ตอน 8: Chapter 8

จะรายงานคุณปู่ให้ทราบอย่างละเอียดเลยนะครับ

พอเถอะนะ จะโดนฆ่าแล้ว...!!

ฟุ่ว ขอร้องเหรอ... แต่จะปฏิเสธนะ!

พวกที่ใช้พลังที่แข็งแกร่งอย่างง่ายดายตามอารมณ์น่ะ

ถ้าไม่ลงโทษให้สมควร ก็ไม่มีทางสำนึกเลย

ขอร้องล่ะ จะทำทุกอย่างเลย แค่อย่าทำอันนั้น!

ไม่เอา

เอ่อ...

แต่ถ้าเป็นนักเวทย์ที่แข็งแกร่งขนาดนั้น ทำไมถึง...?

ไม่รู้สึกถึงมานาจากคุณเลยสักนิดเลยนะครับ...

เพราะขอบเขตพลังเวทมนตร์ของผมมันกว้างเกินไปน่ะครับ

ถ้าเลเวลสกิลต่ำ คนที่อยู่ในรัศมีการปล่อยพลังเวทของผม

จะไม่สามารถรับรู้ถึงพลังเวทได้

เอ๊ะ! ขอโทษครับ!

ถึงแม้ว่าการแอบดูอีกฝ่ายด้วยสกิลจะเป็นการฝ่าฝืนกฎหมาย แต่ผมก็ทำผิดอย่างร้ายแรงเลยครับ...!

ไม่เป็นไรครับ เป็นเรื่องธรรมดาของนักเวทด้วยกันนี่นา

อีกอย่างก็เสมอกันนี่นา

ถ้าเป็นความผิดพลาด ผมก็ทำอยู่เหมือนกันนะ

ตั้งแต่เมื่อครู่แล้วล่ะครับ...

เอ๊ะ?

บันทึกชีวิตต่างโลก

ตอนที่ 8 คุณปู่ครับ ปลูกผักที่สถานดูแลผู้สูงอายุ

ต้นฉบับ: คิโยอากิ คิสุ

แนวคิดตัวละคร: จอห์น ดี

ช่างสง่างามอะไรเช่นนี้...

ฮือออออ~อึก

ขออภัยที่เผลอจ้องจนตาค้างเลยครับ ขอโทษจริงๆ

ลุงนี่นา เร่าร้อนจังเลย!

นึกว่าเป็นคนเรียบร้อยเสียอีกนะเนี่ย~!

ก็เพราะเป็นผู้ชายแก่แล้ว ก็ต้องมีเรื่องเล่นๆ นิดหน่อยบ้างสิครับ

ผมยังถือว่าค่อนข้างจะเงียบขรึมอยู่ครับ

คุณซาเอตต์...

ทะลึ่งจังเลยครับ น่าอายจริงๆ เลย! เซ็กซี่มาก! ไม่อยากจะเชื่อเลย!

ผู้ชายทุกคนมันเซ็กซี่ทั้งนั้นแหละ!

ก็ใช่น่ะสิ พวกเธอ!

ซะ... มองฉันแบบนั้น...! น่าทะลึ่ง! ข้าเกลียดเลย!

มะ ไม่ใช่สิ! ข้าไม่ได้...

ไม่ได้มีความคิดแบบนั้นเหรอ!? เป็นคนสวยขนาดนี้ แถมยังหน้าอกใหญ่ขนาดนี้อีกนะ!?

หุบปากน่า!! เงียบไปเลย!!

สวยเหรอ...

เสน่ห์ของคุณน่ะ ถึงคนตรงโน้นก็คงเห็นตรงกันแหละ

ฉันเหรอ?

โดยเฉพาะหน้าอกน่ะ!!

ไม่ต้องมาโยนมาให้ข้าทีละคนแบบนี้สิ!!

ว่าแต่ เนื้อเสียบไม้นี่จะเอาไปไว้ที่ไหนดีล่ะครับ?

คึก...

