ตอน 62: Chapter 62

原作 อินุเอะ เคนจิ มังงะ โยชิโอกะ คุมิ นำเสนอโดย เคนจิ อินุเอะ และ คิมิตาเกะ โยชิโอกะ

เรื่องย่อจากเล่มที่แล้ว

ความทรงจำที่หมู่เกาะมิยาโกะที่ไม่ได้ลิขสิทธิ์มาให้...

ถึงจะถูกลอตเตอรี่ก็จะพามาให้เลยนะ

รออยู่โดยไม่คาดหวังนะ

...ถ้าเป็นคุณอิโอริเลี้ยง

ไปกันเถอะ โอกินาว่า!

ตอนที่ 62 ประชุมแผนงาน

แกร๊ก

...โคเฮย์

ช่วยหน่อยสิ ซึ้ด!!

นี่เรียกคนมาแล้วยังดูไม่เข้าทีอีก

คิดเท่าไหร่ก็คิดไม่ออกเลย!

โคเฮย์น่ะถนัดวิธีสกปรก โหด และทุจริตใช่ไหม!?

พูดได้ไม่เบาเลยนะ

ไม่จริงเหรอ?

เปล่า จริงเลย

ใช่มั้ยล่ะ

งั้นช่วยด้วยเถอะ! มาคิดด้วยกันนะ!!

คนที่จะปฏิเสธน่ะ ยุ่งอยู่

ฉันจะให้อาจารย์เกมสาวสวยที่ถูกยัดเยียดมาให้!

โธ่เอ๊ย...

ให้คิดอะไรล่ะ?

อืม คือว่านะ

ฉันอยากจะขัดขวางการไปเที่ยวของคนสองคนน่ะ

นี่มันเรื่องของเพื่อนฉันนะ

หมายความว่ายังไงน่ะ

ดูเหมือนว่าคนที่เขาชอบจะหาเงินมาได้นิดหน่อยน่ะ

แล้วเขาก็ว่าจะใช้เงินนั้นพาผู้หญิงอีกคนไปเที่ยวด้วย

โอ้

เพราะการเดินทางครั้งนั้นจะทำให้ทั้งสองคนสนิทกันมากขึ้น เลยอยากจะขัดขวางน่ะ!

โฮ่โฮ่

เข้าใจแล้ว

คิทาฮาระกับโคเทกาวะไปเที่ยวเหรอ

บอกว่าเป็นเรื่องเพื่อนไม่ใช่เหรอ!?

คิดว่าควรทำยังไงดีล่ะ?

สรุปก็คือไปเที่ยวเพราะมีเงินก้อนเล็กๆ ใช่ไหม?

ถ้าอย่างนั้นก็เผาลอตเตอรี่นั่นทิ้งไปสิ

ไอ้คนนอกคอก!!

ไม่มีวิธีอื่นอีกเหรอ?

สั่งเยอะจังนะ

แสร้งทำเป็นอุบัติเหตุแล้วให้เป็นหนี้สินอะไรแบบนั้น

คนต่อไป!

จ้างลูกน้องมาโจมตีอะไรแบบนั้น

พี่โอ้!

เอาตั๋วที่ถูกออกมาให้ดูสิ

คนอื่น!

ไปตรงๆ เลย

อย่าไปเลยนะ

เรื่องแค่นี้จะทำได้ยังไงกัน!!

ทำไมล่ะ?

ลองขอให้เขาไม่ไปดูไหม

ทำไมเหรอ? ก็คือว่า...

ถึงจะไม่ได้เป็นแฟนกัน ก็ยังจะรั้งไว้ได้ มันก็แปลกๆ นะ...

อืม

ถ้างั้นก็สารภาพรักแล้วรั้งเขาไว้เลยสิ

ห๊ะ!?

ฉันว่า...

ฉันว่า...

ไม่ได้เหรอ?

นั่นก็คือ...

ถ้าไม่ไหว ความสัมพันธ์ตอนนี้ก็จะหายไปเลย

เลยกลัว...

อืมม...

เพื่อนเหรอ! เพื่อนบอกแบบนั้นน่ะเหรอ!

เหนื่อยจัง...

