ตอน 42: Chapter 42

ที่นี่เหรอ?

ทำไมพวกคุณถึงมาอยู่ที่นี่ล่ะ?

นั่นมันคำพูดของเรานะ

แถมยังพาคุณอุ้มมาด้วย...

แค่รู้สึกอึดอัดนิดหน่อยเอง

เรื่องนั้นก็แอบเห็นใจนิดๆ นะ

---ตรงนั้นน่ะ

ตอนที่ 42 เล่นบนเกาะร้างกันเถอะ!

ที่นี่เหรอ? ที่ต้องแยกตัวไปทำอะไรกันน่ะ?

แยกตัวไปเหรอ?

มีปัญหารึไง?

จะให้เชื่อได้ยังไงว่ามันจะโอเคในสภาพนั้น?

ไม่ไปเล่นกับพี่สาวตรงที่กำบังโน้นเหรอ?

เอ่อ คือว่า...

เดี๋ยวก่อนๆๆ!!!

อย่าไปแตะต้องคุณโอตสึยะเด็ดขาดนะ!!

คุณคิตะฮาระ...

อ๊าาาาา...!!

ไม่แค่คุณนาซึมิ แต่คุณยูกิด้วย...

กับคุณโอตสึยะเหรอ!?

อืม คุณคนนั้นน่ะ

หุ่นดีจังเลยยยย♪

ไปเล่นตรงที่กำบังนู่นไหม

ช่วงนี้ดูเหมือนจะคลั่งกล้ามมากเลยนะ

?

แกกินเนื้อมากเกินไปแล้วนะ!!?

อย่างน้อยสองคนนั้นก็อยากเล่นด้วยกันไม่ใช่เหรอ

อือออ...

แต่เธอก็เล็งพวกนั้นอยู่ใช่มั้ยล่ะ?

แน่นอนอยู่แล้ว♪

หน้าตาแบบนั้น

คุณคิปที่สามน่ะ

คะแนนมันสุดยอดไปเลยนะ...

หน้าตาไม่เลวนะ แต่ก็รู้สึกว่าขาดอะไรไปนิดหน่อยน่ะ~

จะให้หมอนี่ร่วมมือด้วยมันยากไปมั้ยเนี่ย

ถ้าอย่างนั้นล่ะก็

พวกคุณแยกกันไปก่อนน่าจะดีกว่ามั้ง?

หืม?

ทางนั้นก็ไปสนิทกับสาวที่ไปด้วยกันนะ

พูดอะไรวะเนี่ย

ตอนนี้จะไปสนุกได้ยังไงด้วยท่าทางแบบนั้น

อยากจะกอดจังเลย♪

จับตัวได้ไหม?

ตอนเดินคนเดียวตอนกลางคืน...

สมเหตุสมผลเลย

โชคดีนะที่ทางนั้นระดับค่อนข้างสูงนี่?

ไฮโม

มาเล่นด้วยกันให้สนิทกันหน่อยสิ

ไม่เอาเด็ดขาด

ถ้าอย่างนั้นก็เสนอให้คุณชิดะกับพวกเขาก็ได้นะ?

ชิ! ไร้สาระ...!!

พวกเธอคุยอะไรกันอยู่เหรอ?

พวกนี้อยากจะเล่นกับพวกเรา

ก็หมายถึงพวกเธอเองกับสาวที่ไปด้วยกันน่ะ

หืม...?

ก็ไม่ได้แย่นี่นา?

โอเคเหรอ คุณโคเฮย์!?

คุณมายะก็อยู่ตรงนั้นนะ!?

ไม่มีปัญหาอะไรหรอก

ก็เมื่อกี้เอง...

กำลังหาแตงโมไว้สำหรับระเบิดวารีอยู่พอดีเลย

ถ้าเป็นผู้ชายนี่ก็เหมาะเลยนี่นา

อะไรที่ว่าเหมาะวะนี่!?

อย่ามาทำระเบิดวารีด้วยมนุษย์นะ!!

จะเล่นให้ตามที่คุณต้องการเลยล่ะนะ?

ขอรับหน้าที่เป็นแตงโมด้วยความเคารพนะขอรับ

หึ...

เอ่อ คือว่านะ...

แบบนี้ไปก็เสียเวลาไม่ใช่เหรอ?

