ตอน 27: Chapter 27

อืม...

อือ...

อืมมม

เอ๊ะ?

อืมมม

จิซะ?

ใช่แล้ว เมื่อคืนแอบเข้ามานี่นา

สกี

ไม่คิดเลยว่าจะต้องค้างคืนแบบนี้...

จึ๊ก〃

ถ้ามีใครมาเห็นตรงนี้เข้าล่ะก็

อึ้ก

ยิ้ม

ยิ้ม

วันนี้ฉันอาจจะตายก็ได้นะ

เปรี๊ยะ ปัง ๆ

อิโอริคุง

ยูอา

ใจเย็น ๆ ก่อนนะครับ คุณนานะคะ

ไม่ใช่ว่าผมจะไปทำอะไรกับจิสะอะไรนั่นหรอกครับ มันเป็นแค่เหตุบังเอิญที่ซวย ๆ มาเจอกันเท่านั้นเอง สาบานกับพระเจ้าว่าผมไม่ได้ทำอะไรผิดกับจิสะเลยแม้แต่นิดเดียว

ฉวับ แผล่บ

มันเป็นความเข้าใจผิดต่างหาก! มันเป็นแค่อุบัติเหตุเท่านั้นเอง!!

เอ๊ะ...?

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ อิโอริคุง

ฉันรู้ดีอยู่แล้ว

เฮ้อ... รีบร้อนไปก็เสียเปล่าสินะ

อะไรกัน...

โล่งอก

สมแล้วล่ะ!

กลิ่นแชมพูเหมือนกับจิสะเลยนะ

เอ๊ะ

ไม่ต้องพูดอะไรก็ไม่เป็นไร รู้หมดอยู่แล้ว

ฉะ ไม่...! คุณนานะ...!

เอ๊ะ? อิโอริกับพี่สาวเหรอ?

อือ...ง...?

อรุณสวัสดิ์นะ จิสะจัง

จังหวะดีเป๊ะเลยนะ จิสะ!!

แกก็ช่วยอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืนให้ฟังด้วยสิ!!

อะไรนะ จู่ ๆ ก็...

ชีวิตฉันแขวนอยู่บนเส้นด้ายแล้วนะ!!

เอ่อ... เมื่อคืนนะ...

ตอนที่นอนอยู่ เขาก็แอบเข้ามาในห้อง

เหรอ... อย่างนั้นเหรอออ

หยุดนะ จิซะ!!

ไม่ใช่หรอกครับ คุณนานะ! มันเป็นเพราะมีจุดประสงค์ต่างหาก

จุดประสงค์เหรอ?... นั่นมัน

เรื่องน่าอาย ๆ น่ะเหรอ?

สามแปดสี่แปดสี่แปด

ไม่นะ! จิซะ!!

เธอพูดอะไรน่ะ

สมกับเป็นสมบัติเลยนะ

ทั้งที่มันเป็นความรู้สึกชั่วร้าย 100 เปอร์เซ็นต์นะ

แต่กลับตรงบางส่วนจนอธิบายยากเลยล่ะ!!

ซิซิซิ

อิโอริคุง...

แต่งงานกับจิสะซังเถอะนะ

...หา?

...เอ๊ะ?

เดี๋ยวนะ สองคนนี่กำลังคุยเรื่องอะไรกัน

ไม่ได้โกรธกันเหรอครับ!!?

นึกว่าพวกคุณจะหาเรื่องมาต่อว่าเสียอีก!

ก็แน่นอนว่าโกรธสิ

คิดถึงเรื่องนั้นอยู่เหมือนกันนะ

แต่ว่าจิสะจังก็สำคัญนะ

เพราะรู้ว่าอิโอริคุงเป็นเด็กดีนี่นา

คุณนานะ...!

ดังนั้นถ้าจะทำให้จิสะจังมีความสุข ก็จะไม่ฉีกเป็นเสี่ยง ๆ หรอกครับ

ขอบคุณมากเลยค่ะ...!!

แล้วก็เรื่องอะไรกันล่ะ!!?

ตรงนี้ให้ผมจัดการเอง ช่วยปรับเรื่องให้เข้ากันหน่อย

!?

จะให้ปรับได้ยังไงล่ะ มันไม่มีความหมาย...