เอ๊ะ!? เอ่อ... ตรงทางเข้าห้องครัวน่ะครับ...

ให้ตายสิ~!!

แล้วสวนหลังบ้านที่รกร้างนี่ล่ะ?

สมัยก่อนมีแผนจะทำเป็นสุสานด้วยนะครับ

แต่ว่า...ดูแลไม่ทั่วถึงเลยครับ...

ฟุ่ว...

คิดไอเดียดีๆ ออกมาได้นิดหน่อยครับ

พรุ่งนี้มาที่นี่ได้อีกไหมครับ?

แล้วเป็นไงล่ะ?

วันรุ่งขึ้น เดลซาซิส คฤหาสน์ของดยุคคนปัจจุบัน

เจ้าไปท้าสู้กับแขกของท่านพ่อ

ใช้เวทมนตร์สมบัติลับของตระกูลเรา

แล้วก็แพ้แบบง่ายๆ เลยรึ?

【ดยุคเดลซาซิส】

...นั่นมัน...

มันเป็นความอับอายของตระกูลดยุคเราเลยนะ!

ก็เพราะคู่ต่อสู้เป็นคุณเซโรสไงล่ะ

ข้าเองก็ใช้เวทมนตร์สมบัติแล้วแพ้แบบสบายๆ เลยนะ

ถึงท่านพ่อแล้ว ก็อย่าใช้เวทมนตร์วิชาลับแบบไม่ยั้งมือสิครับ...

แต่ว่า ผู้ชายคนนั้นเป็นใครกันนะ?

เป็นครูสอนของเซเรสทีน่าล่ะ

หา? ของเซเรสทีน่าเนี่ยนะ?

เครสตันเล่าเหตุการณ์โดยละเอียด

สีหน้าของทั้งสองคนก็เริ่มเปลี่ยนไป

ถึงแม้จะมีพรสวรรค์ถึงขนาดนั้น แต่กลับไม่รับใช้ประเทศชาติ...

กลับกลายเป็นผู้ที่เป็นอันตรายได้...

นี่ฉันไปท้าชนกับคนแบบนั้นเข้าแล้วเหรอเนี่ย...

ทีน่ากำลังเรียนรู้เวทมนตร์อย่างหนักจากเขาเลย

ใช้ได้แล้วครับ ต้องขอบคุณคุณเซโรสเลย

เจ้าคนนั้นน่าจะใช้เวทมนตร์ไม่ได้ไม่ใช่เหรอ?

สมแล้วที่เป็นมหาปราชญ์ที่มีระดับเกิน 100

ว่าอะไรนะครับ?

นั่นเป็นมนุษย์จริงๆ หรือครับ?

มันเป็นอาชีพในตำนานที่ว่ากันว่าสูญพันธุ์ไปตอนผนึกเทพมารเลยนะครับ...

ขอให้เป็นกำลังรบของประเทศนี้ด้วยนะครับ...

ถ้าไม่ทำแบบนี้ ประเทศนี้จะถูกกวาดล้างเป็นอย่างแรกแน่

ลำแสงลาออกทั้งหมด

ทีน่าอ่านตำราที่คุณเซโรสปรับปรุงทุกวันเลยนะ

สำหรับข้าแล้ว ข้ารอคอยการเติบโตของทีน่าอยู่เลยล่ะ

อยากจะนำไปใช้ประโยชน์ในการศึกษาผู้วิเศษของประเทศเรานะ

คิดอย่างนั้นแล้วก็ได้รับการอนุญาตแล้วครับ

ด้วยสิ่งนี้จะสามารถไล่พวกไร้ความสามารถออกไปได้รึ?

เดลซาซิส...

เจ้าเย็นชากับเจ้าคนนั้นเหรอ?

ภรรยาสองคนนี่หวงมากเลยล่ะครับ...

เพราะว่าแม่ของเจ้าคนนั้นมันมีเสน่ห์เกินไปน่ะสิ

เดี๋ยวมันจะถูกแทงเข้าให้หรอก

ถูกแทงมาหลายครั้งแล้วนะ

พ่อเองก็คงพูดอะไรกับผมไม่ได้หรอก!

