ตอน 28: Chapter 28

ฉันชื่อ คิตะฮาระ ชิโอริ

นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่สาม กรุ๊ปเลือดเอบี ราศีเมษ

ที่บ้านของฉันทำโรงแรมเก่าแก่ และตอนนี้ก็มาอยู่ที่บ้านของพี่ชายที่ออกไปเรียนต่อ

อยากจะสารภาพอะไรอย่างหนึ่งตรงนี้

อันที่จริงแล้ว ฉันคือ--

อันที่จริงแล้วฉันน่ะนะ--

ก็ไม่ได้ชอบพี่ชายอะไรเป็นพิเศษหรอกนะ

ตอนที่ ๒๘ พี่ชาย

ก็เป็นแบบนั้นน่ะสิ

อีกฝ่ายเป็นพี่น้องแท้ๆ แถมข้างในก็เป็นแบบนี้

ยังเช้าอยู่เลย...

จะชอบได้ยังไงกัน

อื้อ... สว่างจัง...

พี่ชายคะ ถึงเช้าแล้ว ตื่นได้แล้วค่ะ

นี่สิคะ ทำตัวหน่อยสิคะ พี่ชาย

ยังเป็นแค่เช้ามืดอยู่นะ...

เปล่าค่ะ พอพระอาทิตย์ขึ้นแล้วก็ถือเป็นตอนเช้าเต็มตัวเลยค่ะ

แล้วเหตุผลที่ทำตัวเหมือนภรรยาที่ชอบมาดูแลอยู่ตลอดนี่ ก็เพราะว่า

เพื่อที่พี่ชายจะได้สืบทอดโรงเตี๊ยมไปน่ะค่ะ

โรงเตี๊ยมเป่ยซง

ปั้นพี่ชายให้เป็นผู้สืบทอดที่ยอดเยี่ยม

ฉันจะได้อิสระที่ไม่ถูกผูกมัดกับบ้าน

เพื่อเป้าหมายนั้น--

แม้แต่คนอย่างบราโคชิ

ก็จะแสดงให้สมจริงไปเลย

อรุณสวัสดิ์ค่ะ...

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

โอ้ อรุณสวัสดิ์

เช้านี้เร็วนี่นา

โดนชิโอริปลุกน่ะค่ะ...

งานของโรงเตี๊ยมมันต้องเริ่มแต่เช้ากว่านี้อีกนะ

พี่ชายพูดอะไรน่ะคะ

เปล่าค่ะ ก็ไม่ได้ทำงานโรงเตี๊ยมสักหน่อย

หาาา~ อะไรเหรอคะ?

เพราะว่าฉันเชื่อว่าพี่ชายจะกลับมาน่ะค่ะ

แล้วจะหางานทำได้ดีเชียวเหรอ ในยุคที่หางานยากแบบนี้? ที่ทำงานของคุณมันคงมีนอกเหนือจากที่บ้านไม่ได้หรอกมั้ง?

อ้าว?

อ้าว อรุณสวัสดิ์

อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณพ่อ

อรุณสวัสดิ์ค่ะ พี่นานะกะ

อรุณสวัสดิ์ค่ะ อิโอริจัง ชิโอริจัง

เก่งมากเลยนะ อิโอริจัง

แถมที่ไม่อยากจะเชื่อก็คือ พี่ชายคนนี้--

โดนคุณชิโอริปลุกน่ะค่ะ

ช่วงนี้ใส่เสื้อผ้าเป็นชิ้นเป็นอันแล้วนี่นา

果然คนเราสองวันก็ไม่ได้ใส่เสื้อผ้ากัน

เขาเรียนต่อแล้วสมองก็ยิ่งแย่ลงไปอีกนะเนี่ย

รอตรงนี้นะคะ เดี๋ยวจะรีบทำอาหารให้

คุณนานะคะ

อะไรเหรอคะ?

ให้ช่วยไหมคะ?

