ตอน 103: Chapter 103

ทุกอย่างเป็นแค่สมมติฐานเท่านั้น

แต่ว่า

ในมุมมองของข้าน้อยแล้ว มันก็เป็นความจำเป็นบางอย่างกระมังขอรับ

ใช่

พวกเขาคงจะดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดอย่างหนักเลยล่ะ

น่าจะนะ

จนกว่าจะมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งระหว่างพวกเรากับพวกมันต้องตายไปเสียก่อน

จนกว่าจะดับสูญ

ดูเหมือนว่าเขาจะตั้งใจแน่วแน่แล้วว่าจะสู้จนถึงที่สุด

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก็ตาม

ก็ไม่มีทางที่จะเกิดการสงบศึกได้อย่างราบรื่นเลยอย่างนั้นหรือ?

ถ้าหากว่าถึงจุดที่ดาบหัก ลูกธนูหมดแล้ว ถึงจะยอมพิจารณาอย่างไม่เต็มใจได้ก็ถือว่ายอดเยี่ยมแล้วไม่ใช่หรือ?

สงครามใหญ่ที่น่าสยดสยอง...

จะให้สร้างนรกแบบแนวรบไรน์อีกครั้งงั้นรึ?

อยากจะเชื่อว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง

แต่ในอีกด้านหนึ่งแล้ว

ความคิดที่ว่านั่นคือความจริงน่ะ

มันผุดขึ้นมาจากที่ไหนสักแห่ง

ที่มันผุดขึ้นมาก็เพราะว่า

มันคือสีหน้าของพันตรีเดเกรชาฟนี่แหละ...

อืม ใช่แล้ว ตัวฉันเองก็...

ในบางแง่มุมน่ะ

ฉันเชื่อใจพันตรีเดเกรชาฟนะ

ในสถานการณ์ปัจจุบัน การสงบศึกมันเป็นเรื่องที่สิ้นหวังแล้วครับ

พวกเราต้องดับสูญไป

หรือว่าพวกมันจะต้องดับสูญไป

ตอนนี้มันเหลือแค่สองทางเลือกเท่านั้น

จนกว่าเราจะบดขยี้ประเทศศัตรูให้ราบคาบ

สงครามที่ไม่จบสิ้นงั้นรึ

คุณครับ ขออนุญาตนะครับ

จะมาถามอะไรตอนนี้กันล่ะ

นั่นแหละ

มันเป็นเรื่องธรรมดาไม่ใช่เหรอ?

ประเทศ

สงครามรวมกำลัง...

นั่นแหละ สงครามรวมกำลัง...เหรอ?

ต่อจากกระบวนทัศน์...

อะไรนะ?

นั่นแหละ สงครามรวมกำลังเหรอ?

อะไรกันเนี่ย พูดราวกับว่ามันเป็นเรื่องปกติ...!?

ไม่ใช่แค่ลังเลนะ แต่เป็นการตอบโดยไม่ลังเลเลย

เต็มเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ

ในน้ำเสียงที่ไม่มีข้อสงสัยนั้น

มันคือท่าทางที่เป็นเอกลักษณ์ของคนที่พูดเรื่องที่เห็นได้ชัดอยู่แล้ว...

ーーนั่นหมายความว่า

ก็อย่างที่คิดไว้

ว่าเขาคาดการณ์ถึงเรื่องแบบนี้ไว้ล่วงหน้าสินะ...

นั่นหมายความว่ายุทธศาสตร์ภายในที่จักรวรรดิใฝ่ฝันถึง

คือการกวาดล้างกองทัพของประเทศศัตรูจนหมดสิ้นนั่นเอง

เขาคาดการณ์ไว้ตั้งแต่ต้นเลยหรือไง

ตั้งแต่แรกเลยเหรอ?

ตั้งแต่เริ่มต้นเลยเหรอ?

---ฉันมองผิดไปแล้ว...

คิดว่าตัวเองเข้าใจพันตรีเดเกรชาฟแล้ว

ถึงกับพูดอย่างมั่นใจแบบนี้ได้

คงเป็นไอ้โง่ที่มองการณ์ไกลไม่เห็นอะไรเลยล่ะ...

ต้องเป็นพวกบ้าที่ปรับตัวเข้ากับความเป็นจริงที่บ้าคลั่งนี่แหละ

และสถานการณ์ตอนนี้ก็คือ

ความเป็นจริงมันกำลังบ้าคลั่ง

---ถ้าอย่างนั้น

ในความเป็นจริงที่บ้าคลั่งนั้น เขาก็...

พันตรีเดเกรชาฟที่คลั่งนั่นแหละ น่าจะมีเหตุผลมากกว่าไม่ใช่เหรอ?

กล่าวคือ จะมาไขปริศนาด้วยเหตุผลที่บ้าบอในโลกที่บ้าคลั่งงั้นรึ?

หรือถ้าพิจารณาความเป็นไปได้นั้นแล้ว

พลจัตวาเซตโอว์น่าจะกำลังระงับความโกรธอยู่ล่ะนะ