ตอน 38: Chapter 38

【เดือนคอมพรีเอส】สื่อมิกซ์ คอมมิคแมกกาซีน

โอเวอร์โหลด ชาวบ้านเลเวล 999 ต่างโลกมาพร้อมกับการนำเสนอสุดล้ำ การใช้เวทมนตร์ที่ผิดพลาด ผู้สนับสนุนการฟื้นฟูที่วิ่งหนีความสิ้นหวัง

รวมเรื่องจากนิยายเว็บยอดฮิตที่ถูกทำเป็นคอมมิคเต็มเลย!

แห่งช่วงเวลา!!

ฉบับคอมมิคเล่มล่าสุดที่รอคอยมาถึงแล้ว! วางจำหน่ายพร้อมกัน!!

วางจำหน่ายพร้อมกัน!! ฉบับภาพยนตร์ใหม่ทั้งหมด ฉายวันที่ 8 กุมภาพันธ์!

อยากเป็นผู้มีพลังลึกลับ! เริ่มตีพิมพ์ใหม่แล้ว! ได้รับเสียงตอบรับอย่างล้นหลาม!

คาร์โล เซน × โทโจ ชิกะ

บทที่สามสิบแปด บททดสอบแห่งไฟ IV

มังงะ: โทโจ ชิกะ ต้นฉบับ: คาลโล เซน ตัวละครต้นแบบ: ชิโนซึกิ จิโนบุ

สงครามก็เป็นเพียงรูปแบบหนึ่งของเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์มนุษย์เท่านั้นเอง

ในสงครามผู้คนก็ต้องตาย

แต่นอกเหนือจากสงครามแล้ว ผู้คนก็ตายได้เหมือนกัน

ตัวอย่างเช่น

คนที่ทนกับชีวิตประจำวันที่แสนโหดร้ายไม่ไหว

ภาวะทำงานหนักจนตาย หรือการฆ่าตัวตาย

ที่อยากจะพูดก็คือ

เราไม่ควรจะมองว่าสภาวะสงครามเป็นข้อยกเว้นสุดโต่งไปเสียทั้งหมด

แม้แต่ในสภาวะที่ถูกนิยามว่าเป็นสันติภาพ คนก็ยังตายได้นะ

ไม่ใช่แค่จากกระสุนปืนเท่านั้นนะ

การตายที่เกิดจากปัญหาในสังคมที่เต็มไปด้วยความเครียด

ใช่

อย่างเช่น การที่คนโกรธแค้นจากการถูกเลิกจ้าง แล้วก็ผลักหัวหน้าฝ่ายบุคคลตกจากบ้านจนตายไปเลย

คิดว่าตัวเองอยู่บนรางที่ถูกต้องแล้วซะอีก

แต่กลับถูกฆ่าบนรางที่แท้จริงเนี่ย มันเป็นเรื่องที่ไร้สาระสิ้นดี

เรื่องแบบนี้ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม

ก็ไม่ควรจะนำมาเป็นข้ออ้างได้เลย

เอาล่ะ

ในยุคสมัยของสงคราม

เนื่องจากมีศัตรูที่ชัดเจนถูกระบุไว้

ทุกการตายก็ถูกสรุปเอาไว้ว่าเป็นเพราะสงครามแล้ว ช่างเป็นการหยุดคิดอะไรเช่นนี้!

ท้ายที่สุดแล้ว

มนุษย์ก็ทำได้แค่คิดถึงความตาย

ก็ต้องยอมรับมัน

ไอ้ตัวชั่วร้าย X ที่แสร้งทำเป็นพระเจ้านั่นน่ะ

มันก็ทำตัวแบบนั้นอยู่ตลอดเวลา ว่าตัวเองน่ะคือผู้ที่เหนือกว่า ช่างเป็นความหยิ่งยโสอะไรเช่นนี้ จงเคารพกฎเกณฑ์เสียเถอะ

