ตอน 57: Chapter 57

นิตยสารโชเน็น WEEKLY JUMP

โชจุน โชโจเซนไป "โชจุน! โชโจเซนไป"

สวัสดีครับ ผมสารวัตรโชโจเซนไปครับ

งานคือตำรวจ สถานที่ทำงานคือสถานีตำรวจคิซุคุ โชจุน เซไค (ถนนทแยง)

หะ

แต่ว่าในตอนนี้—

สถานีตำรวจ ตำรวจ

หะ

สารวัตรโชจุนที่กำลังทำงานหนักเป็นพิเศษ แต่ว่า!?

กำลังเข้าร่วมค่ายฝึกกับผักปริศนาต่างๆ ครับ

ทำไมกันนะ~?

โชจุน โชโจเซนไป เล่มใหม่ล่าสุด! เตรียมวางจำหน่ายวันที่ 2 พฤษภาคม (วันศุกร์)!! ซื้อกันนะ!!

โชโจเซนไป

หัวหอมสเปรย์เข้ากับปากที่เหงาๆ ได้เป็นอย่างดี

ไดวาจุนซาโช ตอนที่ 57 สารวัตรสเปรย์

โชจุน โชโจเซนไป ข้อมูลล่าสุด เอตต้าทางการ อิตตะ กำลังเผยแพร่ ข้อมูลล่าสุดของ『โชจุน! โชโจเซนไป』ถูกส่งผ่านบัญชี X (เดิมคือ Twitter) อย่างเป็นทางการ!! ตาม @Chojunアア เลยนะ!!

นิตยสารโชนเคน วีคลี่จัมป์

เรื่องทั้งหมดมันเริ่มต้นยังไงเหรอ?

ก็คือแกงกะหรี่น่ะ

ขอรับประทานครับ/ค่ะ!

สถานีตำรวจนิชจู คูไซ

ก็จริงนะ แกงกะหรี่มันดีตรงที่ทำเองก็ดีแหละ... แต่ว่าฝั่งที่ได้กินนี่สบายใจกว่าเยอะเลยล่ะ~

สัปดาห์ที่แล้วก็โดนไฟลวกตอนทำแกงกะหรี่นี่นา...

คุณโชโจเซนไปชอบแกงกะหรี่เหรอคะ...?

ฉันชอบโชจุนนะ ชื่อว่า ฮารุกะ ฮาโซโนะ ฮารุกะ ค่ะ

ไม่ใช่แค่ชอบหรอกครับ มันคือเป็นเซียนเลยล่ะ!

เหรอ...!

และจานปัญหาก็ปรากฏขึ้น

เอ่อ...

เค้าทำแกงกะหรี่มาน่ะครับ...

ถ้าไม่รังเกียจ คุณโชโจเซนไป รับประทานด้วยนะครับ...!

อุ่น... อาหารฝีมือ...

ความรักอันยิ่งใหญ่...

น่ารำคาญน่า!

เออ สำหรับเจ้านี่จะรับไว้ด้วยความยินดี!

แกงกะหรี่ดูน่าอร่อยชะมัด!

...อืม! นี่มันระดับที่...

ซู๊ดดดดดด...

เอ๊ะ?

!?

นี่มัน...อะไรน่ะ...?

......

แกงกะหรี่ที่กินอยู่เมื่อกี้มันคืออะไร?

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย? ที่นี่ที่ไหนกัน? แคปโย!

เคยใช้พลังจิตอ่านใจแล้วเห็นภาพหลอนมาบ้างนะ...

ตอนนี้ไม่ต้องมาใช้พลังจิตอะไรทั้งนั้นนะ~

นี่! แกทำอะไรอยู่เนี่ย!?

เร็วเข้า มาต่อแถวทางนี้เลย!!

เอ๊ะ? นี่พวกแก...!?

ชุดมาสคอต...?

ไม่ต้องถามมาก มาอยู่ข้างๆ เลย!! ถึงเวลาจัดแถวแล้ว!

โธ่เว้ย... ความผิดพลาดของสมาชิกคนเดียว ก็ต้องรับผิดชอบร่วมกันนะ ถึงพวกเราจะต้องโดนผู้ฝึกสอนอวดให้ดูด้วย!

ผู้ฝึกสอน...?

นี่ๆ ที่นี่มันที่ไหนกันแน่เนี่ย---

คิซุคุ---!!

