ตอน 206: Chapter 206

ฉบับล่าสุด 19 ตอน (ฉบับปกติ+ฉบับลิมิเต็ดพร้อมชุดยูนิฟอร์ม) วางจำหน่ายแล้วอย่างล้นหลาม

ฮานะ!

อาชิโตะ......

ตอนที่ 206 รักคุณโคจิ อิชิโระ โคบายาชิ ยูกุ

เข้าร่วมการแข่งขันระดับคันโต

แย่จัง!

แอซิดที่ขอโทษสำหรับท่าทีห่างเหินก่อนแข่งที่ฟุนาบาชิ...

ขอโทษนะ!!

จนถึงฉบับที่แล้ว

เนื่องจากอชิโตะโดนใบแดง ทำให้ฮิราไม่สามารถลงเล่นในเกมที่ฟุนาบาชิได้ หลังจากที่เกมจบลงด้วยผลเสมอ ฮิราก็ปรากฏตัวต่อหน้าอชิโตะกับอะคุสึ แล้วก็ยื่นที่รัดผมให้คุณอชิโตะ พร้อมกับพูดด้วยเสียงสั่นเครือว่า "ฝากทีมด้วยนะ" ยิ่งไปกว่านั้น ในจังหวะนี้เอง ก็มีการตัดสินใจให้คุณคุริบายังเซ็นสัญญากับทีมอาชีพด้วย

แย่จัง

แค่แค่นั้นเอง

นี่!

เฮ้!

ตัวละคร

อูร่าาา!

ทำอะไรน่ะ แก! ฉันก็ขอโทษไปแล้ว จะทำธุระต่อ...

ฉันก็มีธุระเหมือนกันนะ!

อย่าเพิ่งสรุปเอาเองสิ!

●อาโออิ อาชิโตะ●ตัวเอก นักเรียนเยาวชน "โตเกียวซิตี้ เอสเปริออน เอฟซี" (สังกัดทีม A ตำแหน่ง SB) เป็นคนตรงไปตรงมา พูดไม่โกหก แม้จะยังหยาบกระด้าง แต่ก็ซ่อนพรสวรรค์อันล้ำเลิศไว้...? มาจากจังหวัดเอฮิเมะ

พึ่บ

●อิจิโจ ฮานะ●น้องสาวต่างมารดาของโค้ชฟุกุดะ ดูเหมือนจะสนใจอาชิโตะเป็นพิเศษ

เฮ้อออ

ในที่สุด...

ส่งให้ได้แล้ว...

—ไม่ได้คุยกันแบบเป็นเรื่องเป็นราวมาสักพักแล้วนะ

ถึงกับได้ถือแบนโดฯ แล้วนี่นา

แอนท์

เอ๊ะ

...อา

2 วันถัดมา

อายุ 16 ปี สัญญาหลัก!

ยินดีด้วยนะคะ!!

คลับเฮาส์เอสเปริออน

แถมยังได้เข้าทีมตัวจริงในการฝึกซ้อมระดับท็อปทันที

คาดว่าพรุ่งนี้ใน เจลีก 1 จะเป็นตัวจริงด้วยค่ะ!

ขอให้ตอบทีละคนนะคะ!

สถานการณ์เหมือนกับว่าได้การันตีตำแหน่งเอซของเอสเปริออนในอนาคตเลยนะคะ

ตอนนี้รู้สึกยังไงบ้างคะ?

ขอโทษนะคะ ทุกคนถามรัวๆ แบบนี้...

นางาโนะ

ไปที่ห้องของฮิราแล้วไม่มีคนอยู่เลย!

เจ้าหมอนั่นตอนเช้า

ไอ้หมอนั่นตอนเช้า ตอนที่เราไม่อยู่ มันก็ขนของออกไปหมดเลย!

นางาโนะ

อย่างน้อยก็อยากจะส่งเขาออกไปอย่างดีๆ สักหน่อย...

นางาโนะ

พวกนายได้ยินอะไรจากฮิราะบ้างไหม?

คุริบายาชิ ฮารุคิ ผู้เล่น การแถลงข่าวสัญญา ถ่ายทอดสดทาง C-TV

●คุริบายาชิ ฮารุคิ●นักเรียนเยาวชนรุ่นพี่ของอาชิโตะ หนึ่งปี อายุ 16 ปี แต่ก็ได้เดบิวต์เป็นมืออาชีพแล้วนะ

●นากามุระ ฮิราะ●นักเรียนเยาวชนรุ่นพี่ของอาชิโตะ (สังกัดทีม A ตำแหน่ง MF・DF) ประกาศว่าจะเลิกเล่นฟุตบอลหลังจบการแข่งขันที่ฟุนาบาชิ หลังจากแข่งที่ฟุนาบาชิ ใบลาออกก็ได้รับการอนุมัติแล้ว

—เลิกเหรอเนี่ย

เลิกเหรอ?

ฟุตบอลเหรอ?

