ตอน 97.5: Chapter 97.5

โชโยะ โฮวคิ

เรื่องเล่าเสริมตอนที่สิบสี่: ประวัติศาสตร์กองร้อย

ในอนาคตอันใกล้นี้

มังงะ... ต้นฉบับโดย โทโจ ชิกะ... วาดโดย คาลโล... ต้นแบบตัวละครโดย ชิโนะซึกิ ชิโนะบุ

ท่านเลลเกน

ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ...

สำหรับท่านแล้ว มันน่าจะเป็นห้องทำงานที่ทิ้งไว้เมื่อหลายปีก่อนไม่ใช่เหรอครับ

พันตรี

พิธีการมันโอเคไหมล่ะ?

สำหรับผมเนี่ย ไม่ควรโดดเด่นอะไรเลยครับ

โดยเฉพาะในวันแบบนี้

ผมไม่ได้ผ่านสงคราม

เพราะว่า

สงครามโลกครั้งนั้นมานะ

ไม่ต้องกังวลไปหรอก

คนรุ่นคุณน่ะ ได้ใช้ชีวิตอยู่ในยุคสมัยนั้น

เพื่อสิ่งนั้น

พวกเราก็เลยสู้กันมา

...ที่นี่

กับสหายร่วมรบที่เคยใช้เวลาด้วยกันน่ะ—

ได้พูดคุยกันแล้วใช่ไหมล่ะ?

กับอุ-กุงน่ะ เพิ่งคุยกันไปเองนะ?

ตอนนี้คงกำลังทำท่าทางเท่ๆ อยู่บนเวทีพิธีการล่ะมั้ง

เปล่าครับ คือว่า

ก็แค่รู้สึกซึ้งๆ กับดวงวิญญาณของสหายที่เสียไปน่ะครับ

นายนี่เป็นพวกโรแมนติกเกินไปนะเนี่ย

น่าจะเป็นหนังแนวแบบนั้นที่กำลังฮิตกันอยู่มั้ง

ในหมู่พวกหนุ่มสาว

...ให้มันเป็นเครื่องยืนยันถึงสันติภาพเถอะครับ

แต่เอาเข้าจริงแล้วมันเป็นยังไงกันนะ

ถ้าจะพูดอะไรกับท่านรูเดลโดฟ หรือท่านเซตเอาเออร์ในตอนนี้

ก็คงจะเป็นเรื่องบ่นเกี่ยวกับเมนูอาหารในโรงอาหาร อะไรทำนองนั้น...

เพราะความวุ่นวายในช่วงท้ายของสงครามโลกครั้งนั้น

ก็มีบางท่านที่พลาดโอกาสในการบอกอะไรบางอย่าง

แล้วเดินทางไปยังวัลฮัลลาไปแล้วด้วยล่ะมั้ง

เอาล่ะ

เป็นยังไงบ้างนะ

เอ่อ...ขอโทษนะครับ ถ้าทำให้คุณรู้สึกไม่ดี...

ฮ่า ๆ คุณนี่มันโรแมนติกจริง ๆ เลยนะ อยากจะให้พูดอะไรล่ะ?

ได้ยินมาว่าท่านกำลังจะเกษียณตั้งแต่วันนี้ครับ

ถือเป็นโชคดีที่ได้มีโอกาสมาพูดคุยกับท่าน

และถือเป็นโชคดีที่ได้มาพบท่านเล็กน้อย รบกวนขอคำชี้แนะเกี่ยวกับทัศนคติในการเป็นทหารของจักรวรรดิ...ไม่สิ สาธารณรัฐสหพันธ์ด้วยครับ

ปุ๊

ฮ่าๆๆ

ฮ่า

ฮัตสึ ฮัตสึ ฮา

ฮะ

ตามที่นายว่าเลย วันนี้ฉันจะลาออกจากกองทัพ

ทำทุกอย่างเสร็จสิ้นแล้ว ไม่มีอะไรที่เสียดายเลยแม้แต่น้อย

นี่คือชัยชนะที่แน่นอนสำหรับฉันเลยนะ

“เพื่อชีวิตหลังเกษียณที่รุ่งเรืองของเรา”

ผมเนี่ย

รู้สึกใจเต้นแรงเลยล่ะ กับชีวิตในอนาคตที่ไม่มีสงคราม

อย่างนั้นเหรอ

มีสหายร่วมรบที่ได้กล่าวคำนั้นไว้ด้วยเหรอครับ?

แล้วก็—

เขาเป็นคนที่ไม่ธรรมดาเลยนะ

บางครั้งก็สงสัยว่าเขาเป็นคนหรือเปล่า แต่สิ่งที่น่าประหลาดใจคือเขาเป็นคนจริง ๆ

นี่เป็นสิ่งที่โดยปกติแล้วต้องกำจัดทิ้งนะ

เพราะมันอยู่ในห้องลับ เลยรอดจากการตรวจตราหลังสงครามมาได้

เอกสารลับสุดยอดในสมัยสงคราม!?

ในที่สุดก็เข้าใจจุดประสงค์แล้วครับ

ท่านมาเพื่อกำจัดมันในฐานะงานสุดท้ายก่อนเกษียณสินะครับ

ช่วงระหว่างพิธีการ...เล็งช่วงที่คนไม่เยอะน่ะ

—อุ๊ย

คิดอยู่แบบนั้นอยู่พอดีเลยครับ