งานกับเรื่องความรักนี่ทำได้อย่างลงตัวเลยนะ!

ใช้อำนาจแล้วใช้กำลังนี่เป็นคนใจแคบจริงๆ เลยนะ เจ้าโง่เอ๊ย!

พูดออกมาแล้วนี่ไอ้พ่อบ้า!

เลิกทำเป็นมุ้งมิ้งซะทีน่า มันเกินไปแล้วนะ!

ช่วงเวลานั้นที่คฤหาสน์ของเครสตัน

บทเรียนของวันนี้จะทำเป็นการทดลองดีไหมครับ

เอ๊ะ?

เวทมนตร์ที่จะทำให้ชีวิตรุ่งเรือง

ผมจะทำให้คุณดูให้เห็นเองครับ

สิ่งที่กำลังจะทำต่อไปนี้คือการทดลองเวทมนตร์ครับ

ที่นี่มีหินเล็กๆ เยอะ แล้วพื้นก็แข็งเกินไป...

ถ้าเปลี่ยนเป็นแปลงผักด้วยพื้นที่ขนาดนี้ คาดว่าจะได้ผลผลิตมากมายเลยล่ะ

นั่นแหละคือเวทมนตร์

เวทมนตร์ไม่ได้เป็นแค่เครื่องมือสำหรับการต่อสู้เท่านั้นนะครับ?

เอ๊ะ...

เวทมนตร์ของผู้วิเศษก็น่าจะเป็นของเพื่อการโจมตีไม่ใช่เหรอครับ?

ถ้าเป็นเวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์ที่เราเหล่าปุโรหิตใช้ก็น่าจะเข้าใจนะครับ...

ไม่ว่าจะเป็นเวทมนตร์รักษาหรือเวทมนตร์โจมตี ในแง่สาขาก็เหมือนกัน

สรุปก็คือเรื่องของการใช้งานต่างหากล่ะ

จุ๊ๆ

เวทมนตร์ศักดิ์สิทธิ์แบบนั้น มันต้องเป็นปาฏิหาริย์ของเทพสิ...!

ไม่อยากจะเชื่อเลย เรื่องแบบนี้!

ปาฏิหาริย์ของเทพเหรอครับ? ไม่ใช่หรอกครับ

มันคือแผ่นม้วนที่ต้องใช้สักครั้งเพื่อที่จะได้เรียนรู้เวทมนตร์ทุกชนิด

นี่ก็มีหลักการเดียวกับตำราเวทมนตร์เลยนะ

หลังสงครามเทพมาร การแบ่งแยกสายเวทมนตร์ก็เกิดขึ้น

ตลอดประวัติศาสตร์อันยาวนาน มันได้ถูกสร้างขึ้นใหม่ผ่านสงครามและการฟื้นฟู

และกลายเป็นบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมไปเสียแล้ว

ผมก็ใช้เวทมนตร์ฮีลได้ทุกชนิดเลยนะครับ

ทั้งแก้พิษและชำระล้างอันเดดได้ด้วยครับ

แม้แต่สมเด็จพระสังฆราชสูงสุดก็ทำได้แค่ระดับนั้น...

แต่ถ้าหากยอมรับสิ่งนี้ มันจะนำมาซึ่งความโกลาหลสู่โลกเลยนะครับ?

เอ่อ จริงๆ แล้วผมก็ไม่ได้อยากจะสร้างเรื่องวุ่นวายอะไรซะหน่อย

การไต่สวนพวกนอกรีตน่ะมันน่ารำคาญจะตายไป

ว่ากันว่านักบวชกับผู้วิเศษเป็นคนเดียวกันน่ะ...

เรื่องเล็กน้อยเอง ไม่ต้องไปกังวลมากก็ได้ไม่ใช่เหรอ?

