ตอน 36: Chapter 36

เสียงคำรามแห่งการสวดภาวนาเลือนหายไปท่ามกลางเปลวเพลิงรบ

บทที่สามสิบหก บททดสอบแห่งไฟ ๒

มังงะ ๘ คุณโทโจ ชิกะ ต้นฉบับ ๘ คุณคาร์โล เซน ตัวละคร ต้นแบบ ๘ คุณชิโนะซึกิ ชิโนบุ

ยิงเลยยย!!

โดยพื้นฐานแล้วมันเป็นแบบนี้

ในหน่วยย่อย จะเล็งลำกล้องไปที่เป้าหมายเดียว

หัวใจสำคัญของการปฏิบัติการของกลุ่มนักเวทมนตร์การบินแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสคือการยิงควบคุม

แต่ว่า

นั่นเป็นเรื่องของคู่ต่อสู้ที่เป็นมนุษย์นะ

เพื่อปิดทางหนีในแนวนอน

ฝ่ายตรงข้ามคือปีศาจแห่งแถว และเหล่าบริวารของมัน

เป้าหมายที่ถูกกำหนดไว้ก็จะหลบขึ้นลง

แต่แถวลำกล้องของหน่วยย่อยถัดไปก็จะปิดมันไว้

มันเป็นดาบสังหารอันเป็นเอกลักษณ์ของสาธารณรัฐอย่างแท้จริง ทั้งในแง่ของการรวมอำนาจการยิงและอัตราการโจมตีที่แม่นยำ

ไม่โดนเลย!!

ไม่คิดว่าพวกมันจะใช้ตัวล่อเป็นหน่วยทั้งชุดมาด้วย!!

นี่คือเหตุผลที่ปีศาจแห่งแนวรบไม่ถูกยิงตกสินะ!!

น่าจะเป็นเพราะพวกมัน

ตรวจจับการยิงพลังเวทจากทางเราได้

แล้วก็สร้างตัวล่อที่ผสมผสานระหว่างคาถาแสงและคาถาแทรกแซงขึ้นมา

ส่วนตัวมันเองก็จำกัดปฏิกิริยาของคาถาไว้ แล้วก็ไปอยู่ในจุดบอดของเรา

แล้วพอเราโจมตีตัวล่อไปอย่างเต็มที่

พวกมันก็จะเล็งไปที่ปฏิกิริยาพลังเวทของคาถาโจมตีนั้น แล้วก็ยิงตามด้วยคาถาชี้นำเข้ามาเลยไงล่ะ!

นี่มันเทคโนโลยีที่ล้ำสมัยและประณีตมากเลยนะ!!

เพื่อสังหารนักเวทมนตร์!!

เป็นหลักนิยมที่ทรงประสิทธิภาพจริงๆ...!!

มีผู้บาดเจ็บจำนวนมาก!! ถอยสามหน่วย!!

ต้องใช้ระเบิดวารีทำลายทั้งตัวล่อให้ได้!!

ระยะนี้มันอันตรายนะ แต่ก็ไม่มีทางอื่นนอกจากใช้คาถาระเบิดให้มันกระเด็นออกไป...!!

แบบนี้ต่อไปก็จะถูกบดขยี้แล้ว!!

โอ้ววว!!

พันตรีฮิแอนท์เหรอครับ!?

ร่วงไปเลยนะพวกปีศาจ----!!

ถูกรักษาระยะไว้แล้ว

นี่มันพวกกล้าหาญจริง ๆ

คาถาระเบิดวารีในระยะประชิดแบบนั้นเลยเหรอ

ความคิดที่ว่าความเร็วเท่ากับเกราะนี่มันยังถือว่าเกินจริงไปหน่อย

ตอนนี้ยังดีอยู่ แต่ถ้าเจอพวกที่คลั่งไคล้พลังยิงแบบพวกอาคา คงจะลำบากน่าดูเลยล่ะ

คุณเซเลฟริยาโคฟ ร้อยโท ขอโทษนะ แต่รู้สึกเหนื่อยแปลกๆ

ขอยาบำรุงหน่อยได้ไหมครับ

คุณไวส์ ร้อยโท เหนื่อยเหรอครับ?

หืม?

รองผู้กองของฉันที่โดนใช้งานหนักมาตลอด

แค่ระดับนี้เองเหรอ?

คุณไวส์ ร้อยโท โดนยิงเข้าแล้วนะครับ!

รีบห้ามเลือดให้หน่อยสิครับ!!

อะไรนะ?

----

ฉันเข้าใจว่าทหารของกองร้อยเราเป็นกลุ่มที่ดุดัน แต่

ดูเหมือนว่าพวกมันจะเป็นพวกนักรบคลั่งที่อะดรีนาลีนหลั่งออกมามากจนไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดด้วยซ้ำไป

... ถึงโดนยิงแล้วสภาพของเจ้าโง่คนนั้นเป็นยังไงบ้างครับ?

ชีวิตไม่เป็นอะไรนะครับ

แต่ว่า การรบต่อไปคงจะเป็นเรื่องยากสินะครับ

อะไรนะ?

ถึงไม่ได้ให้ยาเม็ดเมตาเฟมินเข้าไป แต่ก็เป็นแบบนี้

ควรจะดีใจที่ได้ทหารที่ยอดเยี่ยมคนนี้ หรือควรจะเสียใจกันแน่

สีหน้าของคุณผู้บังคับกองร้อย...