กฎเกณฑ์ต่างหากที่ตัดสิน ไม่ใช่พระเจ้าหรือปีศาจอะไรนั่นหรอก

เพราะฉะนั้นเมืองอาเรสไงล่ะ

อย่าเกลียดฉันเลยนะ

ตัวไก่น่ะถูกดึงโดยเหตุผลของชาติ ไม่ใช่ตัวฉันเอง

เพื่อจักรวรรดิและเหล่าทหารที่ได้รับการช่วยเหลือจากการจัดหาเสบียง

ตาชั่งของกองเสนาธิการได้ทำตามกฎที่โหดร้ายแล้ว

นั่นหมายความว่า

ตาชั่งมันสมดุลแล้ว

มันเป็นการคำนวณที่ไร้ความปรานีจริงๆ

ก็เลยต้องทำซ้ำอีกครั้ง

นี่คือทหารของกองทัพจักรวรรดิ

แจ้งไปยังทหารของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ซุ่มอยู่ในเมืองอารีน

จงปล่อยพลเรือนผู้บริสุทธิ์โดยทันที

การฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ของพวกท่านนั้น ไม่อาจยอมรับได้

ตามข้อที่สามของข้อที่ยี่สิบหกแห่งระเบียบการรบภาคสนามในยามสงคราม

ขอเรียกร้องให้ปล่อยพลเมืองจักรวรรดิ

ก็เลยต้องทำซ้ำอีกครั้ง

นี่คือการประกาศครั้งสุดท้ายแล้วนะ

ให้ตายเถอะ!!

พวกเราคือกองทัพจักรวรรดิ!

ไอ้พวกกองทัพจักรวรรดิ! พูดอะไรก็ได้ตามใจชอบเลยนะ!!

นี่

จะปล่อยตัวเชลยเหรอ

อะไรนะ!! ปล่อยตัว!?

พวกเราต่างหากที่จะได้ถูกปล่อยตัวต่างหาก!!

เฮ้!!

จะทำไหม!? จะไม่ทำเหรอ!!

จะทำดีไหม ไม่ทำดีไหม

เวลาที่ลังเลแบบนี้ ส่วนใหญ่มักจะเป็น

ตอนที่อยากจะทำจนถอนตัวไม่ขึ้นน่ะ

คุณกำลังสังเกตอยู่สินะ

เจอแล้วไหม

...ครับ ถูกยิงแล้วครับ

นี่คือภาพจากฝั่งเราครับ

รับทราบแล้ว

ช่างเป็นเรื่องที่น่าเศร้าใจเสียจริง

ไม่ว่ายุคสมัยไหนก็ตาม

คงเป็นเรื่องที่พวกพลทหารที่ไร้การควบคุมทำกันสินะ

นั่นแหละคือเหตุผลที่กองทัพที่สมบูรณ์กับพลทหารมันเป็นคนละอย่างกัน

พวกนักสู้เสรีก็ดีอยู่หรอกนะ

แต่เสรีภาพที่ไร้ระเบียบ สุดท้ายมันก็กลายเป็นเหมือนการทะเลาะกันภายในครั้งใหญ่โต

ซึ่งเป็นมลพิษบางชนิดนั่นเอง

พวกนั้น

น่าจะสรุปเอาเองในแบบที่ตัวเองถนัดก็ยังดี

แต่กลับไปลากพลเรือนที่แค่ทำกิจกรรมทางเศรษฐกิจดีๆ เข้าไปด้วย

นี่มันช่วยไม่ไหวจริงๆ เลย

อาาา

ถ้ามองในบริบทแบบนั้น พวกที่จนมุมแล้วก็เกิดอาการคลุ้มคลั่งขึ้นมา...

สุดท้ายก็คงจะตะโกนว่า "ให้ตายซะไอ้พวกจักรวรรดิ!" อะไรทำนองนั้นแหละ

ให้ตายซะไอ้พวกจักรวรรดิー!!

พวกเราจะสู้จนทหารคนสุดท้ายเลยนะ!!

โอ้โห!

โอ้!!!