ตอนนี้คุณนานะก็แค่กำลังสับสนเฉย ๆ น่ะ

ลองแต่งงานกันไปก่อนสิ เดี๋ยวเธอก็จะใจเย็นและรับฟังเราเอง

อิโอริคือชีวิตของฉัน เธอคิดว่ายังไงกันล่ะ

งั้นหมายความว่า อิโอริคุงจะมาเป็นเจ้าบ่าวให้ใช่ไหมคะ?

ดีเลยล่ะ

ไม่มีปัญหาครับ

คุณพี่พูดอะไรน่ะครับ!!

ฟึ่บ

เอ๊ะ...?

แก...

มาตัดสินใจแต่งงานกันตามใจตัวเองได้ยังไง!!

แถมยังจะแต่งงานทันทีด้วย!!

ชิโอริไม่ให้อภัยเด็ดขาดเลยนะ!!

คุณนานะซัง

คะ?

พี่จิสะนี่ ไม่ใช่คนที่จะทิ้งหนังสือไว้บนพื้นเฉย ๆ ใช่ไหมคะ?

ก็ใช่แหละ...

พวกพี่ ๆ ก็ยังใส่เสื้อผ้าอยู่นะ

ผัวะ

การที่นอนหลับไปโดยไม่ระแวงการกลับมาของคุณนานะก็ดูไม่เป็นธรรมชาติ

แปะ

สรุปก็คือ

น่าจะเป็นความเข้าใจผิดบางอย่าง

สามแปดสี่แปดสี่แปด

พอมองดูแล้ว...

ใช่ไหมคะ? คุณพี่ คุณจิสะ

อืม

มันก็เป็นอย่างนั้นแหละ...

แล้วทำไมถึงรู้ได้ขนาดนั้นล่ะ?

เหมือนกับว่าเห็นทุกอย่างตั้งแต่ต้นจนจบเลยนะ

ก็แค่สัญชาตญาณน่ะครับ

คิ้ววว

เหรอออ

โอ้

น้องสาวของอิโอริสินะ

โอ้

ฉันกับคุณจิสะเป็นลูกพี่ลูกน้องของอิโอริคุงนี่นะ...

ดิฉันชื่อคิทาฮาระ ชิโอริค่ะ

พี่ชายมักจะดูแลพวกเราเสมอเลยนะคะ

เปล่าเลยครับ พวกคุณต่างหากล่ะ

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

สุภาพเรียบร้อยดีนี่

เป็นเด็กดีนี่นา

แล้วมาทำอะไรตรงนี้ล่ะ?

มาดูอาการของพี่ชายค่ะ

เรื่องความเป็นอยู่ของฉันก็เขียนไว้ในจดหมายแล้วนี่นา

ใช่ค่ะ ถูกต้องค่ะ

จดหมายเหรอครับ?

เขียนว่าอะไรเหรอ?

ตั้งใจศึกษาหาความรู้

และดำเนินชีวิตอย่างซื่อสัตย์

ดังนั้นจึงมั่นใจว่ามันเป็นเรื่องโกหกทั้งหมด เลยมาที่นี่ครับ

อาจจะเป็นเรื่องจริงก็ได้นี่นา!!?

ฉันเคยโกหกแกสักครั้งไหมล่ะ?

อ่าาา

ค่ะ

ประมาณห้าสิบเปอร์เซ็นต์ของการพูดของพี่

แกก็รู้นี่นา

ปอม

ว่าฉันเกลียดคำโกหกกับความไม่จริงจังเป็นที่สุด

ถึงจะเข้าใจว่าพี่พี่กำลังพูดเรื่องเหลวไหลอยู่

เดี๋ยวนะ เมื่อกี้พูดว่าเรื่องเหลวไหลเหรอ

แต่ว่าเมื่อวันก่อนทางทีวีเนี่ย...

คงจะมีคนตะโกนทักน่าดูเลยนะครับ

เอ่อ...

เอ่อ เรื่องนั้นน่ะเหรอ ตัวเด็กคนนี้

เพราะว่ามีแฟนแบบนี้แล้ว ต่อให้เรียกก็ไม่มีประโยชน์หรอกนะ

พอไปดูรายการถ่ายทอดสด

ร้านคาเฟ่โดบักโกะใช่ไหมคะ?

วะคุซัง!?

ก็เพื่อเป็นมาตรการป้องกันการจีบของจิจังน่ะ

สัญญาไว้ไม่ใช่เหรอ?

