ตอน 34: Chapter 34

【เดือนคอมพรีเอส】มีเดีย มิกซ์ โกมิก แมกกาซีน

ประจำเดือน

11

เอลมา ผู้เติบโตในคุก พยายามจะเป็น "คนธรรมดา" ในโลกจาบา แต่กลับบังเอิญกลายเป็นไร้เทียมทาน!? "ความธรรมดา" ของชะบา ช่างยากเย็นเสียจริง นากามุระ ไคกิ × มุราคาร์กิ × บาตะโกะ

กำลังเร่งผลิตอนิเมะฉายโรง!!

วางจำหน่ายพร้อมกันเล่มล่าสุด (10) ของคอมมิกส์!

โอเวอร์โหลด ฉบับพิเศษสุด คอมมิกส์ระดับโลก

บันทึกสงครามวัยเยาว์

...ฮ่า

โอ้ คุณผู้ช่วย ท่านกำลังครุ่นคิดเรื่องอะไรอยู่หรือครับ

เป็นเรื่องของกำลังพลเสริมเพื่อทดแทนตำแหน่งที่ขาดของจ่าเยาว์ไทอาเนน

และคำตอบจากกองเสนาธิการก็คือ ให้ดึงตัวมาจากกองทัพฝ่ายตะวันตก...

ในสถานการณ์การรบนี้ มันเป็นเรื่องที่ยากเลยนะ

คงไม่มีกองทัพไหนที่บุคลากรเก่งๆ เหลือล้นขนาดนั้นหรอกครับ

ยิ่งไปกว่านั้น การที่เราจะบินไปด้วยกันนี่

เราต้องใช้ลูกแก้วคำนวณการจู่โจมแบบเก้าเจ็ดให้คล่องแคล่วให้ได้

จะเอาคนที่ใช้พลังเวทได้สูงที่สุดจากบรรดาทหารใหม่เลยดีไหมครับ

คุณผู้ช่วยที่มีหน้าตาอิดโรยแบบนี้ก็ดูน่ารักดีนะครับ

ไม่สิ ถ้าเป็นทหารใหม่ การปล่อยให้ยังขาดอยู่แบบนี้คงจะดีกว่า

ปัญหาของทหารใหม่นี่คงเป็นเรื่องของความชำนาญสินะ

ถ้าให้คุณผู้พันมาเป็นคู่หูสักพักล่ะก็

ฉันเองก็ทำได้นี่นา ต้องเป็นอย่างนั้นแน่...

ว่าแล้วเชียว ในการปฏิบัติการแทรกซึมยามค่ำคืนครั้งก่อน มีทหารใหม่คนหนึ่งที่ทำให้ลูกแก้วคำนวณรุ่นผลิต เกิดอาการโอเวอร์ฮีทขึ้นมานะ

รุ่นผลิตที่เน้นความเสถียรอย่างนั้นหรือ?

นั่นมันพลังเวทมหาศาลเลยนะ

!

ขออนุญาตถามชื่อของทหารใหม่คนนั้นได้ไหมครับ

บันทึกสงครามวัยเยาว์

สมรภูมิอันโหดร้าย ได้กัดกินจิตใจของเหล่าหนุ่มสาวผู้เปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น

มังงะ: โทโจ ชิกะ

ต้นฉบับ: คาลโล เซน

ต้นแบบตัวละคร: ชิโนะสึกิ ชิโนบุ

คุณผู้พันกรันท์

กำลังจัดการข้าวของที่ทิ้งไว้พอดีเลย

---ไง

คงเป็นคนบ้านเดียวกันสินะ

เลยคิดว่าเขาคงจะรู้สึกตกใจอยู่...

เขาน่ะโชคร้ายจริงๆ

ก็เป็นทหารนี่นา จะทำยังไงได้

ให้ตายสิ

ปกติเขาเป็นคนที่จะไปก่อนเสมอ แต่ดูเหมือนเขาจะไม่ยอมแม้แต่จะยอมให้ใครไปถึงวัลฮัลลาเป็นคนแรกเลยนะ

หน่วยของคุณไม่เป็นไรใช่ไหมครับ?

นั่นแหละคือสมรภูมิสินะ

แค่บาดเจ็บเล็กน้อยเอง ไม่ถึงกับต้องใช้คาถาฟื้นฟูเลย

ความจริงที่ว่าเพื่อนร่วมรบตายไปอย่างง่ายดาย...

