ตอน 7: Chapter 7

พวกนั้นมาอีกแล้ว...

เป็นลูกชายของเจ้าผู้ครองที่นี่น่ะ เป็นตัวน่ารำคาญมากเลย...

...หมายความว่าพี่ชายของคุณเซ레스ティーน่าเหรอ!?

งั้นก็ยอมจำนนแล้วมาเป็นเมียฉันซะไป

ถ้าทำแบบนั้น ฉันจะช่วยสนับสนุนให้เยอะแยะเลยนะ~?

พอได้แล้วนะ!!

ใครกันที่แกจะมา...

เอ่อ...

เซรอสยังไม่รู้เลย

ผู้หญิงนั่น...?

นั่นคือซิสเตอร์ดของเรานะ!

กับเด็กน้อยน่ารักพวกนี้

เธอคนนี้...

แอสเน่ บันทึกชีวิตต่างโลกของนักปราชญ์

นี่มันการพบกันของโชคชะตาหรือนี่!

มังงะ: 888 ต้นฉบับ: คิโยอาสุ

กับผู้หญิงคนนี้ที่ชื่อว่า รูเซลลิส

จะมีความสัมพันธ์ที่ยาวนานนับจากนี้ไป...

เรื่องราวก็ย้อนกลับไปก่อนหน้านี้หน่อยนะ—

คุณลุง! ขอเนื้อหน่อยสิ!

ไม่มีพ่อแม่

ดูก่อนจากคุณพ่อคุณแม่ก่อนสิ...

สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าคือที่อยู่ของเรา!

ไปที่ที่ที่ดูบรรยากาศไม่ค่อยดีเลยเหรอ...?

สภาพสารอาหารก็น่าเป็นห่วงนะ

...เอาล่ะ เข้าใจแล้ว

เย้!!

งั้นก็พาฉันไปที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนั้นหน่อยสิ

ห้ะ?

รอให้คนในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าอธิบายให้ฟังก่อนสิ แล้วก็

ถ้ามาล้มพร้อมกับถือถุงใหญ่ขนาดนี้จะยุ่งเลยนะ?

แค่ประมาณ 3 วินาทีก็ไม่เป็นไรหรอก

กฎสามวินาทีเหรอ!?

โลกนี้ก็มีกันด้วยเหรอเนี่ย!!

ยังไงซะพวกเธอก็ยังเด็กอยู่

ขอให้ได้รับความยินยอมจากผู้ปกครองก่อนนะ...

อ๊ะ ดิฮิไกก็มาด้วย

ฉันอายุ 13 แล้วนะ เป็นผู้ใหญ่เต็มตัวเลยนะ!

ไม่คิดเลยว่าจะเป็นผู้หญิง!?

แถมยังไม่ต่างจากคุณเซ레스ティーน่าเลยนะ!

ถ้าพวกเธอรับไปอย่างเต็มใจ ก็จะเป็นอาหารเย็นวันนี้ได้เลยนะ

ซายีสเซอร์!!

ไปเรียนคำพวกนั้นมาจากที่ไหนมาเนี่ย!?

ตรงนี้แหละครับ คุณลุง

อ๊ะ มองเห็นคฤหาสน์ของคุณเครสตอนแล้ว

แบบนี้คงกลับโดยไม่หลงทางได้แล้วล่ะ—

คุณลุงนั่น!

พอได้แล้วนะ ยอมจำนนแล้วมาเป็นเมียฉันซะไป

【ทเวตต์-วาน-โซลิสเทีย】

จะอยู่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแบบนี้ไปถึงเมื่อไหร่กันเนี่ย?

ทายาทแห่งผู้มีฝีมืออันดับหนึ่งของสถาบันเวทมนตร์อิสทอร์ 【นักเวทแห่งนรก】

ให้กับข้า ผู้จะเป็นดยุคแห่งโซลิสทีอาคนต่อไป

กล้าพูดกับแกได้ไงกันนะ?

โอ้~?

ชื่อที่ได้ยินมันหลั่งไหลมาเรื่อยๆ เลยนะ...

แต่ทำไมเรื่องวุ่นวายพวกนี้ถึงได้มาจากทางเขาเรื่อยๆ ล่ะ...

