ตอน 43: Chapter 43

ฟู่

...บาดเจ็บตรงไหนไหม?

อื้อ

ไม่น่าจะมีแผลหนักอะไรนะ

อย่างนั้นเหรอ

.......แล้วนายล่ะ?

สบายดี

นี่มันสถานการณ์อะไรกันเนี่ย

ตอนที่ 43 เอาชีวิตรอดบนเกาะร้าง!

กลับมาแล้ว

ทำอะไรอยู่เหรอ?

ไปหาของป่าหน่อย...

แล้วคุณคิตาฮาระล่ะ?

สู้ไม่ได้เลย....

ในเมื่อหนีไปได้ด้วยอย่างปลอดภัย

ก็แค่ได้ยินผลจากการล่ามาเท่านั้นเองนะ...

คุณจิซะก็คงไม่กลับมาจนกว่าจะสงบลงใช่ไหมล่ะ

แต่อยู่ในป่ามันมืดนี่นา

ผมไปหาหน่อยนะ

งั้นอันนี้

หอก

เจอแล้วช่วยหยุดไว้หน่อยนะ

ครับ จะจัดการให้...

อันนี้ดูเหมือนจะปีนไม่ไหวเลยแฮะ

ใช่แล้ว

โทรศัพท์มือถือล่ะ?

แล้วนายอยู่ข้างในเต็นท์เหรอ?

ก็ตรงนี้ไง

เฮ้อ...

ก็คงต้องรอให้ใครสักคนมาสินะ

ก็คงเป็นแบบนั้นแหละ

แล้วนี่นายเนี่ย

อะไรเหรอ?

ก่อนจะกระโดดลงมา นายคิดเรื่องติดต่อทุกคนซะก่อนสิ

...น่ารำคาญชะมัด

ผมเองก็ยังคิดว่าถ้าได้รู้ว่านั่นคือเธอ ผมน่าจะทำตัวได้เยือกเย็นกว่านี้

หือ?

แสดงว่าเธอเข้าใจผิดคิดว่าผมเป็นผู้หญิงสินะ

ทำไมถึงคิดอย่างนั้นล่ะ?

ก็เพราะว่าเธอโผกระโดดลงมาจากตรงนั้นไงล่ะ

ถ้าไม่ใช่คนที่สำคัญมาก ๆ ล่ะก็ คงไม่เป็นแบบนั้นหรอกนะ

แต่มาพลาดฉันกับคุณผู้หญิงของฉันได้ยังไงกันนะ

อ๊ะ!?

ช่วยไม่ได้นี่นา

รองเท้าดันตกลงไปบนหน้าผาด้วย...

แถมพอเห็นสภาพข้างล่างหน้าผาแบบนี้อีกนะ

คุณคิตาฮาระงงง!

คิตาฮาระครับ

อื้อ!

...ขอโทษนะครับ...

ถ้าไม่บาดเจ็บก็ดีที่สุดแล้ว...

ไม่น่าจะไม่ได้ลงมาเรียกหาความช่วยเหลือเลย...

ฟู่ว...หัวมันว่างเปล่าไปหมด

แค่มาตามหาให้มันก็รู้สึกขอบคุณแล้วล่ะ

ไอ้ของเล่นนั่นล่ะ?

คนที่สำคัญมาก ๆ สินะ...

นี่มันของคุณจิซะ...

เพราะว่าเธอ พยายามจะให้ ถือหอก เพื่อเป็นการหลอกล่อ

เลยถือมาให้! ถือมาให้แล้วนะ!

นี่ไง ๆ

ไอ้หมอนั่นยังโกรธอยู่เหรอ

ปุ่มนี่มันอะไรกันเนี่ย

คลิก

ยอดคงเหลือละลาย! ผิวน้ำระเหย! ด้วยไม้เท้าวิเศษแค่สะบัดเดียว—

เหมือนจะมีเสียงด้วยแฮะ

♡♡♡

นี่มันของที่คงจะชอบคุณโคเฮย์น่าดูเลยนะ...

ราระโคตะ อ่าาา

อื้อ!!!

แกมาทำอะไรวะเนี่ย

พอได้ยินเสียงราระโคตะ หัวก็ว่างเปล่าไปหมดเลย...

แต่เอาเถอะ แบบนี้ก็รอดแล้วล่ะ

?

แบตหมดแล้วนะ

ว่าจริง ๆ แล้วผมก็...

นายก็มีมือถือไม่ใช่เหรอ?

สุดท้ายก็ยังต้องรอการช่วยเหลือสินะ

โย่วววว~

ขอโทษนะครับ...

นี่นายเองก็ปีนไม่ขึ้นเหรอ?

