ตอน 16: Chapter 16

คุณเรียว

พวกมัน...

ขอบคุณมากเลยนะที่โค่นพวกมือยาวเท้ายาวให้

♦หลังจากโค่นพวกมือยาวเท้ายาวแล้วนะ

ผมคิดว่าเพราะพวกมันได้รับการดูแลอย่างดีที่ดินแดนผนึกมานาน นิสัยเลยกลมมนขึ้น เลยทำสัญญาด้วยน่ะครับ...

ไม่เลย ไม่ได้สำนึกผิดซะหน่อย ไม่ยอมฟัง สิ่งที่พูดด้วย

ด้วยนิสัยแบบนั้น คงไม่ยอมให้ผนึกอีกแบบสงบ ๆ หรอก

ครับ

แล้ว

ใช้มายอยะของทาดะจิเหรอ

ใช่ครับ

ยมลแห่งยมโลก

ถึงผมจะต้องอดตายไปเลย พวกนั้นก็จะเป็นพวกจรจัดมาผูกติดอยู่ที่นี่ตลอด

ไม่สร้างความเดือดร้อนให้คนอื่นหรอก

ว่าแต่ ตอนทำสัญญากับพวกพวกจรจัดนี่ใช้เลือดไม่ใช่เหรอ

เวลาเลิกสัญญาแบบราบรื่น ไม่ใช่เพราะเจ้านายตาย จะทำยังไงเหรอครับ

ให้พวกคนจรจัดยอมรับว่ากลายเป็นแบบนั้น

แล้วก็จะขอให้กลับเป็นเหมือนเดิมครับ

เจรจาเหรอครับ

ใช่

เรียกแบบ "เจ้านาย" ไปตามความสะดวก แต่จริง ๆ แล้วมันก็เป็นสถานะที่เท่าเทียมกัน

พวกพวกจรจัดก็มีจิตใจนะ

...งั้นเหรอ

ก็ใช่นะ

คุณซาโยุด้วยเหรอครับ

อืม

ถ้าคุณยูรต้องการ พวกเราจะกลับไปที่ทางเข้าฮิกาชิบุระเดี๋ยวนี้เลย

ถึงจะถูกจำกัดด้วยสัญญาของเจ้านาย แต่ตอนนี้ก็เคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ เลยรู้สึกเสียดายเล็กน้อย

พูดตามตรงนะ อยากสนุกกับโลกมนุษย์หลังจากสี่ร้อยปีอีกสักหน่อย

ฟังนะ เจ้าหนู พวกเราไม่ใช่พวกพวกจรจัดที่เข้าใจอะไรง่าย ๆ ทั้งนั้นนะ

ห้ามปล่อยพวกจรจัดที่ไม่รู้จักออกไปโดยไม่จำเป็นเด็ดขาด

กำลังสำนึกผิดอยู่ครับ!!

"ผนึก" เนี่ย มันสามารถ โดยไม่ต้องมีขั้นตอนที่ยืดยาวอะไรเลย ผนึกพวกจรจัดที่ร้ายกาจที่สุดได้ ในพริบตาเลยล่ะ

ถือเป็นพลังที่อ่อนโยนในแง่หนึ่งนะ

"คลาย" มันจะสร้างพวกจรจัดขึ้นมา แต่ "ผนึก" มันจะทำให้กลับไปสู่สภาพดั้งเดิมและผนึกไว้ได้

ยมลแห่งยมโลก

Y O M I N O T S U G A

ไดวะสึไก โมโนะคิ โทอุ บทที่ 16 "เด็กรับใช้กับนักบวช"

อาราคาวะ ฮิโรมุ

งือยยึ

นิดหน่อย

เอาล่ะ

ประมาณนี้แล้วล่ะ

ว้าว~สุดยอดเลย~

ฉบับเดือนพฤษภาคม แกร่ง ๆ ไปเลย

ทุกอย่างทำเองหมดเลยเหรอครับ?

ก็ส่วนใหญ่ก็นึกวิธีทำเองได้แหละ

พื้นฐานคือที่ท่านพ่อสอนมา

ส่วนที่เหลือ...เรียนรู้ด้วยตัวเอง

กล่องมาสก์พิเศษ 'บาราคามง'

เพราะว่าอยู่คนเดียวในป่า

กลับมาแล้วนะ บาราคามง! ของแถมพิเศษฉลองการกลับมา! คือกล่องมาสก์พิเศษที่วาดใหม่!!

