ตอน 10: Chapter 10

AE-10

อืมมม พิษที่เข้ากับแกงกะหรี่น่าจะเป็นพวกกลุ่มไซยาไอนะ

พิษ

ชินโซ คาริซัง ปฏิบัติการ 10.

อืม ฉันเองก็ว่ามันค่อนข้างจะ♡

มุคุมิ กำลังทำอาหารสไตล์โยซากุอยู่!!

จ๋อมๆ...

โทษทีนะ มุคุมิ...

อะไรน่ะ คุณไทโย?

กอนเปย์ ฮิตสึจิ

บ... บราเนี่ย มันเกี่ยวยังไงนะ...

กำลังดำเนินการปฏิบัติการใหญ่! มังงะของคุณควนผิง ฮิทสึจเซ็นเซย์ อ่านได้เฉพาะในสัปดาห์จัมป์เท่านั้น! ฝากเป็นกำลังใจด้วยนะ!!

ไม่เป็นไรนะ ไม่ว่าจะเป็นงานอดิเรกแบบไหนของคุณไตโย ก็จะยอมรับให้หมดเลย

ไม่ๆๆ แค่ซ้อมการปลอมตัวเฉยๆ เอง!!

ด่วนเลย! คุณไตโยออกมารับหน่อยได้ไหม?

“โทรศัพท์สาธารณะซากุระ”

เป็นสายด่วนสำหรับครอบครัว ไม่สามารถเข้าถึงจากภายนอกได้ แต่มีข้อยกเว้นให้โทรออกได้เฉพาะร้านราเม็งแถวบ้านเท่านั้น

เบอร์ 3... คุณซังซาน เป็นอะไรไปนะ?

ครับ ถ้าอย่างนั้น...

มุคุมิ ช่วยด้วยยยยยยยยยยยยยยยย!

เสียงดังมากเลย นึกว่าลำโพงซะอีก

เอาเป็นว่าวิดีโอคอลก่อนนะ

อืมมม มุคุมิ

ใจเย็นๆ นะครับพี่ชาย

นี่ไง เวลาแบบนี้ก็ต้องนับจำนวนกระสุนปืนใช่ไหมล่ะ?

อะไรน่ะ!?

อ๊ะ ใช่แล้ว เอ่อ... เดลินเจอร์ 2 นัด คอมแบท 6 นัด กล็อก 17 นัด...

นับจริงๆ ด้วย!!

ใจเย็นลงแล้วล่ะมั้ง...

เหตุผลอะไรกันเนี่ย!?

งั้นเล่ามาสิว่าเกิดอะไรขึ้น?

เอ่อ... ตอนนี้กำลังปฏิบัติภารกิจแทรกซึมเข้าไปในบริษัทผลิตธนบัตรปลอมอยู่...

ก็เก็บต้นฉบับกระดาษปลอมตามเป้าหมายมาได้แล้วนะ

แต่ว่าเหมือนข้อมูลมันรั่วไหลออกไปจนถูกจับได้ซะแล้ว...

ดูเหมือนว่าพวกเขายังเพิ่มกำลังพลเข้ามาอีกด้วย ทำให้กลายเป็นสงครามที่ต้องแลกกันไปมา

สรุปคือก็สู้แล้วก็ถอยซ้ำๆ กันมาเรื่อยๆ จนกระทั่ง...

พอรู้ตัวอีกที

อาวุธที่เอามามันหมดเกลี้ยงเลย...!!

กึกกัก...

ถ้าไม่มีอาวุธนี่ฉัน...ฉันอ๊ะ...!

ตากะตะ

โอ้โฮโฮโฮโฮ

ใจเย็นๆ นับขนาดกระสุนดูก่อน

30 โทคาเรฟ 7 มิลลิ 38 สเปเชียล 9 มิลลิ 45 ลองช็อต 11 มิลลิ...

คุณคันซังเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอาวุธนะ แต่ถ้าไม่มีอาวุธนี่จะกลายเป็นพวกขี้แพ้สุดๆ เลย

ทำมาได้จนถึงตอนนี้ได้ไงเนี่ย

พี่ชายของฉันนี่ ตั้งแต่เด็กก็ผูกพันกับอาวุธเป็นหนึ่งเดียวเลยนะ

ถึงได้นอนหลับได้ก็ต่อเมื่อมีจุกอมยาสลักกระสุนแม็กนั่มเท่านั้น

เป็นเด็กแบบนี้ได้ยังไงกัน

ก็เลยปกติจะเก็บตัวอยู่ในรถถัง "หมายเลข 3" ที่เหมือนถังขยะนั่นไง

ถึงแม้จะเป็นภารกิจออกไปข้างนอก ก็ไม่เคยห่างจากอาวุธเลย

แค่มีอาวุธ พี่ชายก็จะกลับมามีพลังได้

ดังนั้น...

อาวุธที่พี่ชายชอบ กับข้าวกล่อง แล้วก็ขนม

ช่วยส่งไปให้ด่วนที่สุดได้ไหมครับ/คะ?

ไปเที่ยวข้างนอกเหรอ?

ฉันจะปลอบพี่ชายไปพร้อมกับนำทางเองนะ!

อ๊ะ ใช่แล้ว มุคุมิ ขอฟัง "โมโมทาโร่" ที่พี่ชอบหน่อยสิ

เข้าใจแล้ว! เอ่อ...

กาลครั้งหนึ่ง ณ สมรภูมิแห่งหนึ่ง มีคุณลุงทหารรับจ้างกับคุณยายคลั่งการต่อสู้อาศัยอยู่ค่ะ

เข้าใจแล้ว!

ของฉันนี่แหละ! ไม่เหมือนเลย!!

คุณลุงไปล่ากลุ่มที่เหลือในภูเขา

ส่วนคุณยายไปกวาดล้างตามแม่น้ำ...

บริษัทพิมพ์ในเมืองที่พี่กำลังแทรกซึมเข้าไปเป็นบริษัทปลอมค่ะ

จริงๆ แล้วเป็นโรงงานสำหรับผลิตธนบัตรปลอมของแก๊งมาเฟียด้วยล่ะค่ะ

แต่ว่าแก๊งยากูซ่ามันไม่น่าจะมีเทคโนโลยีขั้นสูงขนาดนั้นแน่ๆ ดังนั้นต้องมีตัวการที่อยู่เบื้องหลังอีกแน่ๆ

เขาบอกว่าตำรวจได้ขอให้เก็บต้นแบบของธนบัตรปลอมมาเป็นเบาะแส

เพราะว่าต้องระวังการหลบหนีของพี่ชาย การรักษาความปลอดภัยในการบุกรุกก็น่าจะเบาบางลงนะ

ดูเหมือนว่าพี่ชายจะซ่อนตัวอยู่ในห้องเก็บของชั้น 6

!

สายฝนแห่งกระสุนจาก MP5 ที่โปรยปรายลงมา ได้ย้อมให้ตุ๊กตาแดงเข้มขึ้นไปอีก...

คุณไทโย...!

ปึ้ก...

คุณคันซังปลอดภัยดีจัง...นี่เป็นปืนที่คุณมุคุมิขอให้เอามา...

กวักกะดะ

!?

อา กลิ่นของเหล็กและทองเหลืองกับควันดินปืนนี่เอง...!!

ความเงาวับของลำกล้องกับประกายของด้ามปืนนี่!!

ดีจัง ได้มาเจอกันแล้ว!

อา ก็ทำได้แล้วล่ะ แต่ว่า...

นี่มันจะโอเคจริงๆ เหรอเนี่ย...?

การเปิดอาณาเขตของมาโนะ! ในสถานการณ์คับขันแบบนี้ เมกะมารุเป็นยังไงบ้าง!?

คุเนะ

ความขรุขระของศูนย์เล็งด้านหน้า...

คุเนะ

!? เจอแล้ว!!

อึก...!

ในพริบตาเดียว...!!

ถ้ามีสิ่งนี้แล้ว คงไม่โดนยิงแบบไม่ทันตั้งตัวหรอก

ตามมาข้างหลังนะ

บาสโค้ก

!?

