ตอน 41: Chapter 41

เฮ้อ...

เป็นอะไรไปเหรอครับคุณอซึกะ

คุณอิโอริล่ะ

เอ่อ คือมันแบบว่า...

อยากเล่นกับพาร์ตๆ จังเลยครับ

ฮ่าๆ

เธอตามตลอดเลยใช่ไหมล่ะ?

ช่วงนี้ในแล็บก็ยุ่งมากเลยนะ

ก็เลยตอนนี้มันอยากออกไปเล่นข้างนอกมากๆ

เข้าใจๆ

เพื่อเอาหน่วยกิต ต้องทำให้จบๆ ไปให้ได้นะ

ใช่แล้วครับ

ฉันก็เหมือนกันเลยนะ

เหรอครับ?

อืม ฉันก็ตอนนี้โคตรอยากแบบว่า...

อยากเห็นก้นของนะนะคะ

โอย

ก็ไม่เหมือนกับฉันหรอกนะ

แล้วอิโอริไม่อยากดูเหรอครับ

นั่นกับเรื่องนี้มันเป็นคนละเรื่องกันนะ

ปกติก็เห็นในชุดว่ายน้ำอยู่แล้วไม่ใช่เหรอครับ

ก็เพราะมันเปียกเร็วไงครับ

พอมองดีๆ แล้วก็จริงด้วยสิ

งั้นก็ไปอาบแดดที่ทะเลดีไหม

คนเยอะเกินไป น่าเบื่ออ่ะ

พรุ่งนี้เหรอครับ

มันกะทันหัน เลยไม่แน่ใจว่าจะรวมได้ 8 คนหรือเปล่า

พรุ่งนี้ 8 คนขึ้นไปเหรอครับ

แต่น่าเสียดายจัง ในเมื่อตั้งใจจะไปแล้วดันมีธุระด่วนอีก

กำลังพูดถึงอะไรกันนะ

เรื่องธุระด่วนน่ะ

ว่าจะให้ตั๋วอะไรสักอย่างต่อให้เหรอครับ

พี่ชาย...

ถึงอย่างนั้นพรุ่งนี้มันก็กะทันหันนี่นา

การจะรวบรวมคนได้ขนาดนั้นก็น่าจะยากนะ

แต่มันเป็นโอกาสที่ไม่ได้มีบ่อยๆ เลย อยากไปจังครับ

ค่ายบนเกาะร้างนี่

ตอนที่ 41 ไปเกาะร้างกันเถอะ!

ใช่ครับ งั้นฉันจะลองไปถามดูนะ

คืออย่างนี้นะคุณอซึกะ คุณอิโอริ

เรื่องของพรุ่งนี้น่ะ

ไปเกาะร้าง...

8 คนขึ้นไปก็ต้องอีกห้าคนแล้ว!!

ซูซซซซา

อืม เพราะอยากให้ช่วยแลกเงินเดือนกะ

สัญญาว่าจะตอบแทนเต็มที่เลย!!

ได้คนมาแลกเงินเดือนกะแล้ว

นั่นดีที่สุดเลย!

แล้วทางคุณล่ะ?

พรุ่งนี้ มีการจัดกิจกรรมค่ายบนเกาะร้างแบบกระทันหัน! กำลังรับสมัครคนที่จะไปด้วยนะครับ!

คือว่า...

สัปดาห์หน้าไปได้

ดูเหมือนหลายคนจะค่อนข้างลำบากเลยนะครับ

อยากไปนะ แต่กำลังกลับบ้านต่างจังหวัดอยู่

เป็นไข้หน้าร้อนจนนอนซมไปเลย คงไม่ไหว

จะไปเช็คดูก่อนว่าสามารถย้ายกะได้ไหม

ขอโทษนะ พอดีมีนัดอยู่

มู่...

จิสะจังก็มาเข้าค่ายด้วยสินะ

ถ้าเป็นใครก็ได้นี่ก็รวบรวมได้เลยนะ

ใครก็ได้เหรอ...

ไม่บอกเลยว่ารู้จักกับคนสวยคนนั้นนี่นา

คุณคิทาฮาระนี่เหมือนอยากจะตายเลยนะ

เกาะร้างนี่มันสะดวกดีนะ

กลุ่มพวกโรคจิต...