ก็จริงนะ

การจัดการศพมันก็ยุ่งยากด้วย

ดังนั้นว่าจะไปเล่นด้วยกันดีไหมน่ะ—

มาตัดสินกันด้วยการชกให้มันเข้าเป้าไปเลย!

เข้าใจแล้ว

แม้จะน่าหงุดหงิด แต่ก็เป็นวิถีของพวกพาวีเอเบิ้ลจริงๆ...!

ถ้าพวกเราชนะ ก็จะไม่ไปเล่นด้วยกันนะ

หึ

เอาสิ!

การแข่งขันที่ ๑> ธงชายหาด

การแข่งขันที่ 2> กองทรายถล่ม

ชกตัดสิน ๓... วอลเลย์บอลชายหาด

ชกตัดสิน ๔＞แบดมินตันวนเวียน

นี่มัน เล่นด้วยกันไปแล้ว ไม่ใช่เหรอวะ!!

รีบกลับไปที่ของตัวเองเดี๋ยวนี้!

ยังไม่ได้ตัดสินกันเลยนี่นา

รู้ตัวได้แล้วสินะ

เล่นให้พอแล้วไม่ใช่เหรอ!

ว่าแต่

ทำไมต้องเอาจริงขนาดนั้นด้วยล่ะ?

เอ่อ

ไม่จำเป็นต้องเกลียดขนาดนั้นก็ได้มั้ง?

เปล่า มันก็ต้องเกลียดสิกับเรื่องแบบนี้

ชัดเจนว่ามาจีบอยู่ไม่ใช่เหรอ?

อย่ามาพูดแบบนี้สิ ไอ้เจ้า

หึ...

ก็เข้าใจว่ากังวลนะ แต่ใจเย็นก่อนสิ

แฟนของนายนะ จะไม่ยอมเสีย ให้ใครเด็ดขาด

หา?

...เอ๊ะ? แฟนเหรอ?

แฟน

ของไอ้บื้อนี่เหรอ?

ของไอ้บื้อคนนั้น

...เดี๋ยวก่อนนะ

สมองตามไม่ทันจริงๆ เลยนี่นา...

คุณ...เป็นผู้หญิงเหรอ...!!?

ทำไมถึงเป็นแบบนั้น!!?

ตอนกลางวัน!?

ถ้างั้นคนใดคนหนึ่งในรุ่นพี่นั่น

เลิกคิดแบบนั้นซะ!!

อย่ามาจินตนาการถึงสัตว์ประหลาดสิ!!

คู่ต่อสู้คือคุณจิซะนะ

คุณจิซะ...

เป็นคนที่มีหน้าอกเล็กที่สุดในกลุ่มวันนี้เลย

ก็จริงนะ ข้างในนั่นอาจจะเป็นแบบนั้นก็ได้ แต่

ยังมีจุดเด่นอื่นๆ อีกตั้งเยอะไม่ใช่เหรอ

ยังไงก็ตาม ฉันแค่อยากจะสนุกกับเกาะร้างนี่แบบสบายใจเฉิบเลยนะ!!

รู้แล้วๆ

สรุปคือไม่พอใจเพราะไม่มีเหล้าใช่ไหม?

หืม?

ฟังที่ฉันพูดไปเมื่อกี้ไหม?

งั้นก็เล่นรัสเซียนมารีกัน! มาเล่นกันเถอะ

นั่นอะไรน่ะ

เกมรัสเซียนมารี

เตรียมน้ำมะเขือเทศกับบรัดดี้มารีรสเผ็ดซอสทาบัสโกไว้หนึ่งแก้ว

33

จับฉลากกระดาษเพื่อตัดสินบทลงโทษ

ทุกคนดื่มแล้วทายว่าใครหยิบได้ของไม่ดี

คนที่ทายถูกจะได้รับบทลงโทษ

อึ๊ย งั้นสิบครั้งเลยนะ

บัดดี้ม

ไอ้เกมแบบนี้อ่ะนะ

ที่ชมรมพวกเราเพิ่งเล่นกันบ่อยๆ เลย

ดูน่าสนุกดีไม่ใช่เหรอ?

น่าจะมันส์แน่เลย!

เล่นกันเถอะๆ!