ฉันคือจ่าสิบเอก ฮาโซโนะ ที่รับผิดชอบการฝึกของหน่วยนี้เอง

หลังจากที่น้ำซุปไหลออกมาจากปากแล้ว ต้องตามด้วยคำว่า "หัวหน้าพ่อครัว" ด้วยนะ!?

จ่าสิบเอก ฮาโซโนะ!?

ล้อเล่นอะไรกัน! นี่มันที่ไหนกันแน่!?

อะไรกันวะเนี่ย นี่นายคือฮาโซโนะใช่ไหม!?

โอ้ เฮ้... กล้าพูดกับครูฝึกแบบนี้ได้ไง...

ใครกันที่มาพูดจาไร้สาระ!?

ผักที่ไม่เคยเห็นมาก่อนนี่...

แกนี่มันไอ้เจ้ามันฝรั่งมาจากฟาร์มไหนกันเนี่ย!?

ที่สถานีตำรวจนิชจูครับ...

ล้วนๆ เลยนะ พวกเราเติบโตมาในโรงเรือน ได้รับความรักจากชาวนาเต็มที่

แต่มันที่นี่มันไม่ได้อ่อนหวานแบบนั้นนะจ๊ะ

ถ้าฉันรอดจากการฝึกนี้ได้ แต่ละคนก็จะกลายเป็นส่วนผสมของแกงกะหรี่ที่ยอดเยี่ยมเลยล่ะ

จนกว่าจะถึงตอนนั้น ฉันจะค่อยๆ ดูแลทะนุถนอมพวกเธอ... จะไม่ให้พวกเธอออกดอกออกผลได้เลยยยย

อยากจะเป็นแกงกะหรี่แสนอร่อยจังเลยยย!!

ครับท่าน!!

อย่ามาล้อเล่นสิ! ตะโกนให้ดังๆ เลย!! แกทำละอองเกสรหล่นลงแปลงเหรอ!!

ครับท่าน!!

แกงกะหรี่...? นี่เดี๋ยวก่อนนะ...

เป็นไปไม่ได้... ความทรงจำตกค้างงั้นเหรอ โลกบ้าๆ นี่!!

ความปรารถนาที่ฮาโซโนะฝากไว้กับแกงกะหรี่

ฉันอ่านมันได้ด้วยการสัมผัสจิตใต้สำนึกระดับจิตวิทยาเลยนี่นา!!

สัปดาห์เยาวชนวีคลี่ทัมพ์

จ่าคนนั้นก็ไม่ใช่ตัวฮาโซโนะเอง

ค่ายทหาร สร้างภาพในใจจาก "ความยากลำบาก" ในการทำแกงกะหรี่

พูดได้ว่าเป็นการทำให้ "ความมุ่งมั่น" ของฮาโซโนะมีชีวิตขึ้นมา!

ーーーーーーーーー

ก่อนอื่นคือการสะพายยุทโธปกรณ์แล้ววิ่ง 20 กม.

ครับท่าน!!

ผมก็...ด้วย!?

คนที่เถียงเมื่อกี้ บวกเพิ่มอีก 5 กม.

หลังจากนั้นก็เป็นการฝึกตั้งแคมป์ตามจุดที่กำหนด

แป๊ะ...แป๊ะ...

จีดโดฟุมิ

ไอ้ผู้ฝึกสอนนั่นนี่มันจับพวกผักเป็นศัตรูไปได้ยังไงกัน

อย่าหยุดสิ หัวหอม

ใจเย็นน่า แครอท! เสียงดังเกินไปนะ

นี่แกก็พูดอะไรออกมาหน่อยสิ...

เอ่อ...?

...ใช่แล้ว ว่าแต่แกเป็นผักอะไรเหรอ?

ดูเหมือนพวกผักสลัดหายากเผือกๆ ชนิดนึงมั้ง?

---จากประสบการณ์แล้ว การจะออกจากภาพหลอนกลางคันมันเป็นไปไม่ได้เลย....

ก็คงต้องเฝ้ามองพวกวัตถุดิบเหล่านี้กลายเป็นแกงกะหรี่ไปเท่านั้นแหละ

และในเมื่อฉันถูกนับว่าเป็นส่วนหนึ่งของมันแล้ว...