ต้องแจ้งความแล้ว...

---!!

เป็นคนที่คุ้นเคยกับแพบ่านี่แหละ

สินะ

ถ้าไม่น่าจะไหว ก็โทรปฏิเสธไปเลย...

เดี๋ยวต้องจัดการให้ได้แน่ๆ ไม่เป็นไรหรอก!

ครับ!!

ค... ถ้าพูดขนาดนั้นล่ะก็...

ฮะ

ฮ่า

คุณคิทาฮาระ!

วันนี้เชิญมา ขอบคุณมากนะครับ!

ไม่สิ ทางนี้ต่างหาก

ที่มาให้ร่วมด้วย ขอบคุณนะ

ตอนนี้ก็ครบ 7 คนแล้ว

ถ้าคุณอซึกะชวนคนมาอีกนิด...

ตึ้บ!

มาได้ด้วยเหรอเนี่ย?

จริงนะว่ามีนัดสำคัญอยู่ แต่ว่า

อรุณสวัสดิ์ครับ โกเซะอยู่ด้วย

พอได้ฟังเรื่องแบบนี้ ก็ต้องมาสิ

ฟุ่บ

※ดูอนิเมะที่บันทึกไว้

ฮามะโอกะ อซึกะ

นักพากย์คุณมิทสึคิ คายะ ก็จะมาด้วยนะ มานี่สิ!

...ที่นี่ก็ต้องอาศัยการเลียนเสียงของผมช่วยอะไรบางอย่างไว้

นั่นหมายความว่ายังไงกัน!?

ไม่นะ...

หลอกอีกแล้วเหรอ...?

โควะ

“โคเฮย์คุง น้ำคิคะยะจังจ้า”（เสียงแหบต่ำ）

เลิกทำเสียงลอกแบบอยากฆ่าได้แล้วโววววววว!!!

ไม่ไหวแล้ว... ชีวิตฉันมันเป็นแบบนี้ตลอดเลย...

ถ้าคิดแบบนั้น ก็ลองเรียนรู้ดูสิ

งั้นก็ครบแล้ว ไปกันเลยไหมครับ?

เดี๋ยวนะ รออีกหน่อย

ขอโทษนะที่ให้รอนะ~

ต่าต่า

อุ๊ย ตายแล้ว ฉันเป็นคนสุดท้ายสินะ

ไม่เป็นไรหรอก มายะ เกือบทันแล้วนะ

เหรอ? ดีจังเลย

โอ้ คุณมายะเหรอครับ

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

ไม่นะ จริงเหรอครับ?

ดูเหมือนว่าจะได้วันหยุดฤดูร้อนพอดีเลยน่ะ

ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ

แค่แวะมาเฉยๆ

เอ๊ะ?

โควะ นี่มัน...

โคเฮย์!?

ทำอะไรอยู่เนี่ย!?

จะภักดีต่อคุณตลอดชีวิต!!

โคเฮย์นี่พูดเกินจริงนะ

นั่นเป็นสายตาจริงจังเลยนะ...

แล้วก็ไม่ได้โกหกนี่เอง

ก็ต้องเป็นแบบนั้นสิ

ถ้าโกหกแบบนั้น แล้วเดี๋ยวตัวเองจะเจอเรื่องแย่ๆ นะ

ฮ่าๆๆ

เกย์บิน “ไดบิน”

หืม? เปียกเหรอ?

อย่างที่คิดไว้สินะ

แต่เดิมก็ไม่ได้มีแผนไปไดฟ์นี่นา

เหรอ...

มายะนี่เป็นคนที่ไม่ชอบไปที่คนเยอะๆ สินะ

อยู่บนเกาะร้างนี่ดีจังเลยนะ

ถ้าเป็นแบบเช่าเหมาจะดีไปกว่านี้อีกนะ

ยังมีกลุ่มอื่นอยู่อีกด้วยใช่ไหมครับ

อาบแดดนี่ไม่ได้ทำมานานแล้ว~♪

แค่อำเภอคนก็พอแล้วล่ะ

คนนั้นคือคุณน้ำคิคะยะใช่ไหมครับ?