เหรอ

เป็นเกมที่ได้ยินครั้งแรกเลยนะ

เข้ากับจังหวะดีจัง

พวกนายก็ชอบแนวนี้ใช่ไหม?

อะไรของแกเนี่ย

ไร้สาระสิ้นดี

จะเล่นก็ต้องใช้แต่น้ำกับวอดก้าสิ

พวกนายสมองเต็มไปด้วยเหล้าไปหมดแล้วรึไง!!

แบบนั้นไอ้ที่ดื่มไม่เป็นก็คงแย่สิ!!

ถ้าอย่างนั้นก็พวกเราแข่งกันคนเดียวเลยดีกว่า

นี่ คุณ

11

นายชอบแบบที่ดื่มง่ายๆ สินะ?

...เปล่า ก็เฉยๆ น่ะ

ฉันไม่ค่อยสนใจเกมแนวนี้เท่าไหร่

เอ๊ะ

เปล่าสิ แบบนี้มันต้องให้ทุกคนสนุกไปด้วยกันสิ

เชิญเลยนะ เอาตามสบายได้เลย

แล้วมันเป็นยังไงล่ะ?

1

...อะไรเหรอ?

นายเป็นคนของร้านดำน้ำนี่นาใช่ไหม?

...ใช่แล้วล่ะ

เอ๊ะ? จริงเหรอ?

ถ้างั้นก็เป็นสายบริการนี่นา

ถ้างั้นก็ไม่มีปฏิกิริยาเลยนะ~

มันจะดร็อปลงไหมเนี่ย~

ใช่ไหมล่ะ?

ทำไมถึงขึ้นไม่ได้กับอะไรแบบนี้เนี่ย

พนักงานร้านนี่ไม่ผ่านแล้วรึเปล่า?

มมมมม

......เข้าใจแล้ว

จะโดนยั่วแบบนั้นก็ได้น่า

อ๊ะ จริงด้วย

รับอนุญาตให้เข้าร่วมได้แล้ววววว～♪

ต้องทำแบบนั้นสิเนอะ♪

งั้นฉันไปเอาเครื่องดื่มกับซอสทาบัสโกมาก่อนนะ

มีอย่างอื่นที่ต้องการอีกไหม?

สปิริตัส

นั่นน่ะไม่ได้เอามาด้วยสักหน่อย!!

คุโด

โอ้ โทกิตะ

นายก็เข้าร่วมด้วยแน่ๆ ใช่ไหม?

เดี๋ยวก็ได้ดื่มด้วย

ก็จริงนะ เป็นเกมแนวที่ชอบอยู่แล้ว

ขอโทษนะ

คราวนี้ช่วยเกรงใจหน่อยนะ

ค่อนข้างจะเซอร์ไพรส์เลยนะ

อะไรเหรอครับ?

คือว่าคุณทาชิดะเมื่อกี้อ่ะนะ

ในเมื่อมีคุณคายะอยู่ด้วย การคำนึงถึงคนอื่นมันก็เป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว

สมกับเป็นเลย

นั่นอาจจะใช่ก็จริง แต่ว่านะ

ฉันเป็นอะไรไปรึเปล่า?

คิก ๆ

คิก ๆ ๆ!!

ท่าทางน่าสนใจดีนะ

ว่าแต่ ตอนนี้ถึงจะถามก็เถอะนะ

?

เรียกอิโอริคุงก็ได้ใช่ไหม?

อะ ครับ

พวกคุณสองคนเป็นครั้งแรกที่เจอกันเหรอครับ?

ก็เคยคุยกันที่เทศกาลสาวน้อยนะ

แต่ตอนหน้าจริงนี่น่าจะเพิ่งเคยรู้จักกันนะ

เราทั้งคู่ก็แต่งหญิงกับเป็นผีเหมือนกันนี่นา

เป็นการพบเจอแบบไหนเหรอครับ?

แล้วนี่คือโคเฮย์คุงเหรอ?

ซึซึต!?

คุณคายะเรียกชื่อฉัน

น่าตื้นตันใจจริง น่ารำคาญชะมัด

คงเป็นแฟนคลับตัวยงเลยสินะ

อาฮะฮา

ขอบใจนะ

แต่นายช่วยทำตัวให้เป็นกันเองกับฉันมากกว่านี้หน่อยก็ดีใจนะ

นั่นมันจะทำได้หรือเปล่าล่ะ

ถึงขั้นหายใจก็ลำบากเลยนี่นา

———

โปทะโร...เหรอ?

