บันทึกสงครามเด็กน้อย
บทที่เจ็ดสิบ: ยุทธการทางใต้ X
มังงะ: โทโจ ชิกะ
ต้นฉบับ: คาลโล เซน
ต้นแบบตัวละคร: ชิโนะสึกิ ชิโนบุ
-
-
-
วันที่ยี่สิบสามเดือนกันยายน ปีหนึ่งเก้าสองหก ณ ลากัวโต
ถ้ามีคนทำผลงานได้ คงจะคึกคักกันน่าดูเลยล่ะ
แต่ว่า
ในมุมของคนที่ถูกยกมา ก็ไม่ได้รู้สึกดีอะไรเลยนะ
ไม่ควรจะกลัวการมีศัตรูนะ
ถ้าหากว่าตัวเองไม่มีศัตรูเลย
นั่นก็แปลว่าตัวเองไม่ได้ทำอะไรเลยนี่นา...
เอ่อ...
—ท่านครับ สภาการป้องกันประเทศนี่มัน
เป็นเพราะข้าเองหรือไร
พันตรีเบียนต์ อย่ากังวลไปเลย
มันไม่ใช่เรื่องที่ท่านในที่เกิดเหตุควรต้องแบกรับ
ตัวข้าเองก็ไม่ได้มาอยู่ในสถานการณ์นี้โดยไม่มีความพยายามอะไรเลยนะ
ข้าได้ลงมือทำไปแล้ว
ดูเอาเถอะ
สภาการป้องกันประเทศชั่วคราวสาธารณรัฐฝรั่งเศสเสรี
ถึงกับยอมให้พวกจักรวรรดิได้เหยียบย่ำบนทวีปทางใต้ได้อย่างง่ายดายถึงเพียงนี้เชียวรึ
ตั้งแต่แรกแล้ว ทำไมถึงไม่สามารถสกัดกั้นได้ตั้งแต่ตอนขึ้นฝั่งด้วยกันนะ
เพราะเราไม่สามารถจับการเคลื่อนไหวของจักรวรรดิได้อย่างถ่องแท้
ถูกไล่จากฝรั่งเศสแม่
และด้วยเหตุนั้นเอง ทำให้เราสูญเสียความสามารถด้านการข่าวกรองที่สมบูรณ์ไป
เรื่องการขึ้นฝั่งน่ะ ถือว่าใช้ได้แล้ว
ปัญหาอยู่ที่หลังจากนั้นต่างหาก
ที่ทุกอย่างมันพลิกไปมาจนเราถูกเล่นงานน่ะ มันไม่ดีเลย
ผลที่ตามมาคือเราต้องสูญเสียอาณานิคมอันกว้างใหญ่นั่นไปจนถึงอลิกซานเดรีย
ท่านนายพลโด รูโก คุณนี่ต้องยอมรับว่าการบัญชาการของท่านมันห่วยแตกแน่ๆ เลยไม่ใช่เหรอครับ
เป็นอย่างนั้นเลยครับ
ครับ
ไม่ได้ผลงานอะไรเลย แถมยังทำให้ทหารกับเสบียงมันหมดไปเปล่าๆ แล้วยังทำให้ไอ้หนุ่มอย่างโรมเมลได้ชื่อเสียงอีกด้วย
ไม่ได้ผลงานอะไร
เลยเหรอครับ?