พวกนั้น หัวเราะเลยยยย

คุณโอทสึยะก็รู้ด้วยเหรอครับ?

เมื่อก่อนบนปกนิตยสารดำน้ำ

~รวมทุกอย่างในดินแดนศักดิ์สิทธิ์การระเหยของน้ำทะเล!

คุณมายะนี่หุ่นดีด้วยนะ

ว่าแต่ คุณคิตาฮาระ

หืม?

ท่าแบบนั้นไม่ปวดเหรอครับ...?

ชินแล้ว ไม่เป็นไร

แต่มันอันตรายนะถ้าเรือสั่น

มู่...

ใช่แล้วค่ะ

เพราะฉะนั้นเรื่องที่เหลือค่อยคุยตอนขึ้นฝั่งนะ

รับทราบครับ

มู่...

ยังไม่ให้อภัยอีกเหรอครับ...

ต้องขอโทษด้วยนะจิซะ ที่หลอกไป

แสดงความจริงใจออกมาจากจำนวนกระดูกที่หักน่ะ

ความจริงใจของเธอนี่น่ากลัวชะมัดเลย!

พวกคุณสองคนสนิทกันดีนี่นา

ฮ่าๆๆ ก็ต้องเป็นแบบนั้นสิ

ก็เป็นแฟนกันนี่นา

เอ๊ะ

เอ่อ...

เรื่องนั้น...

ปิดบังอยู่นี่เองเหรอ?

เปล่า ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกค่ะ

เอ่อ...

?

คุณโอทสึยะ นี่คือว่านะ

จะเริ่มเล่าจากตรงไหนดี

อย่างนั้นเหรอ...

คือว่าอะไรเหรอคะ...

เป็นเรื่องที่ดีจังเลยค่ะ!

เอ๊ะ?

จะว่าดีเหรอคะ

ไม่เข้าใจ

ชอบอะไรในตัวคุณคิตาฮาระเหรอคะ?

เอ่อ...

อย่างเช่น "อยู่ด้วยแล้ว มีกำลังใจขึ้น" หรือว่า "มีความอบอุ่น" อะไรแบบนั้นค่ะ!

อืม ก็ใช่นะ...

ตื่นเต้นจัง

ผ่านไป 1 นาที

ผ่านไป 3 นาที

ผ่านไป 5 นาที

อึก อึก อึก

ตื่นเต้น

วิ้ง

คนที่กินข้าวเยอะๆ...เหรอ?

เข้าใจแล้ว

ยังมีอย่างอื่นอีกไหม?

คนที่กินอย่างเอร็ดอร่อยนี่ดีจังเลยนะ!

หะ ยังมีอีกเหรอ!?

ผ่านไปอีก 5 นาที

การที่

เคี้ยวข้าว

เยอะๆ...

เข้าใจแล้ว โห แน่ๆ คุณฮันนี่ สามารถยกข้อดีที่ไม่ใช่เรื่องอาหารขึ้นมาได้ด้วยนะ?

ตรงที่บวกลบเป็นน่ะ...

ลบได้ด้วยสิ!

ดูดีใจจังเลยนะ

ใช่แล้วค่ะ นั่นมัน...

ผมก็ชอบคุณคิตาฮาระมากๆ เหมือนกันครับ

ฮ่าๆๆ

ท้องไส้ปั่นป่วนเลย

คือความสุขจากการได้พูดคุยเรื่องที่ชอบน่ะสินะ

เป็นอะไรไป จิซะ?

ว่าแต่ โคเฮย์เป็นอะไรไป?

พูดถึงเรื่องนั้นแล้ว

อ่า เจ้าตัวนั้นน่ะ!

ดีใจจนแทบจะหายใจไม่ออก จะตายอยู่แล้วสิ

คงจะดีใจมากๆ ที่ได้เจอคุณมายะสินะ

พลิ้ว

ค่ะ

ไม่ใช่เวลามาหัวเราะนะคะ!?

อิมามุระคุง!?

ตู้ม

นี่คือ...เกาะร้าง

รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาเลยนะครับ!