ท่านผู้บังคับกองร้อย

ดูเหมือนว่าในเมืองอารีนจะเหลือแต่ศัตรูแล้วนะครับ

น่าเสียดายที่

อ่า น่าเสียดายจริงๆ ด้วย

ส่งภาพไปยังกองบัญชาการเลย

การทิ้งระเบิดกำลังจะเริ่มแล้ว

ถอยไปยังเขตชานเมือง

จากกองบัญชาการถึงประกาศ

ให้เริ่มปฏิบัติการตามที่กำหนดไว้

เมืองอารีนถูกยึดครองโดย "ฝ่ายศัตรู"

จงกำจัด "ศัตรู" ทั้งหมดให้สิ้นซาก

ถูกสังหารอย่างอัปยศโดยกองทัพสาธารณรัฐฝรั่งเศส

ทหารจักรวรรดิที่ถูกจับเป็นเชลย

ไม่จำเป็นต้องมีข้อออมเลยแม้แต่น้อย

ขอให้พระจักรพรรดิได้รับเกียรติสูงสุด!!

จงทุบตีศัตรูของเราให้แหลก!!

2

กำจัดการต่อต้านอย่างเป็นระบบของศัตรูได้แล้ว

หน่วยต่างๆ ที่เข้าร่วมปฏิบัติการ ให้เข้าสู่การรบไล่ล่าได้เลย

พิกซี่ 01 รับทราบ เป้าหมายรออยู่ครับ

การรบไล่ล่า

การรบไล่ล่า... กองบัญชาการบอกแบบนั้น

นี่มันจะไปไล่ล่าอะไรกันนะ

เมื่อก่อนกองร้อยที่ 23 เนี่ย ภายใต้ข้ออ้างของการช่วยเหลือพลเมืองจักรวรรดิ

ก็ไปชิงตัวเชลยของจักรวรรดิที่หลบหนีการปิดล้อมของฝ่ายสาธารณรัฐได้

แต่ว่านี่แหละคือภารกิจหลักที่จะต้องทำต่อไป

บรรยากาศที่เหล่าทหารผู้ช่ำชองของกองร้อยที่ 23 ปล่อยออกมา

มันบ่งบอกอย่างชัดเจนว่า พวกเขาจะต้องไปมีส่วนร่วมกับบางสิ่งที่น่าสยดสยองในไม่ช้านี้

จากกองบัญชาการถึงกองร้อยพิกซี่

มีจอมเวทศัตรูที่กำลังถอยทัพทำหน้าที่เป็นกองหน้า

เราจะปล่อยให้ศัตรูหนีไปเฉยๆ ไม่ได้

กำจัดได้ไหมครับ?

มองเห็นแล้ว ไม่มีปัญหา

ทำได้ครับ

หลังจากกำจัดกองหน้าแล้ว

กองปืนใหญ่มีแผนจะทำการยิงกวาดอีกครั้ง

ภายในสิบนาทีครับ

การทิ้งระเบิดที่เพิ่งเผาเมืองอารีนไปเมื่อครู่

คราวนี้!!

จะใช้พวกมันเป็นเป้าหมายอีกแล้วเหรอ!!?

เป็นการบรรจุเข้ากองร้อยผู้บังคับบัญชาเพื่อการศึกษา

โชคดีที่ได้บินเคียงข้าง "ทานยาแห่งเงิน" คนนั้น...

ความซื่อตรงของตัวเองที่ดีใจไปกับมันนี่น่าเกลียดชังจริงๆ

มันหมายความว่าฉันจะต้องได้ยินข่าวที่แย่ที่สุดเข้าให้แล้วนี่นา!!

จิริอิ

การได้เรียนรู้การบัญชาการจากท่านผู้บังคับกองร้อยนี่!!

และท่านผู้บังคับกองร้อยของเรานั้น

ท่านผู้พัน ทาร์เนีย ฟอน เดเกรชาฟ

ดูเหมือนว่าจะตั้งใจจะทำตามคำสั่งที่ได้รับมาอย่างเรียบเฉย

ที่กองร้อยที่ 23 ถูกสั่งให้กำจัดนั้น

คือเหล่าจอมเวทแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส

เพื่อปกป้องผู้คนจากการทิ้งระเบิดและการเกิดเพลิงไหม้

เหล่าจอมเวทที่กำลังทำหน้าที่เป็นกองหน้าด้วยการกระทำอันสูงส่งนั้น...