แต่นั่นมัน... ในประเทศที่เป็นรัฐศาสนาที่เชื่อในปาฏิหาริย์ของเทพเจ้าน่ะ

มันคือเรื่องความเป็นความตายที่กำหนดคุณค่าของการดำรงอยู่เลยไม่ใช่เหรอครับ?

มันก็ไม่ได้เปลี่ยนความเป็นจริงนี่นา ถ้าอยากจะให้มันเปลี่ยน ก็ต้องมีใครสักคนทำสิครับ

ผมอะ... ก็ไม่ได้อยากทำหรอกนะ

ไม่ใช่เรื่องตลกนะ～

ไม่กลัวว่าจะโดนลงทัณฑ์จากสวรรค์เหรอครับ?

คุณเซโรสไม่ชอบเทพเจ้าเหรอครับ...?

ไม่ชอบเลยแฮะ～ เป็นเพราะความสะเพร่าของเทพเจ้านี่แหละ ถึงได้เป็นสภาพนี้

……

กลับกัน เทพเจ้าต่างหากที่เป็นศัตรู

เอ๊ะ? ราวกับว่า...

ว่าแต่ เราปลูกผักกันดีไหมครับ

เคยเจอกันมาก่อนเลย...

ลุงกำลังทำอะไรอยู่เหรอครับ?

มีของฝากไหมครับ?

มาแล้วนะ พวกเด็กป่า

เด็กคนนั้นเป็นแฟนของคุณลุงเหรอครับ?

ถอยไปๆ

เพราะว่ามันจะกินพื้นที่กว้างขึ้นนะ

ควบคุมไกอา

อืม... ปุ๋ยเร่งนี่อาจจะไม่ต้องใส่ก็ได้นะ

ผมก็ยังไม่ค่อยรู้เรื่องพืชผลของโลกนี้เท่าไหร่

ดินน่ะ บดให้...

สุดยอดไปเลย นี่มัน...

เวทมนตร์ที่สามารถทำให้คนมีความสุขได้...

นี่คือ...

เวทมนตร์ใหม่ที่ไม่ใช่การโจมตี!!

กำแพงหิน (อ่อน)

ขังด้วยนี่...

สุดยอดเลยยย~!

ลุงเก่งจังเลย!

อวดซี้ให้คุณพี่สาวดูนี่นะ ไอ้เลว!

แบบนี้ผักก็พึ่งพาตัวเองได้แล้ว

ถ้าปลูกสมุนไพรได้ก็มีรายได้พิเศษเลยนะครับ

ขอบคุณมากเลยนะคะที่ช่วย...

สำหรับคนอย่างฉัน แค่ขอบคุณยังไม่พอเลย...

มันคือ 'การทดลอง' ต่างหากครับ

ไม่ต้องกังวลเลยนะครับ

สุดยอดจริงๆ เลย...

เป็นคนเก่งจังเลยนะ คุณเซโรส...

ยังมีจุดที่ต้องปรับปรุงอีกเหรอเนี่ย

เพราะเวทมนตร์แนวขอบเขตมันใช้มานาเยอะมาก

ผมว่าภาระมันไม่มากนักเมื่อเทียบกับขนาดพื้นที่เลยนะครับ?

ถ้าคนธรรมดาใช้ล่ะก็ มานาจะหมดแล้วล้มไปเลยนะ

ยังไม่ถึงขั้นใช้งานได้จริงหรอก

จะนำเวทมนตร์นี้ไปขายเหรอครับ?

ถ้ามันมีประสิทธิภาพดีเกินไป กลัวว่าจะถูกนำไปใช้ในวัตถุประสงค์อื่นเสียก่อน แย่จัง～

จุดประสงค์อื่นเหรอ...?

น่าจะใช้กับงานก่อสร้างหรือเกษตรกรรมได้นะครับ แต่ว่าอย่างอื่นล่ะ?

