ตอน 32: Chapter 32

ทุกคนเหนื่อยกันน่าดูเลยนะ

แขกที่พามาก็ส่งให้หน่วยทหารรักษาการณ์จัดการซะ

ฉันจะไปรายงานที่กองบัญชาการเอง

รองผู้บัญชาการ ตามมานี่

สรุปแล้วความเสียหายก็แค่สองคนสินะ

...ค่ะ/ครับ

ตอนถอนทัพก็น่าจะคอยดูแลทหารใหม่ๆ ให้ดีกว่านี้...

แน่ล่ะ คุณร้อยเอกก็คงจะเสียใจมากแน่ๆ เลย

แค่สองคนก็พอแล้วเหรอเนี่ย!!

ในสารคดีหรือภาพยนตร์ที่เคยดูมาก่อน

ก็คิดว่าคงจะเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว เพราะทหารใหม่ๆ ตายกันวุ่นวายเต็มไปหมด

หรือว่าฉันนี่แหละคือแม่ทัพผู้เก่งกาจกันแน่!!

ไม่นะ การหลงตัวเองนี่มันไม่ดีเลย

ทุกครั้งก็เป็นแบบนี้ไม่ได้นะ

ใช่เลยค่ะ เห็นด้วยอย่างยิ่งเลยค่ะ

ก็อย่างที่ว่า คุณพันตรีคงรู้สึกละอายใจอยู่แน่ๆ เลย!!

2

ไปรายงานที่กองบัญชาการกันเถอะ

การไปรายงานข่าวดีนี่มันรู้สึกดีจริงๆ

แต่การไปรายงานข่าวที่ไม่ดีนี่สิ

รู้สึกไม่ค่อยอยากจะไปเลยแฮะ

ดิฉันคือ ทาร์เนีย ฟอน เดกเรชอฟ พันตรีค่ะ

เข้ามาเลย

เมื่อค่ำคืนที่ผ่านมา

ผมมาเพื่อรายงานภารกิจการแทรกซึมยามค่ำคืนเพื่อลักพาตัวศัตรูครับ

ได้ยินผลแล้ว

ทำได้ดีมากนะ พันตรีเดกเรชอฟ...

ครับ!!

ทำอย่างเต็มที่แล้วครับ!!

ถึงแม้ว่าจะรายงานเรื่อง

การเสียชีวิตในสนามรบของทหารใหม่

แต่ท่าทีองอาจของพันตรีเดกเรชอฟนี่มันอะไรกัน!?

ดูเหมือนว่าท่านผู้พันจะพอใจมากเลยนะ!!

รู้สึกได้เลยว่าทำงานได้ดี!!!

ดูเหมือนว่ามันจะยุ่งเหยิงมากเลยนะ

แต่ว่านั่นมัน

เป็นสภาพที่น่าอับอายสุดๆ เลยนะ

กำลังทำตัวไม่แคร์อะไรเลยเหรอ?

อยากให้ท่านผู้พันได้เห็นความตื่นตระหนกของทหารฟรองซัวด้วยเหมือนกันครับ

ไม่สิ ตรงกันข้ามนะ อันนี้มัน

คือการยอมรับความรับผิดชอบทั้งหมดด้วยตัวเองเลยนี่นา

ช่างเป็นความเด็ดเดี่ยวอะไรอย่างนี้

ถึงแม้จะอายุขนาดนี้แล้วก็ตาม

ถ้าฉันอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน

ฉันคงจะยืนอยู่ต่อหน้าผู้บังคับบัญชาได้เหมือนคุณพันตรีเดกเรชอฟแน่ๆ เลย

ลงไปในสนามรบด้วยตัวเอง

บัญชาการลูกน้องและทำให้ศัตรูต้องปั่นป่วนจนได้ผลงานที่น่าพอใจ

ไม่หนีความรับผิดชอบต่อความเสียหาย และไม่มีข้ออ้างแม้แต่ข้อเดียว

นี่มันคือภาพสะท้อนของทหารจักรวรรดิอย่างแท้จริง!!

ไม่สิ...คือภาพที่สมบูรณ์แบบที่ทหารจักรวรรดิควรจะมุ่งหวัง!!

...นี่มันไม่น่าเชื่อเลยว่าจะเป็นแค่คุณพันตรีอายุสิบเอ็ดปี...