ทั้งๆ ที่อยากจะใช้ชีวิตอย่างสงบสุขเท่านั้นเอง...

เจ้าเด็กนั่นเป็นโรคความรักไปแล้วน่ะ

โรคความรักเหรอ?

ก็หมายถึงช่วงฮีทน่ะสิ

ฮัตสึ...!?

มนุษย์ในโลกนี้มีช่วงฮีทด้วยเหรอ...?

นี่เจ้าพวกนี้...

ท่าทางมั่นใจนี่จะไปได้ถึงเมื่อไหร่กันนะ?

ของที่ฉันต้องการน่ะ ฉันจะคว้ามาให้ได้แน่นอน!

รูเซลลิส...!!

ฉันไม่ใช่ของประดับของคุณนะ!

ยิ่งไปกว่านั้น คุณต่างหากที่โยนฉันมาที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแบบนี้!?

เพื่อที่จะทำให้ฉันโดดเดี่ยวน่ะ!

ให้คนที่ใช้แต่เล่ห์เหลี่ยมสกปรกแบบนี้...

ฉันจะไม่ยอมจำนนเด็ดขาดหรอกนะ!

หึ

คึ่ก...!

จะไล่พวกเจ้าออกไปจากที่นี่ให้หมดเลยดีไหม ไอ้เด็กๆ!!

ช่างต่ำช้าสิ้นดี...!

ดยุคคนต่อไป น่าจะเป็นคุณไคลซัส น้องชายของท่านนั่นแหละครับ!

มิเช่นนั้นราษฎรจะน่าเวทนาแย่เลยครับ!

แกนี่! บอกว่าเจ้าคนนั้นดีกว่าข้าอีกเหรอ!!

เดี๋ยวก่อนนะ...

หล่มโคลน...

ทั้งคู่เลยนะ อารมณ์มันขึ้นสูงเกินไปแล้ว

จำได้ว่านักบวชของสี่เทพแห่งสวรรค์ควรจะถูกดูแลโดยประเทศอื่นนะ...

ถ้าเขาโกรธจัดแล้วไปฟันเธอขึ้นมา ก็อาจจะนำไปสู่ความขัดแย้งกับประเทศนั้นได้

ตรงนี้ขอเรือชูชีพหน่อย...

อืมม... นั่นหมายความว่า

ถึงแม้จะถูกปฏิเสธแล้ว แต่ก็ยังตามตื๊อคุณชีไปรอบๆ

แสดงว่าเขาคงยังอาลัยอาวรณ์มากสินะ?

ใช่แล้วจ้ะ เป็นเด็กนี่นา~

มาถึงขนาดนี้แล้วยังหวังว่าจะถูกหันมามองได้อีกหรือนี่ ช่างเป็นคนโลกสวยจริงๆ~

เรียกเด็กว่าเด็กอีกแล้วนะ...

รักแรกของเขาคือความสัมพันธ์ที่พังทลายลงโดยสมบูรณ์เพราะการกระทำของตัวเอง การจะเยียวยาก็เป็นไปไม่ได้

โอยย ทำไมมันถึงได้มาถึงเรื่องแบบนี้ได้เนี่ย~

เอ๊ะ...

ได้ยินมาว่าเจอกันปุ๊บก็พูดว่า "มาเป็นเมียฉันซะ" เลยเหรอ?

เป็นคนมั่นใจ หรือโง่ หรือทั้งสองอย่างกันแน่

หรือจะบอกว่า "ขอโทษที่สร้างความลำบากให้ครับ ฝ่ายบริหารยังไม่ดีพอ..."

ความประทับใจแรกนี่สำคัญนะครับ

ถ้าพูดออกมาอย่างสง่างามก็น่าจะดีเลยล่ะ

ถ้าเป็นฉันนะ ตอนแรกจะ...

น่ารำคาญจัง

แสร้งทำเป็นบังเอิญแล้วก็เริ่มต้นบทสนทนาไปเรื่อยๆ น่ะครับ

ล้มเหลวตั้งแต่แรกเลยเหรอ?

เชยจังเลย!

ดูไม่เท่เลย~ อยากจะเป็นแบบนั้นเหรอ?