กำลังเป็นห่วงอยู่ข้างในใจเลยนะครับ

ช่างใจดีเสียจริง

ก็ช่วยไม่ได้นี่ครับ

ไวส์ รีบถอยไปได้แล้ว

แต่ว่า คุณผู้บังคับกองร้อยครับ

ช่างเถอะ ถอยไปเถอะ ต่อให้นายออกไปคนเดียวก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก

ท่านผู้บังคับกองร้อย

ผมเอง

ตั้งใจจะไปกับท่านผู้บังคับกองร้อยจนถึงที่สุดเลยครับ

ถ้าท่านตั้งใจแบบนั้น

ก็รีบพาพวกที่โดนโจมตีกลับฐานเถอะ

ตอนนี้พวกเขาเป็นแค่ตัวถ่วง

ท่าน...ผู้บังคับ

อ๊าาาา!

คุณร้อยครับ คำพูดของท่าน...

ผู้พันครับ...

ท่านผู้บังคับกองร้อยได้ยืนยันแล้วครับ

...ร้อยโท

รับทราบครับ

...ขอให้โชคดีนะครับ

แกคิดมากเกินไปแล้วล่ะ

ลังเลอยู่ใช่ไหม?

ไอ้โง่เอ๊ย!

กลับไปแล้วเตรียมตัวไว้ให้ดีล่ะ

ฮะ!!

ขอโทษด้วยครับ!

เงินเดือนที่ถืออยู่ในตอนนี้

ควรจะเปลี่ยนเป็นเงินหรือสิ่งของดีไหมนะ

ท่านผู้บังคับกองร้อยกำลังยิ้มอยู่

ท่านกำลังใส่ใจพวกเราไม่ให้รู้สึกกังวล เพราะรองผู้กองออกไปแล้ว

ดีแล้ว คุณเคอนิก ร้อยโท

รับหน้าที่รองผู้กองและอำนาจบัญชาการของคุณไวส์ ร้อยโทต่อเถอะ

รับทราบครับ

กำลังทำอะไรอยู่ คุณกรันท์ ร้อยโท ยืนตรง

กำลังอยู่ในระหว่างปฏิบัติการนะ

----

ครับ

รับทราบครับ ท่านผู้บังคับกองร้อย

คือว่า...จะเรียกว่ายังไงดี

ถึงจะเป็นเมืองที่ดีขนาดนี้...

พวกเราจะ...

เป็นความรู้สึกที่สมเหตุสมผลดีนะ

จริงจังจังเลยนะ

ขอประทานอภัยครับ! จะตั้งใจทำภารกิจให้สำเร็จ! จะทำตามแผนการให้สำเร็จครับ!!

ได้เลยครับ ร้อยโทกรันท์

คุณไวส์ ร้อยโท ที่เป็นคู่กับแกได้ถอนตัวออกจากแนวรบแล้ว

แม้จะผิดรูปแบบไปบ้าง

ตามมากับผมและร้อยโทเซเลฟริยาคอฟเถอะ

เหมือนเด็กน้อยที่อ้อนแม่ให้อุ้ม

จงกัดมันให้แน่นเลยนะ

จะให้แกได้สัมผัสสมรภูมิของเอซเอง

รับทราบครับ!!

จะกัดมันให้แน่นเหมือนเด็กน้อยเลยครับ!!

เอาล่ะ เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งหลาย

เหล่าจอมเวทย์การบินแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสยังคงแข็งแรงอยู่

ถ้าเป็นเช่นนั้น ภารกิจของเราก็คือการโจมตีพวกมันนั่นแหละ

เพื่อที่จะกระตุ้นให้พวกกองโจรเกิดความตื่นตระหนกจากการประกาศยอมจำนนด้วย!

เราจำเป็นต้องโค่นล้มพวกนักเวทย์ศัตรูให้ได้ในระดับหนึ่ง!

กองพันนักบินเวทย์ลาดตระเวนที่สองร้อยสาม!!

ตามข้ามาเลย!!

ไปกันเถอะ!!

ปล่อยสัญญาณเวทย์ว่าพวกเราอยู่ที่นี่!!

มานี่เลย!! เจ้าปีศาจเอ๊ย!!

พระเจ้า!

จงร่วมรบกับพวกเราเถิด!!

จงวิ่งมาใต้เสียงของวีรบุรุษเถิด!!

จงนำทางพวกเราเถิด!!

ทุกคน เตรียมพร้อมเข้าปะทะระยะประชิด!!

ระวังการซุ่มโจมตีด้วย!!

คู่ต่อสู้ทำได้ดีนะ!!

แม้จะเชื่อในพระเจ้าก็ไร้ประโยชน์

พระเจ้าไม่เชื่อในมนุษย์หรอกนะ

นี่...คุณพอจะทราบไหมครับ?

นั่นเป็นเรื่องน่าเศร้าใจจริงๆ!!

พร้อมกันนั้น ณ สำนักเสนาธิการกองทัพจักรวรรดิแห่งเมืองหลวง

การที่พวกมันจู่โจมเข้าไปกินอาหารที่ถูกโยนมาตรงหน้า

จะเป็นความรับผิดชอบของใครกันนะ

อย่างเลือดเย็น อย่างไร้ความเมตตา หากนั่นคือความแค้นของจักรวรรดิ

ของพวกที่โยนเครื่องสังเวยต่อหน้าสัตว์ที่หิวโหย

นอกจากความรับผิดชอบแล้ว มันก็ไม่มีอะไรอื่นเลย

ผมเชื่อเช่นนั้น

ภาคต่อจากฉบับเดือนมกราคม