ฉบับรวมเล่มที่ 1-7 วางจำหน่ายแล้วด้วยความนิยม!!!!!!
อะไรกันเนี่ย!
ต้นฉบับ ชิคิชิกิ มุโตะ คุชิ / มังงะ ฟูฮะ อารากิ
อัซลีย์ ผู้ปราชญ์ผู้เยาว์วัยแห่งผู้โง่เขลาอันเป็นนิรันดร์
กับ การผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่ของโพจิ
ทำไมอัซลีย์ถึงต้องถูกจับล่ะ!? เงินปลอม
หลักฐานน่ะเตรียมได้เป็นกองเลยน่า
เงินปลอมเหรอ!? มันถูกนำมาใช้เป็นหลักฐานจริงๆ เหรอ!?
ปัญหาคือมีเหยื่อ และข้อเท็จจริงที่กำลังฟ้องร้องอัซลีย์ต่างหาก
เป็นใครกันนะ!?
นายหน้าซื้อขายมีแค่เจ้าของฮานาจิโอคิเท่านั้นเอง จะไปหาเหยื่ออื่นไม่ได้หรอก!
การปั้นเหยื่อขึ้นมาเองก็เป็นไปได้นะ
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยน่ะ ถ้าให้เงินก็ทำได้ทุกอย่าง นายเองก็รู้นี่นา
และ
นายเองก็ไม่มีกำลังทรัพย์พอที่จะไปจ้างพวกเขาให้เคลื่อนไหวเพื่อช่วยอัซลีย์ได้หรอก
...ถ้ามหาวิทยาลัยเวทมนตร์ช่วยล่ะก็ อย่างน้อยก็ปล่อยตัวได้นี่นา
......ถึงจะเป็นผู้รักษากฎหมายทั้ง 6 ก็เถอะ
……
กำลังพูดกับใครอยู่น่ะ ไอรีน?
เพื่อนักเรียนเพียงคนเดียว จะยอมให้ชื่อเสียงของมหาวิทยาลัยเวทมนตร์สั่นคลอนได้อย่างไร
อัซลีย์เป็นคนที่มีพรสวรรค์ที่หาได้ยากยิ่งนะ!
มหาวิทยาลัยไม่ควรปล่อยเขาไปนะ! เขาจะเป็นความสูญเสียครั้งใหญ่ของชาติในอนาคตเลยนะ!
ถ้าอย่างนั้นก็ขอถามว่า
วิสัยทัศน์ของเขา
ทำไมถึงแสดงออกมาไม่ได้ในเรื่องครั้งนี้ล่ะ?
นี่...
คุณไอรีน!
ได้โปรดอย่าพูดมากกว่านี้เลยค่ะ!
การอภิปรายถึงตรงนี้เถอะ
ทันทีที่ข้อหาได้รับการตัดสิน อัซลีย์ก็จะถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัยเวทมนตร์
ฉันมีธุระแล้วนะ ขอตัวก่อนนะ
คุณไอรีน……
อึก...
คุณไอรีน...
อยู่ไม่ใช่เหรอ!
ไม่มีหรอกค่ะ
ก็อยู่ตรงนั้นไงล่ะ!
การซื้อขายด้วยเงินที่ปั้นขึ้นมา
ถือเป็นโมฆะ!
พวกเด็กพวกนั้น
ต้องส่งคืน
ให้เจ้าของเดิมนะ!
ห๊ะ? พูดอะไรน่ะ?
พวกเขาก็เป็นนักผจญภัยแรงค์ F ที่เพิ่งลงทะเบียนไปเองนี่นา?
พวกเด็กในเมืองค้าประเวณีก็ไม่ควรจะมีอิสระมาถึงตรงนี้ได้หรอกนะ?
—อั้ก!
หลุดออกไปเลย!
การคุยกันต่อไปก็ไร้ความหมายแล้วล่ะ
เดี๋ยวก่อนนะ
ถ้าคิดจะลงมือกับนักผจญภัย
ก็ต้องพร้อมที่จะสู้กับทุกคนที่อยู่นี่... ใช่ไหม?
ไปลองใหม่สิ เจ้าหนุ่ม♪
ห้าาาาาา~
น่ากลัวจัง!
รัน...
ตื่นเต้นมากเลยค่ะ
กาตะ
อา...
