เป็นคำขอที่ปรารถนา
ได้โปรดรับฟังฉันสักหน่อยได้ไหมคะ--
มาตลอดชีวิตของฉัน
ฉันคือแม่มดค่ะ
คามะตะ [ต้นฉบับ] โรคุตสึฮานะ เอโกะ [ต้นแบบตัวละคร] vient
ชื่อของฉันคือฮารีจ อะซึม
ตระกูลอะซึมเป็นขุนนางที่ค้ำจุนประเทศมาร์จันมาแต่โบราณ
ฉันเกิดมาเป็นบุตรชายคนที่สามของตระกูลอะซึม
และมีชื่ออยู่ในบัญชีรายชื่อขุนนางของประเทศนี้
เมื่อฉันอายุได้ 20 ปี ก็ได้รับการแต่งตั้งเป็นอัศวินและเป็นอัศวินองครักษ์
หน้าที่หลักของฉันคือการคุ้มกันเจ้าหญิงบิลลาอุราค่ะ
ถึงแม้ว่าองค์หญิงจะยังอยู่ในวัยที่เรียกว่าเป็นเด็กสาว
แต่พระองค์เป็นองค์หญิงที่ยอดเยี่ยม มีกิริยามารยาท มีจิตใจที่เปี่ยมด้วยความเมตตาและรักษาขนบธรรมเนียมได้ดี
ถึงดวงตาคู่นั้นแล้วล่ะก็--
ฉันรู้จักพระองค์มาตั้งแต่ยังเด็ก
และทะนุถนอมพระองค์เหมือนน้องสาว และพระองค์เองก็รักฉันเหมือนพี่ชาย
ได้โปรดเถอะ ฮารีจู เป็นคำขอที่ปรารถนาของชีวิตฉันเลยนะ
แต่ก็ไม่เคยถูกตามใจเลยสักครั้ง
ไม่ใช่ในฐานะคำสั่งขององค์หญิง
ได้โปรดรับฟังคำขอของราอุลาที่รักคุณเหมือนพี่ชายคนนี้ได้ไหมคะ
ได้โปรดช่วยหาโอสถเสน่ห์มาให้ฉันหน่อยเถอะค่ะ--
ยาที่บิดเบือนจิตใจคน ก็เป็นแค่การทำให้เส้นทางของคนนั้นเบี่ยงเบนไปเท่านั้นเอง
ฉันไม่ต้องการให้พระองค์ใช้ยาแบบนั้นกับพระองค์เลย
แต่ว่า...จนถึงตอนนี้ไม่เคยเลยสักครั้ง แม้แต่...
คำอธิษฐานอันปรารถนาขององค์หญิง ที่แม้แต่ความต้องการเล็กๆ น้อยๆ ก็ไม่เคยเอ่ยออกมา
ฉันก็ไม่สามารถตัดทิ้งไปได้เลยค่ะ
ทว่าการที่อัศวินองครักษ์ขององค์หญิงจะมาเยือนที่พักของแม่มด
มันก็มีโอกาสที่จะทำให้องค์หญิงต้องแปดเปื้อนด้วยเรื่องอื้อฉาวได้นะคะ
ฉันจึงแอบไปที่พักของแม่มดริมทะเลสาบ แต่
กระท่อมของแม่มดที่ฉันหลงทางไปจนถึงนั้น เป็นเพียงเพิงโทรมๆ เท่านั้นเอง
แม่มดที่ได้พบเจอเป็นครั้งแรก อาศัยอยู่ในห้องที่มืดและสกปรกจนน่าตกตะลึงเลยค่ะ
แม่มดแห่งทะเลสาบมักจะสวมเสื้อคลุมที่หลวมโคร่ง
ก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จากคำสั่งที่ดูน่าสงสัยของเธอจนทำให้ฉันต้องถอยห่าง
ความไม่ไว้วางใจที่มีต่อเธอซึ่งถูกห่อหุ้มด้วยความมืดมิด
ดังนั้น
เมื่อฉันเห็นแม่มดที่โผล่ขึ้นมาจากน้ำ
ฉันก็รู้สึกประหลาดใจ
ฉันคิดว่าในทะเลสาบแห่งนี้คงจะมีนางฟ้าอาศัยอยู่แน่ๆ
มันเป็นภาพที่ดูไม่สมจริงขนาดนั้นเลย
ไม่ได้คิดว่าคุณแม่มดจะเป็นคนแก่ซะหน่อย
แค่ไม่เคยคิดเลยว่าจะเป็นผู้หญิงที่ยังสาวขนาดนี้
ที่ได้มองเห็นอย่างชัดเจนไปแล้วก็ต้องขออภัยจริงๆ นะคะ...
