เป็นฤดูร้อนเต็มตัวเลยนะเนี่ย...
ช่วงนี้ฉันเริ่มอาบน้ำบ่อยขึ้นเลยล่ะ
ต้องร้อนแน่ๆ เลย
ก็ไม่ได้มีเจตนาอื่นซะหน่อย
อีกอย่าง วันนี้โชคดีที่ไม่มีใครมาเยี่ยมพอดีเลย
ทีเอนก็เพิ่งมาเมื่อไม่นานนี้เอง คงจะยังไม่มาอีกสักพัก
ถึงแม้ว่าจะเป็นไปได้ว่าจะมีคนมาเห็น ก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก
คุณฮารีจูเองก็น่าจะไม่มีธุระที่นี่ไปจนถึงอีกหนึ่งเดือนเลย
แต่เดิมทีฉันไม่เคยมาที่กระท่อมแม่มดตอนกลางวันเลยสักครั้ง
หนึ่งเดือนเหรอ...
รู้สึกว่ามันทั้งยาวทั้งสั้นไปพร้อมๆ กันเลยนะ
ความรู้สึกเหงาที่ไม่ได้เจอ
และความรู้สึกว่าคุณฮาริจูจะจดจำเราไว้ได้
หน้าอกมันปวดร้าวเหลือเกิน
ความรักนี่มันช่างยากจะรับไหวถึงเพียงนี้เลยเหรอเนี่ย
พังแล้ว...
ปกติฉันเก่งเรื่องเก็บซ่อนความรู้สึกไม่ใช่เหรอ...
ช่วงเวลาหนึ่งเดือนที่บอกเขาไปน่ะ มันจำเป็นสำหรับการแปรรูปวัตถุดิบจริงๆ
การที่มีเพียงแม่มดเท่านั้นที่สามารถปรุงยาที่มีสรรพคุณได้ถึงขนาดนั้นได้ ก็ต้องมีเหตุผลอยู่
ทั้งความที่ดูไม่มีอารมณ์ และความที่ดูน่าขนลุกนั่น
แม่มดที่ใช้คำโกหกที่เรียกว่าเวทมนตร์ ก็จะใช้คำโกหกอื่นที่ไม่ใช่เวทมนตร์ไม่ได้ด้วย
มันเป็นวิธีการเพื่อไม่ให้ผู้คนมองทะลุว่าเธอโกหกไม่ได้
ด้วยเหตุนั้นเอง เธอจึงใช้ชีวิตอยู่แยกจากมนุษย์ในฐานะสิ่งมีชีวิตอีกชนิดหนึ่ง
ตัวฉันเองก็เช่นกัน เพื่อไม่ให้ใครรู้ถึงข้อเสียที่ว่าโกหกไม่ได้ เหมือนกับแม่มดในยุคก่อนๆ
จึงจำกัดการติดต่อกับมนุษย์ให้เหลือน้อยที่สุด และใส่ใจในสีหน้าและคำพูดอย่างมาก
และใช้ชีวิตมาด้วยความระมัดระวังอย่างที่สุด
ถึงอย่างนั้นก็แค่ไม่โกหกก็พอแล้วนี่นา
การปิดบังความจริงหรือเบี่ยงประเด็นก็ทำได้
จนกระทั่งตอนนี้ ฉันก็เอาชีวิตรอดมาได้ด้วยตัวคนเดียว
●
วันนี้อากาศก็ดีด้วย
ชูมิสึก็น่าจะซักล้างหน่อยดีกว่า...
...เอาล่ะ
คาว่าร่า!
อูโระ
ฮาอะมะเฮะ
น้า อาาาาาา...
ก็คงเป็นกวางอีกแล้วล่ะ ทำหน้าแบบนั้น
ก็เอาเป็นว่าดูหน่อยแล้วกัน...
ไม่ไหวแล้ว!
ปะ...
ฮ่าๆๆๆ...
โออา...
ฮ่า...
9รุぞ...
เซตต!
ถูกเห็นเหรอ?
ถูกเห็นแล้ว ถูกเห็นแล้ว!
