาด้วยเหตุผลบางอย่าง

เปรียบเหมือนเพื่อนร่วมระดับกันรึเปล่า?

เหมือนกำลังคุยอยู่กับคู่หูแบบนั้น

ถึงจะไม่ใช่ผู้เล่นแบบเดียวกับฉันก็เถอะ

จะกลับกันเลยดีไหม

ให้ฉันพาชมก็ได้

บางทีคนที่ลูฟัสยอมรับมากที่สุด อาจจะเป็นเบเนโทนาชก็ได้นะ

จักรวรรดิแวมไพร์ไมออร์นิล

แผ่นดินนี้เป็นประเทศที่กลางคืนตลอดเวลาด้วยเวทมนตร์ของเบเนโตะ

พลเมืองที่อาศัยอยู่ในเมืองหลวงแห่งนี้ล้วนเป็นขุนนางและมั่งคั่ง

คนงานไม่ใช่แวมไพร์ แต่เป็นพวกกินซากศพ (ซอมบี้)

ที่นี่คือสังเวียนของอสูร

เป็นความบันเทิงยอดนิยมในเมืองหลวง ที่มีการให้สัตว์อสูรฆ่ากันเอง แล้วมาทายผลแพ้ชนะเพื่อพนัน

ในเมื่อมาถึงแล้ว ก็ขอวางเดิมพันหน่อยดีไหม?

ถ้าอย่างนั้นขอเดิมพันไปทางฝั่งควายที่ 50 เอล

※50 เอล = มูลค่าประมาณ 10,000 เยน

โดนเจ้าหมอนั่นเล่นงานอีกแล้ว!

อ่านผิดไปหน่อยสินะ

อสูรตัวนั้นแม้จะตัวเล็ก แต่กลับขาดความรู้สึกหวาดกลัว เป็นอสูรที่อันตรายเพราะจะกัดกินเหยื่อไม่ปล่อยจนกว่าจะตาย

ในการต่อสู้ของสังเวียนแห่งนี้ เป็นเรื่องปกติที่มันจะมาฆ่ายักษ์

มันเป็นอสูรสายพันธุ์ใหม่ที่เกิดขึ้นหลังจากที่แกถูกผนึก

ที่นี่คือคฤหาสน์ที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษ เตรียมไว้สำหรับวันที่อาจจะมาถึง

อย่างน้อยที่สุด มันก็จะสามารถ สู้ได้อย่างไม่ต้องกังวลเรื่อง สิ่งรอบข้าง

ถึงขั้นที่ว่าจะไม่มีรอยร้าวแม้แต่รอยเดียวจากการโจมตีธรรมดา

...ดูแล้วมันไม่เหมือนสถานที่ท่องเที่ยวเลยนี่นา?

น่าจะพาชมให้มากกว่านี้อีกหน่อยนะ...ขอโทษด้วย

ฉันไม่ค่อยชินกับการถูกเร่งรีบเท่าไหร่

แย่แล้ว

ถึงแม้ว่าแครอทจะห้อยอยู่ตรงหน้า แต่การที่จะอดทนมันไม่ได้สำหรับฉัน

ก็จริงอย่างที่คิดไว้เลย ไม่น่าจะปล่อยให้มันเป็นไปตามใจตัวเองแบบนี้

ดูเหมือนว่าฉันจะไม่อดทนเท่าม้าซะแล้วสิ

การกำจัดเบเนโทนาชผู้นี้ลงตอนนี้มัน

จะก่อให้เกิดสถานการณ์ที่ร้ายแรงต่อมนุษยชาติเลยนะ

สำหรับฉันนะ ก็คิดว่าน่าจะสร้างบรรยากาศสบาย ๆ เพื่อเลี่ยงการสู้ได้มั้ง

ตั้งตารอช่วงเวลานี้มานานแล้ว...

ช่วงเวลานี้เพียงเท่านั้น

ฉันเฝ้ารอมาตลอดเลยนะ

ดูเหมือนว่าความเป็นจริงมันไม่หวานอย่างที่คิดสินะ

เอาล่ะ

มาเถอะ จะเถียงกันหน่อยดีไหม!

◇ตอนต่อไป การต่อสู้สุดมันส์