หมายความว่าให้ตายงั้นเหรอ...?

ทำหน้าเคร่งเครียดจังเลยนะ

สงสัยกำลังคิดหาวิธีทำตัวให้เป็นกันเองอยู่สินะ

เปล่าล่ะ น่าจะกำลังคิดเรื่องไร้สาระอยู่มากกว่า

ในเมื่อมีโอกาสแล้ว ก็คุยกันแบบปกติสิ

ถ้าฉันทำได้ ฉันก็อยากทำแบบนั้นเหมือนกันนะ

ยินดีที่ได้รู้จักครับ

แต่ถ้าเกิดว่าเขาไม่ชอบขึ้นมาล่ะก็...!

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

...อย่างนั้นเหรอ

โอเค เข้าใจแล้ว

คิตะฮาระ...?

ฉันจะจัดการให้เอง

คิตะฮาระ...ขอบใจนะ...!

...อึก!!

ถือว่าติดหนี้แล้วนะ?

คุณมายะ

จะเอาชีวิตมาคืนให้เลย!

มีอะไรเหรอ?

เป็นเรื่องของโคเฮย์น่ะครับ จริงๆ แล้วเมื่อก่อน...

การที่พยายามจะพาน้องสาวเข้ามาในบ้านน่ะ

เดี๋ยวมาที่ห้องฉันไหม?

เห้ย!!?

อะไรกันเนี่ย!!?

เอ๊ะ

จะฟังพินัยกรรมไหม

...ถ้าถูกเกลียดไปแล้วสักครั้ง...ก็น่าจะสบายขึ้นนะ...

มีปลาเยอะจังเลยนะครับ

จับได้เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?

เปล่าหรอก ส่วนใหญ่รุ่นพี่ๆ ดำน้ำตื้นจับมาเองน่ะ

ปลาพวกนี้มันมีตาเหลือบไปด้านข้างน่ะ

ถ้าอยู่ข้างบนก็จะจับได้ง่ายกว่า

ฉันก็น่าจะลองทำดูบ้างนะ

พรุ่งนี้ไปด้วยกันไหม?

ถ้าไม่ถึงกับสลบไปล่ะก็

ฉันจะลองแค่ดำน้ำตื้นอย่างเดียวนะ

คุณคิตะฮาระไม่เก่งเรื่องน้ำนี่นา?

ช่วงนี้ก็ดีขึ้นเยอะแล้วนะ

อย่างนั้นเหรอครับ

ถึงจะเป็นเรื่องที่ไม่ถนัด ก็ต้องลองทำดูก่อนนั่นแหละ

ไม่อย่างนั้นก็จะยังเป็นเรื่องที่ไม่ถนัดไปตลอดเลยเนอะ

ก็ลองทำดูก่อน...

ลองชิมดูหน่อยสิ

ฟุ๊ด! พาว!

อร่อย...!!

เยอะขนาดนั้นเลยเหรอ?

จิซะ ลองกินดูหน่อยสิ!

หัป

อืมม์

มันอร่อยจริงๆ ด้วย...

ใช่ไหม? ใช่ไหม?

คุณโอทสึยะก็กินสิ

เอ๊ะ

นี่จ้ะ อ้าปากสิ

!!?

อืมมมมม กิ้นส

เอ๊ะ ซะ

นั่น

อ๊าาา

สินะครับ......

?

อ๊าาา

อ้าปากนี่มันน่าอายจังเลย...

โอ๊ะ นั่นมันไม่สุภาพเลยนะ

คุณมายะ

เนื้อย่างเสร็จแล้วจ้า

เอาล่ะ งานเลี้ยงก็ถึงคราวครึกครื้นแล้วสิ

ถึงเวลาเล่นเกมกันแล้วล่ะนะ

โอ้—!!

จะเล่นเกมอะไรดีครับ?

เอ่อ... อืมมม

อย่างที่ไม่เคยเล่นก็น่าจะดีนะ

เกมที่กลุ่มทีบีสอนกันตอนกลางวันน่ะเหรอ?

เกมที่กลายเป็นความทรงจำของเกาะร้างนั่นน่ะ...