ในเมื่อเป็นดยุคคนต่อไปแล้ว

ก็อยากให้คิดถึงสายตาของคนทั่วไปด้วยนะ

นี่ ดยุคคนต่อไปน่ะ... คือคนนั้นเหรอ?

คุณทเวตต์น่ะสิ ดยุคแห่งโซลิสทีอา...

ออกมาประกาศอวดอ้างเสียงดังต่อหน้าสาธารณชนแบบนี้

มันเป็นความล้มเหลวที่ไร้ทางแก้ไข ไร้กลยุทธ์ และไร้ความรู้เลยนะ

ค่าความประทับใจดิ่งลงเลยยย~

รักและท่านดยุค ลาก่อนนะ~ อ่าา

ล้มเหลวๆ ครั้งใหญ่มากๆ เลย!!

เอ่อ เราจะเอาไม้เสียบย่างไปทำยังไงดีล่ะคะ ให้ซิสเตอร์ช่วยแนะนำไหมคะ

อ๊ะ จริงด้วย เนื้อ! เนื้อ!

เอ่อ คือว่า...

ขอโทษนะครับ คุณคือ...?

พลเมืองทั่วไปที่ถูกพวกเด็กๆ เข้ามาวุ่นวายครับ

ขอประทานอภัยจริงๆ เลยนะครับ...!

เอ๊ะ...!!

เพราะว่าเงินบริจาคไม่เข้า ทำให้ชีวิตลำบากครับ...

อา~ หรือว่าจะขนาดนั้นเลยเหรอครับ?

ฉะ ใช่แล้วครับ ด้วยเกณฑ์ของคนๆ นั้น...

มันไม่ยุติธรรมเลย!

มันต่ำช้าสิ้นดี!!

เลวที่สุด!!!

สงสัยสัญชาตญาณความเป็นมนุษย์เลยล่ะครับ!

เอาล่ะ ถ้าพูดอย่างเป็นกลางแบบนี้แล้ว ตาคุณก็น่าจะตื่นขึ้นแล้วสิครับ

ว่าแต่เจ้าไม้เสียบย่างพวกนี้ล่ะ...

ขอโทษนะครับ! รับรองว่าจะคืนเงินให้แน่นอนครับ...

จะขอทำเป็นบริจาคให้นะครับ

พวกเด็กๆ ต้องกินให้พุงกางเลยล่ะ

อ๊ะ

ขอบคุณมากเลยครับ...

ผมซื้อมาประมาณ 50 อันนะ แต่พอมองดีๆ แล้วก็กินไม่หมดหรอกครับ

ใจกว้างจังเลยนะครับ...

2023

ซื้อเยอะจังเลยครับ จะเอาไปไว้ที่ไหนดีล่ะครับ?

...เฮ้

นี่ เจ้าพวกขุนนางนั่น... โดยเฉพาะพวกสายเลือดดยุคอย่างข้าเนี่ยนะ มาดูถูก

คิดว่าจะปล่อยให้ผ่านไปแบบง่ายๆ อย่างนั้นเหรอ!!

ไม่คิดเลยนะว่าจะรอจนบทสนทนาจะจบได้

ค่อนข้างรักษาคำพูดเหรอ? หรือแค่พูดไปเรื่อยๆ รอคนมาแซวอยู่รึเปล่า?

หุบปากไปเลย! ไม่รู้ว่ามาจากพรรคไหน แต่พวกนักเวทนั่น...

ถึงได้มาเหยียบย่ำข้าด้วยเสื้อคลุมสีเทาเชียวรึ...

แกน่ะมันแค่นักเวทระดับล่างที่เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น!

ไม่เหมือนกับข้าที่ใส่เสื้อคลุมสีแดงนี่หรอกนะ!

เฮ้อ อีกแล้วเหรอเรื่องนี้

ข้าน่ะเป็นนักเวทที่มาจากนอกประเทศนี้แล้วนะ?

ที่ประเทศนี้ก็พอจะรู้เรื่องสีของเสื้อคลุมอยู่หรอกนะ

แต่ว่า ผมไม่น่าจะเข้ากับกฎเกณฑ์พวกนั้นนะ

อึก...?

ฟุฟุん แล้วไงล่ะ!

อะ เดี๋ยวนะ ผมเป็นนักเวทย์ระดับสูงนะ...