ของแถม

อยากลองยิงเล่นที่ไหนสักแห่งจัง

ยมลแห่งยมโลก

...คุณยูร

สอนวิธีใช้อาวุธให้ผมด้วยครับ

บกุ

อยากเก่งขึ้นครับ

อืม

ก็ใช่นะ

ถึงแม้จะมีเด็กคนเดียวก็ลำบากแล้ว การดูแลถึงสองคนนี่เก่งมากเลยนะครับ ไหวไหมครับ?

ไหวอยู่แล้วครับ

ไอ้หมอนั่นก็เป็นคนรับผิดชอบดีนี่ครับ

ความรับผิดชอบที่พยายามจะจัดการกับเรื่องที่ปลดปล่อยความยาวของร่างกายออกไป ด้วยชีวิตของตัวเองเลย

โฮ่~นี่มันอะไรกันเนี่ย อาาาา

ความฉลาดที่จับประเด็นได้และตอบให้ตรงกับสิ่งที่อีกฝ่ายอยากรู้

เป็นเด็กดีนะ

ไม่เป็นไรครับ

พวกที่พยายามตั้งใจจะเป็นเด็กดีแบบนั้น จริง ๆ แล้วจิตใจมันสึกหรอไปเยอะเลยนะครับ

...โผล่มาแล้ว!

แบบนี้แหละครับ

อะไรเหรอ อะไรนะ?

หน้าข้อมูลผู้สูญหายของหน่วยงานท้องถิ่น

เป็นคลังข้อมูลที่ระบุวันที่พบเห็นผู้สูญหายครั้งสุดท้ายนะ

ผมลองไปดูบันทึกของโทโฮคุก่อนที่คุณยูรจะเกิดมาดูครับ

คานางิซะ

ช่วงเวลากับอายุก็ตรงด้วยนะ

มีบันทึกการเข้าป่าในหุ่นยนต์ภูเขาคิวฮิกาชิมุระ

เป็นเรื่องของคุณแม่เหรอ!?

คงจะไม่ได้ลงที่อยู่แน่ ๆ ล่ะ

โอ้

นี่น่าจะเป็นคุณนากิซะล่ะ

คุณอาบอกว่าคุณแม่มาจาก "โอกินาวะ"

คานางิเป็นนามสกุลที่พบบ่อยในโอกินาวะนะ

โอกินาวะจะเขียนแบบนี้ครับ

คานางิซะ โอกินาวะ

นากิซะบอกว่ากลับไปบ้านเกิดเพื่อเจอพ่อแม่นี่นา

แสดงว่า

อืม

คุณปู่หรือคุณย่าของคุณยูรอยู่สินะ

แกตามรอยทาดะจิจนเจอที่ซ่อน

ตามรอยทาดะจิเหรอ!?

จะให้พี่ไว้ใจนี่นา ทำไมถึงทำอะไรตามใจตัวเองล่ะครับ!

การตามรอยนั่นอาจถูกมองว่าเป็นมติของคาเงโมริก็ได้นะ!

ยมลแห่งยมโลก

ยมลแห่งยมโลก

ก็เป็นส่วนหนึ่งของเขตแดนเหมือนกัน

มันคือพวก "มายอย์กะ" น่ะ

ลูกน้องผมที่แอบตามมาสองคนตายแล้ว

หายตัวอีกแล้วเหรอ!?

อาราคาวะ ฮิโรมุ

โฮย สะ

เอ๊ะ สะ

ไม่ใช่ผู้สูญหาย แต่เป็นผู้เสียชีวิต

อายุ 19 กับ 40

เป็นผู้ชายทั้งคู่ ไม่มีญาติเลย เป็นคนจรจัดแท้ ๆ

อาซะเคยตายไปแล้วเหรอ...!? อดีตของอาซะที่กำลังถูกเล่าอยู่นี่มัน...

วางแผงได้รับความนิยมเป็นอย่างยิ่ง!!

เพราะใช้เป็นผู้โดยสารได้ เลยจะเก็บทะเบียนราษฎรไว้อย่างเป็นมนุษย์นะ

ถ้าคนที่ตายไม่ใช่ ผู้ชายอายุ 19 แต่เป็นผู้หญิง ก็อาจจะ คุณกะบุ รอดไปได้ล่ะมั้ง

น่าเสียดาย

少年ガンガン ออกจำหน่ายทุกวันที่ 12 ของเดือน!