ตอน 44: Chapter 44

กลับมาแล้วนะ~

กลับมาแล้ว

จะไปอาบน้ำใช่ไหม?

จะไปต้มน้ำให้นะ

ขอบคุณค่ะ

พวกเราไปเตรียมอาหารเย็นกันดีไหม

วิวาอุววว

เป็นอะไรไป?

...ก็ไม่มีอะไรหรอก

ไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อนนะ

อืม

รอนานเลยนะ

ต้องมีอะไรเกิดขึ้นแน่ๆ

อย่ามาแตะต้องตัวฉันนะ!!

ตอนที่ 44 ปรึกษาชีวิต

อึ่ก

จิซะ เอาช้อนมาให้หน่อยสิ

ค่ะ

จานนี่เหรอคะ?

นี่ค่ะ

...ขอบคุณนะ

จิซะ เอา설탕มาให้หน่อย

...ขอบคุณนะ

จิซะ ชิมหน่อยสิ

...อร่อย

จิซะ

อะไรเหรอ?

ดูเหมือนว่าจะมีอะไรผิดปกติอย่างชัดเจน

ที่นึกออกก็คือเรื่องเมื่อคราวนั่นแหละ

ก็ดูเหมือนว่าเขาไม่ได้กำลังโกรธนะ

อืมมม

อยากจะปรึกษาเรื่องงานเลี้ยงอำลาของรุ่นพี่น่ะนะ...

ยามาโมโตะ ชินอิจิโร่

มีเรื่องอยากจะปรึกษาหน่อย พวกนายว่างมารวมตัวกันหน่อยได้ไหม?

ถึงตอนนี้ก็ลองมาถามพวกนี้ดูไหมล่ะ

ฮาระ อิโอริ

ดีเลย พอดีฉันก็มีเรื่องอยากปรึกษาเหมือนกัน

โนะจิมะ เก็น

ฮิฮิฮิโปโปปป

บังเอิญจัง จริงๆ แล้วฉันก็เป็นเหมือนกัน

มิเตะระ ยู

โทษทีนะ ฟังเรื่องของฉันด้วยหน่อย

ฟุจิวาระ เคนตะ

เอาน่า ถ้ามารวมตัวกันได้ก็ดีแล้วล่ะมั้ง

โอเค

นี่คือห้องของมิเตะระสินะ

ครั้งแรกที่ได้เข้ามาเลยนะ

วันนี้เป็นไงบ้าง?

ปกติเขาไม่ชอบให้เข้ามาในบ้านนี่นา

ก็คงเป็นเพราะเวลาแบบนี้สินะ

งั้นเริ่มชนแก้วกันก่อนดีไหม

ชนแก้ว

เรื่องปรึกษาของไอ้พวกบ้าพวกนี้เหรอ

ถึงจะคิดว่าคงไม่ใช่เรื่องดีนักก็เถอะ

พวกเขาทุกคนนี่

ใบหน้าดูจริงจังเอาการเลยนะ

ถ้ามีเรื่องให้ปรึกษาหลายเรื่อง ส่วนใหญ่ก็จะถูกมองข้าม ยกเว้นเรื่องที่ร้ายแรงที่สุด

มันมีหนองไหลออกมาจากหว่างขาด้วย

การสับเปลี่ยนคณะ/ชมรม

ถึงอย่างนั้นมันก็เป็นปัญหาของพวกนี้เอง น่าจะร้ายแรงน่าสิ

แล้วการปรึกษาน่ะมันคืออะไรเหรอ?

อา จริงๆ แล้วฉันน่ะ...

อยากจะเลิกเรียนแล้วมาเป็นยูทูปเบอร์จูบกันเนี่ย

ซีเรียสมากกกก!!

เปิดมาก็ซัดมาเลยนี่หว่า! มันยากนะที่จะเริ่มเรื่องของตัวเอง!

นี่มันใจถึงจริงๆ นะ

ทำไมถึงคิดแบบนั้นล่ะ?