ผิวที่ซีดขาวนี้
สภาพที่ดูไม่เรียบร้อยแม้จะไม่ได้ใส่คอร์เซ็ต
กลับถูกคุณฮาริจูเห็นเข้าด้วย... !
ว่าแต่ ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ！？
ยังไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ แถมตอนนี้ก็เป็นตอนกลางวันอีกด้วยนะ！？
ไม่ว่าจะยังไง คุณฮาริจูก็รออยู่
จะยืนเฉยๆ แบบนี้ไปตลอดไม่ได้แล้ว
อย่างน้อยก็แค่ใส่เสื้อคลุมก่อน... !
ซะ
...เอาล่ะ
คีอิ!
รอนานเลยค่ะ เชิญทางนี้เลยนะคะ
เมื่อครู่นี้ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงเลยค่ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
ทางฉันนั่นแหละค่ะ ไม่คิดเลยว่าคุณฮาริจูจะมาอยู่ที่นี่...
...ว่าฉันเป็นใคร
คุณรู้เหรอ
แหมะ
เผลอหลุดชื่อออกไปซะแล้ว
ทั้งที่ยังไม่เคยได้ยินชื่อจากคุณฮาริจูเลยสักครั้งนี่นา!
ปกติแล้วฉันไม่ทำพลาดแบบนี้หรอกนะ
ฉันยังรู้สึกตื่นตระหนกอยู่เลย
ใจเย็นๆ กลับสู่สติเถอะ
เอ่อ ใช่ค่ะ
คาว่าร่า
ตั้งแต่เมื่อไหร่คะ
ตุ้บ
คำพูดที่จะใช้ปัดป้องมันไม่ยอมออกมาเลย...
ไม่มีเวลาจะเบี่ยงประเด็นแล้ว
จะให้คุณตอบมาให้ได้
มีแต่เรื่องจริงนี่นา...
...สี่ปีก่อน
ตุ้บ
...ตั้งแต่เมื่อก่อนขนาดนั้นเลยเหรอคะ?
เชิญแขกก่อนค่ะ
ข้อมูลของคุณลูกค้า จะไม่หลุดออกไปให้ใครเด็ดขาดค่ะ
อ่า บ้าเอ๊ย
ตอนนี้ฉันอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่ปกติมากๆ เลยค่ะ
อยากจะร่ายเวทมนตร์ใส่ปากตัวเองเดี๋ยวนี้เลย
ออกซิเจนไม่พอ หัวมันวิงเวียนไปหมด
ถ้าคุณถามต่ออีกนิดเดียว รับรองว่าฉันจะเล่าทุกอย่างให้หมดเปลือกเลยค่ะ
ห๊ะ?
มันหมายความว่ายังไงกันนะ
คุณฮาริจูกำลังมองอยู่
ถูกมองอยู่...!
แม่มดน่ะ
แม่มดน่ะมีข้อแลกเปลี่ยนกับการใช้เวทมนตร์ค่ะ! คือว่าไม่สามารถโกหกได้น่ะค่ะ!
แย่แล้ว
ห้ามเปิดเผยเด็ดขาด
ถึงกับเปิดเผยความลับของแม่มดออกไปซะแล้ว
?
โอย...
ได้โปรดเถอะค่ะ ขอโทษจริงๆ นะคะ
ถึงจะรู้สึกไม่ดีกับแม่มดคนอื่นๆ แต่ว่าการที่จุดอ่อนของแม่มดถูกรู้ไปแล้ว ก็คงไม่มีทางอื่นแล้วล่ะค่ะ
ถ้าเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ ฉันต้องอาเจียนทุกอย่างให้คุณฮาริจูฟังแน่ๆ...
ถ้าหากคุณฮาริจูเอาไปพูดต่อ ก็ต้องขออภัยเป็นอย่างสูงเลยนะคะ แต่ขอให้ร่างกายนี้ได้รับการปกป้องไว้ตรงนี้เถอะค่ะ
ถ้าเป็นแม่มดแล้วก็น่าจะทำได้ขนาดนั้นสิ ต้องทำได้แน่ๆ เชื่ออย่างนั้นเลยค่ะ
แต่ถ้าความรักของฉันถูกรู้เข้าล่ะคะ?