กาตะ
ฮานะเน่จัง ไม่เป็นไรแล้วเหรอคะ?
...อ๊ะ...
พี่ฮานะ ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ?
เอ่อ...
คือว่า...
ฮารุคะน่ะ
ทำได้ดีมากเลยนะ
……ไอ
ไม่เป็นไร
แล้วครับคุณไอรีน
ซุรุ
คุณอัซลีย์...
เสียงของคุณโปกิ... !
คุณอัซลีย์!
!
มาจากอัซลีย์นี่เอง! แน่ใจว่าส่งไปแล้วนะ!
...นี่มัน...
............
ไม่มี...อะไรเขียนไว้เลย...
คุณอัซลีย์...
เข้ามาในนี้เลย!
เทเทเทะ...
ฮ่าๆๆ...
เป็นสุดยอดของความเรียบง่ายเลยนะ
ได้มาอยู่ในที่แบบนี้ด้วย
เพราะกุญแจมือนี่นี่เอง ถึงจะไม่ได้แค่เวทมนตร์ แต่แม้แต่การเคลื่อนไหวปกติก็ถูกจำกัดด้วย
อึก...
ศึกแห่งความอึดสินะ
ขอโทษนะครับ/คะ~
ว่าไงนะ?
มื้ออาหารกี่โมงครับ/คะ?
คิดว่าจะมีอะไรแบบนั้นด้วยเหรอ?
เอ๊ะ นี่คุณตั้งใจจะฆ่าผม/หนูเลยเหรอคะ/ครับ?
นี่มันปัญหาแล้วสิ
ไม่คิดว่าจะถูกคิดถึงขนาดนี้เลยนะ
ไม่มีน้ำด้วย
ห้องน้ำคงจะเป็นแบบนั้นล่ะ คงจะบุด้วยหินจนถึงก้นเลยมั้ง
นักโทษก็ถูกปฏิบัติแบบนี้เหรอ
มันแย่จังเลย
น่าจะหนีไปได้โดยไม่ต้องถูกจับนะ
แต่มีโอกาสที่ความเสียหายจะลามออกไปรอบๆ
เรื่องนั้นต้องเลี่ยงให้ได้เด็ดขาดเลยนะ
ถ้ารออยู่ที่นี่เฉยๆ ก็ไม่มีอะไรจะเริ่มได้หรอก
ไม้เท้าถูกยึด
ที่ยังสวมเสื้อผ้าอยู่ คงเป็นเพราะไว้ใจเจ้ากรง
พื้นข้างล่างเป็นหิน
อย่าให้มันจางหายไปนะ
ภาพวาดกลางอากาศด้วยนิ้วมือ
สถานกักกันพิเศษ
สมกับเป็น
อย่างนั้นแล้วล่ะก็...
ถึงจะโดนนักผจญภัยแค่ถลอกก็ยังเจ็บนี่นา! ต้องรักษาให้หายทีหลัง...
เอาล่ะ
สำคัญที่สุดเลยนะ เหนือกว่าการลูบหัวเจ้าโปกิซะอีก!
จากตรงนี้แหละคือจุดแข็งที่แท้จริงของข้า
ดูดพลังเวท
จะทำให้สั่นสะเทือนนะ
กุญแจมือที่ทำจากโลหะเพื่อจำกัดการเคลื่อนไหวด้วยการเล่นแร่แปรธาตุ
โดยใช้พลังเวทมนตร์ที่สถิตอยู่ จะเรียกเวทมนตร์นั้นออกมา แล้วดูดซับพลังเวทมนตร์ทั้งหมดจากกุญแจมือ
จบ!
ด้วยนี่ กุญแจมือนี่ก็ไม่ต่างอะไรจากห่วงเหล็กธรรมดาเลย
ถึงอย่างนั้นนะ ถ้าทำเรื่องแบบนี้ได้ง่ายๆ
นักเวทย์ที่ถูกจองจำก็น่าจะหนีไปได้ตามใจชอบสินะ
อืม วาดได้
สิ่งที่ต้องทำตรงนี้เหลืออีก 3 อย่าง
ในวงเวทมนตร์นี้...
แล้วก็
ห้องโถงใหญ่
สุดท้ายอันนี้...