ก็คิดอยู่ว่า... จะใช้ชีวิตแบบธรรมดาต่อไปมันดีเหรอเนี่ย...

นี่ ดูสิว่าหน้าฉันดีใช่ไหม?

หน้าดีใช่ไหมล่ะ?

...อึก!!

จะถามซ้ำไปอีกกี่ครั้งถ้ายังไม่ตอบนะ

ขึ้นอยู่กับมุมมอง...

ขึ้นอยู่กับยุคสมัย...

ถ้านับหลังจากที่ถูกปิดตาไปแล้วล่ะก็...

ทำไมต้องมีเงื่อนไขด้วยล่ะ?

แล้วอยากจะออกอากาศเรื่องอะไรล่ะ?

มันถึงได้มาปรึกษาไง เพราะมันยังไม่ได้ตัดสินใจเลยนี่นา

ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม อยากจะทำแบบนี้

เรื่องที่น่าปวดหัวแบบนี้ของไอ้บ้านี่เนี่ย...!!

เอาเป็นว่าตอนนี้ตอบไปแบบธรรมดาก่อนแล้วกัน

นี่ โนะจิมะ

อะไรเหรอ?

ความคิดนั้นมันไม่ใช่การหนีไปหรือไง?

อืมมม...

ถ้ามีอะไรที่อยากทำก็ทำไปสิ

แต่อย่าเพิ่งต้องลาออกจากโรงเรียนนะ

ถึงจะพูดแบบนั้น แต่มันก็...

เอาน่า ฟังให้จบก่อนสิ

ถ้าอยากจะทำให้ฝันเป็นจริง ก็ต้องสร้างสภาพแวดล้อมที่สามารถไล่ตามความฝันได้

นั่นก็ถือเป็นความพยายามอย่างหนึ่งเหมือนกันนะ

หมายถึงอะไรเหรอ?

ถ้าลาออกจากโรงเรียน การสนับสนุนจากพ่อแม่ก็จะหมดไป และจะมีข้อจำกัดเรื่องเวลาที่จะได้ทุ่มเทให้ความฝัน

แต่ถ้าไม่ลาออกจากโรงเรียนแล้วยังทำสิ่งที่อยากทำอยู่

ก็จะสามารถท้าทายความฝันได้ไม่จำกัดครั้ง โดยไม่ต้องมีความกังวลใดๆ เลย

ไม่จำกัดครั้งเลยเหรอ...

ไม่ร้อนแรงขนาดนั้น หายใจให้เย็นลงแล้วลองคิดดูสิ

...เข้าใจแล้ว

เยี่ยม เอาล่ะ โนะจิมะ โอเค ต่อไป...

งั้นก็ลองฟังเรื่องของฉันบ้างนะ

คราวนี้เป็นยามาโมโตะสินะ

ปรึกษาเรื่องอะไรเหรอ?

ฉันมีคนที่ชอบแล้วล่ะ

อืมมม...

ที่สวนสัตว์ไหนเหรอ?

พวกแกคิดว่าฉันเป็นอะไรกันเนี่ย!!?

ไม่ใช่แบบนั้นหรอกนะ คนที่ว่าคือคนนี้ไง!!

เอ๊ะๆ ดูซิ?

สวัสดีตอนเย็นนะ! ฉันคือซาคุยะ ไอดอลเสมือนจริงเอง!!

นี่มันโลกเสมือนจริงนี่นา!!

ถึงจะอย่างนั้นมันก็เป็นโลกสามมิตินะ!!

เวลาฉันดูวิดีโอของเด็กคนนี้ทีไร ก็รู้สึกมีพลังขึ้นมาตลอดเลย

นี่แหละ ที่ทำให้ฉันรู้ตัวว่า มันคือความรักที่จริงจัง

งั้นเหรอ

อยากจะแต่งงานกับเสียงที่เยียวยาใจนี่ให้ได้!!

ถึงจะเป็นแค่เพื่อนนะ แต่ฉันก็จะเชียร์ให้

พูดอะไรไร้สาระนักนะ!!