สิ่งแรกที่อยากให้คุณเข้าใจก็คือ
ที่นายพลน้อยโรมเมลเคลื่อนทัพไปทางตะวันออกหลังการยกพลขึ้นบก
ก็เพราะเขากลัวการถูกโจมตีจากทั้งทางตะวันตกของแบลร์บอร์ดและอาณานิคมในแอฟริกาเหนือน่ะครับ
เพราะว่าเหล่าโรมเมลและคณะขาดการเตรียมการ
จึงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องซุ่มโจมตีเพื่อสร้างความประหลาดใจ
ดังนั้นจึงเป็นเช่นนั้น
เป็นการตัดสินใจที่กล้าหาญอย่างแท้จริง
และสิ่งนั้นก็ประสบผลสำเร็จ
จนนำไปสู่การเสียอลิกซานเดรียหลังจากถูกเจาะจากอารัล
สมควรที่จะชมเชยแม่ทัพศัตรูว่า "ยอดเยี่ยมมาก"
แต่ว่า
ถ้าตอนนั้นกองทัพอาณานิคมโจมตีมาจากทางตะวันตก
กองทัพภาคใต้ของจักรวรรดิก็จะสูญเสียแนวหลัง
และถูกตัดเส้นทางเสบียง
ทำไมถึงไม่เคลื่อนไหวล่ะครับ
...อึก...
นั่นคือ...
จิ...
มีการวางทุ่นระเบิดไว้น่ะ
แถวนั้นมีบึงเกลือแผ่กระจายอยู่เป็นจำนวนมาก ทำให้เส้นทางมันจำกัด
ให้ตายสิ ท่านนายพลโด รูโก!!
อย่ามัวแต่ปัดเรื่องไปเลยน่า!!
การถอยทัพที่ทะเลทรายแบลร์บอร์ดครั้งก่อน ท่านจะชี้แจงยังไง!!
ท่านโด รูโกผู้แข็งแกร่งฟังแล้วก็ตกใจเลยล่ะ!!
ทั้งที่ได้รับการสนับสนุนจากมหาอำนาจมากมายขนาดนั้น!!
แต่กลับพ่ายแพ้ในการปะทะตรงๆ กับโรมเมลน่ะ!!
พ่ายแพ้...
พ่ายแพ้เหรอครับ?
ท่านสมาชิกสภาป้องกันประเทศดูเหมือนจะไม่มีความรู้เรื่องการทหารเลยนะครับ
เป็นเช่นนั้นใช่ไหมครับ?
เมื่อไม่นานมานี้ กองทัพสาธารณรัฐฝรั่งเศสเสรีของเรา
ไม่ได้ถูกโจมตีแบบฉับพลันหรือแบบซุ่มโจมตี แต่ว่าเป็นการปะทะกันตรงๆ เลยครับ
เหมือนกับแนวรบไรน์เลยครับ
ดะ...
แล้วจะให้พูดว่ายังไงล่ะครับ
ก็เหมือนกับตอนแนวรบไรน์นั่นแหละครับ
ที่แค่พ่ายแพ้ไปเท่านั้นเองไม่ใช่เหรอครับ
ก็ยังไม่มีอะไร
ให้เห็นเลยสินะ
ในแนวรบแบบนั้น
กองทัพฝ่ายตะวันตกของจักรวรรดิที่มีเขตอุตสาหกรรมรูลูอยู่ด้านหลัง
กับตอนนี้
กองทัพภาคใต้ของจักรวรรดิที่ต้องพึ่งพาสายส่งกำลังบำรุงที่เปราะบาง
สถานการณ์มันต่างกันโดยสิ้นเชิงเลยล่ะ
ในทางกลับกัน กองทัพสาธารณรัฐฝรั่งเศสแห่งเสรีของเรานั้น
มีเสบียงจำนวนมหาศาลที่สำรองไว้ในอาณานิคม และ
กองทัพอาณานิคม
ยิ่งไปกว่านั้น ยังมีเหล่าจอมเวทการบินในกองเรือทหารราบ
จากราชอาณาจักรพันธมิตรอัลบิออนก็มีการสนับสนุนอาวุธและเสบียง
จากสหพันธ์ประเทศก็เริ่มมีการส่งมอบอาวุธและเรือรบที่ทันสมัย...