หากว่าพวกเขาถูกกวาดล้างไปจริงๆ ล่ะก็

ผู้คนจะ...

ท่านผู้บังคับกองร้อยนี่!!

จริงหรือครับ!!

จะให้ทำตามคำสั่งแบบนั้นเลยเหรอครับ!!?

กองร้อยพิกซี่ รับทราบภารกิจครับ

จะทำอย่างเต็มที่เลยครับ

อ๊ะ...

จะดำเนินการเอง!!

คนที่เหนี่ยวไก...!!

พวกเรา!!

วินาทีที่ฉันเหนี่ยวไกนี้!!

ชีวิตของคนเหล่านั้นจะถูกพัดพาไป...!!!

ท่านผู้บังคับกองร้อย

ท่านผู้บังคับกองร้อย!!

ได้โปรดทบทวนอีกครั้งเถอะครับ!!

ถ้าหากว่า...

ถ้าพวกเราจะ!!

กำจัดพวกเขาล่ะก็...

ถ้ากำจัดไปได้ล่ะก็

ศัตรูของจักรวรรดิคงจะถูกพัดพาไปกระมัง

เป็นเรื่องที่ดีเลยนะ

แต่ว่า...!!

นั่นมัน...!!

คุณผู้หมวดกรันท์ส

!!

คุณผู้หมวดได้

ยิงเหล่าจอมเวทการบินแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศสไปแล้วนะครับ

ครับ ท่านผู้พัน

ในสนามเพลาะก็เพิ่งจะบดหัวศัตรูไปไม่ใช่เหรอครับ

ท่านผู้บังคับกองร้อย

แต่ว่าพวกเขา...

พวกเขา...!!

พวกเขาพิสูจน์ตัวเองว่าเป็นทหารฝรั่งเศสแล้ว

หมายความว่าไม่ต้องเกรงใจอะไรแล้ว

ในเมืองนี้ไม่มีพลเรือนเหลืออยู่แม้แต่คนเดียว

...

●

!!

จะให้มือของตัวเองเปื้อนเลือดงั้นเหรอ

อย่างนั้นรึ

ใบหน้าของคุณผู้หมวดดูเหมือนจะคิดแบบนั้นนะ

เข้าใจความรู้สึกเลยล่ะ

ตัวฉันเองก็เคยถูกบีบให้เลือกระหว่างสองทางเลือกที่คล้ายๆ กันมาก่อน

แต่ไม่ว่าจะเลือกทางไหน สุดท้ายคนก็ต้องตายอยู่ดี

ประสบการณ์แบบนั้นเหรอครับ...

ถ้าได้ใช้ชีวิตไปนานๆ ก็ต้องเจอเรื่องราวต่างๆ มากมายสินะ

เราต้องกำจัดพวกศัตรูออกจากเมืองอาเรนน์นี้

แล้วรีบฟื้นฟูเครือข่ายรถไฟให้ได้โดยเร็วที่สุด

เสบียง

เครื่องมือทางการแพทย์

ที่สำคัญที่สุดคือแนวหน้ากำลังจะพังทลายลงเพราะการขาดแคลนกระสุนและดินปืน

ทหารของจักรวรรดิที่ตายในสนามรบมีกี่คน?

พลเมืองของจักรวรรดิที่ตายตอนถูกยึดครองมีกี่คน?

พวกศัตรูที่คุณผู้หมวดกรันท์สปล่อยไปได้ก็จะหยิบปืนขึ้นมาใหม่ได้อีก

เพื่อยิงพวกเราไงล่ะ

ลองดูสีหน้าของพวกเขาด้วยคาถาการสังเกตสิครับ

เห็นไหมล่ะ?

สีหน้ามันเต็มไปด้วยความเกลียดชังเลยนะ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าจากบรรดาคนเหล่านั้น

สาธารณรัฐฝรั่งเศสจะต้องได้ทหารใหม่ที่กระตือรือร้นไปแน่ๆ

—แต่ว่า

ดังนั้นก็ต้องฆ่าเลยเหรอ?