...เสียดายที่ลืมไปซะได้...

ก็กังวลว่าพี่ชายจะไปแต่งงานกับใครเข้า...

นั่นฟังดูเหมือนคิดไปไกลเกินไปแล้วนะ...

มิมีมิ

จินตนาการช่างอุดมสมบูรณ์จริง ๆ

เมื่อสักครู่นี้ พี่ชายก็คิดว่าจะลองแต่งงานกับคุณจิสะดูสักครั้ง

สมกับเป็นวัยรุ่นจริง ๆ

แต่งงานสักครั้งอะไรกัน!!?

เพราะมีเหตุผลหลายอย่างน่ะ

งั้นมาเพราะเป็นห่วงชีวิตของอิโอริเหรอ?

เพราะพี่ชายดูแลอยู่ เลยแวะมาทักทายหน่อยครับ

เรียบร้อยดีนี่

อ้าว ๆ

ใช่ แล้วก็...

นี่เป็นนักเรียนชั้นมัธยมปีสามใช่ไหม?

เป็นน้องสาวของเจ้าจริง ๆ เหรอ?

ขออภัยเป็นอย่างสูงค่ะ

พอมายืนเรียงกันแบบนี้ก็เหมือนกันมากเลยนี่คะ

ใช่ ๆ ดวงตาก็คล้ายกันนะ

จำนวนนิ้วก็เหมือนกันเป๊ะเลย

ใช่แล้วค่ะ ของที่เอามาให้พี่ชายด้วย

มีอย่างอื่นอีกไหมคะ!?

หืม?

ของกินเหรอ?

เปล่าครับ เป็นของที่พี่ชายลืมไว้ที่บ้าน

โครก

ใช่ครับ

สมุดโน้ตทำเพลงของอิโอริ (สมัยมัธยมต้น)

มันเป็นของสำคัญสินะ?

ดีจังเลย ดีใจจนอยากจะกระโดดกอดเลย

ไม่ดีเลยแม้แต่นิดเดียวสักนิด

ของแบบนี้เอามาจากที่ไหนเนี่ย!?

พอไปงัดลิ้นชักที่มีกุญแจอยู่เนี่ย เผื่อว่าจะเจอโดยบังเอิญ

ใช่ค่ะ ตอนที่ช่วยทำความสะอาดห้องของพี่ชายเมื่อวันก่อน

นั่นถือว่าโชคดีมากเลยนะ

สำนึกในบุญคุณของโชคชะตาซะเถอะ

นั่นมันตั้งใจ 100% เลยนี่นา!!?

ไม่คิดว่าจะได้เห็นข้างในด้วยซ้ำ...

ดูแบบคร่าว ๆ ล่ะครับ

แต่ว่าผมไม่ค่อยรู้เรื่องโน้ตเพลงเท่าไหร่เลย...

เฮ้อ

คืนนั้นทุกคนในครอบครัวเลยช่วยกันถอดรหัส

เป็นสำเนาสำหรับทุกคนเลยครับ คุณพ่อ คุณแม่

โน มายมิ 5 ชุดเลย ขอด้วย

ทำเรื่องแบบนี้ให้ฉันเนี่ยนะ โอ๊ย!!?

ซาวด์ที่พ่อร้องให้ด้วยก็มีเหมือนกันนะ

เหรอ~

อิโอริเขาทำเพลงด้วยนะ

ฉันก็ไม่รู้เลย

นั่นมันก็เป็นความผิดพลาดของวัยรุ่นน่ะครับ!!

ว่าแต่คุณลุงกับคุณป้าเป็นยังไงบ้างครับ?

ครับ ทั้งพ่อกับแม่แข็งแรงดี

บอกว่าอยากให้มาเที่ยวด้วยนะคราวหน้า

โอ๊ะ?

ถ้าสะดวกก็รบกวนให้ทุกท่านไปด้วยกันนะครับ

อ้าว ดีจังเลยนะ

พวกเราก็ดีเหมือนกันเหรอ?

แน่นอนอยู่แล้วค่ะ

บ้านของอิโอริกว้างจังเลยนะ

อ๋อ ไม่เชิงกว้างหรอกนะ

ให้ดูหน่อยสิ

บ้านเราเปิดเป็นเรียวกังน่ะ

เต็ม

ฤดูหน่อไม้อร่อย ๆ กำลังจะมาแล้วนะ

โอ้โห!!