ก็ได้รู้จักคุณแม่มดแล้วค่ะ
ถึงแม้จะดูน่าสงสัยขนาดนี้ แต่แม่มดก็
ไม่สามารถโกหกได้
คำสั่งที่ดูเกินจริงทั้งหมดนั้น ไม่ใช่เพื่อผลักไสฉันออกไป แต่เป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการปรุงยา
เงินที่หามาได้ ส่วนใหญ่ก็หมดไปกับค่าวัตถุดิบ จนแทบจะไม่ได้ตัดเย็บชุดให้เรียบร้อยเลย
การที่แม่มดที่ดูเหมือนจะคิดอะไรก็ไม่รู้ เป็นเพียงแค่เด็กสาวคนหนึ่ง
การที่ชอบขนมปังที่ทาเนยแอปเปิ้ลมากเป็นพิเศษ
ที่เอามาให้ มันถูกต้องแล้วล่ะนะ
...คุณแม่มดนี่
อาศัยอยู่คนเดียวเหรอคะ?
อืม
อาศัยอยู่คนเดียวค่ะ
มันไม่อันตรายเกินไปหน่อยเหรอคะ?
แค่การที่ผู้หญิงสาวอยู่คนเดียว มันก็ถือว่าความเสี่ยงพุ่งสูงขึ้นแล้วนะคะ
ถ้าเป็นแม่มดแก่ๆ ที่ดูน่าสงสัยก็ยังพอได้ แต่ถ้าเป็นสาวน้อยนี่สิ--
เอ่อ... ก็อย่างนั้นสิคะ
ทำแบบเงียบๆ น่ะค่ะ
เพราะว่าลูกค้าก็ไม่ได้มีเยอะขนาดนั้นค่ะ
เคยมีประสบการณ์แบบนั้นไหมนะ...
ถ้ามีคนแปลกๆ มา ก็จะรีบซ่อนตัวอยู่ในห้องใต้ดินใต้พื้นเลยค่ะ
ตลอดเลยเหรอ?
ค่ะ ตลอดเลยค่ะ
นั่นเป็นเรื่องปกติเหรอคะ
ที่ว่าการจะอยู่รอดด้วยตัวเอง ต้องปกป้องตัวเองด้วยตัวเอง
●
แบบนั้นมันผิดแล้วค่ะ
ผู้หญิงคือสิ่งมีชีวิตที่ควรจะได้รับการปกป้อง
ไม่ว่าจะได้รับการดูแลจากผู้ปกครอง
แต่ว่า--...
ฉันถูกเลี้ยงมาแบบนั้นค่ะ
หรือว่าให้เตรียมเงินสินสอดแล้วมาแต่งงานกัน
แล้วจะให้ฉันที่ไม่มีความรับผิดชอบหรือเกี่ยวข้องอะไรไปพูดอะไรได้ล่ะคะ
วันรุ่งขึ้น
จะไปก่อกวนให้เอง
ชิรา
เอ่อ...
ที่นี่ไม่ใช่ที่รวมตัวกันนะคะ...
ไม่ต้องใส่ใจหรอก
ไม่ต้องใส่ใจหรอก
ไม่เข้าใจเลยค่ะ
...แต่ว่า
ซึนซึน
!?
ขออภัยด้วยที่ต้องยอมให้คุณทำนะ ดีจังเลยค่ะ
นี่มันอะไรเหรอคะ?
ทาร์ต ทาทัน ค่ะ
ทาร์ต ทาทัน...
โอ้...
ทาร์ต ทาทัน... แค่ก่อนจะกินก็อร่อยแล้ว
มาตัดแบ่งกันเลยดีกว่า
ก็นึกว่าเรื่องเมื่อวานจะทำให้รู้สึกอึดอัดซะอีก
รู้สึกว่าพูดได้เป็นธรรมชาติกว่าเมื่อก่อนแล้วนะ
ดีจัง...
ถึงจะลืมไปแล้วว่าได้เห็นอะไร
อืม ก็แค่...