อย่าพูดเพ้อเจ้อสิ

ถ้างั้นก็ช่วยไม่ได้

นั่นสินะ

เอาเป็นว่าหาฟืนมาก่อไฟก่อนแล้วกัน

แป๊ะ

ทำไมนายถึงมีไฟแช็กด้วยล่ะ?

ต้องใช้ในการแยกประเภทของน้ำไม่ใช่เหรอ?

นี่ ๆ รออยู่นานไหม

ปกติไม่ใช้หรอกนะ

แค่นี้ก็น่าจะเพียงพอแล้วนะครับ

นอกจากฟืนแล้ว มีของน่าสนใจอย่างอื่นอีกไหม?

อ้อ!

มีพวกมุคาโกะอยู่ด้วย

มุคาโกะเหรอ?

“มุคาโกะ” หมายถึงเนื้อเยื่อที่งอกออกมาตามเถาวัลย์ เช่น หัวเผือก หรือมันเทศ ถ้าเอาไปต้มเกลือ หรือผัดกับเนยพร้อมกับข้าว ก็อร่อยดีนะ

แล้วก็เห็ดชิตาเกในป่า

“ชิตาเก” เป็นเห็ดในวงศ์กิมจิเมจิ ที่กินได้นะ แต่ต้องระวังเพราะมันคล้ายกับทสึกิโยทาเกที่มีพิษด้วย

วิสกี้ป่า

“วิสกี้” เป็นสุรากลั่นชนิดหนึ่ง โดยทั่วไปแล้วจะทำโดยการใช้เอนไซม์จากมอลต์เปลี่ยนแป้งของพืชให้เป็นน้ำตาล แล้วหมักและกลั่นออกมา

หาสิเก่งนี่นะ คุณคิตาฮาระ

เพชินิน

ฉันไปหาข้อมูลมาเยอะเลยนะ

พวกแกเดี๋ยวก่อน

น่าจะเป็นของที่ใครบางคนที่มาก่อนหย่อนไว้มั้ง...

ผึ้ง

แป๊ะ

เห็ดหอมนี่ใช้ได้แล้วล่ะ

ดูน่าอร่อยจัง

เริ่มอยากได้โชยุแล้วสิ

ส่วนดอกมุกะโงะจะทำยังไงดีล่ะ?

ถ้าเอาไปเผาตรงนี้มันจะไหม้เลยนะ

ก็จริงของแกนะ...

หาหินแบน ๆ มาปิ้งบนหินเลยไหม

เข้าใจแล้ว

ดีจังเลยครับ!

ปลาจับไม่ได้เหรอ

หอยก็อยากได้เหมือนกัน

อย่างกับสนุกได้เลยในสถานการณ์แบบนี้แฮะ

อย่าเข้าใจผิดไปนะ เจ้าชายสายปาร์ตี้

นี่มันอะไรกัน

เจ้าแห่งสายดื่มในชุดเปลือย

ฉันว่ากลับไปดีกว่าว่ะ

แกทำอะไรวะเนี่ย

คุณจิสะโกรธมากเลยนะครับ

คราวนี้เกิดจากอะไรอีกครับ

เอ่อ ก็หลายอย่างเลยน่ะนะ

ก็คงไม่เหมือนกับคุณชิโอริไปเสียทีเดียวล่ะมั้ง

?

ฟู่ฟู่ฟู่

เอาล่ะ มาลองชิมกันดีกว่า

นั่นสิ

เอาล่ะ กินซะ

ทำไมต้องเป็นฉันด้วยวะ!!

ทำไมนายถึงโกรธล่ะ

ก็เพราะมันมีเห็ดพิษที่คล้ายกันไม่ใช่เหรอ

ฉันไปหาข้อมูลมาอย่างดีแล้วนะ

โถ่เอ๊ย

นายจะเชื่อถือเหรอ

ถ้างั้นก็กินตรงนั้นไปสิ

ไม่ต้องให้บอกก็ทำแล้วล่ะ

ซูมมมมมมมมมมม!!

อร่อยจัง!!

อร่อยจัง!!

อร่อยจัง!!

อร่อยจังเลยนะครับ!!

นี่มันรสอะไรเนี่ย!?

ก็บอกแล้วไง!?

ของน่าสนใจน่ะ

มุกะโงะ

ช่วงเก็บเกี่ยวคือเดือนกันยายนถึงพฤศจิกายน แต่บางทีก็อาจจะออกตั้งแต่ฤดูร้อน เนื้อข้างในจะเขียว แข็ง และขม

ของดื่มก็มีแต่แค่นี้แหละเหรอ?

อืมมม~♡♡♡

ให้ตายสิ

ดื่มได้เป็นอย่างดีเลยนะ!

เยี่ยม! สมชายชาตินะ!

