ตอน 65: Chapter 65

พวกแกน่ะ...?

อ๊ะ เอ่อ... คือว่าน่ะ...

ฉันชื่อ มุรานากะ ยูริ เป็นนักพากย์ค่ะ☆

ฟุ

นักพากย์เหรอ?

ใช่แล้วๆ!

แล้วนี่คือคู่หมั้นของฉัน อิเคกุจิ ยูอิจิ คุณค่ะ

โฮ่ๆ

นี่สิ คุณอิเคกุจิ...รู้จักใช่ไหมคะ?

ฮึบ ต้องทักทายหน่อยสิ

ทำไมล่ะผู้หญิง

ดูเหมือนจะอ่อนแรงไปหน่อยนะ

ไม่หรอกค่ะ ไม่ใช่ขนาดนั้น

คุณยูอิจิคะ

...อีกแล้วเหรอคะ...

หืม?

...เรื่องอิเคกุจิอะไรนั่น...ก็ช่างมันเถอะ...

เดี๋ยวนะนนน!?

ไม่ใช่สิ! เมื่อคืนมีเรื่องน่าตกใจเกิดขึ้นนะ!

หืม

ตอนนี้ถึงแม้จะสิ้นหวังไปหน่อย แต่คุณอิเคกุจิคนนั้นก็เป็นแบบนั้นแหละ

สรุปก็คือพวกแกน่ะ หมั้นกับคุณอิเคกุจิที่เป็นนักพากย์น่ะ

หืมๆๆ

ใช่แล้วค่ะ!

อื้ม

ว่าแต่ เสื้อเชิ้ตนี่รสนิยมดีจังเลยนะ

น่าเสียดายจัง สาวสายซึน

อ๊าาา‼

แล้วก็ ดูจากท่าทางของแกน่ะ ก็เป็นสาวสายเกะ (เกะกาจัง) ชัดๆ เลยนี่นา

อ๊าาาาา...

ยังไงก็ไม่ใช่คนเดียวกันเลยนะนนน!!

ฮืออ!

คิดยังไงล่ะ?

อะไรก็ไม่รู้น่ะ...

มือถือก็ต่อไม่ติด

พรึ่บๆๆ

การที่มันไม่รับสายก็ยืนยันได้เลยว่าตัวจริงแน่ๆ เลยเนอะ

เคบาโกะโกหกเก่งเกินไปแล้ว...

ฮิรป๊อป

นั่นแหละ

หืม?

จากไอนะเหรอ?

เปล่า สรุปว่าคนอื่นน่ะ...

แต่ว่าพวกนั้นจะคบกันได้ยังไงกันนะ

ก็นึกว่าไม่มีท่าทีอะไรแบบนั้นเลยซะอีก

มีความเป็นไปได้ว่าเกิดความเข้าใจผิดรึเปล่า

ในสถานการณ์แบบนั้นน่ะเหรอ?

ดูยังไงมันก็ชัวร์แล้วไม่ใช่เหรอ

แต่มันก็ดูสิ

ก็เป็นไอนะกับคุณอิมามุระนี่นา

จริงด้วยนะ คำพูดนั้นมันมีน้ำหนักน่าประหลาดใจ

ยังไงก็ต้องเค้นให้ได้ ไม่อย่างนั้นจะไม่ได้คำตอบ

เค้นเหรอคะ?

คาซาอุ

ต้องเช็คก่อนว่าโคเฮย์โตขึ้นเป็นผู้ชายแล้วหรือเปล่า

เป้าสนใจคือตรงนั้นเหรอ!?

แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าสองคนนั้นไปที่ไหนแล้วล่ะ

อรุณสวัสดิ์ค่ะ

...อรุณสวัสดิ์...ค่ะ...

ได้เจอกันที่นี่ด้วยนะ บังเอิญจริงๆ เลยนะ เคบาโกะ

คุณหมายถึงใครคะ? ดิฉันชื่อมุรานากะ ยูริกะค่ะ

คุณโยชิวาระ ไอนะ คุณอิมามุระ โคเฮย์ รอสักครู่นะคะ

เชิญที่เคาน์เตอร์ได้เลยค่ะー

ไม่ว่าจะพยายามปิดบังแค่ไหนก็หนีไม่พ้นหรอกค่ะ!

