ตอน 43: Chapter 43

ฟู่

...บาดเจ็บตรงไหนไหม?

อื้อ

ไม่น่าจะมีแผลหนักอะไรนะ

อย่างนั้นเหรอ

.......แล้วนายล่ะ?

สบายดี

นี่มันสถานการณ์อะไรกันเนี่ย

ตอนที่ 43 เอาชีวิตรอดบนเกาะร้าง!

กลับมาแล้ว

ทำอะไรอยู่เหรอ?

ไปหาของป่าหน่อย...

แล้วคุณคิตาฮาระล่ะ?

สู้ไม่ได้เลย....

ในเมื่อหนีไปได้ด้วยอย่างปลอดภัย

ก็แค่ได้ยินผลจากการล่ามาเท่านั้นเองนะ...

คุณจิซะก็คงไม่กลับมาจนกว่าจะสงบลงใช่ไหมล่ะ

แต่อยู่ในป่ามันมืดนี่นา

ผมไปหาหน่อยนะ

งั้นอันนี้

หอก

เจอแล้วช่วยหยุดไว้หน่อยนะ

ครับ จะจัดการให้...

อันนี้ดูเหมือนจะปีนไม่ไหวเลยแฮะ

ใช่แล้ว

โทรศัพท์มือถือล่ะ?

แล้วนายอยู่ข้างในเต็นท์เหรอ?

ก็ตรงนี้ไง

เฮ้อ...

ก็คงต้องรอให้ใครสักคนมาสินะ

ก็คงเป็นแบบนั้นแหละ

แล้วนี่นายเนี่ย

อะไรเหรอ?

ก่อนจะกระโดดลงมา นายคิดเรื่องติดต่อทุกคนซะก่อนสิ

...น่ารำคาญชะมัด

ผมเองก็ยังคิดว่าถ้าได้รู้ว่านั่นคือเธอ ผมน่าจะทำตัวได้เยือกเย็นกว่านี้

หือ?

แสดงว่าเธอเข้าใจผิดคิดว่าผมเป็นผู้หญิงสินะ

ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะ?

ก็เพราะว่าเธอโผกระโดดลงมาจากตรงนั้นไงล่ะ

ถ้าไม่ใช่คนที่สำคัญมาก ๆ ล่ะก็ คงไม่เป็นแบบนั้นหรอกนะ

แต่มาพลาดฉันกับคุณผู้หญิงของฉันได้ยังไงกันนะ

อ๊ะ!?

ช่วยไม่ได้นี่นา

รองเท้าดันตกลงไปบนหน้าผาด้วย...

แถมพอเห็นสภาพข้างล่างหน้าผาแบบนี้อีกนะ

คุณคิตาฮาระงงง!

คิตาฮาระครับ

อื้อ!

...ขอโทษนะครับ...

ถ้าไม่บาดเจ็บก็ดีที่สุดแล้ว...

ไม่น่าจะไม่ได้ลงมาเรียกหาความช่วยเหลือเลย...

ฟู่ว...หัวมันว่างเปล่าไปหมด

แค่มาตามหาให้มันก็รู้สึกขอบคุณแล้วล่ะ

ไอ้ของเล่นนั่นล่ะ?

คนที่สำคัญมาก ๆ สินะ...

นี่มันของคุณจิซะ...

เพราะว่าเธอ พยายามจะให้ ถือหอก เพื่อเป็นการหลอกล่อ

เลยถือมาให้! ถือมาให้แล้วนะ!

นี่ไง ๆ

ไอ้หมอนั่นยังโกรธอยู่เหรอ

ปุ่มนี่มันอะไรกันเนี่ย

คลิก

ยอดคงเหลือละลาย! ผิวน้ำระเหย! ด้วยไม้เท้าวิเศษแค่สะบัดเดียว—

เหมือนจะมีเสียงด้วยแฮะ

♡♡♡

นี่มันของที่คงจะชอบคุณโคเฮย์น่าดูเลยนะ...

ราระโคตะ อ่าาา

อื้อ!!!

แกมาทำอะไรวะเนี่ย

พอได้ยินเสียงราระโคตะ หัวก็ว่างเปล่าไปหมดเลย...