มันก็เป็นแบบนั้นแหละครับ

แค่คิดถึงมันก็เป็นประสบการณ์ที่น่าสยดสยองแล้ว

แล้วก็โบกพลั่วไปมาเหมือนเสียสติเลยล่ะครับ

ได้บดขยี้กะโหลกของทหารกองทัพสาธารณรัฐที่ไม่รู้จัก

ขอโทษนะ

ปล่อยให้ฉันอยู่คนเดียวเถอะ

ในชั่วพริบตาเดียว

คนก็ถูกฆ่า เพื่อนก็ถูกฆ่า

สงครามเวทมนตร์ทางอากาศอันรุ่งโรจน์ที่วาดฝันไว้ มันไม่มีอยู่เลยแม้แต่น้อย

ที่มีอยู่มันคือขุมนรก

แนวรบไลน์นี่มัน... จริงๆ เลย!!

มันคือขุมนรกจริงๆ!!

!!

คุณผู้พันครับ อาหารเช้าพร้อมแล้วครับ

รับทราบ

เพราะเป็นฐานที่ตั้งด้านหลัง ในฐานะนายทหารอย่างผม

จึงมีสิทธิ์ใช้โรงอาหารสำหรับนายทหารที่ถูกจัดเตรียมไว้

กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ ต้องกินที่โรงอาหารสำหรับนายทหารนั่นแหละ

ใครกันนะ...

...ตัวเองสินะ

...มาอยู่ในสงครามแล้วสินะ

ถึงแม้ว่ามันจะเป็นหลังจากปฏิบัติการแบบนั้นแล้วก็ตาม

ทหารเก่าๆ ของกองร้อยที่ 20 ทำไมถึงยังยิ้มได้นะ

......................

ต้องกินสิ!

ในเวลาแบบนี้แหละ ต้องกินให้ได้!!

นี่แหละคือทหาร!

กินซะ!!

หน้าที่ของทหารคือต้องเคลื่อนไหวให้ได้เมื่อถึงเวลาคับขัน!!

และอาหารก็คือส่วนหนึ่งของหน้าที่นั่นแหละ!!

อิ่มจัง...

ตอนนี้แม้แต่ในเมืองหลวงก็คงจะหาอะไรที่อิ่มได้ขนาดนี้แล้วล่ะ

แม้จะอยู่ในช่วงเวลาที่รู้สึกห่อเหี่ยวแบบนี้

จิตวิญญาณของทหารที่ถูกปลูกฝังมา มันยังคงอยู่ใช่ไหมนะ

ที่ความปรารถนาที่จะเป็นวีรบุรุษมันถูกบดขยี้ไปตั้งแต่เนิ่นๆ นั่นเป็นเรื่องใหญ่เลยล่ะ...

ไม่นะ ไม่นะ เกิดอะไรขึ้นกันนะ

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ที่กลับมายิ้มได้ล่ะ...

เอ่อออ

เป็นเวลาเรียนในตอนเช้าแล้วนะ

จะมาสายไม่ได้สิ

ฝนตก

ประเด็นหลักมีอย่างเดียว

ไทยานเนน ร้อยตรี จะไปยืนเคียงข้างกับคุณผู้พันเดกเรชอฟ

ก็คือเขาเป็นกำลังสำคัญของกองร้อยที่หนึ่ง

การจะหาคนมาเติมเต็มช่องว่างที่เขาจากไป

เราจะดึงมาจากที่ไหนกันนะ

หมายถึงจะมาจากพวกทหารใหม่เหรอครับ?

ถึงแม้ว่าคุณผู้พันจะไม่ได้สั่งอย่างนั้น แต่ว่า

ก็หมายความว่านั่นเป็นวิธีเดียวที่จะเติมกำลังได้แล้วสินะ

—จะคัดเลือกจากพวกลูกเจี๊ยบพวกนั้นเหรอ

ก็มีบางคนที่ดูมีแววนะครับ

ควรจะเลือกจากคนที่มองเห็นถึงศักยภาพในอนาคตครับ

เราก็จะสามารถสัมผัสทุกอย่างที่จำเป็นสำหรับนักเวทย์การบินได้เลยครับ

ถ้าได้ออกรบในสนามรบไปพร้อมกับคุณผู้พัน

งั้นสิ่งที่จำเป็นก็คือความกระตือรือร้นสินะ...