ไม่ว่าจะเป็นคำสั่งอันโหดร้ายแบบไหนในอนาคต

หรือปฏิบัติการที่ไร้ความปรานี พวกเขาก็สามารถรับมือได้โดยไม่ลังเล

เช่นนั้น

เรื่องความเสียหายก็เป็นเพราะดวงของพวกเขาเองสินะ

เหนื่อยกันน่าดูเลยนะ

รับทราบครับ ท่านผู้พัน

คุณพันตรี

รอนานเลยนะ ร้อยโท

คะ...

ไปกันเถอะ

คุณพันตรี...

คุณพันตรีเดกเรชอฟน่ะ

ถึงจะไปรายงานเรื่องที่ทำให้ตำแหน่งของตัวเองสั่นคลอนแล้ว

และน่าจะถูกผู้บังคับบัญชาตำหนิอย่างรุนแรง หรือลงโทษ

หรืออะไรที่คล้ายๆ กันนั่นแหละค่ะ...

ทำหน้ายิ้มออกมาให้ดูหน่อยสิ...!

พวกเราทหารนี่นะ

เพื่อไม่ให้ฉันต้องเป็นกังวล เลยทำตัวเข้มแข็งขึ้นมา...

เป็นอะไรไป คุณร้อยตรี

ไปกันเถอะ

ครับ!!

ไปให้สุดเลย!!

?

อยากให้ทุกคนในกองร้อยได้รู้

ว่าคุณพันตรีเป็นผู้ที่เมตตาต่อผู้อื่นขนาดนี้...!

แต่ว่าคึกคักทีเดียวเลยนะ

รู้สึกได้ถึงการกระตุ้นการขนส่งที่มาพร้อมกับการพัฒนาของเมืองอาเรส

ถ้าเป็นแบบนี้ ก็น่าจะมีการส่งเสบียงไปยังแนวหน้าได้อย่างราบรื่นเลยล่ะ

กองทัพจักรวรรดิในช่วงเวลานี้

หลังจากที่เอาชนะสมาพันธรัฐเรกาโดเนียได้ ก็หลุดพ้นจากการทำสงครามสองแนวรบ

แม้จะเป็นเพียงชั่วคราว แต่การจัดหาสิ่งของก็กำลังตามทันความต้องการภายในกองทัพ

แน่นอนว่าในเรื่องของคุณภาพน่ะ

ถึงแม้จะแย่มากเมื่อเทียบกับมาตรฐานในยามสงคราม แต่ว่า

การมีเสบียงอย่างเต็มที่นั้น ไม่เพียงแต่ช่วยรักษาขวัญกำลังใจของเหล่าทหารเท่านั้น

ยังนำมาซึ่งความหวังว่าเราจะสามารถนำสันติภาพกลับคืนมาได้อีกนิดเดียวอีกด้วย

แต่ถึงแม้จะเป็นกองทัพจักรวรรดิก็ตาม

ก็ยังไม่มีใครสังเกตเห็นว่ามือปีศาจใหม่กำลังยื่นออกมาจากใต้ผิวน้ำ

ในเวลานี้ ยังไม่มีใครแม้แต่คนเดียวเลยล่ะนะ

บทที่สามสิบสอง ปีศาจแห่งแนวรบ ๔

ประวัติศาสตร์สงคราม ของฟันเฟืองเล็กๆ ชิ้นหนึ่ง Rapitel: 32

เหนื่อยกันน่าดูเลยนะ

พวกทหารใหม่เป็นยังไงบ้าง

ก็คงอย่างนั้นล่ะ

มีการยืนยันการเสียชีวิตในสนามรบสองนายค่ะ

ดูเหมือนจะค่อนข้างตื่นตระหนกอยู่หน่อยนะคะ

สำหรับพวกเขาที่ยังเยาว์วัย การตายของสหายร่วมรบมันเป็นความจริงที่โหดร้ายเกินไป

ต้องให้พวกเขาคุ้นชินไปกับมันนะ

ถึงจะไม่อยากให้คุ้นชินเลยก็ตาม

ก็เป็นแบบนี้แหละสำหรับพวกทหาร

--หรือว่าจะมีอีกอย่างหนึ่ง

เรื่องนี้เป็นเรื่องเกี่ยวกับความเสียหายของกองร้อยที่ 23 ของเราน่ะค่ะ...