ใบชาขอให้ใส่เยอะหน่อยนะ
...ใบชาเหรอคะ?
ไม่ได้คิดว่าจะต้องชงชาเลยนี่นา
อย่างนี้นี่เอง
คุณฮาริจูคงตั้งใจจะอยู่ต่อสินะคะ?
แต่ก็ได้รับของมาด้วยนี่นา...
น่าจะมีกระป๋องชาดำราคาแพงที่ได้มาเป็นของขวัญตอบแทนยาพิเศษแถวนี้อยู่
...นี่ไงคะ
เชื้อราขึ้นแล้ว
เดี๋ยวก่อน
ไม่นะ! คุณจะชงอะไรแบบนั้นเหรอคะ!?
ใบชาเดี๋ยวพรุ่งนี้จะเอามาให้นะคะ
เอ๊ะ!? พรุ่งนี้ก็มาอีกเหรอคะ!?
ห้าา...
อืม
มีอะไรที่ชอบไหมคะ
ทำไมคุณฮาริจูถึงมาที่บ้านทั้งที่ไม่มีธุระด้วยล่ะคะ?
ถึงจะไม่เป็นการรบกวนนะคะ...
ถ้าได้อยู่ใกล้คนที่ชอบตลอดเวลาก็ทำให้หัวใจมัน...!
...ก็เปล่าค่ะ แน่นอนว่าไม่มีอะไรนะคะ...
มีอย่างอื่นอีกไหมคะ
ไม่มีอะไรเหรอคะ?
ก็เพราะว่าคุณมาบ่อยๆ เลยอยากจะถามว่าสะดวกไหมค่ะ
ก็เพราะว่าสะดวกนี่คะ เลยมานี่ไงคะ
เพราะว่ามีการโยกย้ายครั้งใหญ่ในกองอัศวินน่ะค่ะ
เลยถูกลูกน้องดุให้ใช้วันลาพักร้อนน่ะค่ะ
แหม...
แทนที่จะลาทั้งวัน ก็เลยยืดเวลาพักกลางวันออกไปน่ะค่ะ
ยูคยู...เหรอคะ?
เพราะว่าฉันไม่ค่อยรู้เรื่องของโลกมนุษย์เท่าไหร่ค่ะ
ไม่ค่อยเข้าใจที่คุณฮาริจูพูดเลยค่ะ
คงจะตั้งใจเอาของมาฝากสินะคะ
อึ๋ย
อ๊ะ...
...แล้วก็
ที่นี่มันสงบดีจัง
ชอบป่าเหรอคะ?
หืม? อ่า
ฉันก็เหมือนกันค่ะ
ฉันก็ชอบเหมือนกันค่ะ
คุณฮาริจูกับฉันชอบเหมือนกันเลย
...นิดหน่อยค่ะ
น่าเสียดายที่ไม่มีชาดำ เลยเป็นน้ำร้อนเปล่าๆ ก็ได้ไหมคะ?
...ก็ได้ค่ะ
น้ำร้อนเปล่าๆ...
อร่อยจังเลยค่ะ
กลิ่นหอมสดชื่นของแอปเปิ้ลกับรสขมเล็กน้อยของคาราเมล...
มีความสุขจังเลย...!
พระเจ้าทรงอยู่ที่นี่...
เดี๋ยวจะเก็บจานให้นะคะ
อืม
●●●●●
ถึงอย่างนั้นก็เถอะ
แค่จานชามที่ฉันใช้เองมันก็รู้สึกไม่มั่นคงเลยนะ
อ๊ะ
ที่นี่น่าจะมีจานชามที่คุณย่าเคยใช้ตอนที่ท่านยังมีชีวิตอยู่
น่าจะไปเอาเก้าอี้มานะ...
อยากได้อันไหนคะ?
2
ใจดีจัง...
ตึก!
ตึก
...คุณลูกค้าคะ
ไม่ต้องกังวลนะคะ เชิญนั่งได้เลยค่ะ...
:ใกล้...โกหก
ตึก
อยากได้อันไหนคะ?
ฟังเรื่องก่อนจะเร็วกว่ามั้งคะ...