ดึกขนาดนี้ เลิกงานพาร์ทไทม์เหรอ

มาช่วยกะกลางวันน่ะ

ช่วงนี้คนในโถงไม่พอเลย

พวกนายดูว่างจังนะ

ฉันถูกเจ้าคนนี้เรียกตัวไป

พวกเรามีเรื่องปรึกษาหน่อยค่ะ!!

เปล่าค่ะ! เป็นเรื่องของเพื่อนฉันน่ะ...

ปรึกษา?

ยังไงก็มีเรื่องให้คุยต่อ ไว้เจอกันใหม่นะ!!

?

มันคืออะไรกันเนี่ย?

ดีแล้วเหรอ?

ความเห็นของอิโอริ... ถึงจะไม่มีก็... ไม่เป็นไร...

งั้นฉันรอตรงนี้ก่อนนะ

เดี๋ยวก่อนๆ!

ยังมีอีกเหรอ

ก็มันยังไม่ได้ แก้เลยนี่นา

แต่ว่าจะมาปรึกษาเรื่องนี้ในที่แบบนี้

ก็จริงนะว่าควรจะเปลี่ยนสถานที่

ถ้างั้นทางนี้

จะพาไปที่ไหนล่ะ

ว่าแต่แว่นตานั่นอะไรเหรอ

แล้วก็หมวกด้วย

ช่วงนี้คนชอบเข้าใจผิดว่าเป็นอิเคโกชิ

อืมม

เมื่อกี้มันไอนะกับ

...ผู้ชายเหรอ?

นี่มัน... ที่นี่นี่นา...

อืม ห้องฉัน

ฉันกลับก่อนนะ

ทำไมล่ะ?

มีธุระส่วนตัวน่ะ

ก็แค่มาดูอนิเมะเองนี่นา

เข้ามาสิๆ

ไม่อยาก! ฉันไม่เข้าไปหรอก!

นี่!

ทำไมล่ะ!

ฉันก็ต้องมีเวลาเตรียมใจบ้างสิ!!

ทำไมต้องเป็นเรื่องไร้สาระแบบนี้ด้วย!

สงสัยจะตั้งใจทำกับฉันอย่างแรงแน่!!

ไอนะโดนผู้ชาย บังคับเหรอ!!?

พอแล้ว เร็วเข้า!

นั่งตรงไหนก็ได้

...อา

เอ่อ...

เป็นอะไรไปเหรอ?

พอคิดว่าห้องของคนแปลกหน้าครั้งแรกของฉัน เป็นของนาย...

ว่าไปแล้ว ฉันก็เป็นคนพาคนแปลกหน้าเข้าห้องเป็นครั้งแรกเหมือนกัน...!

คนแรกที่ได้คู่น่ะคือโคเฮย์...

คนแรกที่ได้คู่น่ะคือเคบะโกะ...

ความสัมพันธ์ทางกาย

แต่ว่า... มันยังไม่ใช่จุดประสงค์แบบนั้นนี่นา

ครั้งแรก... ของ...

คนแรกที่ได้คู่ล่ะ...

จะเป็นคนแรกที่ได้คู่จะยังไงกัน...

เพอร์เฟกต์เลยนี่นา!!

โครม

อุฟุ~

อาฮะ

แถมยังชวนเข้าห้องแล้วเริ่มในสองนาทีเนี่ยนะ...!

แต่ว่ามันก็มาถึงขนาดนี้แล้วนี่นะ

สมเป็นสัตว์คล้ายหมาป่าเลย!

อ่า แม้จะขัดใจอย่างรุนแรง แต่ก็ต้องทำตามเป้าหมายล่ะ

ว่าแต่ มีวิธีดีๆ ไหม?

ก็สินะ...

ลอง...

ชวนเพื่อนๆ มาด้วยไหมล่ะ

พูดอะไรน่ะ!?

จะทำยังไงดี

ไม่ปฏิเสธแล้วยังจะมานั่งกังวลอีกเหรอ!?

ฉันก็ถูกเรียกไปที่นั่นด้วยเหรอ!?

ถ้ามันดูจะรับไม่ไหวก็

การที่จับจุดอ่อนของอีกฝ่ายแล้วขู่เข็ญแบบนั้นน่ะ

อย่าไปคบกับผู้ชายแบบนั้นเด็ดขาดนะ!

ห๊ะ?

ตื่นได้แล้ว ไอนะ!!