ไม่ว่าจะเป็นขุนนาง หรือว่าสวย หรือเป็นแค่สาวบ้านนอก แต่ก็เป็นแม่มดที่สูงส่งอย่างคุณนี่นา...
ที่ถูก
แสงตะวัน
ส่องสว่างให้
ท่านผู้สูงศักดิ์ที่งดงามและแข็งแกร่ง
กำลังหลงรัก
ถ้าความน่าสมเพชของฉัน
ถูกรู้เข้าล่ะคะ?
ถ้าเป็นแบบนั้น ก็ตายไปเสียยังจะดีกว่า...
ใช่แล้ว...
โอย!
มันเป็นเรื่องที่ธรรมดาเกินไปจนฉันลืมไปเลย
เพราะฉันเป็นแม่มด ดังนั้นโดยพื้นฐานแล้วเรื่องแบบนั้นมันก็เป็นสาขาความเชี่ยวชาญของฉันไม่ใช่เหรอคะ
ทำอะไรอยู่น่ะ!
นี่ไม่ใช่เพราะฉันเป็นสาวโง่หรอกค่ะ แต่เพราะฉันเป็นแม่มด แล้วค่าใช้จ่ายเหล่านั้นก็แทบจะหมดไปกับค่าวัตถุดิบของโรงงานผลิตยาเลย แถมฉันก็เป็นพวกไม่ใส่ใจเรื่องการแต่งตัวมากนัก ดังนั้นเสื้อผ้าสำรองของฉันก็เลย
เข้าใจแล้ว รอเดี๋ยวนะ ขอโทษด้วยจริงๆ ค่ะ
ฉันเข้าใจดีเลยค่ะว่าคุณแม่มดกำลังตื่นตระหนกมากกว่าที่เห็นเยอะเลยค่ะ
●
มีคนยื่นมือมาให้แบบนี้ ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วนะ
ได้เจอคุณย่าแล้วหรือเปล่าคะ นานเกินไปแล้วจนจำไม่ได้เลย...
$q<$
ขออนุญาตนะคะ
?
อยากจะขออภัย
ที่เปิดเผยความลับ
ที่ถึงกับทำให้แม่มดต้องถึงแก่ความตาย
คุณฮาริจูคุกเข่าลงต่อหน้าฉัน... ในฐานะแม่มดเนี่ยนะ!?
แน่นอนว่าเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อครู่นี้
ฉันจะเก็บไว้ในใจของตัวเองค่ะ
ในฐานะอัศวิน ฉันขอสาบานว่า
จะไม่เอ่ยถึงเรื่องนี้ให้ใครรู้เด็ดขาดค่ะ ขอให้คุณเชื่อนะคะ
ทำไมถึงรู้ได้ล่ะคะ ว่ายาที่ฉันพยายามจะใช้ล่อลวงน่ะ
มันเป็นยาพิษ?
ถึงจะยังไม่รู้ว่าเป็นยาอะไร แต่ในสายตาของคุณก็ดูคุ้นตาอยู่แล้วค่ะ
ผู้ต้องสงสัยที่จนมุมเนี่ย ส่วนใหญ่จะมีสีหน้าแบบนั้นเวลาหนีไปน่ะค่ะ
อ่า ใช่แล้ว
ทันได้ทันเวลาซะด้วย
คุณฮาริจูเป็นคนแบบนี้เองสินะ!!
ไอ้เศษขยะ "ชิมิ"
แกร๊ก...
ถ้าไม่ทันล่ะก็
คงต้องให้ฉันกินทั้งหมดนี่อยู่คนเดียวแล้วล่ะ
คงไม่ได้กินอะไรดีๆ เลยสินะ
ไม่นะ
คุณนี่... อ่า เด็กสาวนี่นา
ต้องเพิ่มเนื้ออีกหน่อย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องจัดการกับยา
คนอื่นอาจจะปลอดภัยกว่า แต่คุณมันอันตรายกว่าคนอื่น แถมยังป่วยอีก ถ้ามีแค่เนื้อขนาดนี้ คงอยู่รอดไม่ได้หรอกนะ
ถึงขนาดนั้นเลยเหรอคะ ทั้งๆ ที่เพิ่งจะตอนกลางวันเองนะ?