จากบรรดานายทหารที่จบจากโรงเรียนนายร้อย

เดี๋ยวนะ มีคนมา

คุณผู้พันกรันท์สึ

ขออนุญาตเข้าพบครับ

กรันท์สึเหรอ?

เชิญเข้ามาเลย

เป็นอะไรไป?

พวกเจ้าทหารฝึกหัดน่ะ วันนี้ควรจะได้รับอนุญาตให้พักผ่อนเต็มที่ไม่ใช่เหรอ

...ครับ!!

อา...

ครับ...

ต้องขออภัยด้วยครับ พอดีคิดว่ายังมีวิชาเรียนอยู่ครับ

ถ้าอย่างนั้นก็ถือว่ามาสายแล้วสิครับ?

ต้องขออภัยเป็นอย่างยิ่งเลยครับ

ส่วนทหารใหม่คนอื่นๆ ล่ะครับ?

พวกเขากำลังรับประทานอาหารเช้าอยู่ครับ

เป็นเรื่องของเมื่อวานและวันนี้เลยครับ ความอยากอาหารน่ะ...

พวกเขาไม่ได้ออกมาที่โรงอาหารเลยด้วยซ้ำครับ

และ...

ขออภัยด้วยครับ

ถ้างั้น...

ไม่ต้องเป็นทางการหรอก

ไหนๆ ก็ตาม ลองเล่าดูหน่อยว่ามีความเห็นอย่างไรกับการปฏิบัติการครั้งนี้

เชิญนั่งตรงนี้ก่อนเถอะครับ

รับทราบครับ

ถ้าจะพูดตามตรงเลยนะครับ

ผมก็เคลิ้มไปเลยครับ

คือพอรู้ตัวอีกทีก็กลับมาที่ฐานแล้วครับ

ก็คงเป็นเรื่องปกติล่ะมั้งครับ

ไม่สิ ทำได้ดีมากเลยนะ

ถ้าครั้งแรกที่ออกรบสามารถใช้พลั่วได้ขนาดนั้น

ครั้งต่อๆ ไปคงจะง่ายขึ้นเยอะเลย

ถ้าเป็นแบบบ้าๆ บอๆ แบบนั้น ก็น่าจะเก่งเรื่องการต่อสู้ระยะประชิดนะ

เอ๊ะ...

กำลังถูกชมเหรอ...?

ท่านกำลังเป็นห่วงผมอยู่เหรอครับ?

มันก็เป็นเส้นทางที่ทุกคนต้องผ่านอยู่ดี

ก็...

ถ้าผ่านการฝึกสอนของท่านผู้บังคับกองร้อยมาได้

ก็คิดว่าน่าจะรับมือกับสมรภูมิส่วนใหญ่ได้นะ

อย่างเช่นคุณร้อยตรีเซเลฟริยาคอฟคนนั้นน่ะ

แค่ได้บินไปกับท่านผู้บังคับกองร้อย เขาก็กลายเป็นทหารผ่านศึกไปแล้วล่ะ

อืม

บางเรื่องก็ต้องรู้เมื่อได้บินไปด้วยกัน

ก็...

มีใครจะสลับให้หน่อยได้ไหมครับ?

ฮ่าๆๆ ฉันเป็นผู้บัญชาการรองนี่นา

จะให้บินไปด้วยกันได้ยังไงล่ะ

ก็คงจะให้ผู้บังคับกองร้อยระดับกองร้อยมาอยู่ด้วยกันไม่ได้หรอกนะ

น่าเสียดายที่ก็ไม่สามารถสลับกับคุณร้อยตรีได้

นั่นแหละคือความเป็นจริงของการทำงานทางทหาร

น่าเสียดายจริงๆ เลยนะครับ

เม คิ

คุณร้อยตรี คิดมากเกินไปแล้วน่า

ยังไงก็ตาม ก็คิดถึงการเอาชีวิตรอดของตัวเองก่อนเถอะ

จบ

ภาพสง่างามของพวกเขาที่โบยบินในสนามรบ จะอยู่หน้าถัดไป!!