งั้นก็
ถึงแม้จะอยู่กับคุณยามแค่ช่วงเวลาสั้นๆ ก็ไม่ทันได้รับความช่วยเหลืออะไรมากมายเลยครับ/ค่ะ
ลาก่อนนะ
รอคอยอยู่นะครับ/คะ อ๊าาาาาาาาาา!!
นี่
อืม การหลบหนีสำเร็จ
เป็นอะไรไปครับ/คะ!? นั่นน่ะ!
หืม? เจอแล้วเหรอ
เปล่า แค่ต้องวาดวงเวทด้วยเลือดนี่แหละ เจ็บมากเลยล่ะ
เรื่องแบบนั้นไม่สำคัญหรอกครับ/ค่ะ!
ใช่แล้ว แสง แสงสว่าง
เดี๋ยวก่อนนะ!
เปลือยเลยยยยย!
รีบไปหาอะไรมาใส่เถอะครับ/คะ!!
ให้ตายสิ น่ารำคาญจริง
น่าจะยังมีอันนั้นอยู่ในห้องโถงด้วยนะ...
มีล่ะ
ย๊าาา คิดถึงมากเลยยย!
ยังเก็บไว้อีกเหรอครับ/คะ!!
ฟุฟุ
เป็นคนเก็บของเก่งนี่นา
จริงด้วยครับ/ค่ะ ใช้มาประมาณ 5000 ปีแล้วนี่นา~
แม้ว่าจะซ่อมแซมมาหลายครั้ง จนเกือบจะลืมรูปทรงของชุดเดิมไปแล้ว แต่ว่า
อ่า... ผมก็รู้สึกผูกพันกับชุดนี้เป็นพิเศษเหมือนกันนะ
ดูเหมือนว่าจะออกมาแล้วสินะ?
ดะ ใครน่ะครับ/คะ!?
...คุณเมอร์คีย์ คุณใจร้ายจังเลยนะครับ/คะ
ฟุฟุฟุ ขอโทษด้วยนะ~
ก็แค่อยากจะดูนิสัยของเจ้าตัวเด็กนั่นน่ะครับ/ค่ะ
นั่นมันเวทมนตร์ล่องหนเหรอครับ!? แม้แต่คุณมาสเตอร์เองก็ยังทำไม่เสร็จเลยนะ!
อืม ดูเหมือนว่าจะไว้ใจมากเลยสินะ เจ้าอาซจัง?
ฮึกก!
โชว์! ไม่ใช่แบบนั้นสักหน่อยครับ!?
มันเป็นแบบนั้นน่ะ... อันนั้นน่ะครับ!
อันไหนดีล่ะ?
อึก...
ยินดีที่ได้รู้จักนะ เจ้าโปกิซัง ผมเมอร์คี่ ยินดีที่ได้รู้จักนะ!
ครับ! ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับ!
แล้วเมื่อกี้มันไม่ใช่แค่ล่องหนนะ แต่มันเป็นเวทมนตร์ที่บังคับให้หลอมรวมเข้ากับเงาเลยล่ะ
ข้อเสียคือต้องใช้ในที่มืดถึงจะใช้ได้น่ะนะ
เอ๊ะ...
เมอร์คี่ก็มองผู้ใช้เวทมนตร์เป็นตัวตนเหมือนกันสินะ
ถึงอย่างนั้นนะ แล้วหนีออกมาได้ยังไงล่ะ?
กุญแจที่ผูกไว้กับคุณ คงแกะออกไม่ได้ใช่ไหมล่ะ คุณอาซุ?
อา จริงๆ แล้วนะ...
ใช่แล้ว ถ้าเป็นแบบนั้น การปลดล็อกก็ง่ายเลย คิดได้ไงเนี่ย!
...แล้วก็ ใช้เวทมนตร์เคลื่อนย้ายมิติจากห้องขัง ตรงมายังวงเวทที่ตั้งไว้ในห้องนี้เลยครับ
แล้ววงเวทฝั่งห้องขังล่ะ ทำยังไงเหรอ?
ผมใส่สูตรที่ทำให้วงเวทนั้นหายไปเมื่อเวลาผ่านไปครับ
อ๊ะ เอ่อ
การเชื่อมต่อมันยุ่งยากนิดหน่อย แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะทำไม่ได้หรอกนะครับ
...งั้นเหรอ เพิกเฉยต่อหลักการไปเลย!