ว่าไปแล้วฉันก็สงสัยอยู่เหมือนกันนะ

อ่า~?

ตอนกลางวันนี่ถอยกลับไปอย่างเรียบร้อยเลยนะ

จริงด้วย

ซานุอิ คุซุ-นเซ-นิ

ทั้ง ๆ ที่เป็นไอ้ตัวเมียเลว ๆ แต่...

ว๊าก

น่ารำคาญชะมัด

ก็แค่เกรงใจคุณโทกิตะนิดหน่อยเอง

การต้องเกรงใจสองคนนั้นเนี่ยนะ

ห๊ะ?

นั่นมันอะไรวะเนี่ย

คุณยามะโมโตะไม่จำเป็นต้องมีเบาะคู่หูด้วยซ้ำนี่นา

...พวกแกคงยังไม่เข้าใจดีหรอกนะว่ามันเป็นยังไง

พวกเราอีกไม่นานก็จะเกษียณแล้วนะ

เกษียณเหรอ

ยังมีอีกสี่ปีเลยนะ

เพราะว่ามีทั้งวิทยานิพนธ์กับเรื่องหางานน่ะ

……

ฉันก็แค่เกรงใจในเวลาที่เหลือน้อยน่ะ

ขอโทษด้วยนะครับ สำหรับคนนอกอย่างผมเองก็ควรจะเกรงใจด้วย...

ไม่ ๆ! คุณโอทสึยะถูกฉันเรียกนี่นา!!

แถมยังเป็นเพื่อนร่วมดำน้ำด้วยนะ!

แล้วพวกนายล่ะ จะทำอะไรกันเหรอ?

อะไรน่ะเหรอ

ก็เป็นอีเวนต์ทดแทนไง

ปกติแล้วมันจะเป็นพวกชั้นปีสองที่จัดน่ะ

บ้านเราไม่มีใครอยู่ปีสองเลยสักคนนะ

แต่ว่าตั้งแต่แรกก็มีแค่สี่คนในชั้นปีหนึ่งแล้วนะ

จริงเหรอครับ?

พวกรุ่นพี่จะเกษียณเหรอ...

นั่นเป็นเพราะว่า

ไม่น่าจะจินตนาการออกเลย

คงจะ

เพราะว่าตอนนี้พวกเขากำลังสนุกไงล่ะครับ

สนุกเหรอ...?

ดูเหมือนว่าจะมีเรื่องราวที่ลำบากมากกว่านะ

ถึงแม้จะเมามายก็ตาม

อาฮ่าฮ่า...

มะ

พวกแกจินตนาการไม่ได้ก็เรื่องของพวกแกแหละ

เวลาสิ้นสุดน่ะ...

ใกล้เข้ามาแล้วนะ...

แปะ

เฮ้ อย่าหลับสิ

หืม?

เล่าเรื่องอีเวนต์ทดแทนให้ฟังหน่อยสิ

คุณโอทสึยะพอจะรู้อะไรบ้างไหม?

ถ้าเป็นงานอำลาของชมรมเราล่ะก็

อีเวนต์ของผับน่ะจะไปรู้ได้ไง

ฮิฮิฮิ

สมแล้วที่เป็นชมรมดำน้ำ!

พวกเราจะไปมอบธงที่ทะเลของค่ายฤดูร้อนนะ

ธงเหรอ

มันเป็นสไตล์ของชมรมดำน้ำนี่เอง ดีนะ

ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเลือกทะเลว่าจะไปที่ไหนล่ะนะ

เออว่ะ

นี่!

มาอยู่ที่นี่นี่เอง

หาเจอแล้ว!

รอดแล้ว~!

สองคนเลยเหรอ ดำน้ำตื้น?

ครับ

จะไปจับปลาให้คุณกายะน่ะครับ

เมื่อวานชิสะก็บอกว่าจะไปเหมือนกันนะครับ

สภาพแบบนั้นน่ะเหรอ

อืมมมมทะเลจัง

ตัวเขาเองน่าจะอยากไปนะ

คุณคุวากะก็จะไปด้วยไหมครับ?

ใช่ไหมล่ะ

ดำน้ำตื้น

ใช่แล้ว ถ้าอย่างนั้นก็ไหน ๆ จะลงทะเลแล้วนี่นา—

ถ่ายรูปเหรอ

มากระโดดจากเขื่อนถ่ายรูปกันเถอะ

แบบนี้เหรอครับ

ไม่ใช่หรอก

ต้องเป็นนานาคาที่สายบราหลุดเพราะแรงกระแทกตอนลงน้ำสิ

ดวงตาที่บริสุทธิ์อะไรอย่างนี้...