ไอนะน่ะน่ารักนะ ต้องรักตัวเองให้มากกว่านี้สิ

เอ!?

เอ!?

ใครกันเนี่ย ก็พี่สาวของคุณคายะนี่นา!?

โคเฮย์จังเหรอ?

หวัดดีครับ สวัสดีครับ

~ เป็นเรื่องแบบนั้นสินะ

เธอคิดว่าเป็นอย่างนั้นเหรอ?

อาฮ่าๆๆๆ

ว่าแต่ของที่สัญญาไว้ยังอยู่ไหม?

ของที่สัญญาไว้เหรอ?

ลืมไปเลย

สัญญาว่าจะให้เกมที่ได้รับจากคิคโค

ที่ไม่มีใครเอาเลย...

นี่ นี่จ้ะ

เจ้าหญิง 804 คน รักเธอผู้บริสุทธิ์

โอ้

~?

หือ?

นายนี่

มีนี่นา?

งั้นก็เป็นพวกที่ไม่ชอบเหรอ

เปล่า ไม่ใช่แบบนั้นหรอก

แต่มันไม่มีเครื่องเกม

ถึงจะไม่อยากชอบ แต่ก็เล่นบนคอมได้นะ

ก็ลองเล่นดูเถอะ จะได้รู้เอง

?

โย่ว เคะโกะ

เหนื่อยจังเลยนะ

คงเป็นการเรียกตัวของคาโนโกะสินะ

เรื่องเหตุฉุกเฉินของไอนะน่ะ

ก็อย่างว่านี่นา

แค่ชวนไปดูหนังเฉยๆ เอง

ถึงจะเป็นนักเรียนมัธยมต้นก็เถอะนะ

ยังไงก็คงเป็นแบบ... ชวนไปดูหนังอีกแล้วล่ะ

อ๊า~♡

อา

ไม่ได้นะ

พัฒนาไปไกลเลยนี่นา?

แย่แล้ว

นี่มันไม่ใช่แค่พัฒนาแล้ว มันคือวิวัฒนาการเลยล่ะ

แต่ถ้าเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติแหละ

จริงด้วยนะ

เอ๊ะ?

ฉันเองก็... จะทำเหมือนกันเหรอ?

ใช่แล้วล่ะ โคโมะก็จะทำเหมือนกัน

เล่นหลายคนมันยังเร็วเกินไปนะ!!

อะไรนะ!?

กับคานาโกะกับไอนะ จะเล่นอะไรเหรอ!?

สนุกจัง! สถานการณ์เป็นยังไงเหรอ!?

ไม่เข้าใจเลยนี่นา!?

พวกเพื่อนของเธอเนี่ย เป็นอะไรกันเนี่ย

ว่าไง...?

เกมอีโร่สมัยนั้นสินะ

ไปโชว์ที่ที่ทำงานพาร์ทไทม์มา

อ๊ะ ฮ่าๆ

ก็ไอนะบางทีจะคลั่งไปเลย เลยคิดว่า

คิดว่าเป็นอะไรเหรอ?

ว่าแต่คิคโค! เกมอีโร่เหรอ

อะไรเหรอ? น่าเบื่อเหรอ?

มันไม่ใช่เรื่องนั้นนะ!

ถ้าเป็นเรื่องจำกัดอายุก็ไม่น่ามีปัญหาแล้วนะ?

ก็จริงอยู่หรอกนะ...

ถ้าเป็นเกมแนวแบบนั้นก็บอกกันก่อนสิ!

ก็บอกแล้วนี่ว่าได้เห็นสาวๆ น่ารักๆ ไง

นั่นมันไม่ใช่แค่ความน่ารักนะ!

เพราะนิยามของความน่ารักมันไม่เหมือนกันในแต่ละคนนี่นา

ถ้างั้นฉันขอไปก่อนนะ

ว่าแต่เรื่องปรึกษาความรักของไอนะยังค้างอยู่เลยนี่นา

เหรอ?

แล้วทำไมถึงไปเล่นเกมอีโร่ล่ะ

ไม่น่าเชื่อเลยนะเนี่ย

ก็แค่ไม่รู้เองนี่นา!

