ตอน 20: Chapter 20

อืมมม... ถึงแล้วล่ะ

ได้ขึ้นเครื่องบินในจังหวัดเดียวกันเอง นี่มันแปลกใหม่ดีนะ

ที่นี่คือเกาะมิยาโกะ...

ของฝาก

อยู่ไกลเหมือนกันนะเนี่ย

ตอนที่ 20 ดำน้ำเรือ

ฟังดูเหมือนว่าไต้หวันจะใกล้กว่าเกาะหลักสินะ

ก็มันไกลอยู่แล้วนี่นา

ขอโทษครับ...

เผลอไปพูดเองเลย

กำลังจะดำน้ำนะ ดื่มแอลกอฮอล์ไม่ได้นะ

อิโอริกับโคเฮย์นี่คลุกคลีกับพีเอบเต็มตัวเลยนะ

นี่พวกแก!

ดูเหมือนว่าจะมาถึงอย่างปลอดภัยสินะ

โอ้?

มามารับเหรอครับ

ต้องขอโทษด้วยนะที่ให้คุณมาถึงที่นี่

ไม่เป็นไรหรอกน่า

พวกเรามาก่อนตั้งนานแล้วเชียวนะ

ก่อนน่ะ ประมาณเมื่อไหร่เหรอครับ?

เมื่อคืนเลยล่ะ

เร็วมากเลยนะครับ

วันนี้ตั้งแต่เช้าก็จะดำน้ำแล้วนะ

ไม่อย่างนั้นจะมาทันได้ยังไงกันล่ะ

เข้าใจแล้วครับ

ก็นึกว่าคุณโอโตริตื่นเต้น เลยมาก่อนซะอีก

ต้องเป็นแบบอิ๊กกิสไตล์เกาะมิยาโกะสินะ

ก็ตื่นเต้นนะ แต่ก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นยังไง

ว่าแต่ ผมเห็นข่าวลือในอินเทอร์เน็ตมาน่ะ

หือ?

มีร้านที่ติดป้ายว่า "ชาวมิยาโกะห้ามเข้า" ด้วยล่ะ

คุณโคโนะ

หรือเป็นเพราะคุณโอโตริเจ๋งเกินไปรึเปล่า

นั่นมันตำนานเมืองเลยล่ะมั้ง

จะมีพวกที่ดื่มได้แย่ขนาดนั้นได้ยังไงกัน

ใช่ไหมครับ

พนักงานร้าน PaB ห้ามเข้า!

พวกนายเมื่อคืนทำอะไรมากันเนี่ย

ช่างเรื่องนั้นไปก่อน

ในที่สุดพวกแกก็จะเปิดตัวเป็นนักดำน้ำแล้วสินะ

อ่า นั่นแหละครับ แต่ว่า จริงๆ แล้ว

เจ้าหมอนี่เมื่อวานไข้ขึ้น นอนซมไปเลยครับ

จริงดิ

งั้น อิโอริก็ไม่ได้ใบอนุญาตเหรอครับ

น่าอายจังเลยครับ

แต่ทำไมนายถึงมีไข้ล่ะ?

ใส่ใจมากเกินไปเหรอ?

ก็ประมาณนั้นครับ

พอดีว่าตื่นเต้นกับมันมากเกินไปน่ะครับ

อะไรกันน่ะ

เด็กที่ไข้ขึ้นตอนทัศนศึกษาเหรอ

ก็เลยทำให้ผมดำน้ำกับเขาไม่ได้น่ะสิครับ

อย่างนั้นเหรอ

น่าเสียดายจริงๆ นะ

เดี๋ยวจะให้ดูรูปนะ

นายเองก็ถ่ายไม่ได้นี่นา

จะไปทางเรือลำนี้เหรอครับ?