โตเกียววี

เอสเปริออน

0

อ่า

2

อยากให้แกเป็นคนแรกที่รู้เรื่องนี้

คุริบายาชิ

อาการกล้ามเนื้อฉีกที่ขาขวาเนี่ย มันเป็นนิสัยมาตลอด

ตอนที่มันกำเริบอีกครั้งในการแข่งของโรงเรียนไคชู ก็ตัดสินใจแล้ว

ว่ามันคงไม่ไหวแล้ว...

—แต่คนที่เลิกมันคือแกนะ ที่อยู่กับฉันตั้งแต่สมัยประถม มันลำบากใจจัง

แกมันเป็นนักฟุตบอลอาชีพ จะเป็นไปไม่ได้ที่แกจะทำไม่ได้หรอกนะ

อาโออาชิ

ถึงแม้ว่าจะยากที่เอสเปริออน

แต่ประเทศญี่ปุ่นก็มีลีกที่เป็นระดับโปรเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ นะ

ก็จริงนะ...

ถ้าเป็นแกน่ะ

เจลีก 3 หรือ เจเอฟแอล หรือลีกท้องถิ่น

ก็เคารพนักเตะที่ทุ่มเทชีวิตให้กับตรงนั้น

ฉบับพิเศษพร้อมชุดเอสเปริออนก็วางจำหน่ายพร้อมกัน! คอมมิกฟุตบอลสุดฮิต!!

ล่าสุด 19 ตอน โคบายาชิ ยูกุ

—สุดท้ายแล้วฉันก็แค่...

วางจำหน่ายแล้ว!!

ไม่เคยรักฟุตบอลเลย

ตอนเด็กๆ

ฟุตบอลที่สนุกขนาดนั้น

นั่นแหละค่ะ

เพราะกลัวความผิดพลาด

พอมีความฝันว่าจะได้เป็นมืออาชีพขึ้นมา

ที่ตัวเองยังไม่สามารถพัฒนาได้ เลยรู้สึกน่าสมเพช

ก็กลายเป็นสิ่งที่น่ากลัวไปเลย

ไม่มีเวลาที่จะสนุกกับเกมได้เลย

มันรู้สึกเหมือนการสอบอยู่ตลอดเวลาเลยค่ะ

—โดยรวมแล้ว ก็กลัวลูกบอลนั่นแหละค่ะ

เงื่อนไขของทุกคนก็เหมือนกันหมด

แต่คนอื่น ๆ น่ะนะ

ถึงจะถูกต้อนจนอาเจียนออกมาเลย,

ถึงจะได้รับบาดเจ็บ,

ก็จะคลานขึ้นไป คลานขึ้นไปให้ได้.

เพื่อที่จะได้เป็นมืออาชีพ,

โดยที่ไม่ยอมแพ้.

พรสวรรค์ด้านฟุตบอลน่ะ

มันไม่ใช่แค่เรื่องที่ว่า "มีทักษะ" หรือ "มีสมรรถภาพทางกาย"

แบบนั้นหรอกนะ

แต่มันคือ "จะรักฟุตบอลได้มากแค่ไหน" ...ต่างหาก

ไปให้ถึงโลกเลยนะ

คุริบายาชิ

แบบนี้ก็พอแล้ว

ด้วยสิ่งนี้...

ด้วยเรื่องนี้ ในที่สุด

ฉันก็สามารถเชียร์แกจากก้นบึ้งของหัวใจได้แล้ว

—อยู่ที่นี่จนถึงแมตช์ฟุนาบาชิเลยนะ ฮิราะ

เพื่อทุกคน

เพื่อที่จะได้ต่อกรกับทีมเวิร์คของฟุนาบาชิ

—ผมรู้ว่าคุณแบกความคาดหวังของหลายๆ คนเอาไว้

คุริบายาชิ ฮารุคิ

ผมจะแบกความรู้สึกนั้นไว้ แล้วก้าวเดินต่อไปให้สุดทางเลยครับ

รับจดหมายเข้ามา! โคบายาชิ ยูกุ ถึงคุณอาจารย์

คำเชียร์, ความรู้สึกเกี่ยวกับผลงาน, ข้อความของคุณก็รออยู่นะครับ!

ไปรษณีย์ญี่ปุ่น บริษัท คันดะ ไปรษณีย์ สถานที่รับฝากจดหมายซองที่ 22 กองบรรณาธิการ โชกากัง บิ๊กคอมิกส์ สปิริตส์ ดูแลโดย โคบายาชิ ยูกุ

อยากเป็นมืออาชีพค่ะ

ตั้งแต่สมัยเด็กๆ

มาตลอดเลยค่ะ

อื้อ...

อู้ววว

แม้แต่ในความฝัน

แม้แต่ในจินตนาการ

นึกภาพตัวเองในฐานะมืออาชีพออกไป,

วันที่ได้เล่นฟุตบอล,

แดนวิค

กุววว

อื้อออ

กึ...

—ฉันรักฟุตบอลที่สุดเลย

ที่สุดเลย

ขอบคุณมากเลยค่ะ...!!

คุณอากุสึ

ดี