ถ้าเป็นเรื่องความรัก ก็เรียนรู้จากเกมนั้นสิ

ไม่มีทางได้เรียนรู้อะไรหรอก

ทำไมถึงด่วนตัดสินขนาดนั้นล่ะ

รากฐานของความรักน่ะ สัญชาตญาณการสืบพันธุ์ของเผ่าพันธุ์

แล้วเกมอีโร่ก็คือการจำลองเพื่อบรรลุจุดนั้น

พูดง่ายๆ ก็คือ ตำราเรียนว่าด้วยเรื่องความรักนั่นแหละ!

ใช่แล้ว... คานะ

สรุปก็คือ เรื่องอีโร่ไงล่ะ

ถ้าพูดมาถึงขนาดนั้น ก็ไปลองเล่นต่อดูซะ

ถ้าจะให้พูดถึงขนาดนั้นล่ะก็

ติ๊กต่อก

ฉาลาลา

อืมๆ

ฉาลาราน

ตึกเรียน

มิฮะ "....ทำไมถึงใจดีกับฉันขนาดนี้นะ...?"

เป็นเรื่องที่น่าสนใจดีนะ

ตอนที่เริ่มจากฉากนั้นตอนแรกก็คิดว่ายังไงนะ

ใช่แล้ว ใช่แล้วล่ะ

ในที่สุดก็ถึงฉากสารภาพรักแล้วนะ

บรรยากาศที่ตึกเรียนตอนกลางคืนนี่โรแมนติกชะมัด!

โคตะ "ชอบนะ!"

และจากตรงนั้นแหละคือจุดไคลแมกซ์

มิฮะ "....ดีใจจัง"

อาคารเรียน

โคตะ「...ฟังนะ?」 มิซึฮะ「...อืม」 แค่แลกเปลี่ยนกันแค่นั้น ฉันก็ เริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตอย่างเบามือ

ห๊ะ?

ใช่เลย! นี่แหละ!

ชายหญิงที่ผ่านความยากลำบากจนความรู้สึกตรงกัน

ทั้งสองคนได้พบกันในห้องเรียนแล้วก็—

ชอบมาตลอดเลย!

......

โคเฮย์คุง...!

ในที่สุดก็...พูดออกมาแล้วนะ

ขอโทษที่ทำให้รอนะ

และทั้งสองคนที่ต้องการสายสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งกว่านั้น—

ฉันอยากรู้จักเธอให้มากกว่านี้อีก

ฉันก็...เหมือนกันนะ

ฟังนะ?

มันจะเป็นไปได้ยังไงล่ะ

ทำไมล่ะ!?

อย่างน้อยก็...

นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลยนะเนี่ย

จะให้พูดว่า "ฟังนะ?" แล้วจะเป็นไปได้ยังไงกันล่ะ!

เพิ่งคบกับแฟนครั้งแรกด้วยซ้ำ แล้วจะถึงขั้นนั้นในวันเดียวได้ไง!

แถมยังเป็นบนโต๊ะเรียนในโรงเรียนอีก เก่งมือเลยนะนั่น

หลังน่าจะปวดน่าดูเลย

แต่ว่านี่คือสามัญสำนึกของเกมอีโร่ส่วนใหญ่

ในชีวิตจริงมันเป็นไปไม่ได้นี่นา!

ใช่ๆ!

ปกติครั้งแรกมันก็จะเป็นตอนกลางคืนที่โรงแรมสวยๆ เหมือนทริปฮันนีมูนไง...

เปล่า ไม่ใช่แค่นั้น

ไม่มีเลยเหรอ!?

ไม่ได้บอกว่าไม่มีหรอกนะ แต่มันเป็นส่วนน้อยในยุคนี้แหละ

ปกติก็จะเป็นห้องของเขา หรือโรงแรมที่ดูเก๋ๆ หน่อยไม่ใช่เหรอ?

ตั้งแต่แรกเลยนะ นางเอกคนนี้เนี่ย

แค่ชุดชั้นในมันเข้าคู่กันแล้วก็แสดงว่าพร้อมลุยสุดๆ เลยใช่ไหมเนี่ย

เธอพูดว่าอะไรนะ!!?

