ตอน 11: Chapter 11

ตอนที่ 1 "ห้องเกมแห่งสี่อาฆาต ~ภาคตะวัน~"

เริ่มต้นแล้วนะ~

ในห้องของสี่อาฆาตที่ให้ความรู้สึกเหมือนฐานลับ...!?

ของครอบครัวโยซากุระ ภารกิจ: ครอบครัวโยซากุระ แผนการ

แผนการที่ 11. บั๊ก

กงเป่ย ฮิตสึจิ

...ห๊ะ?

นี่มันสถานการณ์อะไรกันเนี่ย...

ตะวันถูกจับได้ซะทีนะ

คุณชิออนนี่ ปกติแล้วคุณชอบเอาใครมาเป็นคู่เล่นเกมแบบนี้เหรอ

สัปดาห์ที่แล้วคุณชินซังก็ทำงานหามรุ่งหามค่ำจนล้มไปเลยนะ

อะไรกันเนี่ย นรกอะไรเนี่ย

การเชียร์ การเสริมสารอาหาร แล้วก็การปฐมพยาบาล ปล่อยให้ฉันจัดการให้เองนะ!

นี่มันเป็นสัญญาณว่าชีวิตฉันตกอยู่ในอันตรายรึเปล่านะ?

วันนี้แค่ลองของนิดหน่อยเอง ไม่ได้มีอะไรมากหรอก

เอาล่ะ เริ่มเกมกันเลย

ฉากนี้... เคยเห็นมาเยอะมากเลย!!

นี่มันกลิ่นปลอมๆ กับกลิ่นย้อนยุคที่รุนแรงขนาดนี้เลยเหรอ...

เป็นเกมที่ฉันทำเองนะ

การควบคุมง่ายมาก แค่จัดการศัตรูแล้วก็เดินหน้าไปเรื่อยๆ เท่านั้นเอง

หน้าศัตรูก็จำได้หมดเลย!!

ตึ้กๆ...

เอาล่ะ จะบดขยี้ให้หมดทีละตัวเลยนะ

กราฟิกการโจมตีมันดูสมจริงเกินไปอ่ะ

ซะ งั้นต่อไปก็บอสแล้ว เตรียมตัวให้พร้อมแล้วลุยเลย

เอ๊ะ อีกแล้วเหรอ!?

เกมเพลย์มันบางเกินไปไม่ใช่เหรอ!?

ต้องหยุดรถไฟลูกชายคนโตสุดห่วยที่พุ่งเข้ามาให้ได้ด้วยการโจมตีรัวๆ

ดีไซน์โคตรจะน่าเกลียดเลย!!

ถ้าแพ้จะได้เห็นฉากถูกชนจนตายที่สมจริงสุดๆ เลยนะ

ไม่อยากเห็นเลยยยยย!!

โอเค ผ่านแล้ว ขอบคุณมากนะ

ทำไงดี เหมือนไม่มีความรู้สึกสำเร็จเลยอ่ะ

จากเส้นสมบูรณ์นี่ห่างไป 5 ม. ถือว่าทำได้ดีเลยนะเนี่ย

ทำไมตัวเองถึงมาเล่นเกมแบบนี้เนี่ย...

เอาล่ะ นี่คือการถ่ายทอดสดจากหน้างานครับ

รถที่วิ่งหลุดจากรางไปหลายช่วงของสายตะวันออกเฉียงใต้ เพิ่งจะหยุดได้เมื่อสักครู่นี้ครับ

ยังไม่ทราบสาเหตุว่าทำไมถึงหยุดได้เอง

ตอนนี้มันหยุดอยู่ห่างจากชานชาลาสถานีฮัชดันไปประมาณ 5 ม. ครับ...

เอ๊ะ...!?

ก็ประมาณนั้นแหละ

เป้าหมายการบุกรุก

แฮ็กระบบเป้าหมายแล้วแปลงเป็นเกมแล้วเคลียร์ให้ได้

นั่นแหละสไตล์การทำงานของฉัน

เป็นเกมที่ไม่มีเซฟ ไม่มีรีเซ็ต ตื่นเต้นไหมล่ะ?

แบบนั้นเลยเหรอ...!