นั่นอยากไปจังเลยนะ

เต็ม

หืม? แปลว่า

อิโอริจะต้องสืบทอดเรียวกังไหม?

พ่อบอกว่าไม่คิดจะให้เป็นไอ้โง่สืบทอดน่ะ

เปล่าหรอก

ถ้างั้นก็ช่วยไม่ได้สินะ

เป็นการตัดสินที่สมเหตุสมผลนะ

ทำไมถึงยอมรับได้ล่ะครับ?

ถึงผมเองก็ไม่คิดจะสืบทอดเหมือนกันนะ

อย่างนั้นเหรอ

เพราะการบริหารมันไม่เหมาะกับคนโง่ไงล่ะ

ก็หมายความว่ารู้จักฐานะของตัวเองสินะ

ไม่ใช่แบบนั้นสิ หมายถึงว่าไม่คิดจะให้ผมสืบทอดต่างหาก

เลิกพูดโดยมีสมมติฐานว่าผมมันไอ้โง่ได้แล้วได้ไหม!?

อย่าพูดแบบนั้นสิครับ พี่ชาย

ถ้าพยายามเข้าก็หายโง่ได้นะ...

ก็บอกว่าสมมติฐานมันผิดน่ะสิ!!

ผิดเหรอ?

คิดว่ามันไม่ผิดนะ

ชิโอริคงอยากกลับไปหาอิโอริสินะ

ใช่จ้ะ

ฟังหน่อยสิ เรื่องของคนอื่นนะ!

ชิโอริก็จะให้กำลังใจเต็มที่เลยนะคะ

ก็...นะ...คะ...

เรื่องมันจบแล้วใช่ไหม

จะไปส่งถึงสถานีนะ

อืม

เฮ้ ๆ อิโอริ

จะให้กลับไปทำไมกันล่ะ

จะไม่ค้างอยู่เหรอ?

ไหน ๆ ก็มาถึงแล้วนี่นา...

เรื่องแค่นั้นเอง ก็แค่เล็กน้อยเอง

ไอ้หมอนี่ปีนี้สอบเข้าอยู่นะ

ใช่แล้ว ยังเป็นฤดูร้อนอยู่นะ

การสอบเข้ามันหนักมากเหรอครับ?

ความคิดของแกมันประมาทเกินไปแล้ว!

ก็พอมีช่องว่างอยู่หรอกครับ

ชิโอริ ตั้งใจฟังนะ

ครับ

การเรียนมันต้องทำทุกวันนะ

คำพูดมันตื้นเขินอะไรขนาดนี้เนี่ย

ความไม่มีน้ำหนักมันไม่ธรรมดาเลยนะ

เอาล่ะ กลับกันเถอะ กลับเดี๋ยวนี้เลยนะ

อึก...

เป็นอะไรไป?

...พี่ชาย

การที่ชิโอริมาเนี่ย

มันน่ารำคาญเหรอครับ?

ชิโอริ...

น่ารำคาญจนจะตายอยู่แล้ว

พูดแบบฟันธงเชียวนะ

นายไม่มีความเมตตาแบบพี่ชายให้ฉันเลยรึไง

อย่างนั้นเหรอครับ...

นี่ อิโอริ

พูดอะไรน่ะ!

ถึงจะเป็นน้องสาวที่น่ารักขนาดนี้

เอาของแบบนั้นมาให้ แล้วให้มารับต้อนรับอีกเหรอ!?

มันแย่จังเลยนะ

ฉันไม่มีพวกเลยเหรอเนี่ย...!

อ๊ะ ขอบคุณครับ

อ่า จริงด้วยนะ อิโอริก็คงลำบากเหมือนกันล่ะ

เข้าใจกันได้ไหมครับคุณอาซึสะ!!

เข้าใจเลย เข้าใจเลย

น้องสาว

“น่ารัก”

“นักเรียนหญิงมัธยมต้น”

+โคเฮ ไคเฮ?

“การตายของอิโอริ”สินะ

เดี๋ยวนะ อาจจะเป็น“การตายอันน่าสมเพชของอิโอริ”ก็ได้

รีบสิ ชิโอริ!!!

ก่อนที่ไอ้หมอนั่นจะมา

?