เป็นเรื่องการยกเลิกใช่ไหมคะ

ไง โคเฮย์

เพราะว่าคนไปด้วยไม่ค่อยสบาย เลยเป็นครั้งนี้...

ดูเหนื่อยมากเลยนี่นา

...ก็คงอย่างนั้นล่ะ

...คิทาฮาระสินะ

มีอะไร ถึงได้อ่อนแรงขนาดนี้ล่ะ?

มีอะไร...เหรอ

...นายมันคงไม่เข้าใจหรอก

ปึ้ก

!?

จะพูดว่านายไม่เข้าใจอะไรนี่...

อย่าอธิบายเยอะนักเลย

ยิ่งหนักเท่าไหร่ ผ้าปูที่นอนก็ยิ่งชุ่มจนใกล้จะแห้งผากแล้ว

อ๊าาาา!?

โอ้โห นาย! นั่นมัน... ไม่ใช่หรือ!!

อย่าตะโกนข้างหูสิ มันจะก้องอยู่ในหัวนะ

อย่ามาสนใจฉันเลยน่า

เดี๋ยวก่อน ให้ฉันถามสักเรื่องเดียว

โคเฮย์

แก...

ทำมันแล้วเหรอ?

ทำแล้วเหรอ...

งั้นเหรอ?

อืม

อ่าาา?

เป้าสนใจของนายนี่มันต่ำต้อย น่าอิจฉานะ

ฟังให้ดีนะ คิทาฮาระ

อย่าเอาคำถามที่เด็กๆ และตื้นเขินแบบนั้นมาถามฉันอีกเลยนะ

ว่ายังไงน่ะ เจ้าเวร! การที่แกมองฉันต่ำน่ะ แปลว่าท้ายที่สุดแล้วก็...

เช่นนั้นทุกท่าน เชิญย้ายไปที่เรือได้เลยครับー

เฮ้ อิโอริ รวมตัวกัน

เดี๋ยวก่อน ชิโซ! เรื่องนี้มันสำคัญกว่าชีวิตอีกนะโว้ย!

ทำไมถึงโกรธขนาดนั้นล่ะ

จะทำยังไงให้ฉันนิ่งเฉยได้ล่ะเนี่ย

ในการแข่งที่สำคัญที่สุดในฐานะลูกผู้ชาย ดันตามหลังโคเฮย์ได้เนี่ยนะ...

หืมมม

แถมไอ้หมอนั่นยังบอกด้วยว่าปกติแล้วไม่ได้สนใจผู้หญิงในโลกสองมิตินะอีก!

ช่างมันเถอะน่าเรื่องพวกนั้น

โลกจริงเหรอ?

อา ดีแล้วล่ะ เรื่องแบบนั้น

จะดีได้ไงล่ะ!!

ฟังนะ? เปรียบเทียบกับสถานะของแกน่ะ

กับซากุระโกะที่ถูกรางวัลทริปดำน้ำที่ลังกิโลอา...

ถูกรางวัล!!

ตั๋ว

ฉันชอบช้อปปิ้งมากกว่าดำน้ำนะ

ไม่เอา

ขนาดโดนพูดแบบนั้นแล้วนะ

นั่นมันยอมไม่ได้นะ

อ๊ะ แย่จัง

มันรู้สึกหงุดหงิดใจ!

งั้นฉันจะอยู่ตรงโน้นนะ ไปคนเดียวเลยล่ะ

ใช่ไหม?

อ๊ะ ใช่

รู้สึกหงุดหงิดเหรอ?

อะไรน่ะ แปลกๆ เหรอ?

เปล่าหรอก

ปกติก็น่าจะว่า "งับๆ/เคี้ยวตุ้ยๆ" มั้ง

งั้นขอรวมกลุ่มกันตรงใต้ห่วงเลยนะ

จ้า

พวกเราก็จะไปเหมือนกันนะ

รู้แล้ว

อิโอริ

6

ตอนนี้ อย่าคิดเรื่องยากๆ เลย

นำอยู่

จ๋อม

แปะ

ไม่ต้องคิดเรื่องยากๆ หรอก

ก็จริงนะ นี่มันเป็นการกลับไปทวงแค้นที่โอกินาวาแล้วนี่นา

ว่าไปแล้วนะ

ตอนนั้นก็นั่งมองจากข้างบนเฉยๆ สินะ

คราวนี้เนี่ย—

?

อิ

11

จิสะ!