อ๋ออันนั้นน่ะเหรอ

น่าจะดีนะ?

ยังไม่เคยเล่นเลยนี่นา

ถ้างั้นคุณโอทสึยะช่วยเป็นผู้ดำเนินเกมกับฉันนะ

ครับ!

พอเขียนเกมรับโทษเสร็จแล้ว ใส่ลงในนี้ด้วยนะ

แฮ่~~~

เอาล่ะ จะเลือกอะไรดีนะ

ขอถามอะไรหน่อยได้ไหมครับ?

อะไรเหรอครับ?

เรื่องเกมรับโทษนี่น่ะนะ

ตรงไหนที่มันจะแบบว่า... โคตรจะทะลึ่งได้ล่ะ?

น่าจะบอกว่าไม่โอเคแบบเต็มๆ เลยนะ...

อันนั้นมันเหมือนเป็นคำพูดของผู้ชายทั่วไปเลยไม่ใช่เหรอ?

นิดเดียวก็ไม่ไหวเหรอ?

อย่างน้อยถ้าไม่เกินห้าวินาทีล่ะก็

ในบางกรณี คุณอิมามุระอาจจะตายได้เลยนะ...

จะตายแล้วเหรอเนี่ย?

จะว่ายังไงดี มันทำให้ตกใจมากเลย

การถอดเสื้อนี่มันไม่ทะลึ่งใช่ไหม?

คุณโคเฮย์เป็นคนเขียนเหรอคะ?

ตกใจเหรอ?

คำพูดของคุณนานาคะเหรอ?

ไม่ใช่แค่คำพูดนะ แต่รวมถึง...

คุณนานาคะเข้าร่วมเล่นเกมแบบนี้ได้นี่แปลกจังเลย

อ๊าาา นั่นน่ะเหรอ

จริงๆ แล้วดูเหมือนว่าเธอจะไหวอยู่นะ

เป็นอย่างนั้นเหรอครับ

การจูบเนี่ย เป็นยังไงบ้างล่ะ

แม้แต่มาจังปลดเสื้อผ้า ก็ยังมาร่วมด้วยเลยนะ

นั่นก็เพราะว่างานก็คืองานนี่นา

เพื่อที่จะได้ทำให้ทุกคนสนุกไงล่ะ

เท่าที่ทำไหวในขอบเขตของลาโตนิสิ

พวกเกมอินโทรน่ะ คนที่สนุกกับมันเยอะเหมือนกันนี่นะ

เข้าใจแล้ว

หมายความว่าคุณนานาคะเป็นคนที่มีนิสัยเหมาะกับเกมอินโทรน่ะ

ใช่แล้ว

น่าอิจฉาจังเลยค่ะ

ถ้างั้นทุกคนช่วยหยิบแก้วมาหน่อยสิ

จิซะ?

...ฉันก็เล่นเหมือนกัน

ฉันเองก็ค่อนข้างถนัดเรื่องแบบนี้เหมือนกันนะ

อืมมม

เย้~~~!

งั้นเริ่มรอบแรกเลยนะ!

เกมรับโทษรอบแรกคือ~~~

สารภาพรัก ❤️ ให้กับคนที่อยู่ข้างๆ ด้านขวา! ※ต้องใส่ความรู้สึกเต็มที่นะ ♪

ข้างขวาเนี่ย...

แชะ

อืมม์

ถ้าเป็นคนนี้ล่ะก็โอเค

แล้วคนที่มาสารภาพกับฉันก็คือ~~~

เกมสาวรัสเซีย!!

ไม่เอาอ่ะะะะะ!!!!

พร้อมกันนะ!

ใครคือคนพลาดล่ะ!

ดีจัง... ดีจริงๆ...!

งั้นก็เป็นเกมรับโทษนะ

สารภาพรักกับคนที่อยู่ข้างๆ ใช่ไหมครับ

ทำได้เหรอ?

อย่ามาดูถูกสิ

...เข้าใจแล้ว

เรื่องแค่นี้สบายๆ เลยน่า

เอ่อ...

และต่อจากนี้ไปด้วยนะ

คือว่านะ

ตั้งแต่เมื่อนานมาแล้ว

ชอบคุณมากๆ เลยนะ

โอ้...