เมื่อเทียบกับกองกำลังภาคใต้ของจักรวรรดิที่มีกำลังพลบางเบาเหมือนแผ่นบาง
พวกเราก็มีความแข็งแกร่งดุจหินผาขึ้นมาได้น่ะครับ
ในสนามรบนั้น แม้จะพ่ายแพ้ไปแล้ว
แต่ในทางยุทธศาสตร์แล้ว ก็ยังถือว่าสูสีกันอยู่
และสมดุลนั้นก็กำลังเอียงเข้าข้างพวกเรามากขึ้นเรื่อยๆ
แต่ก็มีความกังวลอยู่
กองพลยานเกราะที่ถูกมองว่าเป็นแค่ของปลอม
แต่จริงๆ แล้วมันก็มีกำลังพลที่สมบูรณ์อยู่
เส้นทางเสบียงของจักรวรรดิคงถึงขีดจำกัดแล้ว
ควรจะเป็นเช่นนั้น
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังมาถึงที่นี่
และดึงกำลังพลออกมาจากที่ไหนสักแห่ง
จากที่ไหนล่ะครับ?
ยุทโธปกรณ์ของกองทัพภาคใต้ของจักรวรรดิเป็นรุ่นใหม่ที่ไม่เคยเห็นมาก่อนเลย
แต่ละประเทศต่างก็ถูกดึงดูดด้วยสาขาอาชีพใหม่คือจอมเวทการบิน ทำให้มีการปรับปรุงสาขาอาชีพที่มีอยู่เดิมไปไม่น้อย
แต่ถึงอย่างนั้น
สมรรถนะของมันก็ยังนำหน้าของประเทศอื่นอยู่หนึ่งหรือสองก้าว
เรียกได้ว่าเป็นกำลังพลชั้นยอดอย่างแท้จริงเลยล่ะ
นั่นหมายความว่ากำลังพลที่ควรจะถูกจัดระเบียบใหม่ขึ้นมา...
ก็ถูกดึงตัวออกไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย
พูดง่ายๆ ก็คือสถานการณ์ปัจจุบันของจักรวรรดิมันเต็มไปด้วยรูโหว่...
แม้แต่กำลังพลที่จะถูกส่งไปยังทวีปใต้
ก็คงจะโยกย้ายได้ยากแล้วล่ะครับ
ท่านนายพลโด รูโก ท่านบ่นพึมพำอะไรอยู่ตั้งแต่เมื่อกี้ล่ะครับ?
แบบนั้นแล้วจะชนะได้เหรอครับ?
เอ่อ...ไม่ครับ
ใช่แล้วครับ
ชนะแล้วครับ
...!?
เราจะยึดคืนพื้นที่โดยรอบโดยมีท่าเรือจูรุสเป็นศูนย์กลางครับ
เครื่องจักรก็พร้อมแล้วครับ
เราจะนำเรื่องการเริ่มปฏิบัติการเข้าสู่การพิจารณาครับ
ท่าเรือจูรุสเป็นจุดที่สำคัญที่สุดและเป็นจุดยุทธศาสตร์ทางทหารที่ยิ่งใหญ่ที่สุดทางตอนเหนือของทวีปใต้ครับ
รอบๆ บริเวณนั้นมีท่าเรือแอมฟิบิโอและพื้นที่ที่เป็นป้อมปราการอื่นๆ กระจัดกระจายอยู่
ซึ่งกองทัพภาคใต้ของจักรวรรดิให้ความสำคัญมากที่สุดในฐานะฐานที่มั่นครับ
มันคือเส้นเลือดใหญ่เลยล่ะครับ
เป็นสายสะดือที่เชื่อมต่อกับประเทศแม่ของจักรวรรดิเลยครับ
ขอประทานอภัย ท่านนายพลโด รูโก ท่านพูดว่าอะไรนะครับ?
