ตอนที่ 89

ยอดขายรวมซีรีส์ทะลุ 2 ล้านเล่ม!! เล่มคอมิกส์เล่ม 9 วางจำหน่ายแล้ว!!

อาโนะฮะโค

#89 ยูเมกะ คือ มิอุระ โคจิ

ยังเป็นเช้าที่เงียบสงบแค่ 5 โมงครึ่ง...

ทุกคนน่ะ

อย่าคิดว่าจะพยายามได้เหมือนชินกะนะ

คี๊ยยยยยยย...

อายากุ

คาระ คาระ

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

อรุณสวัสดิ์

ฉันวางกล่องเบนโตะไว้แล้วนะ

วันนี้จัดมาอย่างสวยเลยนะ

ไม่ได้ตื่นสายหรอกนะ

อะไรกันล่ะ ควรจะรู้สึกขอบคุณที่ได้มาอยู่กับพวกเธอทุกเช้ามากกว่า

พวกเธอควรจะขอบคุณที่ตื่นเช้าได้นะ

พวกเราสำนึกในบุญคุณอยู่สิ

ขอบคุณค่ะ

งั้นก็เค้กจากชั้นใต้ดินของห้างดีไหมคะ~

เข้าได้ไวเลย

คะ?

นี่ คุณไทกิ

คุณไทกิเนี่ย

ไม่เคยคิดเหรอว่าอยากจะขี้เกียจซ้อมเช้าจัง

อะไรแบบนั้นน่ะ

ถ้าไม่มีรุ่นพี่ชินกะ ก็รู้สึกว่าตัวเองคงขี้เกียจมากกว่านี้แน่ๆ เลย

อืมมม...

แน่นอนสิคะ

อย่างเช่น "ไม่อยากออกจากผ้าห่มเลย" อะไรแบบนั้น

แต่ในสถานการณ์แบบนั้น

ก็จะพยายามนึกภาพตัวเองในอนาคตออกไปนิดนึงค่ะ

แล้วส่วนใหญ่มันจะรู้สึกเสียใจที่นอนตื่นสายไป แล้วก็

รู้สึกว่าเกลียดตัวเองไปนิดหน่อย

การ์ตูนของคุณมิอุระ โคจิ เป็นแรงใจของนักอ่านมากๆ เลยครับ ★อ่านการ์ตูนของคุณมิอุระ โชได้เฉพาะในสัปดาห์จัมป์เท่านั้น!! ฝากเป็นกำลังใจด้วยนะครับ!!

พอคิดแบบนั้นแล้ว ก็ทำให้ตื่นได้ทุกวันเลยค่ะ

คุณไดกิเป็นคนจริงจังจังเลยนะ

รุ่นพี่ว่าอย่างนั้นเอง

ถ้าถามแบบนี้แสดงว่า

คุณชินกะก็เคยคิดว่าอยากจะพักบ้างหรือเปล่าคะ?

น่าจะเคยคิดอยู่ล่ะ

เพราะตอนแรกมันเริ่มมาจากคุณยูเมกะนี่นา

แต่ถึงตอนนี้ก็ยังไม่พักเลย

คุณชินกะคะ เป็นสไตล์ของคุณชินกะเลยค่ะ

คุณยูเมกะเข้าใจผิดแล้วค่ะ

คุณชินกะ คุณชินกะน่ะ

ก็จริงที่ว่าพยายามอยู่คนเดียวมาตลอดนะ

แต่นั่นเป็นเพราะว่า

มีเป้าหมายน่ะ

ไม่ได้แปลว่าไม่ลำบากเลยนะ

อยากให้คุณยูเมกะ

อยู่ใกล้ๆ คุณชินกะ

จังเลยนะ

อ๊ะ? บาสเกตบอลหญิงล่ะ?

ช่วงเช้ามีแมตช์ซ้อมนะ

อะไรนะ หัวหน้าโค้ชบาสเกตบอลชาย

นี่ๆๆ

คนที่อยากได้ตั๋วการแข่งขันรอบแรกของวินเทอร์คัพหญิง

มีไหมคะ?

ภรรยาของผมซื้อมาเองครับ

เพราะว่าคุณแม่สามีบอกว่าหลังปวด เลยจะกลับไปบ้านเดิมน่ะ

มันเลยเหลืออยู่ครับ

เป็นที่นั่งดีๆ ข้างประตูโกลเลยนะ

อื้ก

ครับๆๆๆ!

ผมขอครับ! ผมเอา!!