ก็จริงนะ

ทำเลนี้สุดยอดไปเลย

มาจุดไฟแล้วปิ้งย่างกันเลยดีกว่า!!

ขอโทษนะครับคุณลูกค้า

ต้องกางเต็นท์ก่อน

แล้วก็ขนของทั้งหมดจากเรือ

สินะครับ

อ๊ะ ใช่แล้วสิ

...นี่มันน่าจะกลับเข้าไปด้วยเครื่องสูบลมได้ไหมนะ

ไม่แน่ใจเหมือนกัน

ลองทำดูก็แล้วกัน

ให้สร้างเป็นแบบนี้ล่ะ

ถ้ามีอะไรก็ฝากไว้ที่มือถือด้วยนะ

ค่ะ

งั้นจะไปประกอบแล้วนะ

โอเค

เริ่มจะใจเย็นลงแล้วใช่ไหม?

การหายใจก็เริ่มเข้าที่แล้วสิ

งั้นก็ทำความรู้จักกันหน่อยดีกว่า

ฟู่ว...

ดึงนะ—!

ห๊ะ?

ทำอะไรบ้าๆ แบบนี้เนี่ย

บ้ามันก็แกนี่แหละ

คิดนิดเดียวก็คงจะรู้แล้วล่ะสิ

พอได้ฟังเสียงจริงแล้ว ก็ถึงกับจิตสำนึกมันพังทลายเลยล่ะ

สำหรับนายแล้ว คนคนนั้นคืออะไรกันแน่?

ไอ้แบบฉันเนี่ยนะ จะไปคุยอะไรได้...

มจิ

ฮะ

อ้อ อย่างนั้นเหรอ

งั้นฉันจะไปคนเดียวเอง

จะแอบหนีไปนี่ต้องโดนฆ่า!

แกนี่มันน่ารำคาญจริงๆ เลยนะ

งั้นไปด้วยกันล่ะ

นั่นมันการเตรียมใจนะ!

เอ๊ะ?

เป็นอะไรไป โอิริ?

คุณมายะกับพวกเขาไปไหนเหรอครับ?

พวกเขากำลังเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ในเต็นท์นะ

อ่า ถ้าเป็นฝ่ายผู้หญิงน่ะ

ตรงโน้น คุณคายะ...!!

วูบ

เฮ้ อย่าจินตนาการสิ โคเฮย์!!

มันเกี่ยวกับชีวิตนะ!!

ใจเย็นๆ หายใจเข้าลึกๆ ก่อน

โอ้ โอ้

ครับ หายใจเข้าสิ~

ปล่อยออกสิ~

สูดอีกทีสิ

อ๊า~♡

โอย คุณอซึกะเนี่ย~

ทำไมเสียงออกมาแปลกๆ ล่ะเนี่ย

หน้าอกคุณมายะ ไม่ได้เห็นตั้งนาน~♪

คีย์

แย่แล้วครับ! โคเฮย์! โคเฮย์ครับ!!

นี่สีหน้าอะไรกันเนี่ย!?

ยังมีชีพจรอยู่ไหม!?

เสียเวลาไปเปล่าๆ

นั่นมันเป็นปรากฏการณ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ของสิ่งมีชีวิตนี่นา

??

ผมไม่ได้ผิดนะ

พวกผู้หญิงล่ะ?

ก็ออกไปดูตามชายหาดก่อนนี่ครับ

...ทุกคนนี่เปลี่ยนชุดได้สมชายชาติตรงๆ เลยนะครับ

ขอโทษที่ให้รอนะครับ

เป็นชุดว่ายน้ำจริงๆ ด้วยนะ

อย่างน้อยก็ครั้งแรกก็ต้อง...

เอ๊ะ?

● ● ● ● ● ● ●

โอย คุณโอิริ

โอ๊ย

เป็นวิวที่สวยมากเลยตั้งแต่มาโอกินาวาแล้วสิ

โอกินาวา...

หืม? จำไม่ได้เหรอ?