อ้อ

อลังการ มีสองชั้นด้วยนะ

ผมขึ้นเรือครั้งแรกเลยนะครับ

อ้อ จริงด้วยสิ

ถ้าให้พูดตามจริงก็เคยมีประสบการณ์ตอนฝึกงานทางทะเลเมื่อวานน่ะ

ถ้างั้นผมจะอธิบายคร่าวๆ เกี่ยวกับข้างในเรือให้นะ

ฝากด้วยครับ

เรื่องฝักบัวก็อย่าใช้มากเกินไปล่ะ

ถังน้ำก็อยู่ใต้พื้นนะ

ส่วนห้องน้ำก็ตรงนี้

ประมาณนี้เอง

มีหลายอย่างเลยนะครับ

ก็ต้องใช้เวลาอยู่ข้างในนี่เป็นครึ่งวันไม่ใช่เหรอ

ถ้าไปถึงใกล้จุดที่เราจะดำน้ำแล้ว พวกเราจะประชุมกันนะ

ระหว่างนั้นก็พักผ่อนตามสบายไปก่อนล่ะ

ครับ

โอ้โห!!

เร็วสุดๆ เลย!

ลมมันสบายมากเลยเนอะ!

หืม?

อะไรกันเนี่ย!?

ไม่ได้ยินเลย

จุ๊บๆ

หน้าใกล้ขนาดนี้!

มือใหม่นี่มันตื่นเต้นเกินไปแล้วนะ

เป็นความน่าอายของร้าน PaB เลย

อ๊าา!?

แกได้ยินนะเว้ย!!?

ก็ไม่ได้จะว่าอะไรนะ

มันทำให้ตกใจขึ้นมาอย่างกะทันหันนี่นา

แกเองก็เพิ่งครั้งที่สองไม่ใช่เหรอ!!

ถึงจะบอกให้สอนมารยาทบนเรือให้คุณมือใหม่ไปเลยดีไหม?

ปูคุสุวะสึ

หยุดเดี๋ยวนี้นะ!ยังมีลูกค้าคนอื่นอยู่ด้วยนะ!

เอาล่ะครับทุกท่าน เรามาเริ่มการประชุมกันเลยนะー

โว้ยยย!

...ก็แบบ

นี้น่ะครับ

ความลึกสูงสุดคือสิบเจ็ดเมตร

ถ้าอย่างนั้นทุกคนเตรียมตัวด้วยนะครับ

กำหนดเวลาดำน้ำไว้ที่ 40 นาทีครับ

วู้ หนึ่งสึ

ครับๆ ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันที่ห้องแต่งตัวนะ!!

นายจะทำยังไงล่ะ?

อะไรเหรอ?

ดูสิ ถ้าความลึกสูงสุดคือ 17 เมตร โดยไม่มีใบอนุญาตนี่...

อ้อ ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็นไร

ครั้งที่หนึ่งกับครั้งที่สอง ได้รับการรวมไปกับนักดำน้ำทดลองแล้ว

แล้วครั้งที่สามล่ะจะทำยังไง?

ดูเหมือนว่าวันนี้ทุกคนมีแผนจะดำสามครั้งนะ

ฉันจะไปรออยู่บนเรือละกัน

ฉันก็น่าจะไปรวมกับพวกนั้นเหมือนกันล่ะนะ

ใช่

หา? ทำไมล่ะ?

อะไรกันนี่ บ้าอะไรเนี่ย

เพราะว่าไม่มั่นใจว่าจะดำได้ดีรึเปล่า...

คุณนันกะเองกับรุ่นพี่ๆ ก็ช่วยดูแลให้ด้วยนี่นา

จิสะอยู่นี่นี่นา

ทะเลสวยขนาดนี้ ต้องไปให้ถึงที่เลยนะ

...อื้ม

ถ้าอยากให้ช่วยก็บอกมาได้เลยนะ?