ก็ปกติของฉันมันไม่เคยจะเข้าคู่กันนี่นา

โดยเฉพาะหน้าร้อนน่ะนะ เพราะฉันจะกังวลเรื่องผ้าซีทรูอะไรแบบนี้ มันก็เลยไม่เข้าคู่กันน่ะ

แต่เวลาที่ฉันตั้งใจอะไรเป็นพิเศษก็จะเข้าคู่ให้ดูนะ

เลิกโชว์ความเป็นจริงที่มันดิบๆ นั่นได้แล้วน่า!

ถึงจะว่าอย่างนั้น มันอาจจะแค่เราเป็นพวกคนส่วนน้อยก็ได้นะ

เอาล่ะ ตั้งสติแล้วลองทำต่อกันอีกทีเถอะ

อืม

คากิ

จู่ๆ ก็ใช้ปากเลยเหรอ!?

ครั้งแรกเองนะ!?

มันไม่ถึงกับรู้สึกดีขนาดนั้นทันทีนะ!

ก็บอกว่าเหมือนกับแผลน่ะสิ~

คิดว่าค่อยเริ่มต้นใหม่ในภายหลังน่าจะดีนะ

ครั้งที่สองข้างนอกเหรอ!?

ทั้งๆ ที่เป็นครั้งแรกในห้องเรียนมันเป็นไปไม่ได้เลยนะ!

ติดการทำข้างนอกเข้าอย่างจังเลยสินะเนี่ย

ให้ตายสิ!!!

ก็คิดว่ามันเป็นไปไม่ได้จริงๆ นะ

ตั้งแต่แรกเลยนะ การเริ่มทันทีที่คบกันมันไม่โอเคเลย!

ถ้าเป็นครั้งแรกด้วยกัน ก็ต้องเตรียมตัวให้ดีสิ

นั่นแหละ

ฉันว่าการมีอารัมภบทที่สั้นมันก็แย่นะ

โอ้โหหหห!

ไม่สิ...เกมอีโร่มันมีประโยชน์ต่อชีวิตนะ...เป็นตำราเรียนเรื่องความรักเลยล่ะ...

นั่นมันคงจะไม่ขนาดนั้นหรอกนะ

ถึงจะบอกว่าน่าสนใจในฐานะเกมก็เถอะ

จริงๆ แล้ว ในฐานะคนที่มาปรึกษา

โคตะ: "ขอโทษนะ ทริปหน้าไปไม่ได้แล้ว"

มิฮะ: "ทำไมเหรอ?"

ไม่รู้ทำไมกะงานพาร์ทไทม์ถึงได้ออกทุกวัน...

กะ

...งานเหรอ?

ให้ไปช่วยกะกลางวันไง

ช่วงนี้คนในโถงมันไม่พอเลยน่ะ

อ๊ะ

อื้มมม

ก็บอกแล้วไงว่ามันมีประโยชน์ไง?

ทำหน้าแบบนั้นมันน่าหงุดหงิดนะ

ก็แค่บังเอิญว่าเขาไปทำงานพาร์ทไทม์ที่เดียวกันเอง

เขาเป็นคนที่เพื่อนเธอกำลังชอบอยู่ไง

แล้วก็...ฉันอยากให้เขาเข้ากะให้เยอะๆ เลย

เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วงนะ

ฉันคิดแผนออกมาได้แล้วล่ะ

แต่ถ้าคิดออกแล้ว ทำไมต้องมาประชุมวางแผนตรงนี้ด้วยล่ะ?

จริงเหรอ!?

ไม่ต้องกังวลหรอก

เอ๊ะ?

สวัสดีค่ะ รุ่นพี่ทุกท่าน

คุณโอทสึยะ

ยินดีต้อนรับค่ะ

คุณโอทสึยะไม่ใช่คนดูแลส่วนครัวเหรอคะ?

สวัสดีครับ

ช่วงนี้ทางโถงลูกค้าเหมือนจะขาดคนอยู่เลยค่ะ

รับอะไรดีครับ?

รอก่อนนะ

ผมเอาเซ็ตนี้ครับ

ฉัน เอ่อ...

ว่าแต่คุณโอทสึยะ

คุณได้รับอะไรจากคุณคิทาฮาระมาไหม?

ครับ?

เปล่าหรอก ก็ไม่ได้มีอะไรเป็นพิเศษ

อย่างนั้นเหรอ...

มีอะไรรึเปล่าครับ?