ก็เพราะว่ามีของฟุ่มเฟือยอื่นๆ

เปล่า ไม่ได้เป็นอย่างนั้นนะครับ

อยู่ด้วยเยอะแยะนี่นา

ถ้างั้นตอนนี้แหละคือโอกาสแล้ว

จริงด้วย

ผมจะ เก็บไว้ในหน่วยความจำ แบบใส่กุญแจ

ใช่ๆ

หือ?

ฉันด้วยเหรอ?

ในหน่วยความจำสมองมีไวรัสว่ะ!!

ชุดว่ายน้ำมันหลุดแล้วนะ

โทกิตะ แกน่ะสิ

คุณอซึกะ

หืม?

เป็นอะไรไป โคเฮย์

คุณคายะอยู่ทางไหนเหรอครับ?

ว่าแต่... ไม่มีเลยนี่นา

ไม่นะว่าคุณคายะจะมีอะไรเกิดขึ้น!!

ยังเปลี่ยนเสื้อผ้ากันอยู่เลยนี่

อืม ถ้าเป็นคุณมายะก็

เขาบอกว่าอยากเดินบนหาดน่ะ ตรงโน้น

มีคนทักเขาอยู่ด้วยนะครับ

น่าจะเป็นคนจากกลุ่มอื่น

ไม่สิ หรือว่าเป็นพวกจีบๆ ล่ะ

จีบเหรอ

...อย่างนั้นเหรอ...?

ใจเย็นน่า ผู้มีเซลล์เดียว

อะฮ่าฮ่า น่าจะโอเคแล้วล่ะ

คุณมายะเองก็รับมือกับเรื่องแค่นี้ได้เองแหละ

~รุ?

โอย ไม่คิดเลยว่าจะได้เจอคนจากโคฮาคุ...

เอาเรื่อง...

แกทำบ้าอะไรอยู่เนี่ย—!!

ถ้าเป็นแค่แฟนธรรมดาจะทำยังไงกันล่ะ!!

โอย ที่เมื่อกี้มันเป็นการจีบชัดๆ

อย่าเพิ่งสรุปแบบไม่มีหลักฐานสิ!!

โอ๊ย เจ็บจัง...

อา~าา

ขอโทษนะครับ เจ้าหมอนี่ก็ไม่ได้มีเจตนาร้ายนะ

เดี๋ยวจะจัดการให้ถึงที่สุดเลย

แย่แล้ว นี่ดูเหมือนจะมีแต่เจตนาไม่ดีเลยนี่!!

ขอโทษจริงๆ ครับ

ห๊ะ? แค่ขอโทษมันจะจบได้เลยเหรอ...

แก—

มันสุกงอมพอแล้วนะ

กลับไปได้แล้วนะ?

ตัวห่วย

ชุดวอร์มน่ะ... เค

—!?

ทำไมท่านประธานทินเบลถึงมา...

นั่นมันบทของพวกเรานะ!!

พวกเราจะไม่ไปยุ่งกับพวกแก

อย่างนี้ดีกว่า

คนรู้จักเหรอ? อ้อ...

ดังนั้นพวกแกก็อยู่ตรงนั้นกับพวกคนที่ไม่รู้จักอย่างสนุกสนานไปเถอะ

1

อะไรเหรอ?

ฮโยโกะ

ฮโยโกะ

เป็นอะไรไป คุณซากุโกะ?

คนที่รู้จักนนนนนนน!!

โคโฮ

ตอนที่ 41 จบแล้ว

หัวข้อการอภิปรายกลุ่ม

ปัญหาสามัญ และ ทางแก้ไข

บทเรียนวันนี้คือเรื่องนี้

แต่ละคนเลือกหัวข้อ แล้วมาอภิปรายในกลุ่มสัก 20 นาทีนะ

เป็นหัวข้อที่คุณคิทาฮาระเสนอมานี่นา

อย่างนั้นเหรอ

ถ้าอย่างนั้นกลุ่มของเราก็...

ยามาโมโตะ ชินอิจิโร "เกี่ยวกับปัญหาความบริสุทธิ์ของยามาโมโตะ ชินอิจิโร" มาพูดคุยกันหน่อย

ตอนพิเศษ การอภิปรายกลุ่ม

นี่เป็นคำถามที่ยากมากเลยนะ

ไม่รู้ว่าพวกเราจะแก้ได้รึเปล่า...