คุณชิออนเป็นโปรด้านการแฮ็ก แล้วในวงการสายลับก็เรียกเธอว่า "อาจารย์คอมพิวเตอร์" น่ะ

สักวันต้องไปฆ่าไอ้คนที่ตั้งชื่อห่วยๆ ให้ตัวเองนี่ให้ได้เลย

ดังนั้นวันนี้ที่เรียกเธอมาก็คือ

เพื่อมาช่วยทำภารกิจใหญ่ที่ทำคนเดียวแล้วมันจะยุ่งยากน่ะ

ปั้ก

อะไรน่ะ แยยยยยยย!?

นั่นคือภารกิจในครั้งนี้

จำนวน 1 ลำ จะถูกยิงในอีก 5 นาที

หยุดขีปนาวุธที่จะถูกยิงในไม่ช้านี้

เป้าหมายการโจมตีคืออาคารรัฐสภา

ผู้ก่อเหตุคือกลุ่มอนุรักษ์สิ่งแวดล้อม "กลุ่มทำลายล้างมนุษย์"

จินรุอิ เดสทรอย์ ชิตไต

เป็นกลุ่มที่ตั้งสโลแกนว่า "มนุษย์คือเชื้อโรคของโลก" แล้วตั้งเป้าที่จะทำให้มนุษย์และประเทศต่างๆ สูญพันธุ์

อะไรน่ะ น่ากลัวจัง!!

ปฏิบัติการใหญ่ของคุณโยซากุระ

กำลังตรวจสอบว่าได้อาวุธพวกนี้มาจากที่ไหนอยู่

ทางประเทศได้ขอให้จัดการอย่างลับๆ น่ะ

ถ้ายังไม่บิน ก็สามารถเข้าถึงตัวเครื่องได้

แค่โค่นระบบยิง (บอส) อย่างที่เห็นตอนนี้ก็เสร็จแล้ว

เอาล่ะ เริ่มจริงจังแล้วนะ

อะ เอ๊ะ! ถึงจะบอกว่ามันเป็นภารกิจสำคัญกะทันหันแบบนี้ก็เถอะ...!

แค่โค่น "จรวดน้อยหมายเลข 1" ของระบบยิงก็ผ่านแล้ว

ให้ตายสิ เพราะหน้าตาเนี่ยแหละ ทำให้ความตึงเครียดมัน...!!

รีบมาเร็วหน่อยสิ ไม่งั้นจะโดนเลื่อนจนเกมโอเวอร์นะ

อ๊ะวะ

เป๊าะ

ฮือ!? เดี๋ยวสิ...

เอ๊ะ? มันไปต่อเองเหรอ...?

นี่ ๆ

ที่คิดไว้ตั้งแต่เมื่อกี้เลยนะ นายเล่นเกมไม่เก่งเลยอ่ะ

การวิ่งกับการยิงนี่มันไม่ใช่ทั้งหมดของสายลับนะ

ฟุฟุ...

อ๊าาาาาาาาา

หก

ความละเอียดอ่อน ความแม่นยำแบบนี้ก็เป็นสิ่งที่สายลับต้องมีเหมือนกันนะ...

!!?

เอ๊ะ? มันไปต่อเองเหรอ? นี่มันอะไรเนี่ย

สป๊อ

สป๊อ

"ทะลุกำแพง"! เทคนิคลับสุดยอดที่เกิดจากบั๊กการป้อนคำสั่ง!!

สมกับเป็นซันนี่จริงๆ!!

พูดอะไรก็ไม่รู้เลย แค่เรื่องบังเอิญ...

แกนี่มันใช้ท่าบั๊กได้โคตรเก่งเลยนี่หว่า!

โดนดุแล้ว!

ฮี๊ย! ศัตรูมันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ เลย!!

แสดงว่ากำลังจะเข้าใกล้ศูนย์กลางของระบบป้องกันแล้วสินะ

เป็นไงล่ะ ในฐานะสายลับ ความฉลาดแบบนี้...

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย!!

ไม่รู้เลยยยยย!!

ไอ้เจ้าจี๊ดนี่มันห่วยแตกจริงๆ...

ถ้าเป็นออนไลน์ล่ะก็ จะจัดการให้จบในทันทีเลย...!!

ดูเหมือนจะเหยียบกับระเบิดไปหมดแล้วนะ~!!

นี่มันไม่มีที่สิ้นสุดเลยนี่นา...!

ตั้งระบบรักษาความปลอดภัยไว้ได้ดีเหมือนกันนะ

ทำไงดี คุณพี่ อีกเดี๋ยวเวลาก็...

ฝากไว้กับฉันเถอะ

สึ...