ท่านรู้ไหมว่ามันมันยากขนาดไหนกันเชียว
หลังจากที่แสดงความน่าอับอายขนาดนั้นออกมาแล้วยังจะพูดได้อีก
อยากให้ท่านเห็นด้วยกับเรื่องนี้ครับ
หากไม่ได้รับการเห็นชอบจากเหล่าข้าราชการ ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะระดมพลกองทัพอาณานิคมทั้งหมดครับ
ในสถานการณ์ที่กำลังได้เปรียบทางยุทธศาสตร์แบบนี้
เราจะต้องเคลื่อนกำลังพลเพื่อที่จะชนะเมื่อเรามีโอกาสชนะครับ
ก็ไม่ได้แปลว่าไม่มีหลักฐานที่จะชนะเลยนี่ครับ
ทั้งหมดเลยเหรอครับ
แล้วถ้าเราเสียมันไปล่ะครับ...
จะปกป้องผลประโยชน์ของอาณานิคมได้อย่างไรกันล่ะครับ
ตอนนี้เหล่าผู้สูงวัยพวกนี้
ไม่สนใจว่าจะเป็นชาวฝรั่งเศส หรือบ้านเกิดอะไรแล้ว
มีแต่ผลประโยชน์ที่ตัวเองถืออยู่เท่านั้นที่เป็นปัญหา
---งั้นก็
---งั้นเหรอครับ?
ทุกคนคัดค้าน
เช่นนั้น
ดีกว่าที่จะฝืนปรารถนาในสิ่งที่ทำไม่ได้
มันชัดเจนแล้วว่าควรจะทุ่มกำลังพลไปที่จุดยุทธศาสตร์ที่ต้องปกป้อง
พวกเราไม่เห็นด้วยกับปฏิบัติการประเภทนี้ครับ
ตรงกันข้าม ท่านนายพลโด รูโก
ถึงเวลาที่เราควรจะพิจารณาการโยกย้ายท่านแล้ว
เช่นนั้นหรือครับ
การที่คุณถูกปลดออกไปนี่แหละ คือทางเลือกที่ดีที่สุดที่จะทำให้อาณานิคมแห่งนี้อยู่รอดใช่ไหมครับ?
รับทราบครับ
ถ้าเหล่าข้าราชการอาวุโสท่านต่างๆ กล่าวเช่นนั้นแล้ว...
ก็รู้สึกเสียใจมากเลยครับ
---งั้นก็...
โฮ...ッ
ทหารรักษาการณ์! ออกมาเดี๋ยวนี้!!
จงทำลายระบอบสาธารณรัฐฝรั่งเศสจากพวกมันให้สิ้นซาก!!
แถมยังมีหลักฐานที่ปฏิเสธไม่ได้ว่าเป็นการกระทำของศัตรูอีกด้วย!!
มีความเป็นไปได้สูงมากที่มันจะติดต่อกับประเทศศัตรู!! จับตัวมันมา!!
นะ...!!
ท่านนายพลโด รูโก ท่านเสียสติไปแล้วรึ!!
นี่มันเรื่องอะไรกันกับพวกเราที่เป็นผู้บัญชาการอาณานิคมกันนะ!!
ก็คงจะไม่มีทางเป็นอย่างอื่นได้แล้วล่ะ
สำหรับสาธารณรัฐฝรั่งเศสแห่งเสรีแล้ว นอกจากแมลงที่อยู่ในตัวสิงโตแล้ว
ก็ต้องทำให้กองทัพบริสุทธิ์เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับการรบครั้งสุดท้าย และตัดความกังวลในใจออกไป
สำหรับเหล่าขุนนางและข้าราชการทั้งหลาย
คงจะลำบากใจน่าดูเลยสินะ ที่ต้องเป็นผู้บัญชาการปฏิบัติการที่ถูกคัดค้าน
จะทำการปลดท่านนะครับ
เชิญพักผ่อนอยู่ที่ส่วนหลังได้ตามสบายเลยครับ
อึก...
คิดจะก่อรัฐประหารรึไงนะ!!
ทำตัวเป็นนักปฏิวัติเสียแล้วนะ ไอ้หนุ่ม!
คิดว่าเรื่องแบบนี้จะถูกปล่อยผ่านไปได้รึไง!!