ก็ได้นะ แต่เธอไม่ได้มีชมรมเหรอ?

เอ่อ... ไม่ใช่ผมเหรอ?

ให้เพื่อน...

งั้นผมรับเองแล้วกัน

คนที่ดูเป็นคนที่เป็นตัวจริงไม่ใช่เหรอ?

อันไหนก็ได้นะ

ไม่ได้เด็ดขาดเลยค่ะ!!

ทำไมล่ะ? ผมที่เป็นชมรมบาสเกตบอล

น่าจะมีความจำเป็นที่ต้องไปดูมากกว่านะ

ผมมาก่อนนะ เลย์ฟ!

ไม่ได้บอกว่าเป็นคนมาก่อนนี่นา

ง่ายๆ เลยก็คือไม่อยากให้คุณมาสึ หรือว่าคุณอะไรนั่น

มีคำว่า "ผู้ริเริ่มต้องชนะ" นะคะ

เข้ามาใกล้คุณชินกะได้!

ว้าว ไม่ได้ยินภาษาญี่ปุ่นแบบนั้นนานแล้วสิ

★จดหมายให้กำลังใจถึงคุณมิอุระ โคจิ!! ที่อยู่ → 〒101-โตเกียว จังหวัดชิโยดะคุ อิซึฮาชิ 2 โนะ 5 โนะ 108050 สำนักพิมพ์ชูเอ็นฉะ วารสารจัมป์]

หาจังหวะก็ทำตัวเป็นลูกครึ่งกลับประเทศซะเลย!

ก็ทำไปเถอะน่า

ถ้างั้นนะ

เรามาแข่งกันตัดสินไหมล่ะ

โนโซม

ตรงนี้เลย

อย่างเช่น...

นั่นสิ

ในการวิ่งชัตเทิลรัน

คนที่วิ่งได้นานกว่าเป็นฝ่ายชนะ

วิ่งวอร์มเหรอ?

เพราะเป็นคนละประเภทการแข่งขันก็เลยมีความแตกต่างนี่นา

ถ้าเป็นเรื่อง "การวิ่ง" มันก็เท่าเทียมกันไม่ใช่เหรอ?

ที่นี่ก็แค่วิ่งไป-กลับเองนะ

มาสึโอกะ... ถ้าเป็นเรื่องความทนทาน ชมรมบาสเกตบอลจะได้เปรียบไม่ใช่เหรอ

อีกอย่างก็ต่างกันเรื่องชั้นปีด้วยนะ

เขาบอกว่าตอนอยู่อเมริกาวิ่งวันละ 10 กิโลเลยนะ

ดูยังไงก็ว่ามาสึโอกะมีแต้มต่ออยู่แล้วล่ะ

จะทำยังไงดี?

จะทำให้ได้เลย!

เดี๋ยวกลับโรงเรียนไปก็ซ้อมอีกสินะ

รู้สึกว่าแบบว่าทำได้หมดแล้วนะในการแข่งซ้อมน่ะ

รีบกลับไปทบทวนได้เลยดีจัง

อย่างน้อยก็ให้รถรับส่งมาให้ก็ยังดี...

ฉันแวะบ้านก่อนนะ

เพราะมันอยู่ในระยะเดินนี่นา

แล้วค่อยไปเอาเสื้อผ้าเปลี่ยนก่อน

รับทราบครับ

1111

คุณไดกิไปแล้วนะ...

ไม่ไปเหรอ

ได้เลยค่ะ! ไม่มีผ้าแล้วค่ะ

ถ้างั้นรบกวนไปซื้อมาให้นะครับ

กลับมาในประมาณ 30 นาทีครับ

ไปแล้วนะ...

คุณโกโตอุ

แล้วก็ขอผ้าเช็ดตัวด้วยได้ไหมคะ

ครับ

โกโตอุเหรอ?

ยูเมะกะไม่ใช่คิโดเหรอ?

...ตอนที่ฉันเรียนจบมัธยมต้น

พ่อแม่หย่ากันน่ะ

เลยไม่รู้

ก็ไม่ได้แปลกอะไรนี่นา

ถึงจะพูดออกมาก็แค่...

ยูเมะกะเนี่ย จริงๆ ก็...

☆เรื่องของเพื่อนสนิท ทั้งเรื่องที่ไม่รู้และเรื่องที่อยากรู้

ไม่เคยเล่าให้ฟังเลยใช่ไหม

อาโนะฮาโกะ