ตอนนี้

คุณพูดว่าอะไรนะ

คุณร้อยตรีไวส์

ของพวกเรา

กองร้อยบินเวทย์ลาดตระเวนที่สองร้อยสาม

จะรายงานความเสียหายให้ทราบครับ

อึก!!

อึก...

อึก!!

--เป็นสภาพแบบนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่กันนะ

ห๊ะ

จะกลับมาที่นี่เดี๋ยวนี้เลยครับ

คุณพันตรี

ชะ...

คุณพันตรี...ทส!!

ขอโทษครับ...

ครับ...

คุณร้อยตรีไทเออร์เนน

อย่าฝืนพูดสิ

ฉันอยู่นี่ ได้ยินไหม

ครับ

แม้จะอยู่ต่อหน้าฝนกระสุนปืน

ได้ยินเสียงของคุณพันตรีครับ

แต่คนที่ไม่ส่งเสียงกรีดร้องเลย กลับมาอยู่ในสภาพแบบนี้เชียวหรือ?

สาเหตุคืออะไร

ไม่มีบาดแผลภายนอกที่โดดเด่นนะครับ...

สีหน้าแบบนี้แล้วเหงื่อออกอีก

นี่ไม่ใช่เรื่องเล็กๆ นะครับ

เป็นไปไม่ได้!! ด้วยกำลังของลูกแก้วคำนวณของสาธารณรัฐฟร็องซัวนี่

โดนคาถาอะไรบางอย่างเล่นงานเหรอ?

จะสามารถแทรกซึมด้วยคาถาแทรกแซงเข้าสู่แบบที่ ๙๗ ของเราได้นี่...

อย่างที่คุณรู้นะครับ นักเวทย์น่ะ

สามารถใช้คาถาเพื่อหักล้างก๊าซพิษหรือการเปลี่ยนแปลงความกดอากาศได้

ไม่ใช่คาถาโจมตี

--แต่ว่า

ถ้าสมมติว่า

แต่เป็นคาถาที่แค่ทำให้มันเป็นโมฆะ

หรือว่ามีก๊าซที่เป็นองค์ประกอบที่คาถาป้องกันไม่ได้ล่ะ

ไม่นะ!!

คุณพันตรี!! คุณร้อยตรีไทเออร์เนนพูดอะไรบางอย่างครับ!

คุณร้อยตรี!!

ชะ...

คุณพันตรี

ถ้าเป็นไปได้ ขออยู่กับคุณจนถึงที่สุดเลยครับ

ได้โปรดให้ผมได้ติดตามคุณแทนการเป็นบทเรียนการรบนี้ได้ไหมครับ

คุณร้อยตรีไทเออร์เนน มองมาที่ผมสิ!!

แทนจะขอไปเป็นผู้ติดตามให้ได้ไหมครับ

อย่าพูดเรื่องไร้สาระน่า!!

คุณร้อยตรีไทเออร์เนน มองมาที่ฉันสิ!!

ถ้าว่ามีก๊าซแบบนั้นอยู่ล่ะก็

ฉันป้องกันไม่ได้เลย!!

ต้องรีบหาข้อมูลให้ได้นะ...!!

คุณพันตรีเดกเรชอฟนี่ ทุ่มเทขนาดนั้น

เป็นคนที่มีน้ำใจต่อลูกน้องอะไรอย่างนี้กันนะ...!!

ตัวฉันเองก็อยู่ในสภาพแบบนี้แล้ว...

อึก!!

ให้ตายสิ...

สีหน้าของคุณพันตรีด้วย...

ชัดเจนเลย...

ใครกันที่สั่งให้คุณตายไปเอง

ฉันจะยกโทษให้ไม่ได้เด็ดขาดนะ คุณร้อยตรี!!

เป็นคำสั่งของผู้บังคับบัญชา!

เป็นคำสั่งของฉันนะ คุณร้อยตรีไทเออร์เนน!!

ชะ...

คุณพันตรี...ทส!!

ปล่อยนะ คุณร้อยตรีไวส์!!

เป็นลูกน้องของฉันนะ เป็นลูกน้องที่ฉันเลี้ยงมาเอง!!