นี่!! พวกทหารรักษาการณ์!!
จับตัวท่านนายพลโด รูโกเสียเอง!!
ข้าผู้นี้เป็นใครกัน...
หึ่ม!!
...!!
การดิ้นรนมันไร้ประโยชน์ครับ
กองทัพน่ะแต่เดิมก็
ทหารรักษาการณ์ก็
ทั้งเจ้าหน้าที่ประจำอาณานิคม ทหาร และพลเรือน ทุกคนเลย
รักสาธารณรัฐฝรั่งเศสแห่งเสรี
รักประเทศบ้านเกิด
ไม่มีใครที่ไม่รักมันหรอกครับ
ยกเว้นพวกเจ้า
พวกหมูที่ตาพร่าเพราะผลประโยชน์นั่นแหละ
...ฮึก!!
แต่ว่า
ก็โปรดวางใจเถอะครับ
ได้จัดเตรียมตำแหน่งที่ปรึกษาของกองบัญชาการไว้ให้แล้วครับ
สำหรับเหล่าท่าน
ที่ปรึกษาของกองบัญชาการทวีปใต้แห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส
ตำแหน่งนั้นพูดตรงๆ ก็คือตำแหน่งสบายๆ ที่นั่งอยู่ข้างหน้าต่างนั่นแหละ
เพราะว่ามันคือ
ตำแหน่งที่มอบให้ชั่วคราวแก่คนที่
หายสาบสูญไประหว่างการรบ จนกว่าจะถูกประกาศว่าเสียชีวิตหรือถูกค้นพบครับ
สรุปก็คือเรื่องของข้าราชการระดับสูงที่หายสาบสูญไปในการรบนั่นเอง
นั่นหมายความว่า
สำหรับเหล่าผู้สูงอายุ
มันทำให้พวกเขานึกถึงบทสรุปที่ทำให้หลังแทบเย็นเยียบเลยล่ะ
คนที่กำลังวิงวอนขอชีวิต
มะ...
รอเดี๋ยวสิ ท่านนายพลโด รูโก
ข้าเป็นคนปกป้องท่านนะ!!
คนที่เสียสติไปแล้ว
อย่างน้อยข้าก็...!!
เจ้าโด รูโกที่น่ารำคาญเอ๊ย!!
ตราบใดที่บีอันท์ยังอยู่
ถ้าคุณต้องการจะยิงท่าน
ก็น่าจะเอาปืนใหญ่ของเรือรบมาด้วยสิครับ
โดยรวมแล้ว
อึก...!!
ได้แสดงให้เห็นถึงความไร้วิสัยทัศน์ที่อยู่ในระดับต่ำอย่างยิ่งแล้วสินะ
แล้วก็ลาก่อนนะครับ
คงจะไม่ได้พบกันอีกแล้วล่ะ
ข้าผู้นี้จะต้องได้รับชัยชนะให้แก่จักรวรรดิเสียแล้ว
ในประวัติศาสตร์อันรุ่งโรจน์นั้น
เก้าอี้ที่พวกท่านนั่งอยู่ก็จัดเตรียมไว้ให้แล้วครับ
พวกเจ้ามารอนานแล้วนะ
มาเริ่มปฏิบัติการกันเลย
จะตอบโต้จักรวรรดิให้สาสมเลยล่ะ
กองบัญชาการชั่วคราวของกองรบที่เจ็ด กองทัพภาคใต้แห่งจักรวรรดิ
รับทราบครับ
กองรบก็ถอยกลับทันที
จะถอยกลับไปถึงแนวป้องกันใกล้กับอู่ต่อเรือชุลส์ครับ
ถึงผู้พันเดเกรชาฟครับ
เอ่อ... ถอยทัพเหรอครับ?
ทั้งที่พยายามรุกไปถึงทะเลทรายบาร์เบอร์ดแล้วแท้ๆ...