สวัสดีครับ คิตะฮาระ

สั่นเป็นตัวงอ

อืม

มาแล้วเหรอ โคเฮย์

มาแล้วครับ เพิ่งมาถึง

ชีวิตของไอ้หมอนี่ก็...

แล้วนั่นคือ ยัยนั่นน้องสาวนายเหรอ

ไม่ใช่สิ...

ฉันชื่อชิโอริค่ะ น้องสาวของเขา

โค้งคำนับ

ชิโอริ! แกไม่คิดจะเข้าใจสถานการณ์ของฉันบ้างเหรอ!!?

...อย่างนั้นสินะ

โรโลโล

ปุ๊

โคเฮ...?

...ถ้าส่วนหัวให้สุนัขป่ากินก็แล้วกัน...

ซึริซึริ

อะไรกันวะ หมอนี่พึมพำอะไรน่ากลัวเชียว!!

พอเถอะ โคเฮ ใจเย็นๆ หน่อย!!

หุบปาก ไอ้ตัวร้ายที่คิดจะผูกขาดทรัพย์สมบัติทั้งโลกนี่

คุยเรื่องอะไรกัน

วะปุ๊

อย่ามองสิ

เดี๋ยวจะเป็นภาพเรตสิบแปดแน่นอน

แต่มันก็ไม่ใช่ว่าฉันจะไม่ใช่ผีปีศาจนะ

ถ้าตกลงตามเงื่อนไข ฉันจะช่วยให้

นะ...อะไร...?

...พูดออกมาสิ

แว่บเดียว

?

เอ่อ...คือว่า...อะไรน่ะ...

ถ้าเธอเรียกฉันว่า “โคเฮ ออนี่จัง” ล่ะก็...

นายมันน่าขยะแขยงจริงๆ เลยนะ

ถ้างั้นก็ตายไปซะ

ทำตามที่ชิโอริบอกนะ

ห๊ะ?

ขอร้องล่ะ ชีวิตฉันมันแขวนอยู่กับคำพูดของนายนะ

เดี๋ยวก่อน ใครบอกว่าจะปฏิเสธล่ะ

เอ๊ะ

เอ่อ...

จิระทสึ

ตึกตัก

มันน่าอายจะตายไปเลยค่ะ

น่าเสียดายจังนะ คิตะฮาระ

จะทิ้งพี่ชายไปเหรอ ชิโอริยยย!!

เอ่อ...คือว่า...

ขอเป็น "โคเฮย์พี่ชาย" ก็ได้ค่ะ

เป็นอะไรไป โคเฮ...?

คิตะฮาระ...

อะไรน่ะ

แก๊ง!

ด้วย...ได้โปรดเถอะ...!!

เงินอะไรวะ นี่?

เดิมทีเป็นเงินสำหรับซื้อของของระราโกะตังนะ

แต่ไม่รู้ว่าเงินมาจากไหน

ระราโกะตังเหรอ?

เป็นอนิเมะที่โคเฮย์ชอบมากๆ เลย

อ๋อ เรื่อง “สาวน้อยเวทมนตร์ระราโกะ” สินะครับ

รู้ด้วยเหรอ?

ค่ะ นิดหน่อยค่ะ

ฉันก็ชอบเหมือนกันค่ะ

“สาวน้อยเวทมนตร์ระราโกะ”

คิตะฮาระ...

หอบ

อะไรน่ะ

จริงจังเหรอ... ขอร้องล่ะ!!

เอี๊ยด

เอี๊ยด เอี๊ยด

นี่มันเงินอะไรวะ ไอ้หนู

ตามที่ฟังนะ ชิโอริ

อยู่ตรงนี้มันอันตรายนะ

ทั้งนายทั้งแกเลย

อย่างนั้นสินะ...

ถ้างั้นจะอยู่ข้างกายพี่ชายตลอดเวลาเลยค่ะ

นั่นแหละมันอันตรายต่างหาก ชิโอริยยย!!

ช่างเถอะ กลับไปซะ!!

ไม่เอาค่ะ

อย่าให้กลับไปนะ!!

เฮ้ๆ จะทะเลาะกันอะไรกัน

ให้พักสักคืนก็ยังดีออก

เวลากลางๆ แบบนี้ก็บอกให้เล่นเกมไม่ใช่เหรอ?