ใส่ความรู้สึกไปเต็มเปี่ยมเลยนะ

ใจมันเต้นเลยล่ะ

ปั๊บ

ฉัน... ฉันน่ะ

ให้ตายสิ...!

ดีมาก ดีมาก

คนที่โดนห่วยนี่มันเห็นได้ชัดเลยนะ

ฟู่ซู่

...หึ

ความพ่ายแพ้เมื่อกี้เป็นของจงใจเพื่อเพิ่มสีสันนะ

โฮ่ โฮ่

ถ้าเอาจริงล่ะก็ จะไม่แพ้ใช่ไหม?

ฉันเก่งเรื่องทำหน้าเฉยๆ นะ

งั้นเริ่มรอบที่สองเลยนะ

พร้อมกันนะ!

อย่างนี้นี่เอง

ใครคือคนพลาดล่ะ!!

ยอดเงินคงเหลือละลาย!

ผิวน้ำระเหย!

เพียงแค่ใช้ไม้กายสิทธิ์วิเศษโบกไปทีเดียว

ให้มาราระโกะหน่อยสิ ☆

เท่จัง

อีกครั้ง! อีกครั้ง!

ไม่ทำแล้ววว!!

เกมรับโทษนั่นมันแกไม่ใช่เหรอ

อยากให้คุณคายะทำให้ได้จริงๆ

ก็คิดว่ามันจะดูไม่ดีอยู่เหมือนกันนะ... !

โดเกะบาน

จะตามหาให้ได้ โทโมรโร่

เพื่อฉันเองล่ะนะ

ฉันเองก็ถนัดเรื่องแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?

ก็ปกติฉันมัน จะค่อนข้างจะ ไม่เข้ากับงานเท่าไหร่ แต่พอเป็นเรื่องงาน ฉันก็จะทำได้ไม่แพ้พี่สาวหรอกนะ

เมาเต็มตัวเลยนี่นา

เกมจบแล้วเหรอครับ

จากตรงนี้ไปก็ดื่มปกติเลยไหม

รับทราบค่ะ

จี้จัง มีอะไรรึเปล่า?

เปล่าเลยค่ะ!

ถ้าจะให้พูดก็คือ ความรักในทะเลมันทำให้ฉันเมาน่ะ

เอาล่ะ เตรียมเครื่องดื่มซะ

อิโอริ ยาฟุตามปกติเลย

อันตรายนะจี้จัง

อ๊ะอ่า

นี่มันเรื่องไม่ธรรมดาเลยนะเนี่ย

...จะไปเปลี่ยนเสื้อผ้ามานะ

ได้เลยล่ะ

คนเดียวทำได้ไหม?

ไหวสิ

เพราะโดนระเบิดวารีกระเซ็นจนตื่นขึ้นมา

ฟู่...

อึ๊ก...

ดื่มมากเกินไป

...มั้ง...

พนักงานร้านนี่มันไม่เอาไหนเลยนะ?

...จะขนาดนั้นเลยเหรอ

เอาล่ะ สปิริตัส สปิริตัส

เอ่อ...

พรุบ

...ขอบคุณสำหรับอาหารนะ

ใจเย็นก่อน ชิสะ นี่มันอุบัติเหตุนะ!

วางความทรงจำและชีวิตของแกไว้ซะ

ถ้าแย่งความทรงจำไป ชีวิตก็ไม่จำเป็นแล้วไม่ใช่เหรอ!?

จากท่าเดินนั่น หมอนั่นเมาพอสมควรเลยนะ

ถ้าเป็นทางเดินป่าที่มืดๆ ล่ะก็!

ชิสะ! ก่อนที่จะล้มก็ยอมแพ้ซะเถอะ

นะ?

...ตามมาสิ

...ไม่มานี่นา

แปลกแฮะ

การยอมแพ้มันดีเกินไป

ออกกำลังกายกะทันหันจนเมาแล้วก็หมดสติไปเลยเหรอ...?

เฮ้ยๆ นี่มัน... ไม่นะ!!

!!

ชิสะ!

ค

อืม

อึ๊ก!!!

อืม อ๊ะ!!

~~~~~~~~~~~!!

อึก...

ไม่เป็นไรนะ ชิสะ!!

กุตเต็น

แกอีกแล้วเหรอ!!

ตอนที่ 42/จบ