พวกแกกำลังล้อเล่นกันอยู่เหรอ!?

แต่ถ้าในการอภิปรายนี้

เจอทางออกล่ะ?

การเป็นหนุ่มไร้เดียงสา... ?

จะจบการศึกษาได้... ?

แพร

หัวข้อก็ตัดสินใจได้แล้วสินะ

ถ้าอย่างนั้นมาถกกันเรื่องทางแก้ไขดีกว่า

เป็นวิธีที่ยามาโมโตะจะทิ้งความบริสุทธิ์ตัวเองรึเปล่า

ทางแก้ไข

หนึ่ง: ใช้เงิน

สอง: บังคับโดยใช้กลุ่ม

สองอย่างนี้ดูเหมาะสมนะ

หนึ่ง: แม้จะไม่มีเงิน สอง: ด้วยกลุ่ม

นั่นสิ

"การสร้างแฟน" ล่ะ!?

ด้วยกลุ่มแบบบังคับ

สาม: ใช้ยา/การสะกดจิต

เพื่อสร้างแฟน

เอาล่ะ วิธีการก็มีสามอย่างนี้แหละ

ข้อที่สามนี่มันมีคำเกริ่นที่เกินมานะ

แต่คุณคิทาฮาระ...

การใช้การกระทำที่เป็นอาชญากรรมเป็นเครื่องมือมันจะเป็นยังไงกันนะ

ก็จริงอย่างที่ว่า

มันก็ขัดต่อศีลธรรมนี่นะ

ไม่ขัดต่ออะไรก็ไม่มีประโยชน์หรอกน่า

ถ้างั้นปัญหานี้ก็

สรุปได้ว่าไม่สามารถแก้ไขได้น่ะสิ

ก็คงช่วยไม่ได้แล้วล่ะ

เพราะว่าไม่มีวิธีแก้ไขเลยนี่นา

เดี๋ยวก่อน

พวกแกเนี่ย...

ยังเร็วไปที่จะยอมแพ้

แต่ว่านะ...

ก่อนหน้านี้

เคยอ่านหนังสือเล่มนี้มาก่อน

ระเบียบวิธีแก้ปัญหา

ในกรณีที่ไม่สามารถรับมือกับปัญหาที่เกิดขึ้นได้โดยตรง ก็จะมีวิธีเปลี่ยนแนวทางการเข้าถึงเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ได้

ตัวอย่างเช่น เมื่อมีปัญหาว่า "จักรยานเสีย" แล้วไม่สามารถจัดการด้วยการ "ซ่อม" ได้ ก็ให้ลองคิดใหม่ว่า "จำเป็นต้องใช้จักรยานไปรึเปล่า?"

ถ้าไม่มีจักรยาน

ก็แค่รอไปเรื่อย ๆ ก็ได้นี่นา!

อืมมม เข้าใจแล้ว

ก็หมายความว่านายกำลังจะบอกว่า

ว่าคนที่ได้มีประสบการณ์ทางเพศนั้นจำเป็นต้องเป็นมนุษย์ด้วยหรือเปล่า

ใช่เลย

ไม่เชิงสิ ไอ้บื้อ!

ไอ้โง่ก็พอได้แล้วน่า!!

ฉันคิดว่านี่แหละคือความเห็นที่มีความเป็นวิทยาศาสตร์และสมเหตุสมผลที่สุด

ก็จริงนะ ยามาโมโตะ

มันสมเหตุสมผลตรงไหนวะ

ห๊ะ?

น่ะ

ถ้านายเป็นสายวิทยาศาสตร์ก็น่าจะรู้แล้วนะ

คำว่า "ความคลาดเคลื่อนในการอ่าน" เนี่ยนะ

ความคลาดเคลื่อนในการอ่านคืออะไรเหรอ?

คือความคลาดเคลื่อนที่เกิดขึ้นเวลาเราอ่านค่าการวัดจากเครื่องมือวัดแบบอนาล็อก ซึ่งเป็นค่าที่ต่ำกว่าขีดสเกลที่เล็กที่สุด

ตอนนี้กี่โมงแล้วเหรอ?