ถ้าไม่ยิง ก็จะถูกยิงกลับ

อย่างน้อยก็

ต้องยิงไปจนกว่าจะได้รับคำสั่งห้ามยิง

เหนือสิ่งอื่นใดก็คือคำสั่งนั่นแหละ

อันไหนล่ะ

จะแสดงให้ดูเป็นตัวอย่างเอง

ลองดูให้ดีนะ คุณผู้หมวดกรันท์ส

แบบนี้ไง

นี่ไง

ทำแบบนี้ไง คุณผู้หมวด

นี่ไง

เห็นไหมล่ะ

แบบนี้

แบบนี้

นี่...!!

ผู้บังคับกองร้อยครับ!!

ได้โปรด!!

ได้โปรด!!

ยิงพร้อมกันเลย!

อึก!!

เรื่องเมื่อครู่นี้

จะถือว่าไม่ได้ยินคำพูดที่ดูเหมือนเป็นการขัดคำสั่งก็แล้วกัน

เป็นคำสั่ง

เอาล่ะ

หยิบปืนมาสิ

ถึงเวลาทำงานแล้ว

เจ้าเวรเอ๊ย...!!

จักรวรรดิบ้าเอ๊ย!!

คำพูดที่คุณร้อยโทไวซ์บอกก่อนออกรบ

ยังคงดังก้องอยู่ในหัวซ้ำแล้วซ้ำเล่า

“ก่อนอื่นให้คิดถึงการที่ตัวเองจะรอดให้ได้ก่อน”

ใช่แล้ว ตอนนี้เข้าใจแล้ว

ก่อนอื่นตัวเองต้องรอดให้ได้

ด้วยการปฏิบัติตามคำสั่งอย่างซื่อสัตย์

กองร้อยที่สองสิบสามจะรอดชีวิต

กองร้อยที่สองสิบสามจะทำภารกิจให้สำเร็จ

ด้วยการชิงเมืองอาเรนกลับคืนมา กองทัพจักรวรรดิแนวรบไรน์ก็จะรอดชีวิต

กองทัพจักรวรรดิจะได้ปกป้องแผ่นดินของจักรวรรดิจากประเทศผู้รุกราน

และปกป้องพลเมืองของจักรวรรดิ

และครอบครัว

และคนที่สำคัญของพวกเราก็จะรอดชีวิตได้น่ะ

ตอนถอนกำลังในปฏิบัติการแทรกซึมยามค่ำคืน ไม่ได้ฟังคำสั่ง

เพื่อนทหารร่วมชาติที่เมามันกับสงคราม

ก็กระเด็นลงไปบนโคลนของสมรภูมิอย่างรวดเร็ว กลายเป็นปุ๋ยธรรมดาแทนที่จะเป็นวีรบุรุษ และจบชีวิตลง

โดยที่ไม่ได้ปกป้องอะไรเลย

ปฏิบัติการในตอนนี้ที่ต้องปกป้องเครือข่ายรถไฟที่วิ่งอยู่ในเมืองอาเรนแห่งนี้

ทำให้รู้สึกได้ถึงความจริงที่ว่ารถไฟคือเส้นเลือดใหญ่

คุณท่านคนนี้ พันเอกเดเกรชาฟ เหมือนกับรางรถไฟเลย

เหมือนกับรางรถไฟที่ชี้ทางให้แก่พวกเราเหล่าทหาร

ชี้ให้เห็นด้วยคำสั่งนั่นเอง

ใช่

เป็นคำสั่ง

ในเมื่อเป็นคำสั่งแล้ว ก็รู้ว่าต้องทำ

เพราะเป็นคำสั่งนี่นา

อ๊าาา!

อึก...!!

ให้ตายสิ เป็นคำสั่งอีกแล้ว

อา!!

อาาาา!!

เปลวเพลิงสีชาดที่ลุกโชนนั้นกลืนกินชีวิต สิ่งที่หลงเหลืออยู่คือความแค้นเท่านั้น

ต่อเนื่องจากฉบับเดือนเมษายน