ก็ต้องกลายเป็น...!! กลายเป็นผักน่ะสิ...!!

ฉันเป็นหน่อไม้ฝรั่งนะ!

แน่นอนอยู่แล้ว!

ก็นะ ผักพวกเราก็จะสนิทกันไปเรื่อยๆ...

พวกตัวประกอบนี่มันมาทะเลาะกันเรื่องบาดแผลซะแล้ว...

สัปดาห์เยาวชนสัปดาห์

ความสนิทสนมของพวกจากแปลงผักนี่มันน่ารังเกียจจริง

ว่าไง ไอ้แกนี่...

หยุดนะ

เนื้อวัว...งู-นิคุ...!!

สัปดาห์เยาวชน ฉบับที่ 20

หน่อไม้ฝรั่ง...!?

ผม...เคยทำแกงกะหรี่ด้วยตัวเองมาก่อน

ผลลัพธ์คือหายนะ...เป็นจานที่แย่มาก...

มันแย่มากเลยครับ

คิจิมิโชคุเตย์ โชคุโมคุ

สีขาวกับสีดำในผมของโชจุนมันสลับกันเหรอ!? โชจุน! รุ่นพี่โชโจ!

...เหมือนพวกแกน่ะ

...!!

พวกแกคิดว่าวัตถุดิบที่ทะเลาะกันจะทำแกงกะหรี่อร่อยได้เหรอ!?

※อ้างอิงจากตอนก่อน

ทิ้งความคิดเรื่องพวกเนื้อพวกผักไปซะ

พวกเราอยู่ร่วมชะตากรรมกัน...เป็นหนึ่งเดียว...

อามะอามะ

ใช่

สัปดาห์หน้า 14 วัน จันทร์ วางจำหน่าย

พวกเรานี่

เสียงเบาไป! เพิ่มอีก 5 รอบ!!

ครับท่าน

กลายมาเป็นผงแกงกะหรี่ขนาดยักษ์ที่เคลื่อนที่ได้

วันฝึกซ้อมนั้นมันหนักหนาสาหัส แต่ท่ามกลางนั้นพวกเขาก็ได้กระชับมิตรภาพเข้าด้วยกัน---

รูปครอบครัวเหรอ? มันฝรั่งนี่เอง

อ่า... คือต้นกล้าที่ทิ้งไว้ที่บ้านเกิดน่ะ

ไม่นานมันก็คงโตขึ้นแล้วสินะ...

โอ๊ย!

ให้ตายสิ! กล้ามเนื้อขาฉันพังไปแล้ว...

บัดซบ... ถ้ามีสับปะรดตรงนี้ก็ดี...

เอนไซม์ที่ชื่อว่าโบรมีเลนซึ่งอยู่ในน้ำคั้นผลไม้ สามารถช่วยให้เนื้อนุ่มลงได้ด้วยนะ...

แม้จะต้องเผชิญกับบททดสอบมากมาย

เชิ่ด---

ตั้งสติหน่อยนะ เนื้อวัว...!!

อ อพวกแกนี่...!!

ฮิฮิ... ขอโทษนะที่ไม่ได้เป็นสับปะรด

แล้วก็ได้สร้างสายสัมพันธ์ที่ไม่สั่นคลอนขึ้นมาด้วยกันทุกครั้งเลยล่ะ

จับไว้นะ! ทุกคนเดินไปข้างหน้ากันเถอะ!

การฝึกวันนี้ก็หนักหนาสาหัสจริงๆ นะ...

ขอฝากรายงานแด่ผู้ฝึกสอนด้วยนะ หน่อไม้ฝรั่ง

คนนั่นมันน่ากลัวชะมัด

ให้หน่อยสิ... ให้ขอยืมทีนะ

จ่าฮาโซโนะ!!

การฝึกวันนี้เสร็จสิ้นโดยสวัสดิภาพแล้วครับ--

...จ่าฮาโซโนะเหรอ?

แกงกะหรี่...

สู้ๆ นะ... แกงกะหรี่แสนอร่อย...

คุณจุน... ทานให้หมดนะ...

หรือเปล่านะ...

...อ่า

พอกลับสู่ความเป็นจริงแล้ว อย่าให้มีข้าวเม็ดเดียวหลงเหลือ

---และในที่สุดเวลานั้นก็กำลังจะมาถึง

...แม้ว่าจะเอาชีวิตรอดจากการฝึกฝนที่แสนโหดร้ายได้แล้วก็ตาม

ดูสิ ข้างล่างน่ะ

หม้อเลย

อ๊ะ...