ระบบรักษาความปลอดภัยน่ะ ยิ่งสร้างเยอะเท่าไหร่ กำแพงก็จะยิ่งหนาขึ้นเท่านั้น

ยิ่งมันหนาและซับซ้อนขึ้นเท่าไหร่

ช่องโหว่ก็จะยิ่งมีโอกาสเกิดขึ้นได้ง่ายขึ้นด้วย

สุดยอดเลย ในชั่วพริบตา...!

ก็ประมาณนี้แหละ จบไปอีกเรื่อง...

ดะ...

!?

ขีปนาวุธอีกอัน...!

เทเทน♪

...เฮ้อ ในที่สุดก็มีคนติดต่อมาล่ะนะ

ปฏิบัติการใหญ่ของคุณโยซากุระ

ทั้งที่ซ่อนไว้อีกลำ แต่รัฐบาลกลับไม่รู้ตัวเลยนี่นา

ปัง ปัง

ฉันนี่มันโง่เองที่เชื่อข้อมูลของข้าราชการน่ะ

ถ้ามันบินไปแล้ว ก็เข้าถึงไม่ได้แล้ว... หน้าที่ของฉันจบแล้ว

แผนสำรองของคารุซัง! เปิดระบบสกัดกั้น...

ยังพอทำอะไรได้อยู่มั้ง...

!?

อย่างเช่นทำให้มันระเบิดก่อนที่จะถึงเป้าหมายน่ะ...

นี่ไง ฉันบอกแล้วว่าถ้ามันบินไปแล้วมันก็เป็นไปไม่ได้นี่

การสั่งให้มันระเบิดตัวเองก็ต้องสั่งจากระบบควบคุมก่อนที่จะยิงเท่านั้นแหละ

ถึงจะพยายามเข้าถึงตัวเครื่องโดยตรง แต่โดรนของฉันก็คงตามไม่ทันหรอก...

ถ้าบินไปแล้วมันเป็นไปไม่ได้ล่ะก็

ถ้าเป็นทางที่หยุดนิ่งอยู่ล่ะครับ...?

เรเล๊ะ!!

...ให้ตายสิ แกนี่มัน

สนุกดีนี่นา?

เอาล่ะ ทุกท่าน เวลาใกล้เข้ามาแล้วครับ

ท่านผู้บัญชาการใหญ่! นั่นมัน!?

วันนี้จะเป็นวันครบรอบของรัฐบาลมนุษย์โง่เขลาที่ทำลายทั้งแผ่นดินและท้องทะเลเลยนะ

บทนำของเรื่องราวการฟื้นฟูโลกกำลัง...

!?

เครื่องหมายเลข 1 ที่ควรจะหยุดไปแล้ว...

ไปที่เครื่องหมายเลข 2!

ยังไม่ได้ออกคำสั่งยิงเลยนะ หลังจากโดนแฮ็กมาน่ะ!?

นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่...

ระบบที่พังไปแล้ว นายดันทำให้มันกลับมาทำงานได้ด้วยบั๊กของนายเองนะ

ถ้าการป้อนข้อมูลสะดุดแม้แต่วินาทีเดียว ก็จะตกแน่

การพุ่งชนตัวเครื่องโดยตรงนี่มันวิธีที่หยาบมากเลยนะ

ต่าๆๆ...

บึ้ก

ถึงจะห่างไกลจากความฉลาดในฐานะแฮกเกอร์หน่อย แต่ว่า

ก็

ไม่เกลียดนะ

โบโบง!

โบนิ-

อะไรเนี่ย อะเรสเกม

ดอกไม้ไฟเหรอ?

เอ่อ...

เซ-

ปาตะ...

แขนจะหลุดแล้วสิเนี่ย...

พวกเธอทั้งสองคน เหนื่อยหน่อยนะ!

นี่มันเป็นคนตลกจริงๆ เลยนะ

คิดวิธีที่เมินทั้งระบบและหลักการแบบนี้ออกมาได้ยังไงกันเนี่ย

หน้ามันบั๊กเข้าไปถึงข้างในเลยนี่นา?

คุณชมเหรอคะ...?

แต่ฉันจะสอนให้รู้ว่า เกมมันจะไม่มีทางพูดถึงได้ถ้ามีแต่บั๊กกับโกงอย่างเดียวนะ

เอ๊ะ?

จุดไฟผิดที่แล้วนะเนี่ย

กลายเป็นโค้สสามรวดไปซะแล้ว

ต้องทำให้ถึงแก่นของเกมให้ได้!!

ปฏิบัติการใหญ่ของคุณโยซากุระ