คราวนี้มันคือความรักที่จริงจังที่อยู่ตรงหน้าจอสินะ...

โคเฮย์ ช่วยลองทำเสียงเลียนแบบด้วยเสียงผสมที่เคยทำไว้น่ะ

ทำเสียงผู้หญิงที่ดูเป็นธรรมชาติให้หน่อย

...แค่นั้นน่ะทำไม่ได้เหรอ

นี่ทำเสียงนั้นไม่ได้เหรอ

หืม?

ไม่ใช่แบบนั้น ไม่ใช่แบบนั้นนะ

แล้วมันคืออะไรกันล่ะเนี่ย

ฉันน่ะมีเรื่องกังวลของตัวเองนะ

ห๊ะ? นายมีเรื่องกังวลด้วยเหรอ?

เพิ่งเป็นเมื่อกี้นี่เอง

อะไรวะนั่น

อ่า

ฟังนะ ยามาโมโตะ ต่อให้ไม่รู้จักหน้ากัน ความรักมันก็คงไม่ได้เริ่มขึ้นใช่ไหมล่ะ?

อย่างน้อยก็ต้องมีโอกาสได้รู้จักกันก่อนสิ

-

อิมามุระ โคเฮย์

ตัวตนของซาคุยะน่ะ ก็คือฉันนี่เอง

เป็นอะไรไป โคิทาฮาระ

พวกแกมันอะไรกันเนี่ย โอ๊ยยยยยย!!

ความรักคู่นั้นมันต้องไม่เป็นจริงแน่!! ฉัน断言ให้เลย!!

ทำไมถึงมั่นใจขนาดนั้นล่ะ!!

ก็เพราะว่าคู่ของเขาคือโคเฮย์ไงล่ะ!!

ไม่นะ นายก็บอกว่าเด็กคนนี้เป็นตัวตนสองมิติเหรอ...?

ถึงจะเป็นสามมิติแท้ๆ ก็เถอะ....!!

อ่า... อืม ก็

แบบนั้นแหละดีแล้ว

โธ่เว้ย...!!

ทำไมกันนะ...!!

ทำไม

ฉันถึงก้าวข้ามหน้าจอจืดๆ แค่นั้นไม่ได้เลยกันนะ...!!

ทำไมล่ะ...

ทำไมเนี่ย!

!

เหล้า

เหล้า

คุณอิมามุระ เข้าใจฉันไหม!!

นั่นมันบทของยามาโมโตะนะ!!

ก็ช่างมันเถอะ แต่มันก็เป็นเรื่อง...

ถ้าเป็นคู่สองมิตินี่นะ ของไม่บริสุทธิ์ก็จะทิ้งไม่ได้หรอก

เรื่องนี้ถึงตรงนี้แล้วนะ

ลบแอป

เปลี่ยนไวชะมัด!

ทรยศงั้นเหรอ ยามาโมโตะ

ห๊ะ? นี่!

เดิมทีไม่ใช่แม้แต่เพื่อนร่วมทีมด้วยซ้ำ ไอ้พวกจินตนาการบ้าเอ๊ย

โอ้? นี่!

เอาล่ะ ปัญหาก็คลี่คลายหมดแล้ว เหลือแค่...

เรื่องกังวลของฉันเองน่ะ

เรื่องกังวลของฉันน่ะมันหนักกว่าพวกนายเยอะเลยนะ

โฮ่ๆ

จริงๆ แล้วมันเกี่ยวกับรินะ เพื่อนสมัยเด็กของฉันน่ะ

โดนจับได้ว่านอกใจแล้วจะโดนฆ่าซะแล้วเนี่ย

จะหักขากรรไกรจนแหลกเลยนะ

น่าเบื่อชะมัด

ช่างแม่งเถอะ

โทรหาศูนย์ให้คำปรึกษาเด็กดูไหมล่ะ?

คิดให้จริงจังกว่านี้หน่อยสิ!!

ตายแล้วขอขมาไปเลยไง?