กำลังรบของศัตรูมันแน่นปึ้กเกินกว่าที่คาดไว้เลย
ถ้าเราปะทะกันตรงๆ แบบนี้
ฝ่ายเราที่เป็นกองทัพออกรบ มันคงจะรับการสูญเสียนั้นไม่ไหวหรอกครับ
เป็นเช่นนั้นอย่างนั้นหรือครับ
สีหน้าไม่ค่อยเห็นด้วยเลยนะ ร้อยโทเซเลบริยาคอฟ
ก็เมื่อสัปดาห์ที่แล้วยังรุกคืบไปได้อย่างรวดเร็วขนาดนั้น
ถึงกับถ่ายรูปเป็นที่ระลึกกับรูปสิงโตหน้าคนเลยเชียว...
ที่ผ่านมาน่ะ เป็นการเตะจากด้านหลังในจังหวะที่อีกฝ่ายยังตั้งท่าไม่สมบูรณ์
ด้วยเหตุนั้นถึงคิดว่าอีกฝ่ายคงจะสู้ได้
แต่ว่าความลึกของท่าทางนี้...
ท่านแม่ทัพศัตรูโด รูโก เมื่อรองเท้าของท่านนายพลโลเมลเข้าใกล้ปลายจมูก
เขาก็ถอยหลังออกไปอย่างสมศักดิ์ศรีทุกครั้ง
เหมือนกับตอนที่หนีออกมาจากประเทศฝรั่งเศสเลยล่ะ...
เป็นท่าทีการถอยที่งดงามจริงๆ
การถอยน่ะ
มันหมายความว่า
ถึงจะถอยได้ก็ตาม
ว่ามันมีมิติทางยุทธศาสตร์และการเมืองทางทหารอยู่ด้วยนั่นเอง
ตอนนี้บุกไปก็เหมือนตอกตะปูลงในข้าวเปลือก
ก็หมายความว่าฝ่ายเรานั่นแหละที่จะต้องเสียกำลังไป
มะคา...?
อ่า...
เปล่า เอ่อ มันก็เหมือนกับการคว่ำกระติกน้ำเพื่อจะทำให้ทะเลทรายชุ่มชื้นนั่นแหละ...
น่าจะว่าเบื้องหลังของโด รูโกน่ะ...
อาลบีออน連合ราชอาณาจักร
บางทีอาจจะเป็นสหพันธ์ประเทศ...
ไม่อยากจะคิดเลย แต่ก็คงมีมหาอำนาจอื่นด้วย...
โด รูโกที่ดูเหมือนจะแพ้ติดต่อกันมาน่ะ
ที่มหาอำนาจอื่นยังคงใช้เขาเป็นเป้าหมายอยู่
ก็เพราะว่ามันไม่ใช่แค่ผลลัพธ์ในสนามรบที่เห็นภายนอก แต่เป็นกลยุทธ์ที่แท้จริงที่มองเห็นได้น่ะ
...สินะ
เป็นสถานการณ์ที่เลวร้ายที่สุดเลย!!!
ความเปราะบางของเส้นทางส่งกำลังบำรุงกำลังเริ่มกลายเป็นจุดตายแล้ว!!!
คุณสังเกตเห็นมันหรือเปล่า!!
ท่านพลโทโลเมลครับ!!!
จะแพ้แล้วครับ!!!
รีบเตรียมการถอยทัพได้เลย
ผู้พันเดเกรชาฟครับ! กองรบรถถังที่สี่สี่ คุณคาร์ลอสอยู่ที่ไหนครับ?
ครับ! ถึงผู้พันเดเกรชาฟครับ!!
ถึงผู้บัญชาการกองรบที่เจ็ดครับ!!
คุณคาร์ลอส... สิ้นชีวิตแล้วครับ
โชคร้ายที่เศษกระสุนปืนใหญ่ศัตรูพุ่งเข้าใส่โดยตรงครับ...