ดังนั้นวงเวทตรงนั้นก็กลายเป็นของไร้ประโยชน์ไปเลยครับ
ถ้าตรวจสอบสิ่งนี้ได้จะลำบาก แล้วก็ต้องลบมันออกด้วย...
น่าสนใจ! คุณอาซ มีความน่าสนใจที่แตกต่างจากอาจารย์นะครับ!
ว่าแต่ เมอร์คีย์ อายุเท่าไหร่กันนะ?
คำใบ้ให้น้อยเกินไป
แต่ว่า มาสเตอร์
ถ้าโดนจับได้ว่าไม่ได้อยู่ในห้องขังจะแย่ไหมครับ/คะ?
วางใจได้เลย
ผมตายไปแล้วนะ...
ไม่นะาาา! มาสเตอร์จะกลายเป็นโครงกระดูกเหรอ!?
ไม่ตายสักหน่อย! บ้าเอ๊ย!
ไม่สิ! การตอบถูกแบบเรียบๆ นี่มันน่าหงุดหงิดชะมัด!
...หมายความว่ายังไงเหรอครับ/คะ?
ผมเอาตุ๊กตาโครงกระดูกที่สูงเท่าตัวผมซึ่งประกอบด้วยแคลเซียมไปใส่เสื้อผ้าไว้ให้คุณน่ะครับ/ค่ะ!
เป็นแบบนี้นี่เอง~
เข้าใจแล้ว งั้นก็เลยเปลือยสินะ!
เปลือย!?
ใช่! เปลือยเลยล่ะ!
ฮะ
นั่นหมายความว่า...
ถอดออก...!
โอ้... เหมือนปลาหมึกต้มเลยนะ คราวนี้จะให้ช่วยวิจัยการไหลเวียนโลหิตล่ะ
แต่ก็
โครงกระดูกนี่มันเร็วจนเกินไปไหมครับ?
แถมยังมีการเตรียมการอย่างดีด้วย
...ถ้างั้นมันจะเป็นยังไงเหรอครับ?
เขาได้วาดวงเวทดูดพลังเวทมนตร์ใหม่เป็นวงเวทประเภทกรด โดยตั้งใจให้เป็นสูตรที่ผิดน่ะ
เอ๊ะ...เจ้าตัวนี้...ฟังอย่างตั้งใจจริงๆ ด้วย
หวังว่าจะเป็นแบบนี้เสมอไปนะ
โฮโฮโฮ
พูดง่ายๆ ก็คือ ผมที่ไม่สามารถระงับความต้องการที่จะหลบหนีได้ ก็เลยยิงเวทมนตร์ประเภทกรดเพื่อละลายกุญแจเหล็กนั่น
แล้ววงเวทที่วางไว้ก็ทำงานด้วย! โคตรบ้าเลยจริงๆ
ผมที่ไม่มีวิธีหลบหลีกพลังงานกรดที่เวทมนตร์ระเบิดออก ก็เลยโดนสาดใส่จนได้รับผลโดยตรง... เสียชีวิตอย่างปลอดภัย☆
แม้แต่นักเวทที่มาชันสูตรศพในภายหลัง
ก็ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจาก
จะตัดสินว่ามันเป็นการคลี่คลายอย่างราบรื่นในแผนการที่สมบูรณ์แบบนี้
กุญแจเหล็กที่แกะออกก็ถูกนำมาติดไว้กับโครงกระดูกโดยมีการมอบผลของมันกลับเข้าไปด้วย ช่างสมบูรณ์แบบอะไรอย่างนี้!
ทั้งที่ล็อกไว้ใช้เวทมนตร์ไม่ได้ แต่คุณยิงเวทมนตร์ออกไปได้ยังไงเหรอครับ/คะ?
เรื่องเวทมนตร์ก็บอกไม่ได้... ทำยังไงดีล่ะ โปกิ?
อืมมมมม...
นี่เจ้ามาสเตอร์นี่มันพลาดตรงจุดสำคัญตลอดเลยนะ...
...ลองไปขอคุณบิลลี่ดูไหมล่ะ?
อย่างนั้นเหรอ! ถ้าเป็นคนนั้นก็น่าจะไม่มีปัญหาในการชันสูตร แล้วก็มีอำนาจในการเสนอตัวด้วย!
แล้วเขายังให้ขนมด้วยนะครับ/คะ!
มันไม่เกี่ยวกันเลยสักหน่อย!