ประมาณสี่โมงสามสิบเจ็ดนาทีน่ะ

เปล่าสิ สี่โมงสามสิบแปดน่ะ

อันนี้ก็เป็นความคลาดเคลื่อนในการอ่านเหมือนกัน

โดยทั่วไปแล้ว ความคลาดเคลื่อนในขอบเขตนี้จะถูกกำหนดไว้ที่ "10 เปอร์เซ็นต์ของขีดสเกลที่เล็กที่สุด" น่ะ

แล้วมันเป็นยังไงเหรอ?

แล้วก็...

ความแตกต่างของยีนระหว่างกอริลลากับมนุษย์ก็แค่ประมาณหนึ่งเปอร์เซ็นต์เอง

จะให้ไปจบแค่ที่กอริลลาเนี่ยนะ!?

ว่าแต่ จริง ๆ แล้วจำเป็นต้องทิ้งมันด้วยรึเปล่า?

มีเหตุผลนะ

เป้าหมายของการมีเพศสัมพันธ์ก็คือการสืบเชื้อสายนี่นา

ควรจะกลับมาพิจารณาว่ามันเป็นเผ่าพันธุ์ที่มนุษย์ต้องการรึเปล่า

นั่งฟังเฉย ๆ แถมทำตัวเป็นคุณหนูอีก...!

เดิมทีพวกแกน่าจะมีประสบการณ์กันมาแล้วไม่ใช่เหรอ!

เอาล่ะ มาเข้าสู่การถกเถียงครั้งต่อไปกัน

อ้อ

คุณอิมามุระ เรื่องอื่น ๆ

ถึงฉันจะต่างจากพวกแกก็เถอะ

นี่ ๆ

ว่าไงนะ ไอ้เวร!!

การภาวนา กับ การยั่วยุ อันไหนดีกว่ากัน?

กับคนคนนั้นนี่มันจบแบบยังไม่สมใจเลยนะ!!

แค่มีคู่ มันก็ต่างกันอยู่แล้วนี่นา!!

ว่าไง ซั่

ปัญหาสังคมที่ว่าคุณคิทาฮาระมีแฟน

ผู้ตั้งคำถาม ยามาโมโตะ ชินอิจิโร่

ปัญหาสังคมที่มีสาวอยู่กับคิตาฮาระกับมิเทรา

งั้นก็เริ่มกันเลย

จะแก้ไขยังไงดีล่ะ

การทำให้เลิกกันน่าจะง่ายที่สุดนะ

แต่การปล่อยให้พวกนี้มีชีวิตอยู่ก็เป็นทางเลือกเหมือนกัน

อืมมมมม! อย่าดึงฉันเข้าไปในหัวข้อของแกนะ!

อืมมมมมม!! ก็เพราะแกเป็นคนกลับมาเองนี่นา!!

ในฐานะผู้เสนอหัวข้อนี้ มีข้อเสนอแนะอยู่

หืม?

ฉันอยากจะตั้งข้อจำกัดให้กับการถกเถียงนี้

ข้อจำกัดเหรอ?

ใช่แล้ว ข้อสรุปที่จะได้จากการถกเถียงนี้จะต้อง...

ก็คือมีกฎเกณฑ์น่ะสินะ

"ทำแบบนี้แล้วฆ่าทิ้ง" แบบนี้อยากให้เชื่อมโยงเข้าไป

ตกลง

ดีเลย ชอบ ๆ

ถ้าแกไม่พูด ฉันก็เสนอไปแล้วนะ

แกก็พูดเรื่องจริยธรรมอะไรสักอย่างนี่นา!!

เดี๋ยวก่อน

ถ้างั้นก็ความเห็นของฉันนะ

หืม?

ขอเสนออีกอย่างนะ

เวลาจะพูดต้องยกมือขออนุญาตก่อนเสมอ

ขออนุญาตเนี่ยนะ?

ทำไมต้องถึงขนาดนั้นด้วยล่ะ?