อะไรกัน ไม่เป็นไร
รองลงมาคือ
ข้าผู้นี้ครับ
ร้อยตรีไมชเบลเกอร์ แห่งกองรบรถถังที่สี่สี่ครับ
ไม่นะ! ให้ข้าผู้นี้เป็นคนบัญชาการเหรอครับ?
แน่นอนอยู่แล้ว การถอยทัพมันยากกว่าการรุกไปข้างหน้า
จงเผชิญหน้ากับภารกิจด้วยความสำรวมอย่างยิ่งเถิด
นี่มันเรื่องตลกไม่ได้แล้วนะ
ถ้าจะให้พูดก็ว่าอย่างนี้ล่ะครับ
ข้าผู้นี้เพิ่งจะเคยบัญชาการกองร้อยเป็นครั้งแรกเลยนะครับ?
บัญชาการกองร้อยเหรอครับ?
หุบปากซะ ร้อยตรี
ปากที่มันจะพูดออกมาอีกน่ะ เย็บมันให้แน่น แล้วก็ฝังมันลงไปในซากปรักหักพังของทะเลทรายซะ
ไม่ได้เรียนมาหรือไงว่าต้องตอบรับคำสั่งของผู้บังคับบัญชาด้วยคำว่า "ครับ" เสมอ?
ข้าจำไม่ได้ว่าได้พูดเล่นไปนะ มีคำถามไหม?
ครับ ถึงผู้พันเดเกรชาฟครับ...
ไม่มีคำถามครับ
จะมุ่งมั่นในการบัญชาการการถอยของกองร้อยรถถังครับ
ถึงผู้พันเดเกรชาฟครับ...
จะว่ายังไงดีครับ
คุณภาพของนายทหาร
มันลดลงอย่างรวดเร็วเลย
เป็นสัญญาณที่ไม่ดีแล้ว
หลังจากเสบียงอาหาร ก็เป็นกระสุน...
แล้วก็บุคลากร...
ให้ตายสิ ทำอะไรไม่ไหวแล้วว่ะ คำสั่งของไอ้เด็กนี่!
เดี๋ยวนะ คุณนายพันไมน์ชเบลเกอร์ครับ...
ห๊ะ!?
นี่มันอะไรกัน!!
กระสุนไม่ระเบิดครับ!!
มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตจำนวนมาก!!
ร้อยตรีไมชเบลเกอร์เสียชีวิตครับ!!
●●●
รับทราบ แล้วรองลงมาคือใครครับ
คือร้อยตรีฟอร์ควัลท์ครับ...!!
จากการระเบิดเมื่อครู่นี้ ดูเหมือนจะอาการหนักครับ!!
อ๊าก!! ตาผม อ่า!!
รองจากรองลงมาคือ...
ข้าผู้นี้ครับ! คือร้อยตรีดอบอร์เดนเฮฟเฟอร์ครับ!!
อ่า... คือว่า...!!
นี่! ทำไมเด็กถึงมาอยู่ในสมรภูมิด้วยล่ะ
ได้ยินว่าโรงเรียนนายร้อยมีการเร่งการศึกษาให้เร็วขึ้นไปอีกแล้วสินะ...
อายุน้อยกว่าข้าอีกนะ
ต้องมาพึ่งพาเด็กหนุ่มแบบนี้เนี่ย
โลกนี้มันถึงคราวจะจบสิ้นแล้วสินะ
ลองถามดูนะ คุณร้อยตรี
คุณมีความรู้เกี่ยวกับการบัญชาการกองร้อยไหม
ครับ
กองร้อยนั้น...
ครับ ท่านผู้พัน!! ไม่ครับ!! คือว่า...
เพราะว่าได้จบการศึกษาเร็วเนื่องจากสถานการณ์การรบครับ...
คือว่า... หมายความว่า...
คงไม่ไหวหรอกครับ
ใช่แล้วครับ
ดูเหมือนจะไม่ไหวเลย
สินะ
คุณ...