เป็นฉากเด็ดของมานิมะ ที่จับคู่กับ สัญญาณมือ ที่เป็นต้นฉบับ นะ

คุณน่ะไม่เอาเด็ดขาด

ผู้ที่มาดำน้ำแบบทดลองมารวมตัวกันหน่อยครับ

อุ๊บส์

!!

งั้นทางนั้นก็สนุกกันไปเลยนะ

ค่อยๆ ผ่อนคลาย ระบายน้ำในหูนะ

เข้าใจแล้วครับ

โหย่

เทพเจ้า

แก๊ก

เต่าทะเลมาใกล้เลยนี่นา

สุดยอดไปเลยใช่ไหมครับ!

ติดมากับครอบครัวได้นี่โชคดีจังเลยนะ

มันงดงามเหมือนหลุดออกมาจากโลกสองมิติเลย...

หรือว่ามันจะลดระดับมิติลงนะ

จากที่อิโอริเห็นไม่เห็นเหรอครับ?

น่าเสียดายนะ

รูปถ่ายถ่ายไว้แล้วนะ

ประมาณนี้แหละ

โอ้...!!

อยากจะดูใกล้ๆ จังเลยครับ

อะไรกันเนี่ย แค่ไปเอาใบอนุญาตอีกก็ยังมีโอกาสสิ

ครั้งหน้าก็สู้ๆ นะรุ่นน้อง

เวลาแกพูดนี่มันน่าโมโหผิดปกตินะ

ฉันไปชงชามานะ

ซู่

—— อ่า...

ทาคาชิ

0

โฮกโกะ...

เหมือนกับอุโมงค์ใต้น้ำในพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำเลย...

ครั้งหน้าอยากจะลองดูให้ใกล้กว่านี้จัง

จากตรงนั้นน่ะ... ไกลจังเลยนะ...

ไอๆ

จิ๊ว

งดงามราวกับภาพมายานะครับ

นั่นน่ะทำให้อยากมีกล้องเลยล่ะ

ก็เพราะว่ามันเป็นช่วงเวลาที่แสงตกกระทบดีน่ะสิ

ไม่ค่อยได้เห็นบ่อยๆ หรอกนะ

เอ๊ะ? แล้วอิโอริล่ะ?

เขาบอกว่าจะพักอยู่บนดาดฟ้านี่นา

อืม งั้นเหรอ

อิโอริวันนี้เงียบผิดปกตินะ

จริงด้วย

••••••••

บางทีเขาอาจจะไม่สบายด้วยก็ได้นะ

พี่สาวครับ

เป็นอะไรไปจิสะจัง

จะดื่มชาไหม?

ฉันขอไม่ทำครั้งที่สามนะ

หูฉันมันชาไปหมดแล้วเนี่ยยยยย

••••••••

• • • • • •

• • • • • •

นี่นะ อิโอริ

น่าเสียดายที่ไม่ได้ดำน้ำกับทุกคน

แต่นี่ไม่ใช่ครั้งสุดท้ายนะ

พรุ่งนี้

เขาบอกว่าจะไปจุดที่น้ำตื้นๆ เพื่อให้ได้ลองสัมผัสด้วย

อื้ม

ใช่แล้ว

เมื่อก่อนฉันได้ตั๋วเข้าพิพิธภัณฑ์สัตว์น้ำจากการทำงานพาร์ทไทม์ ก็เผื่ออยากไปก็เอาไปได้นะ

จิสะ...

อืม

กึรุรุ

เรือมันโคลงเคลงพอสมควรเลยนะ...

หา?

น่าจะกินยาแก้เมารถตามคำเตือนซะหน่อย...

โคเท็น

ไม่คิดว่าจะโคลงขนาดนี้เลย...

แล้วก็เตรียมตัวอยู่บนผิวน้ำก่อนดำน้ำ

นั่นก็โคลงแรงและหนักเอาการเลยนะ

...อิโอริ

มีอะไรเหรอ?

หรือว่า... แค่เมาเฉยๆ เหรอ?