การมาท้าสู้โดยไม่รู้ถึงความสามารถของฝ่ายตรงข้ามนี่ ช่างน่าประทับใจจริงๆ นะ

การดูถูกคู่ต่อสู้เป็นสัญญาณอันตราย

เรื่องการพยายามปกปิดความผิดพลาดของตัวเอง แล้วมาแสดงความแค้นนี่ มันจะหาเหตุผลมาอ้างไม่ได้นะ?

หุบปากไปเลย เจ้าพวกตัวถ่วง!!

ไอ้พวกนักเวทย์ตกชั้นนี่ รับไปเลย "ไฟบอล"!

คะ...

โฮ่

อันตรายจังเลยนะ ทั้งๆ ที่คนรักก็อยู่ตรงนี้...

อย่าใช้เวทมนตร์ไปทั่วเมืองแบบไม่เลือกที่สิครับ

เจ้า! เจ้าเป็นนักเวทย์นี่นา?

ให้ฉันถือไว้ก่อนนะ

ก็เป็นทั้งนักเวทย์และอาชีพนักสู้เหมือนกันครับ แล้วมันเป็นยังไงล่ะ?

ก็สำหรับคนระดับคุณน่ะ หมัดก็พอแล้วล่ะ

ไม่จำเป็นต้องมีทั้งเวทมนตร์และดาบเหรอ?

เฮ้ พวกแกช่วยถ่วงเวลาไว้หน่อยสิ

จะเผาเจ้าตัวปัญหานี่ให้เป็นเถ้าเลย!

ฮะ!

ถ้านายชักมันออกมาล่ะก็

ข้าจะถือว่าแกพร้อมที่จะตายแล้วนะ?

...!!

บรรยากาศเปลี่ยนไปแล้ว...

หาช่องทางที่จะบุกโจมตีไม่เจอเลย...!

โดนกิน...!!

หืม ฝีมือ ยังไม่ถึงขั้นเลยสินะ

ถึงอย่างนั้น การที่ทุกคนมีเลเวลไม่ถึง 100 ก็ไม่น่าพอใจเลยนะ

เหรอ

【สกิลประเมิน】...?

การที่มองเห็นได้ทุกอย่างนั่นหมายความว่า...

แข็งแกร่งกว่าพวกเราทุกคนมากเลยหรือ!?

【ทซเวตเท】ถนัดเวทมนตร์ธาตุไฟ เลเวล 50...

มองเห็นได้จริงๆ ด้วย ไอ้บ้าเอ๊ย!!

อันนี้ไม่อยากใช้เลย แต่ก็ช่วยไม่ได้...!

...เปลวเพลิงแห่งนรก

คุณทเวตท์ เวทมนตร์นั่นคือ!?

จงเป็นมังกรกลุ่มเพื่อทำลายศัตรู

ตั้งใจจะเผาทำลายแถวนี้เลยเหรอครับ!

บรรพบุรุษของข้าคือผู้ทำลายล้างชั่วร้ายจากยมโลก

ฮ่าๆๆๆๆ!!

รับไปเลย—

ดราก อินเฟอร์โน ดิสแทรคชั่น!!

นั่นข้าเคยเห็นแล้วนะ

แฟนทอมฟิช

นี่คือครั้งสุดท้ายแล้ว...

อึก

คุณเครสตันนี่มีพลังโจมตีมากกว่าเยอะเลยนะครับ

ช่วยปล่อยเป็นครั้งที่ 2 ได้ไหมครับ

บ้าจริง...

นี่คือเวทมนตร์ที่ดีที่สุดของฉันนะ?

ง่ายดายอย่างเหลือเชื่อ...

เครสตัน...

คุณดยุคคนก่อนเหรอครับ?

อ้อ ผมกำลังพักอยู่ที่คฤหาสน์ของคุณเครสตันอยู่ครับ

คุณคือคุณปู่ของท่านเหรอครับ?

ให้ตายสิ แย่สุดๆ เลย...

จะเป็นไปได้ยังไงกับคุณปู่...

หนี้กรรมที่เกิดจากความผิดพลาดของตัวเอง...

ต้องรีบชดใช้ด้วยตัวเองให้ได้สิครับ