คือว่านะ คุณรูเซลิส

ผมไม่อยากให้เวทมนตร์ที่สร้างขึ้นมันถูกใช้ในสงครามน่ะครับ

อย่างเช่น ในสมรภูมิ การสร้างค่าย

การติดตั้ง... การป้องกันต่อทหารม้า

เวทมนตร์มันยิ่งมีประโยชน์มากเท่าไหร่ มูลค่าในการนำไปใช้ในสงครามก็จะสูงขึ้นเท่านั้น

เรื่องการระดมทหารจากประชาชนนี่ ไม่อยากคิดเลยนะ

การจำกัดมันนี่มันยากที่จะแยกออกมาได้เลยนะครับ...

ต้องคาดการณ์ทุกสถานการณ์เลยล่ะ

คนนี้...

คิดไปได้ถึงขนาดนั้นเลย...

เอาน่า ตรงนั้นก็ปล่อยให้คุณเครสตอนจัดการไปเลย

อาจารย์!?

ผมแค่ทำให้มันใช้งานยากขึ้นนิดหน่อยเอง

ปัญหาจุกจิกพวกนั้นก็จะโยนไปให้พวกที่อยู่ข้างบนน่ะครับ

ไร้ความรับผิดชอบมากก็ดีเลยครับ!

คนนี้กำลังคิดอย่างลึกซึ้ง หรือว่าไม่ได้คิดกันแน่

จะว่าเป็นแบบไหนกันนะ...

เอาล่ะ แล้วเราจะปลูกอะไรตรงนี้ดีล่ะครับ

อืมมม ถ้ากว้างขนาดนี้... การจัดการไร่นาคนเดียวมันไม่ไหวหรอก...

ให้เด็กๆ เขาช่วยทำไปเถอะ

โตแล้วก็จะโยนเข้าสังคมไปเลยเหรอครับ?

อีกอย่างก็มีงานต้องทำอย่างการรักษาคนแถวบ้านด้วย

ต้องสอนให้พวกเขารู้ว่าการทำงานมันสำคัญตั้งแต่ตอนนี้

การศึกษาและการพึ่งพาตนเองด้านอาหารพร้อมกันเลยเหรอ...!

สมกับเป็นอาจารย์จริงๆ เลย!

แค่การที่ได้รับแล้วก็คิดว่ามันเป็นเรื่องปกติเนี่ย มันน่าหงุดหงิดชะมัดเลย

ขี้เหนียวจังเลยนะ ลุงจัง!!

ก็เป็นผู้ใหญ่แล้วนี่นา~

สุดท้ายแล้วคนเราก็ต้องพึ่งพาตัวเองให้ได้น่ะสิ

ได้รับเมล็ดพันธุ์มาเล็กน้อยจากคฤหาสน์ครับ

【หัวหอมอวบอ้วน】 【มะเขือเทศบาบิโลน】 【หัวไชเท้าทบิเกริ】 แล้วก็...

【มะละกอหุ่น】สินะครับ

ขอโทษครับ ขอบคุณมากครับ!

ผักอะไรน่ะ?

เป็นเมล็ดของ【แมนเดรกอร์า】กับ【สมุนไพรแห่งการเยียวยา】ที่เก็บมาจากเขตสีเขียวลึกครับ

【แมนเดรกอร์า】!?

ก็เป็นแค่ตำนานเมืองที่ว่าถ้าได้ยินเสียงกรีดร้องก็จะตายครับ ไม่ต้องห่วงนะ

มีโอกาสรวยเป็นก้อนใหญ่เลยนะ

เออ~~~ยุ่งยากจัง～

ขอทานดีกว่าไหม ถึงจะได้กินของอร่อยกว่านะ?

คึซิชิชิ!

ถ้าคุณมีอะไรจะบ่น ก็พูดออกมาด้วยชีวิตเลยสิ

ช่วงเวลานั้นเอง ที่คฤหาสน์แห่งเดลซาซิส

การทะเลาะเบาะแว้งระหว่างพ่อลูกที่ใช้หมัดตัดสินก็ถึงข้อสรุปแล้ว