ไม่ยอมทำตามคำสั่งอย่างนั้นได้ยังไง!!

คุณพันตรี

คุณร้อยตรีไทเออร์เนนหมดสติแล้วครับ

...อึก!!

ไม่มีข้อมูลอะไรเลยรึ!!

แถมยังกำลังจะสูญเสียทหารชำนาญการที่ล้ำค่าอีกด้วย

อีกไม่นานหมอทหารก็จะมาถึงแล้วครับ

ช่วยประคองหน่อย

แย่แล้วสิ มันกระทบถึงขวัญกำลังใจของกองร้อยเลยนะ

ถ้าจะพูดถึงจุดอ่อนของกองร้อยที่ ๒๓ ของเรา ก็คือการที่ไม่มีใครหลุดออกจากกองร้อยเลยนี่แหละ

ควรจะมีท่าทีแบบไหนกันแน่เนี่ย!!

เรื่องแบบนี้ วิธีการเอาตัวรอดในยุคเฮเซย์นี่รับมือไม่ไหวเลย...!!

อาหารเป็นพิษสินะครับ

ไม่นะ!!

อาหาร

...ท้องเสีย

น่าจะเกิดจากมันฝรั่งที่เก่าแล้วล่ะ

เป็นอาการอาหารเป็นพิษตามปกติเลยครับ

หน่วยอื่น ๆ ก็มีรายงานเข้ามาไม่น้อยเลยนะ

...ฮ่า เข้าใจแล้ว

คุณร้อยตรีคนนั้น

แล้วก็

จะโอเคไหมครับ

คงต้องพักฟื้นระยะยาวหน่อย แต่ชีวิตก็ไม่เป็นอะไรหรอกครับ

ต้องส่งกลับครับ

เพราะเป็นเหตุการณ์ระหว่างปฏิบัติการ ก็คงจะผ่านในฐานะทหารบาดเจ็บได้ครับ

ว่าจะกลับมาประจำการได้ไหม ก็ขึ้นอยู่กับสภาพร่างกายและความตั้งใจของคุณร้อยตรีครับ

!!

เมื่อครู่นี้เอง คุณร้อยตรีเซเลบริャคอฟได้

รายงานมาอย่างชัดเจนเลย!!

ตัวผมเองก็รู้สึกถึงอาการท้องเสียของอาหารอยู่เหมือนกันนะ

แต่หลังจากนั้นกลับไม่ได้สั่งการให้กำจัดวัตถุดิบที่เก่าออกไปอย่างชัดเจน!!

เป็นความรับผิดชอบของผม...!!

คุณพันตรี...ทส!!

ท่านผู้บังคับกองร้อย!

กำลังกลับมามีกำลังใจอีกครั้ง!!

พวกเราก็ต้องสู้ไม่แพ้คุณพันตรีให้ได้

ต้องสู้รบในสมรภูมิสองแนว ทั้งแนวรบภาคพื้นดินและแนวรบทางเดินอาหารให้ได้!!

งั้นคุณอาจารย์ ฝากด้วยนะครับ

เรื่องการส่งกลับของเขา

แล้วก็ต้องเขียนจดหมายถึงครอบครัวของเขาด้วย

ครับ

คุณร้อยตรีเซเลบริャคอฟ

เรื่องของทหารใหม่พวกนั้นน่ะนะ

ถ้ามีโอกาสก็ช่วยดูแลให้เขาหน่อยนะแบบเนียนๆ

พวกเขาเองก็สูญเสียเพื่อนร่วมรุ่นไปแล้วนะ

เรื่องนี้แหละนะ

ทำให้รู้สึกถึงประสบการณ์ชีวิตที่ยังน้อยอยู่เลย

การสูญเสียคนเก่งไปเพราะเหตุผลที่ไร้สาระแบบนี้

ก็ได้แต่ภาวนาว่าอย่าให้มันเกิดขึ้นอีกเลย

ขออนุญาตนะครับ คุณพันตรี

คุณใจดีเกินไปแล้วครับ

หน้าที่ของฟันเฟืองก็คือการหมุนนี่ครับ

ถ้ามันหยุดหมุน ก็กรุณาเปลี่ยนมันให้หน่อยนะครับ

สมัยก่อนที่แนวรบไรน์ ผมเคย

ได้รับการสอนแบบนั้นมาจากผู้บังคับบัญชาท่านหนึ่งครับ

ฮ่าๆๆ

มีผู้บังคับบัญชาที่แย่มาก ๆ ด้วยเหมือนกันนะ

ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งจะต้องมาสูญเสียลูกน้องเพราะอาการท้องเสีย