ซึ่ด...

กั่ก...!

ทำให้มันขยับไม่ได้ดีกว่าฆ่า มันจะทำให้คนมาช่วยได้และลดจำนวนศัตรูลงได้

เร็ว...!

แน่ใจว่าทางออกฉุกเฉินของโรงงานเป็นเส้นทางที่สั้นที่สุดนะ มุคุมิ ช่วยนำทางหน่อย

เข้าใจแล้ว!

พบผู้บุกรุก...

เอ๊ะ...

ว๊าาาาาาาา!?

ทางนี้ครับ คุณไทโย!

!?

คุณไทโย!?

ถึงจะเป็นยามิซากุเธอก็ตาม การยิงในระยะนี้ด้วยปืนพกก็เป็นไปไม่ได้

!

ถ้าขยับแม้แต่นิดเดียว ครั้งหน้าจะยิงที่หัวเลย

นิตยสารสไปรย์ ฉบับพิเศษประจำสัปดาห์ อันดับ 8 ในหมวดนักแม่นปืน

“ฮูกุโระ”

บาดแผลที่ต้นขา ถ้าไม่เสียเลือดจนตายก็ไม่น่าจะเกิน 3 นาที

อึก...

ไม่ต้องกังวลหรอก จะไม่ฆ่าจนกว่าจะทำให้คุณอาเจียนออกมาหมด

ถ้าอยากจะปฐมพยาบาลให้ ก็วางอาวุธลงมาสิ

โปร็อ...

ดูเหมือนว่าเรื่องที่พูดกันจะเข้าท่ากว่าที่ลือกันไว้นะ

ถึงอย่างนั้น พี่ก็ยังให้ความสำคัญกับอาวุธอยู่เหมือนเดิม

แต่ถ้าเป็นสิ่งที่สำคัญกว่าอาวุธล่ะก็ ก็ยอมปล่อยมันไปง่ายๆ เลย

แต่ถ้าเป็นแบบนั้น ก็อาจจะปกป้องสิ่งที่สำคัญที่สุดไม่ได้ด้วยซ้ำ

ดังนั้น ไม่ว่าจะยังไงก็ต้องให้มันได้ครอบครองมันให้ได้

ถ้าไม่มีอาวุธ ก็เป็นอย่างอื่นก็ได้นะ

อย่างเช่นสิ่งที่คุ้นเคยพอๆ กับอาวุธนั่นแหละ

!?

ถึงจะไม่นับว่าเป็นอาวุธจริงๆ ก็ตาม

ทุกสิ่งที่อยู่ในมือของพี่ชาย

ก็จะกลายมาเป็นอาวุธที่ทรงพลังได้เลย

ให้ตายสิ...

เจ้าปีศาจเอ๊ย...

ขอโทษนะ คุณไทโย เป็นเพราะความประมาทของผมเอง...

ไม่หรอกครับ เป็นความผิดของผมเอง

ทั้งสองคนปลอดภัยดีจัง~

เอ๊ะ? ปืนเมื่อกี้ กระสุนหมดแล้วเหรอ?

มือเปล่าก็โอเคเหรอครับ พี่ชาย

ไม่เป็นไรครับ...

จากนี้ไปจะตั้งใจให้ดีครับ...

อย่าพูดสิ พอคิดแล้วมันไม่ไหวจริงๆ ตายแน่

ถ้าชินมือไปหน่อยล่ะก็...

ก็ดูสิครับ ผมแบบนี้แล้วนะ อย่างน้อยก็สำหรับพวกคุณสองคน...

พี่ชาย... แล้วก็...?

จิโกว ไทโย อิโด สึกิ นินมุ ฉบับหน้า ภารกิจต่อไปที่คุณไทโยจะเผชิญคือ... โทรทัศน์ จิจโยออน เคียวโต เกมทีวี!? ร่วมมือกับจิโจชิออน!!

ถ้าเป็นครอบครัวที่ผ่านมันมาได้ล่ะก็!!

ปฏิบัติการครั้งใหญ่ของคุณยามิซากุ

327