พูดอะไรน่ะ! คนที่ให้ขนมส่วนใหญ่มักเป็นคนดีทั้งนั้นเลย! คุณกัสตอนก็คุณไอรีนก็ดูน่ากลัวนิดหน่อยนะ แต่โดยพื้นฐานแล้วก็เป็นคนดีครับ/ค่ะ!
มึ... จริงเหรอ... นั่นก็น่าจะเป็นสถิติที่น่าสนใจเหมือนกันนะ... เดี๋ยวจะลองเอามาเป็นหัวข้อวิจัยดู
อิ
ผมเนี่ยนะ!?
ยินดีกับการฟื้นคืนชีพด้วยครับ
อ๊ะ... ขอบคุณครับ
...แล้วคุณอาซล่ะ?
นี่หมายความว่ายังไงที่ว่าตายไปแล้ว!?
จากตรงนั้นสินะ--...
อ้อ สื่อสารด้วยจิตวิญญาณไปบอกคุณบิลลี่แล้วนะ
แล้ว... ต่อจากนี้จะทำยังไงเหรอครับ/คะ?
การหลบซ่อนตัวอยู่ในเมืองนี้มันก็ลำบากน่าดูนะ
แล้วก็เรื่องที่คุณเมอร์คี่บอกมาก็กังวลอยู่เหมือนกัน...
ถ้างั้นมาอยู่กับอาจารย์ของผมไหมล่ะ?
บางทีอาจจะได้ช่วยอะไรได้นะ
อีกอย่าง ถ้าเป้าหมายการสำรวจอยู่ใกล้ๆ ทั้งอาจารย์และผมก็สบายขึ้น
นักปราชญ์แห่งตะวันออกสุดขั้วสินะ... อันนั้นก็ก็น่าสนใจดี แต่ว่า
ผมเองก็ฝึกฝนของตัวเองได้
ผมอยากจะทำในจังหวะของตัวเองมากกว่า
ยิ่งไปกว่านั้น...
เป็นห่วงคุณรินะเหรอครับ
...อืม
ยังมีเรื่องของเมืองสีสันด้วย...
เรื่องนั้นไม่ต้องกังวลหรอก
...บลูทส์...อยู่ตรงนี้นี่เอง
เริ่มชินแล้วเหรอ? เรียกชื่อเฉยๆ เลย
ยังครับ กำลังฝึกอยู่...นะ
...เรื่องของเมืองสีสันน่ะ มันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดจากคำขอที่เกินกำลังของผมเอง คุณไม่ต้องรีบ
แค่รู้ว่าต้องทำอะไร ผมก็จะจัดการให้เอง
เบ็ตตี้กับเบรเซอร์ก็ดูจะเต็มใจแล้วนะ
ไม่ว่าจะเรื่องการใช้ชีวิตประจำวันก็ตาม
เรื่องที่เกี่ยวกับการศึกษาเนี่ยมันคงจะยากน่า
ตรงนั้นมันก็ต้องคิดดู...
ว่าแต่ จะจัดการให้ได้อยู่แล้ว ฝากไว้กับฉันเถอะ
ดังนั้นนายก็ไม่ต้องกังวล
ทำในสิ่งที่นายควรจะทำซะ
สิ่งที่ควรจะทำ...
แต่ทุกอย่างก็ยังทำไม่เสร็จ
มหาวิทยาลัยเวทมนตร์
สมาคมนักผจญภัย
และเมืองสีสัน
อ๊ะ แต่คุณรินะเรียนจบแล้วเหรอ...
แต่ถึงอย่างนั้น ความกังวลก็ไม่หายไปนะ แล้วก็อยากจะดูด้วยว่าเธอจะเติบโตขึ้นไปได้ยังไง
.................
อ่าาา
...นี่คงจะยังไม่ดีสินะ
ในเมื่อติดต่อกันได้ด้วยเวทมนตร์ตลอดเวลา และถ้ามีกระดาษที่มอบให้นั่น ก็จะช่วยให้มั่นใจในความปลอดภัยได้บ้าง
มหาวิทยาลัยเวทมนตร์
ตามที่คุณบิลลี่บอก การที่ผมจะถูกถอนชื่อออกจากมหาวิทยาลัยก็คงเป็นที่แน่นอนแล้ว
แต่ดูเหมือนว่าสามารถฝากคุณกัสตอนไว้ได้นะ
ถึงแม้จะไม่แน่ใจว่าได้เข้าร่วมหน่วยพิทักษ์เวทมนตร์ที่เคยเข้ามาทักทายก่อนหน้านี้หรือไม่ แต่การที่มี "ที่ให้ไป" ก็ทำให้รู้สึกดีอย่างตรงไปตรงมา
ส่วนไอ่ลีนล่ะ... จะทำยังไงนะ...?