เมื่อวันก่อน ผมถูกสลากกินแบ่งรางวัลใหญ่มาน่ะ

นั่นเป็นเรื่องโชคดีจังเลยนะครับ

อ่า ผมก็ยินดีด้วยจากใจเลยนะ

แต่ว่า ไอ้หมอนั่นน่ะ

ท่าทางแห่งการอวยพร

แต่ว่าเรื่องการนำไปใช้น่ะสิที่เป็นปัญหา

แล้วมันคือเรื่องอะไรเหรอ?

เจ้าบื้อนั่นตั้งใจจะใช้มันไปเปย์ผู้หญิงน่ะ

เอ๊ะ!!?

เป็นไปได้เหรอครับ คุณคิทาฮาระจะทำเรื่องร้ายๆ แบบนั้น...?

ไม่ใช่ขนาดนั้นหรอกนะ แต่ว่า...

ไอ้สารเลวนั่นดูเหมือนจะพาผู้หญิงคนไหนสักคนไปเที่ยว

สองคนเหรอ?

คุณคิทาฮาระไปเที่ยวกับผู้หญิง...

สองคนเอง

นั่นมัน...

...นิดนึงนะ...

ทั้งๆ ที่เป็นคุณคิทาฮาระแต่พูดจาเก่งจังเลยนะ

น่าจะยุ่งจนไปไม่ได้ก็ดีแล้วสิ

ไม่นะ...

ดี! ฉันเอาเปเปรอนชินโญงดีกว่า

บางทีอาจจะมีเรื่องบังเอิญที่กะของเขาไม่เต็มก็ได้นะ

อาฮะฮ่า...

คุยเรื่องอะไรกันน่ะ?

หืมมม...

ไอ้บ้านั่น

ไปเที่ยวกับผู้หญิงเนี่ยนะ...

ไม่เป็นไรนะ คุณอิโอริ?

ช่วงนี้ การทำงานพาร์ทไทม์มัน...

โดนรังแกเหรอ?

เปล่าหรอก มันก็ชินแล้วล่ะ

แต่มันไม่ได้หายไปซะทีเดียว...

ไม่รู้ทำไม จู่ๆ ก็ถูกจัดให้เข้ากะแบบเต็มที่เลย

โดยเฉพาะช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์น่ะ

อย่างนั้นเหรอ?

ดูมีความสุขจังแฮะ

เปล่าหรอกน่า~

เย้! ถึงจะไม่ค่อยเข้าใจเท่าไหร่ แต่มันก็กำลังไปได้ดีนะ

มีคลาสเรียนด้วย ถ้าไม่มีวันหยุดนี่ลำบากแย่เลยนะ

ใช่เลยค่ะ... อยากไปเที่ยวดำน้ำช่วงวันหยุดยาวเลย

อ๊ะอ่า...

ก็คือว่าสัปดาห์หน้าที่ทำงานพาร์ทไทม์จะปรับปรุงร้าน เลยต้องอดใจรอไปก่อนน่ะค่ะ

ยินดีด้วยนะคุณอิโอริ!

โอ๊ยยยย!?

...ด้วยการที่มันเป็นแบบนั้นแหละ แผนการมันถึงได้...

อ่า

เข้าใจแล้วล่ะ

เหมือนจะจนตรอกแล้วมั้งเนี่ย...

นั่นสิ

ถ้าอย่างนั้น ไรนะ ไปเที่ยวดำน้ำด้วยกันเลยไหม?

เอ๊ะ...?

ถ้าเป็นดำน้ำ ไปที่โอกินาวาก็ไม่แปลกนี่นา แล้วอาจจะได้เจอกันที่นั่นด้วย

เงินค่าขนม เก็บไว้นี่ใช่ไหม?

ใช่เลย!

ขอบคุณนะ! งั้นจะลองดู

สู้ๆ นะ~

...ว่าแต่ จะไปคนเดียวเหรอ?

อืม ก็เป็นดำน้ำนี่นา

โคเฮย์ก็ชวนด้วยนะ

แป๊ก

ห๊ะ?

งั้นฉันจะเตรียมตัวไปเที่ยว แล้วเจอกันนะ

อืม

...สรุปคือ ไอนะก็ไปเที่ยวกับผู้ชายสองคนสินะ?

ตอนที่ 62 / จบ