...ถ้าอย่างนั้น รบกวนเปิดประตูทางซ้ายให้หน่อยได้ไหมคะ
เข้าใจแล้ว
ถอยออกไปเลย
ข้างในมันอาจจะมีของหล่นลงมาจนบาดเจ็บได้นะ
ฉันแค่นี้เอง จะไปบาดเจ็บได้ยังไงกัน
บาดเจ็บน่ะ มนุษย์ใครๆ ก็เป็นได้ไม่ใช่เหรอ!?
แถมถ้าเกิดรอยฟกช้ำขึ้นบนใบหน้าที่งดงามของคุณฮาริจูขึ้นมาล่ะก็...!
คุณลูกค้าคะ...!
จะเปิดอย่างระมัดระวังนะ ถอยออกมาหน่อยสิ
จะเปิดอย่างระมัดระวังแล้วจะถอยออกมาไปทำไมล่ะ!?
...แล้วก็...อันไหนที่ต้องการล่ะคะ
→
เบาจังเลย
ข้างในโถใบนั้น...
ยอดเยี่ยมไปเลยค่ะ!
อ๊ะ
เธอควรจะเรียนรู้วิธีจัดเก็บให้มากกว่านี้นะ
อย่าแตะต้องขวดเล็กๆ นั่น แล้วก็ระวังถุงกระดาษข้างๆ ด้วยนะคะ
ยังไม่เสร็จค่ะ
โคดะ
ตรงมุมซ้ายลึกเข้าไป ตรงด้านหลังที่เฉียงไปทางขวา...
くるっ
จะจับนะ
ห๊ะ?
เอาไปสิ
เหะๆ
เอาไปได้แล้ว
โซโซ...
ตึกตัก
นะ
เนื้อยังไม่ติดเหรอ...
นี่มันวิธีการตรวจเช็กแบบไหนกันเนี่ย
ถึงจะถูกรับรู้ว่าเป็นมนุษย์ แต่ก็ไม่ถูกมองว่าเป็นผู้หญิงสินะ
ตอนนี้ขอตั้งสมาธิจดจ่อกับการเปิดกล่องนี้ก่อน...
ไม่สิ ถึงจะเป็นแม่มดแล้วจะถูกมองเป็นผู้หญิงก็ช่างเถอะ...!
เจอแล้วค่ะ อันนี้เอง
ดาวหางเชือก
สีสวยจังเลย
ต้องเป็นช่างฝีมือที่เก่งกาจมากแน่ๆ เลย
อันนี้—
อันนี้ตั้งใจว่าจะให้เป็นจานชามสำหรับคุณนี่แหละค่ะ—
ถ้าคุณฮาริจูจะนำขนมมาให้อีกครั้ง
ถึงได้มีความหวังแบบนั้น มีความฝันแบบนั้นขึ้นมาเลย
เป็นอะไรไปคะ
เปล่าค่ะ เอ่อ...ก็เพราะว่าคุณลูกค้าเริ่มมีเพิ่มขึ้นแล้ว
เลยคิดว่าจะเพิ่มจานชามที่ใช้ได้ให้เยอะๆ ไว้หน่อยดีค่ะ
พูดอะไรที่มันบ้าแบบนี้ออกไปนะ
น่าทึ่งจริงๆ
ถึงแม้ว่าจะไม่จำเป็นต้องให้เหตุผลกับเขาแบบนี้เลยก็ตาม
อ่า
ก็เพราะแบบนั้นนี่แหละค่ะ เลยไม่อยากมีความรักเลย
ความรักทำให้ฉันโง่ไปเลย
โย่ว...
ห๊ะ?
ว่าแต่...ไม่เห็นหน้าเลยนี่นา
ไม่ๆๆ! ก็พยายามไม่ให้เห็นนี่คะ! คุณกำลังทำอะไรอยู่คะ!
ก็บอกว่าไม่เห็นนี่นา
บอกว่าพยายามไม่ให้เห็นนี่คะ ใช่ไหมคะ?
ไม่ให้เห็นหน้าแล้วจะขายของให้ลูกค้าได้ยังไงกัน
ใช่แล้วค่ะ ยาเสน่ห์ของแม่มดนี่ทำมาจากความลึกลับและความลับน่ะค่ะ
นอกจากนี้...เอ่อ ใช่แล้ว
มันยังเป็นการป้องกันภัยอีกด้วยนะคะ...
ถ้างั้นตอนนี้คงไม่จำเป็นสินะคะ
มีสิคะ มีเยอะเลยค่ะ!!