แค่เฉยๆ เนี่ยนะ มันทรมานมากเลยนะ

...นี่เจ้า...

เอาชาไหม

ขอบคุณครับ

ขอโทษนะ

แต่ว่านะ นั่นสินะจิสะ

ซึซุ...

หืม?

เธอนี่เป็นผู้หญิงที่ดีนะ

หา?

พูดอะไรน่ะ?

เขาเป็นห่วงฉันที่ต้องอยู่คนเดียวใช่ไหมนะ?

ค่อ... ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก

ไม่เป็นไรหรอกจิสะ

ฉันจะไม่ถึงกับเกลียดการดำน้ำเพราะเรื่องแค่นี้หรอกน่า

...ใช่แล้ว

ดำน้ำนี่มันสุดยอดเลยนะ

ไม่ใช่แค่ข้างในทะเลนะ ยังคิดว่าเรือก็สนุกด้วย

เรือเหรอ?

ตอนที่พวกเราย้ายมายังจุดนี้เมื่อกี้ฉันก็คิดอยู่น่ะ

เรื่องที่เราคุยกันเกี่ยวกับสิ่งที่เห็นในทะเล

เรื่องที่เรากินข้าวเที่ยงด้วยกันบนเรือ

เรื่องที่เราเคลื่อนที่ไปพร้อมกับรับลมทะเลและแดด...

นี่มันสบายสุดๆ ไปเลยเนอะ

...อืม

แม้แต่รุ่นพี่ที่เสียงดังอยู่ตลอดก็เป็นแบบนี้แหละ

นั่น

เหมือนแมวที่กำลังอาบแดดเลยเนอะ

น่าเสียดายที่ได้แค่ดำน้ำแบบทดลอง แต่ก็อยากจะมาอีกครั้งเลยนะ

อย่างนั้นเอง

นายเองก็ดำน้ำไม่ได้ถึงสามรอบนี่นา อยากมาแก้ตัวใช่ไหมล่ะ?

ก็ใช่แหละ...

...ถ้าเป็นฝั่งอิโอริเลี้ยงนะ

นายรู้สถานการณ์ในกระเป๋าฉันดีนี่นา ถึงพูดแบบนั้นได้

เออ ถ้าฉันถูกลอตเตอรี่ล่ะก็ จะพามาให้ดูเลย

...อืม

รออย่างมีความหวังนะ

—เอาล่ะ ทุกคน

ทั้งหมดนี้ การดำน้ำทางเรือก็จบลงแล้วครับ

กลับขึ้นฝั่งกันเถอะ!

โฮ่—

เอาล่ะ ทุกคน ฟังฉันก่อน

ฟู่ววว

ทุกคนก็รู้กันอยู่แล้วว่า เหตุผล 80 เปอร์เซ็นต์ที่มาเกาะมิยาโกะนี่ก็คือการลองชิมโอโทรินั่นแหละ

แต่ว่าร้านที่ตั้งใจไว้ดันปิดปรับปรุงกะทันหัน เลยต้องยอมแพ้ไป

โอโทริเนี่ย มันคือการดื่มแบบต่อเนื่องไม่สิ้นสุดใช่ไหม?

เอกลักษณ์ของเกาะมิยาโกะน่ะ

อา

รอดพ้นจากโลกที่ไม่มีที่สิ้นสุดแล้วสินะ

เฮ้อ คืนที่สงบสุขของเกาะมิยาโกะแบบนี้

แต่ไหนๆ ก็มาถึงเกาะมิยาโกะแล้วนะ

ทุกคน

อย่างน้อยพวกเราก็น่าจะลองทำแบบตามสไตล์ของเราดูหน่อยสิ

เฮ้ ๆ

อย่าตื่นเต้นจนเกินไปสิ เจ้าเด็กปีหนึ่ง

เอาล่ะ

เริ่มกันเลยไหม

จบตอนที่ 20