เป็นอะไรไปล่ะ?

ให้ฉันดูด้วยสิ

รูปของวันนี้ใช่ไหม?

ทรรศนะคือ เต่าทะเลที่มองใกล้ๆ นี่มันสุดยอดจริงๆ เลยนะ!

อารมณ์ดีขึ้นแล้วเหรอ?

อ่า ใช่แล้ว

พอได้มองลงไปในทะเลน่ะ

รู้สึกเหมือนนี่เป็นภาพที่เคยไม่ได้เห็นมาก่อน มันรู้สึกดีสุดๆ เลยล่ะ

อาการหงุดหงิดใจมันหายไปหมดแล้ว

งั้นเรื่องของพวกแกสองคนก็ไม่กังวลแล้วเหรอ?

นั่นกับเรื่องนี้มันเป็นคนละประเด็นกันนะ

—ก็คือ

พวกแกก็ได้รู้เรื่องที่เราจะไปโอกินาวาแล้วก็รู้สึกอิจฉา

เลยต้องรีบมาถึงโอกินาวาด้วยกันสองคน แต่ดันเกิดความผิดพลาดจนไม่มีที่ให้พัก

เลยต้องนอนค้างคืนไปซะอย่างนั้น!

งั้นที่ไอ้หมอนี่ดูซึมๆ น่ะ

ก็แค่เพราะงานแต่งของคุณมายะมันทำให้เขาเศร้าลงเฉยๆ

ไม่เกี่ยวกับฉันนะ

งั้นเหรอ

ถึงจะบอกว่าแค่เท่านั้น แต่ก็ดูเหมือนจะใกล้ตายแล้วนะเนี่ย

อย่างนี้นี่เอง~

อึ๊ก!

ก็นึกว่าจะเป็นแบบนั้นซะอีก

ความเข้าใจผิดทั้งหมดคลี่คลายแล้วเหรอ?

ก็เป็นโคเฮย์กับเคบาโกะจริงๆ ด้วยสินะ

นั่นหมายความว่ายังไงล่ะ?

หมายความว่าฉันไว้ใจทั้งสองคนในแง่หนึ่ง...หรือเปล่า?

ถ้าอย่างนั้น

เรื่องยุ่งยากที่เหลืออยู่ก็คือเรื่องนี้สินะ

เพราะมันเป็นเครื่องยังชีพของโคเฮย์เลยนี่นา

พรุ่งนี้ดูเหมือนจะดำน้ำยากอีกนะ...

เบียร์โคเฮย์นี่

ดื่มได้ไหม?

หรือจะสั่งเครื่องดื่มรสอ่อนก็ได้นะ?

เอาเถอะนะ

อาจจะไม่รู้สึกอยากดื่มก็ได้ แต่ว่า การลืมมันด้วยเครื่องดื่มแอลกอฮอล์นี่ก็

ไม่เลวเลยนะ แล้วก็เป็นผู้หญิงอีกด้วย

โอ๊ะ?

โคเฮย์!?

พุฮะ

เศร้าจัง...

มันเศร้าจนเหมือนหน้าอกจะแตกออกแล้วเนี่ย

ฉันในฐานะแฟนตัวยง! จะร่วมยินดีกับความสุขของเธอจากใจจริงเลย!!

โอ้!!

พูดได้ดีมากเลย โคเฮย์!

โคเฮย์เป็นแบบอย่างของแฟนตัวจริงเลยนะ!

คิดว่ามันเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมเลยล่ะ

อ่า ขอบใจพวกนายนะ

งั้นขอชนแก้วอีกครั้งเลยนะ

ใช่นะ!

อืม

ค่ำคืนที่สองของโอกินาวา!

เพื่อฉลองที่เราจะได้ดำน้ำด้วยกันอีกครั้ง

อึ๊ก!

ขอให้มันกลายเป็นหน้าความทรงจำที่งดงามนะ!

ขอให้คุณคายะมีความสุขตลอดกาล!!

คำปา~

คิตะฮาระ!

อ่า?

เฮ้ๆ

หาเจอซะที

ซากุระโกะ...?

!?

ทำไมถึง

แกก็มาอยู่ที่นี่ด้วยเนี่ย

จิดะฮะตะ

---อุ๊!?

จิดะ

บะตะ

หมดแรง

ชุบง!

ขอบคุณสำหรับมื้ออาหารนะ