คนที่ต้องปกปิดหน้าเวลาถูกพูดแบบนั้นก็คือคุณนี่แหละค่ะ!
จะให้พูดอะไรได้ล่ะคะ...!
...ถ้าอย่างนั้น
ช่วยบอกหน่อยสิคะว่าทำไมถึงต้องเป็นฉันที่ต้องโชว์หน้า
ทำไมเหรอคะ
ความลับของแม่มดนี่น่ะ
เป็นสิ่งที่ทุกคนรู้กันแล้วเหรอคะ?
ถ้างั้น
คนที่สามารถพูดคุยพร้อมกับโชว์หน้าได้น่ะ
ก็มีแค่คุณคนเดียวไม่ใช่เหรอคะ
ถึงแม้ว่าสิ่งที่อยากจะพูดจะไม่ถูกแสดงออกทางสีหน้าออกมา แต่ก็ยังบอกว่า "ไม่อยากจะพูด" ก็ได้นะ
คนที่พูดความจริงกับคุณได้ก็มีแค่ผมคนเดียวใช่ไหมคะ?
จะเป็นไปได้เหรอ
ถ้างั้นตอนนี้ก็ไม่จำเป็น
ของฉันที่แบกความลับที่บอกใครไม่ได้อยู่—
กำลังจะมาเป็นคู่สนทนาเพียงคนเดียวของฉันอย่างนั้นเหรอคะ?
งั้นวันนี้ก็มาที่นี่โดยไม่มีความหมายอะไรเลยเหรอคะ?
มาเพื่อรับผิดชอบที่ได้ยินเข้าโดยบังเอิญอย่างนั้นเหรอคะ?
ทั้งๆ ที่เป็นฉันที่เผลอหลุดปากออกไปเองแท้ๆ นะคะ
ด้วยเหตุผลแบบนั้น
ก็คงปฏิเสธไม่ได้หรอกค่ะ
เข้าใจแล้วค่ะ
โพเอะ...
นิฟู
...การที่ได้หันหน้ามาคุยกันแบบนี้มันก็เป็นครั้งแรกในรอบนานเลยค่ะ
อาจจะมีอะไรที่เสียมารยาทไปบ้างนะคะ...
ก็อย่างที่คิด คุณนี่หน้าตาน่ารักจริงๆ เลยนะ
ตึก
...ก็อย่างที่คิดล่ะค่ะ จะเลิกดีกว่า
ขอโทษค่ะ!
ช่วงนี้หลานๆ ก็รังเกียจแล้วค่ะ เวลาโดนลามกนี่ ไม่พูดแล้วนะคะ
ตึก
ไม่เอาค่ะ จะไม่ถอดแล้ว
ไอ้บ้าเอ๊ย!
คุณแม่มด!!
ฮะมะ
คาถาจากโลกไหนสักแห่งที่ชื่อว่า "เรียจูบะคุฮัทสึชิโระ" เนี่ย
ก็จบลงด้วยการตายแบบนี้สินะคะ... นี่คือสิ่งที่ได้ตระหนักแล้วค่ะ
โปรดติดตามตอนต่อไป..
จนกว่ายาเสน่ห์จะเสร็จค่ะ
เวลาจำกัดของความรักน่ะ
กำลังโหลดหน้าถัดไป... (10/34)
มังงะ ที่คุณอาจชอบ
ซาซากิกับพีจัง
การปฏิวัติของสาวน้อยหนอนหนังสือ
ได้เป็นถึงท่านเจ้าครอบครองดินแดน แต่ดันมีพลเมืองเริ่มต้นจากศูนย์ซะงั้น
เริ่มต้นเป็นแม่มดที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก ~ขอใช้วิถีชีวิตอย่างอิสระในโลกที่ฉันสามารถมองเห็น
จันทรานำพาสู่ต่างโลก
แมวสาวอมควัน
ชีวิตตัวประกอบอย่างตูช่างอยู่ยากในโลกเกมจีบหนุ่ม (ภาคสาธารณรัฐ)
ถ่ายทำลับฉบับคนช็อตเงิน
ก๊วนป่วนชวนบุ๋งบุ๋ง
บันทึกจอมราคะไร้เทียมทานในต่างโลก
เกษตรตามใจพี่ที่ต่างโลก