มีแต่ความปรารถนาสะท้อนอยู่ในนัยน์ตาเลย...

บอกแบบนั้นได้เหรอครับ คุณอาซึสะ!

แบบนั้นแล้วชุดว่ายน้ำของคุณอาซึสะจะหลุดด้วยไหมเนี่ย!?

หืม?

มันอะไรเหรอ?

ไม่เอาอ่ะ เหมือนผู้ชายจัง

งั้นชวนนานาคาไปกันเถอะ

เย้!

กระโดดจากเขื่อนเหรอ?

ครับ!!

ก็จริงนะ...

ลองทำดูดีไหมนะ

ว่าแต่สภาพของชิสะเป็นไงบ้าง?

ดูเหมือนว่าจะสงบลงแล้วก็นอนหลับไปนะ

นั่นเป็นเรื่องดีจัง

จะบินถ่ายจากตรงนี้เหรอ?

ใช่แล้วครับ

ขอความกรุณาด้วยนะ ลาราโกตัน

มาบินแบบไม่ลังเลเลยนะ☆

จะเป็นรูปกระโดดจากเขื่อนใช่ไหม

ดูสนุกดีนะ

อ๊ากก!!

เป็นอะไรไป?

พวกเรามาแล้วมันแย่เหรอ?

เปล่าครับ...

คือว่า...

เดาฉากจบออกแล้ว...!!

ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว มาถ่ายด้วยกันเลยดีไหมครับ

ตกลง

จะทำท่าแบบไหนดี

อยากจะทำสามรอบเลยนะ

กรี๊ด

...คุณอาซึสะ

...ที่เหลือฝากไว้เลยครับ

เอ๊ะ?

คิตะฮาระ อิโอริ!

อิมามุระ โคเฮย์!

ตะโกนเลยครับ!!

โฮ้ยยยยยยย!!!

อุ๊ว!?

ฟู่ค้าาา

แบบนั้นมันนิดหน่อยน่ะ...

ใช่ไหมล่ะ

ไม่นะ!!

ความพยายามของเราเนี่ย!!

งั้นก็สลับเกมรุกรับกันแล้วกัน

จะถ่ายรูปให้สวยเลย

เสียดายจัง!! (ใช้แทน せいせーいっ ซึ่งหมายถึง น่าเสียดาย/แหม)

ทุกคนดูสนุกกันจังนะ

ใช่แล้วครับ

僕も大学生になったらこういうサークルに入りたいです

ปุ๊! หมุน!!

ว่าฮ่าฮ่า

นั่นน่ะ น่าจะลองคิดดูอีกสักหน่อยนะ~

รุ่นพี่ รอบต่อไปผมจะทำสามรอบเองครับ!

ร๊า

หมุน!!

ว่าไงอะ!?

เปล่าซะหน่อย

เป็นอะไรไป ซากุระโกะ?

เกาะร้างมันสนุกดีนะ

ดีใจจังที่ได้มา

จริงด้วยสิเนอะ

ต้องขอบคุณคุณลูกค้าที่ให้ทางเรามาหน่อยแล้วล่ะ

เอ๊ะ?

อิโอริคุง เป็นอะไรไปเหรอ?

ไม่สนุกเหรอ?

เปล่าเลยครับ!

มันสนุกมากเลยล่ะครับ

ก็แค่มีเรื่องให้คิดนิดหน่อยน่ะครับ

เรื่องที่คิดเหรอ?

คือว่าเมื่อคืนมีหลายเรื่องเลยน่ะ

ดูเหมือนจะเป็นหนุ่มที่กำลังหนักใจนะ

พวกหนุ่มสาวก็ต้องเข้าใจกันไม่ใช่เหรอครับ

อะไรเหรอ? เรื่องความสัมพันธ์คนอื่นเหรอ?

ก็ประมาณนั้นล่ะครับ

ฉันรู้สึกเหมือนว่าความสัมพันธ์แบบนี้มันจะดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ที่ไหนสักแห่ง

แต่เมื่อคืนนี้ฉันเพิ่งจะตระหนักได้

ว่ามันไม่สามารถเป็นแบบเดิมได้แล้วล่ะ

พวกเราใกล้จะเลิกกันแล้วนี่นา อีกแค่สามปีเอง

รู้สึกเหมือนเป็นคำพูดที่ตัวละครเริ่มคิดถึงเพื่อนสมัยเด็กในอนิเมะเลย

ฮ่าฮ่าฮ่า

ไม่คิดว่าอิโอริจะ...

ใส่ใจฉัน...เหรอ!?

ด้วยเรื่องนั้นน่ะ!?

ติ๊ก

มีกลิ่นของความเข้าใจผิดไร้สาระอีกแล้วสิ

ตอนที่ 43 / จบ