ใช่แล้วล่ะ

...เข้าใจแล้วค่ะ

ฝั่งชิโอริ

ซูฮา

ซูฮา

ฝั่งอิโอริ

ถ้างั้นก็ในการแข่งขันระหว่างทีม

พวกเราจะเป็นผู้ตัดสินนะ

ชิ

ดูเหมือนว่าความแตกต่างของจำนวนจะไม่มากเลยนี่นา!?

สู้ๆ นะ!

ช่วยฉันหน่อยสิ โคเฮย์

ปฏิเสธ

ฉันในฐานะพี่ชายจะปกป้องน้องสาวเอง

ถ้างั้นก็...

จะไปใส่ร้ายนายให้คนในใบไม้ฟัง

ถ้านายถูกเกลียดขึ้นมา ก็คงจะไม่มีใครเรียกนายว่าพี่ชายอีกแล้วใช่ไหม?

นะ...ทสึ!!?

เจ้าเล่ห์นี่...!!

?

...อึก...

ฮิโรโร่

อิมุระคุง!?

!!?

ทำอะไรอยู่เนี่ย!?

ด้วยแบบนี้...

ก็ไม่ต้องเลือก

ถึงกับเลือกที่จะตายเองเลย

มันเป็นการตายแบบนักรบเลยนี่นา

ก็จบแล้วสินะ...!

ถึงกับทำไปถึงขนาดนี้เลยเหรอ...!

แต่ว่าอิโอริก็ไปใส่ร้ายอยู่นะ

เจ้าหมอนั่นจริงๆ แล้วแมลงคืออาหารหลักของเขาด้วย

เอ๋!?

เจ้านั่นมันอสูรชัดๆ

ว่าแต่เนื้อหาการแข่งขันคือ...

อั้มุอิเตะโฮอิ

ซูโมกระดาษ

หย่อนผ้าเช็ดหน้า

หย่อนผ้าเช็ดหน้าเหรอ

ฉันเองค่ะ

เป็นเกมที่คลาสสิกจังเลยนะ

นี่ใครเป็นคนเสนอ?

การที่ชิโอริชอบเกมแบบนี้ แสดงว่าเธอยังเป็นเด็กอยู่นะ

ก็คงจะเป็นอย่างนั้นล่ะค่ะ?

จะหาที่ให้เล่นไหมนะ

ฉันจะขนเก้าอี้ไปให้นะ

ฮ่าๆ

โครม

พี่ชาย

นี่แหละที่ฉันพูดนะ

ปัว

เล่นหย่อนผ้าเช็ดหน้ากันเถอะ

เอ๊ะ? อิโอริ?

ทำอะไรอยู่เหรอ?

บอกว่าจู่ๆ ก็ง่วงขึ้นมา...

น่าจะสะสมความเหนื่อยไว้สินะคะ

พอเห็นหน้าของน้องสาวแล้ว ความกังวลก็คลายลงจนหมดแรงใช่ไหม?

คุณชิซะคะ ห้องของพี่ชายกับคุณพี่สาวอยู่ตรงไหนคะ?

อือๆ เดี๋ยวพาไปเอง

มาช่วยกันขนอิโอริหน่อยสิ

สินะ

ว๊ากะโชริ ว๊ากะโชริ!

ไม่คิดเลยว่าอิโอริจะมีน้องสาวด้วยนี่นา

โตขึ้นแล้วก็ตกใจเลยล่ะ

แต่นั่นสิเนอะ

สิ่งที่ตอนแรกไม่เข้าใจ

อะไรเหรอ?

ชิโอริจังน่าจะเข้ากับนันคะได้ดีนะ?

เหรอคะ?

เพราะว่านันคะเองก็ชอบน้องสาวมากๆ เลยนี่นา

ถึงอย่างนั้นก็เถอะนะ...

อืมมม...

เอ๊ะ? ก็ไม่ใช่ขนาดนั้นเหรอ?

ใช่เลย ชิโอริจังเนี่ย ตอนแรกมองเผินๆ ก็ดูเหมือนจะรักพี่ชายมากๆ เลยนะ...

แต่ว่ามันรู้สึกว่าไม่เหมือนนะ

ซูโอย๊ะ

จะหนีออกจากบ้านเนี่ยนะ

ไม่ให้อภัยเด็ดขาดเลยนะ

พี่ชายบ้าเอ๊ย

ตอนที่ 27 / จบ