ตซ... บู้ป...

มันกำลังเดือดปุดๆ เลยเชียว

สมกับเป็นห้องครัวนรกจริงๆ เลยว่ะ...

แต่ไม่ต้องกลัวนะ จำวันฝึกซ้อมสิ!!

“ปฏิบัติการถล่มหม้อ” ครั้งนี้คือโอกาสที่เราจะได้โชว์ผลงานแล้วโว้ย!!

โอ้ รับทราบ!

พวกเราจะสมบูรณ์ในฐานะแกงกะหรี่ในภารกิจนี้

ใช่แล้ว

พวกเรามาทำจานที่ยอดเยี่ยมที่สุดกันเถอะ!!

---อา แต่ว่า

หน่อไม้ฝรั่ง แกกลับไปซะ

!?

น นี่มันพูดอะไรกันน่ะ!?

มาถึงขนาดนี้แล้ว ทำไมถึง...

เหตุผลน่ะ แกต้องรู้ดีที่สุดอยู่แล้ว

หน่อไม้ฝรั่ง แก...ไม่ใช่ผักใช่ไหม...?

...!!

สายตาพวกเรามันไม่ใช่ตาบอดนะเฟ้ย?

น่าเสียดายที่วันนี้เป็นงานเลี้ยงสำหรับพวกเนื้อพวกผักที่ไม่กลัวตายโดยเฉพาะ

แกกลับไปยังที่ที่แกควรจะกลับไปซะ...!

แต่ว่า...

ทุกคน ทุกคน

---เอาล่ะ ถึงเวลาปฏิบัติการแล้ว

ไปเลย!!

แล้วเจอกันนะ หน่อไม้ฝรั่ง

ไม่ช้าก็เร็วเราจะได้เจอกันอีกครั้ง!!

ต้องได้เจอกันอีกที่ไหนสักแห่ง...

เอ้!

...พวกเรา

265

รุ่นพี่ครับ!

ฮะ!

ไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ? พอได้ชิมไปคำเดียวก็เหม่อไปเลย

หนึ่งอัน...?

ที่นี่เป็นสถานีตำรวจนะ...

กลับมา...แล้วเหรอ?

พูดอะไรกันน่ะครับ~

สถานีตำรวจจินชูนิ (ชินชู) ฝั่งตะวันตก

เวลาคุณฮาโซโนะมาทีไร ผมจะหมดสติทุกทีเลยครับ

คือว่า...อร่อยไหมครับ?

เอ๊ะ

อ๋อ เปล่าหรอกครับ อร่อยนะ...

มันดึงรสชาติที่เป็นเอกลักษณ์ของวัตถุดิบออกมาได้เลย...

อย่างเช่น ดูสิ

นิตยสาร ชอนเญนวีคลี่ทัมป์

รสหวานของแครอทนั้นเป็นตัวเด่นที่โดดเด่นอยู่ท่ามกลางซอสที่ปรุงรสด้วยเครื่องเทศ...

มันฝรั่งที่นุ่มฟูนั้นให้ความรู้สึกมั่นคงแบบเรียบง่าย

หัวหอมคือผู้ช่วยเบื้องหลังที่ค้ำจุนความนุ่มละมุนและความเข้มข้น!

คือสุดยอดเมนูที่อัดแน่นไปด้วยความรู้สึกของเหล่าผักเลยล่ะ!!

เนื้อวัวก็...ไม่ได้โชว์เดี่ยวๆ แต่ดึงรสชาติอร่อยของจานทั้งหมดให้สูงขึ้นไปอีก...

พูดง่ายๆ ก็คือ...นี่คือ...

จานนี้...

จานนี้มัน...สุดยอดหน่วยรบเลยครับจ่าสิบเอก...!!

จ่าสิบเอกเหรอครับ...?

ท่านดีใจขนาดนี้เลยเหรอครับ...!

คุณฮาโซโนะที่ดีใจก็ได้นำแกงเขียวหวานมาทำในภายหลัง

มะเขือกับพริกหวานได้กลายเป็นเพื่อนร่วมรบ

รุ่นพี่ซูเปอร์ลาดตี้!