การตัดท้องน่ะมันดูเป็นลูกผู้ชายดีนะ

หรือว่าจะถูกลากไปกลางตลาด

บันจี้ไม่มีเชือก เพื่อพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตัวเองอะไรทำนองนั้น

พวกแก...

ฉันแค่แลกช่องทางการติดต่อเท่านั้นเองนะ!!

พอแล้ว

รีบตายไปซะ

ตายเดี๋ยวนี้

ตายให้เร็วที่สุด

แสบจัง!!

พวกแกลองใจเย็นๆ ดูสักหน่อยเป็นไง?

ห๊ะ?

รินะน่ะ เป็นผู้หญิงที่ถ้าตัดสินใจแล้วจะเดินหน้าชนอย่างเดียวเลยล่ะ

แล้วไงล่ะ

ถ้าจะรักใครก็เลือกให้ถูกนะ

ดูเหมือนว่าจะอยากตายสินะ

กับคนแบบนั้นน่ะ

บอกแล้วไงว่าถูกพวกแกยุยงให้ทำเรื่องนี้!

ฟู่...

ทำไมถึงดึงพวกเราเข้ามาด้วยเนี่ย!!?

ช่วยอะไรสักอย่างให้ทีเถอะ! อีกเดี๋ยวไอ้หมอนั่นก็จะมาถึงแล้ว!!

อย่ามาล้อเล่นน่า! นี่!

ก็สมควรแล้วที่นายเป็นคนหาห้องให้!!

ตั้งแต่แรกก็คิดจะจับพวกเรามาเล่นงานอยู่แล้วสินะ!!

กริ๊ง-กริ๊ง

เฮ้ย ไปเลย!!

ฮิ

ไปตายซะเถอะ!!

พวกใจร้ายเอ๊ย!!

นี่

คุณยูพี่ชาย

นี่...

มีอะไรเหรอ?

ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าอย่าคุยกับผู้หญิงคนอื่นนะ?

อ้อ ใช่แล้ว

แล้วทำไมถึงไม่ทำตามที่พูดล่ะ

คา...นะ?

อะไรอย่างนั้น...

เดี๋ยวก่อนๆๆ!!

ก็เป็นเพื่อนร่วมงานพาร์ทไทม์นี่นา!? อย่างน้อยก็ต้องแลกช่องทางการติดต่อกันสิ!!

เรื่องแบบนั้นไม่ได้บอกไว้นี่

นายบอกว่าถ้าหักหลังอีกครั้งจะหักขากรรไกรใช่ไหม?

อ่า... อ๊าาาา...!!

ว่าไง คิดว่าจะเป็นยังไงล่ะ?

มันก็ไม่มีอะไรเป็นพิเศษหรอกน่า

เดี๋ยวก่อนสิ

น่าจะโดนหักกรามแล้วก็จบเลย

ชีวิตของหมอนั่นน่ะ

เป็นอะไรไป คิทาฮาระ

ไอ้เรื่องเดิมเหรอ?

รู้สึกได้ถึงกลิ่นของไอ้เศษสวะนั่นเหรอ?

อืม

ตึงเปรี๊ยะเลย...!!

อ๊ะ!?

อะไรกันเนี่ย ความรู้สึกของนายมันเป็นยังไงกันแน่

อะไรเหรอ?

เอ่อ คือว่า... ไอ้... ไอ้เรื่องนั้นน่ะ... หมายถึงว่า เอ่อ...!!

แต่งงานกันเถอะ!!!

...อืม

เด็กดีจัง♡

มิเตระ ยู

ขอปรึกษาอีกครั้งนะ

เสียงเรียกเข้ามันน่ารำคาญชะมัด

นี่ แบบว่ามันกลายเป็นเรื่องที่แก้ไม่ตกแล้วนะเนี่ย

ให้ปิดเสียงการติดต่อของหมอนี่ไปเลยดีไหม

เห็นด้วย

ช่วยหน่อยสิ พวกเดียวกันนี่นา?

ป๋อยยย