........
ฟรึน
ยุ
สำหรับเรื่องเมืองสีสันน่ะ มีคุณเงินอยู่แล้ว
ดังนั้นเรื่องลูกสาวๆ ก็ไม่ต้องกังวลไป
...เอ๊ะ?
บางที... ไม่จำเป็นต้องมีฉันก็ได้มั้ง?
ถ้าอย่างนั้น...
คุณมีหน้าที่ที่จะต้องเผยแพร่เป้าหมายและความรู้เหล่านั้นให้โลกได้รับรู้
ตอนนี้แหละที่ควรจะลงมือทำไม่ใช่เหรอ?
...โอ้โห... การที่คนอื่นบอกก็ดีนะ แต่การที่ตัวเองคิดแบบนั้นนี่มันดูหยิ่งผยองไปหน่อยนะ...
แต่ว่า... จริงด้วยสิ อาจจะทำอะไรมากกว่านี้ก็ได้นะ...
ย่า~"
อย่างเช่นการประกาศการมีอยู่ของเวทมนตร์ต่อสาธารณชน... อะไรแบบนั้น
อา! ไม่สิ! ถ้าเทพผู้ส่งสารคนนั้นไม่ปรากฏตัว ก็คงทำแบบนั้นไปแล้ว! ใช่ไหม!
ควรจะเข้าใกล้ความจริงของประเทศแล้วจัดการเรื่องนั้นยังไงดี?
อืมมม~ ไม่ๆๆๆ งานใหญ่ขนาดนั้น! ฉันยังไม่เก่งพอเลย
อะไรกัน ในที่สุดก็มีแค่นั้นเองนี่นา
อืม... ก็อย่างนั้นสินะ...
ฉัน
จะออกจากเบย์ลานีอาแล้ว
♦อาซลี่, เบื้องหลังความมุ่งมั่นนั้นคือ--!?
นักปราชญ์แห่งความโง่เขลาอันเป็นนิรันดร์ อัซลีย์ กับ ดวงตาของนักปราชญ์ โพจิ แห่งความกล้าหาญอันยิ่งใหญ่
จางเกอ
มุโต อาริชิ
มังงะ
อารากิ ฟุฮะ
คลิกดูภาพเพื่อไปยังร้านหนังสืออิเล็กทรอนิกส์ภายนอก!
ฉบับรวมเล่มวางแผงแล้ว!!
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/43)
ชอบตอนนี้ไหม? ตอนนี้แปลโดยระบบของ MANGA-TH
💛 สนับสนุนเว็บมังงะ ที่คุณอาจชอบ
ศึกโลกเวทมนตร์คนพลังกล้าม
บันทึกการใช้ชีวิตในต่างโลกของนักปราชญ์วัย 40
จอมเวทเสริมพลังงานจิปาถะ กับการค้นพบว่าตัวเองแข็งแกร่งที่สุด
บันทึกชีวิตต่างโลกของปราชญ์วัย 40 — ชีวิตอาจารย์ต่างโลกตามใจปรารถนา
เมอร์เซเดสแห่งจันทร์เสี้ยว กับการพิชิตดันเจี้ยนของขุนนางแวมไพร์ผู้กลับชาติมาเกิด
สุดยอดมือสังหาร อวตารมาต่างโลกในฐานะขุนนาง
"จอมปราชญ์เกิดใหม่ดันโดนทิ้งซะงั้น ~สร้างจักรวรรดิเหล่าอสูรสุดแกร่งในป่าสัตว์อสูร~
เกิดใหม่ต่างโลก วุ่นวายสามวิญญาณ
ซากาโมโตะเดย์ส นักฆ่าวัยเก๋า
อัศวินหญิงผู้กล้ากับแมงดาไม่เอาอ่าว Act 2
สตรีศักดิ์สิทธิ์เกิดใหม่ แต่ไม่ขอบอกใครนะคะ