ก็เป็นลูกค้า จะได้นั่งเฉยๆ ไม่ก็ได้เหรอคะ

ไม่ค่ะ

อยากให้พี่ชายได้ทานฝีมือตัวเองให้ได้น่ะค่ะ...

โอ๊ะโอ

งั้นเรามาช่วยกันทำเลยไหมคะ

ค่ะ

ตื่นแล้วเหรอคะ?

โอ๊ะ...

เซ็นนาริ

เอาล่ะ! ปฏิบัติการพาพี่ชายกลับบ้าน เริ่มได้เลยค่ะ

มันเช้าเกินไป สมองไม่ทำงานเลย

ก็เป็นแบบนี้ทุกทีนี่คะ

ก่อนอื่นเลย มาให้รสชาติบ้านเกิดที่คุ้นเคย ทำให้พี่ชายคิดถึงบ้านกันก่อนดีไหมคะ

วันนี้เป็นอาหารญี่ปุ่นเหรอคะ

แปลกจังเลยนะ

ส่วนใหญ่เป็น ที่ชิโอริ ทำให้นะคะ

จะทานแล้วค่ะ

หวังว่าคุณจะชอบนะคะ

ซู้ด...

ไข่ม้วนที่ใช้มิโซะที่เอามาจากบ้าน

อ่า อร่อยจัง

ชิโอริทำอาหารเก่งจังเลยนะ

กับรสหวานที่คุ้นเคย

ก็ไม่ได้ขนาดนั้นหรอกค่ะ...

รวมถึงเครื่องเคียงดองฝีมือฉันเอง

พอได้ชิมสิ่งเหล่านี้ คุณก็ต้องคิดถึงบ้านอย่างช่วยไม่ได้เลยล่ะค่ะ

เอาล่ะค่ะ พี่ชาย ถึงเวลาต้องคิดถึงบ้านแล้วนะ

มันอร่อยขนาดนี้ มันต้องคิดถึงบ้านแน่ๆ เลยสิ

รสชาติคุณแม่เหรอคะ

อืมมม...

รสชาติเป็นยังไงนะ

นี่ ๆ

เจ้าโง่นี่ ทำไม

ความจำแย่จริง ๆ

ว่าไปแล้ว คุณชิโอริ

คะ?

วันนี้มีนัดอะไรหรือเปล่าคะ?

ถ้ามีที่อยากไป เดี๋ยวช่วงบ่ายฉันจะพาไปนะ?

เปล่าค่ะ โดยเฉพาะอะไร

ถ้าจะให้พูดก็...

วันนี้ว่าจะมาทำความสะอาดห้องของพี่ชายค่ะ

อ้าว?

เรื่องแค่นั้นมันไม่จำเป็นหรอก

อย่าพูดแบบนั้นสิคะ

ยังชอบทำความสะอาดเหมือนเดิมเลยนะ

ค่ะ ก็มีเรื่องนั้นด้วย...

คราวนี้ลองเปลี่ยนวิธีดูนะ

อยากจะดูแลรอบ ๆ ตัวของพี่ชายน่ะค่ะ

ตัวเองนี่เป็นน้องสาวที่กระตือรือร้นดีจริง ๆ นะเนี่ย

ถ้ามีน้องสาวแบบนี้รออยู่ ก็คงอยากกลับไปบ้านเกิดสินะคะ?

เซ็นนาริ

ไม่ได้ฟังเลยนี่นะ...!

ถ้างั้นก็เปลี่ยนแผนแล้วล่ะ

ต้องขอโทษพี่ชายด้วยนะ

เราจะใช้สิ่งนี้ ทำให้พี่ชายทนอยู่ที่บ้านหลังนี้ไม่ไหวไปเลย

พูดถึงเรื่องนั้น ของที่เอามาให้พี่ชายก็ยังมีอีกอย่างด้วยนะ

อย่าบอกนะว่ามันเป็นสมุดโน้ตของฉันอีกแล้วล่ะ

ไม่ใช่สมุดโน้ตซะหน่อยค่ะ