นั่นน่ะนะ

นี่มันไม่ใช่แค่การถกเถียง

แต่มันคือการพิจารณาคดีด้วย

...อย่างนั้นสินะ

ก็เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับชีวิตนี่นา

เหตุผลของนายก็มีน้ำหนักดี

สมมติฐานว่าพวกเราจะต้องตายเนี่ย มันไม่เปลี่ยนแปลงเหรอ?

มันเหมือนกับการไต่สวนแม่มดเลยนี่นา

ถ้าอย่างนั้น ประธาน

โนะชิมะ

หลังจากการแสดงความเห็นแล้ว สามารถสั่งฆ่าได้เลยไหมครับ?

เอาสิ ดี

เบาไป!

ชีวิตของพวกเรามันเบาเกินไปแล้วนะ!

ไอ้เจ้านี่จะเป็นยังไงก็ช่างเถอะ! แต่ชีวิตฉันนี่นะ!!

ไม่สิ ชีวิตฉันนี่แหละ!!

ช่างน่าเกลียดอะไรอย่างนี้

อย่างที่คาดไว้เลย ทั้งสองคนควรถูกจัดการซะ

ท่านประธาน!!

เวลาจะพูดต้องขออนุญาตก่อนนะ

อนุญาตให้พูดได้ ยกเว้นการร้องขอชีวิต

ขอบคุณมากครับ!!

ท่านประธานกำลังเอาพวกเราเป็นเป้าอยู่ แต่ว่า...

ท่านคิดจริง ๆ เหรอครับว่ามีแต่พวกเราเท่านั้นที่มีแฟน?

คิตาฮาระเนี่ยนะ พูดอะไรที่น่ากลัวขนาดนี้...!!

จริงด้วย! การที่ผู้ชายอย่างฉันไม่มีแฟนมันดูไม่ปกติเลย!

เปล่าเลย! ตรงกันข้าม การที่มีมันต่างหากที่มันเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้!!

แบบนี้ก็อาจจะถูกสงสัยว่าเป็นคนทรยศ

พวกมันไม่มีข้อสงสัยเลยนะ

ก็มีบ้างสิ!?

ถ้างั้นก็อิมามุระ! หน้าตาแบบนั้นนี่นา—

ฮะ! อย่าดูถูกคนชั้นต่ำอย่างแกสิ

แฟนฉันนี่มันคนละมิติเลยนะ‼

ไม่มีความผิด

เจ้าตัวร้าย...

งั้นก็ไม่มีเวลาแล้วนี่

ความรู้สึกพ่ายแพ้แบบนี้มันคืออะไรกัน...

ก่อนอื่น

จากมิเทราที่ยืนยันถึงระดับความพยายาม

ก็

ต่อมาจะเป็นคิตาฮาระ

เดี๋ยวก่อน เดี๋ยวก่อน! ฉันไม่ได้ทำอะไรเลยนะ‼ ไม่สิ ตรงกันข้ามนะ—

ฉันก็มีปัญหาสามัญแบบเดียวกับยามาโมโตะนี่นา‼

โอ้?

สรุปก็คือแบบนี้เหรอ?

ไม่มีปัญหาอะไรเลย

งั้นก็ควรจะประหารฉัน

เอาล่ะ ได้เวลาแล้ว

ให้สรุปเรื่องที่กำลังพิจารณาอยู่

ประเด็นการเป็นหนุ่มซื่อของ คิตาฮาระ อิโอริ และ ยามาโมโตะ ชินอิจิโร่

ขอโทษนะครับ กำลังเขียนหัวข้อใหม่...

ประเด็นที่กำลังเป็นเรื่องอยู่นี้

ให้ช่วยนำเสนอให้ฟังหน่อย

ดังนั้น เราก็เลยต้องจัดการกับประเด็นที่ว่าคิตาฮาระ อิโอริ เป็นผู้บริสุทธิ์มาตลอดอย่าง—

สองคนนั้นยังไม่เป็นอะไรกันอีกเหรอเนี่ย

คุณโคเดกาวะนี่ไม่ยอมให้เขาทำอะไรเลยนะ

เจ้าบ้าคนนั้นจะต้องไม่ปล่อยไปแน่

ดีแล้วที่ไม่ต้องแปดเปื้อน

ภาคพิเศษ/จบ