คำกล่าวของนักบินสายฟ้าที่ว่า "อาการอาหารเป็นพิษไม่มีทหารเก่าคนไหนต้านทานได้"

ดูเหมือนจะไม่ใช่แค่เรื่องตลกเลยสินะ

เอ-10 "ซันเดอร์โบลต์"

เป็นเครื่องบินสนับสนุนทางอากาศที่กองทัพสหรัฐฯ ใช้ในช่วงสงครามในอ่าวปี 1991 ทนทานต่อปืนต่อต้านอากาศยานเป็นร้อยนัด แม้จะถูกเครื่องยนต์ข้าง 1 พังไป หรือแม้จะเฉียดชนกับเครื่องบินลำอื่น มันก็ยังกลับมาได้อย่างไม่มีปัญหา เป็นสัตว์ประหลาดเลยล่ะ ระหว่างสงคราม เครื่องบินลำนี้ถูกใช้งานไปกว่าร้อยลำ แต่จำนวนผู้เสียชีวิตของนักบินมีเพียง 1 นายเท่านั้น สาเหตุการเสียชีวิตคืออาการท้องเสีย

ก่อนอื่นต้องให้กำจัดมันฝรั่งในคลังทั้งหมดก่อน

พรุ่งนี้อาหารสดจากเมืองอารีสก็จะมาถึงแล้ว

คงไม่มีปัญหาอะไรหรอก

ความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ ในชีวิตประจำวันที่ดูเคร่งเครียด

นั่นแหละคือเรื่องของมื้ออาหาร

โดยเฉพาะกับร่างกายแบบนี้ที่ไม่อนุญาตให้ดื่มเครื่องดื่มแอลกอฮอล์อะไรได้เลย...

มื้ออาหารที่มันจะมาขู่ฟันแบบนี้มันไม่ไหวแล้วนะ

อิจฉาจังเลยนะที่เป็นตัวเอกมังงะแนวร้านอาหารที่ได้เพลิดเพลินกับเมนูหลากหลายทุกครั้ง

อ๊า น้ำตาจะไหลแล้ว

ก็เพราะว่าเป็นผู้หญิงนี่นา?

ตอนนี้

คิดอะไรอยู่เหรอ?

รู้สึกเหมือนมีเรื่องเหลือเชื่อผุดขึ้นมาในหัวเลย!!

ครั้งนี้ดันไปใช้เกียวโกะชิกิที่ต้องคำสาปนั่นเข้าให้ซะแล้ว!!

ภาวะปนเปื้อนทางจิตใจมันกำลังดำเนินไปเหรอ!?

เอ่อ

คุณพันตรีครับ?

ไม่สบายตรงไหนหรือเปล่าครับ?

สีหน้าคุณดูไม่ค่อยดีเลยนะครับ...

...อ๊ะ

เป็นไปได้ไหมว่า

คุณร้อยตรี

ผมก็นึกขึ้นได้ว่าต้องไปหาคุณหมอทหารเหมือนกัน

ไม่จำเป็นต้องมีเพื่อนร่วมทางหรอกครับ

ผมจะไปเป็นเพื่อนให้ครับ

ให้ไหล่ผมยืมสิครับ!!

ไม่เป็นไรน่า!! ปล่อยให้ผมอยู่คนเดียวเถอะ!!

จะให้ยืมไหล่กับผู้หญิงได้ยังไงกันล่ะครับ!!

ก็เป็นผู้หญิงคนเดียวกันไม่ใช่เหรอครับ!

ถึงจะเป็นผู้หญิงคนเดียวกันก็เถอะครับ!!

เจ้าเวรเอ๊ย...!!

ช่วงนี้มันก็มักจะลืมไป

คุณเคียวซัง!!!

คุณเคียวซังนี่มันมีอยู่จริงนี่นาーーーッ!!

จบ ณ ที่นี้ ส่วนต่อไปจะมาในตอนหน้า...