มีสิบโทอาวุโส หรือ สิบเอกอาวุโสอยู่ไหม
ครับ ท่านผู้พันเดเกรชาฟ! สิบโทแวนเฮดครับ
เฮ้ย เข้าใจนะใช่ไหม?
ดูแลคุณร้อยตรีคนนั้นให้ดีนะ สั่งการตามปกติไปเลย
รับทราบครับ คุณร้อยตรีดอบโวลเดนเฮฟเฟอร์จะบัญชาการตามปกติครับ
ถึงแม้จะต้องฝืนก็ตาม
ด้วยเหตุนี้ กองทัพจักรวรรดิที่ถูกส่งไปยังทวีปทางใต้
ก็ได้ถอยกองทัพที่ประจำการอยู่ในทะเลทรายบาร์ลเบิร์ด เข้ามาใกล้กับท่าเรือทูลส์
ถ้าจะบันทึกความรู้สึกในใจของข้าในตอนนั้น
มันก็เหมือนกับลูกสุนัขจิ้งจอกที่กำลังหวาดกลัวต่อพายุที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่าเลยล่ะครับ
เหล่าเสนาธิการรอบตัวข้าเองก็สัมผัสได้ถึงมันด้วยตัวเอง
จากการสู้รบจนถึงตอนนี้
เมื่อพิจารณาจากจำนวนกำลังพลของกองบัญชาการที่ลดลงไปเกือบครึ่งแล้วด้วย
ก็ไม่อาจที่จะไม่รู้สึกถึงการสูญเสียทรัพยากรบุคคลได้เลย
แม้ว่าจากประเทศแม่ของจักรวรรดิจะมีการเสริมกำลังพล ยุทโธปกรณ์
และเสบียงต่างๆ เข้ามาอย่างแน่นอน แต่
ในความเป็นจริงแล้ว กลับกลายเป็นการนำทหารใหม่จำนวนมาก
และเสบียงที่ไม่เหมาะกับสภาพภูมิอากาศของทวีปทางใต้ในทะเลทรายมาด้วย
โดยรวมแล้วก็อยู่ในบรรยากาศแห่งชัยชนะ
ยกเว้นแต่คนที่มองภาพรวมของสถานการณ์ได้ ก็มีแนวโน้มที่จะมองสถานการณ์ปัจจุบันในแง่ดี
จนถึงตอนนี้ ข้า
คิดว่าได้ทำให้ศัตรูสับสนด้วยความรวดเร็วและกลยุทธ์เท่าที่ทำได้แล้ว
แต่ว่า
ตั้งแต่ที่แรงปะทะของการโจมตีครั้งแรกนี้ ทำให้ไม่สามารถปราบปรามกองทัพสาธารณรัฐฝรั่งเศสได้จนหมดสิ้น...
หากว่าข้ามีโอกาสได้อ่านบันทึกนี้อีกครั้งในภายหลัง
จงแสวงหาหนทางรอดในความแตกแยกนั้นเถิด
บางทีอาจจะมีทางออกที่ดีที่สุดอยู่ก็ได้
ต่อเนื่องในฉบับเดือนธันวาคม
ต่อเนื่องจากฉบับเดือนธันวาคม
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/40)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
แบล็คโคลเวอร์
ซวยเหลือหลาย เกิดใหม่กลายเป็นดาบ
อุบัติการณ์ลาสบอสสุดแกร่ง
เรย์ไวท์ จอมเวทดาบเหมันต์
บริษัทจำกัด แมจิลูเมียร์
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
แชงกรีล่า ฟรอนเทียร์ ~เมื่อนักล่าเกมขยะท้าสู้ในเกมเทพ~
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
นายน้อยจอมโกย ก้าวสู่เส้นทางแห่งวีรบุรุษ
จอมเวทผู้ถูกเนรเทศซึ่งเคยมอบพลังโกง ได้ใช้ชีวิตใหม่ที่สุขสบาย