จุ๊
ใจมันสั่นไปหมดเลย
หน้าอกมันปวดร้าว
...ขอบคุณมากเลยค่ะ
ความรู้สึกนี้จะบอกออกมาเป็นคำพูดได้ยังไงกันนะ
มันรู้สึกเหมือนหน้าอกจะเต็มจนหายใจไม่ทันเลยค่ะ ใจมันวุ่นวายไปหมด
อยากจะเกาะแล้วร้องไห้ฟูมฟายเลยค่ะ
คุณเป็นห่วงฉัน
แค่ชั่วขณะเดียวก็คิดถึงฉัน
คุณก็คิดว่าจะซื้อขนมปังให้ฉันตอนอยู่ที่ตลาดนี่นา
อ่า
นี่คือ "ความยินดี" สินะคะ
การกระทำที่คนที่ชอบทำเพื่อตัวเองนี่มันช่างน่าดีใจเหลือเกิน
ดูน่าอร่อยจังเลยนะคะ
เดี๋ยวก่อน
มันจะอยู่ในความทรงจำของเขาไหมนะ
จะทานตรงนั้นเลยเหรอ
ห๊ะ? ใช่ค่ะ
ปี
ก่อนอื่นก็เก็บของบนโต๊ะนี่ให้เรียบร้อยก่อน
...นี่คือคุณโออาซึกุซามะ
หิน
ได้ยินอยู่
กำลังให้ฟังอยู่ค่ะ
โอ้...
+
+
+
สินะ...
เอาเถอะ น่าจะใช้ได้ล่ะมั้ง
คุณเอามาถึงหน้าตู้เทปแล้วเหรอคะ
ชิ๊ต
ไม่ใช่ภาพลวงตา... คุณฮาริจูนั่งอยู่ตรงหน้าฉันเลย
ไม่คิดเลยว่าวันแบบนี้จะมาถึง...
เนยนี่หายากจังเลยนะคะ
ได้ยินมาว่าถ้าทาบนขนมปังที่ทำจากเนยแอปเปิ้ลแล้วจะอร่อยมากเลยค่ะ
เหรอคะ... คุณชอบแอปเปิ้ลนี่น่าดีใจจังเลยค่ะ
นี่ค่ะ
ขอบคุณมากเลยค่ะ
วิ้ง
วิ้ง
...!
นุ่มจัง... ขนมปังแบบนี้เป็นครั้งแรกเลยค่ะ
มีกลิ่นหอมของแอปเปิ้ลหวานๆ
นุ่มนิ่มแล้วก็ฟูฟ่อง...
!!
!!
แต่ก็มีความหนึบที่น่าประหลาด... !
รสชาติของเนยแอปเปิ้ลก็ไม่แพ้เนื้อสัมผัสของแอปเปิ้ลที่บดละเอียดเลย
อร่อยจนไม่น่าเชื่อเลยค่ะ!
ーーー ได้โปรดนะคะ คุณฮาริจู
เป็นคำขอที่ขอเพียงครั้งเดียวในชีวิตเลยค่ะ
ไม่ใช่ในฐานะคำสั่งของเจ้าหญิงนะคะ
ช่วยฟังคำขอของเราล่าร่าที่ชื่นชมคุณเหมือนพี่ชายให้หน่อยได้ไหมคะ
ได้โปรดเถอะค่ะ
อยากให้คุณไปหา 'ยาเสน่ห์' มาให้ได้จัง...
โปรดติดตามตอนต่อไป...
จนกว่าจะทำ 'ยาเสน่ห์' ได้ค่ะ
เส้นตายแห่งความรักนั้น
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/39)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ซาซากิกับพีจัง
การปฏิวัติของสาวน้อยหนอนหนังสือ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
แมวสาวอมควัน
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
ถ่ายทำลับฉบับคนช็อตเงิน
ก๊วนป่วนชวนบุ๋งบุ๋ง
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
