ตอน 25: Chapter 25

ตอนที่ 25 เด็กกำพร้าของฮัสเซ่กับศาลเจ้าเล็ก

คุณโรเซไมน์

การชำระล้างเสร็จแล้วค่ะ

งั้นช่วยบอกชื่อกับ

อายุอีกครั้งได้ไหมคะ

ฉันชื่อโนร่า อายุ 14 ค่ะ

ถ้าไม่เป็นเพราะคุณ ฉันคงถูกขายไปพร้อมกับตอนเป็นผู้ใหญ่แน่เลยค่ะ โล่งใจไปที

ขอบคุณมากนะคะที่รับไปดูแล

การดูแลเรื่องใบไม้...

.

อย่าหักโหมตัวเองเลยนะคะ

การได้ติดต่อกับพวกขุนนาง สำหรับชาวบ้านที่ไม่ได้มีการศึกษาอะไรแบบนี้ ถือว่าปกติแล้วค่ะ

ต่อไปเป็นคุณ

ชื่อกับอายุเหรอคะ?

เด็กคนนี้

ไม่ได้นะคะ โนร่า

ให้เจ้าตัวตอบเองดีกว่าค่ะ

ที่ศาลเจ้า ถ้าคุณนิ่งเฉยต่อคำถามของขุนนาง

ก็จะถูกมองว่าเป็นการขัดขืนและถูกลงโทษค่ะ

ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ เด็กคนนี้แค่...

หะ...

เข้าใจแล้วค่ะ

ดิฉันเองก็มีปฏิสัมพันธ์กับชาวบ้านในย่านล่างด้วย ดังนั้นก็เข้าใจในเหตุผลของโนร่าและพวกเธอค่ะ

แต่ในฐานะหัวหน้าศาลเจ้า ก็ไม่อาจจะอนุญาตได้ค่ะ

จะต้องไม่ขัดคำสั่งของเหล่าขุนนางเด็ดขาดนะคะ

มันใช้ไม่ได้กับขุนนางคนอื่น ๆ ค่ะ

นั่นคือกฎของที่นี่ค่ะ

เอาล่ะ

งั้นช่วยบอกชื่อกับอายุของคุณอีกครั้งได้ไหมคะ

นี่มันตัวร้ายเต็มตัวเลยนี่นา...

แต่ถ้าจะทำต่อจากตรงนี้ ก็ต้องให้เขาเรียนรู้วิธีปฏิบัติตัวกับพวกขุนนางก่อนล่ะค่ะ

เด็กๆ พวกนี้คงจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นแน่ๆ

ต่อไปเป็นมาร์เท่แล้ว

มาร์เท่...

8 ขวบ

ทำได้ดีมากเลยนะเนี่ย

เพราะว่าชีวิตจะเปลี่ยนไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง เลยคิดว่าคงจะลำบากน่าดูเลยค่ะ

คุณโรเซไมน์คะ การชำระล้างเสร็จแล้วค่ะ

แต่ว่าเรื่องอาหารกับที่นอนก็เตรียมไว้ให้แล้วนะ สู้ๆ นะ

พี่สาว กับ มาร์เต ทำอะไรกันอยู่เนี่ย!?

หลีกไป! ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ!!

กัตเตอร์

ทอร์ล

เพราะว่าเป็นอัศวินคุ้มกันของฉัน เลยจบแค่นี้ก็พอแล้ว

ลิค

ไม่จริงค่ะ ไม่ได้ทำอะไรเลยสักนิด

ต่อหน้าพวกขุนนางนี่มันไม่รู้จักรักษาชีวิตเลยนะ...

ตั้งแต่ตัดสินใจว่าจะปกป้องมายน์ ฉันก็เตรียมใจมาถึงระดับนั้นแล้วล่ะ!

ที่ศาลเจ้าน่ะ มีพวกขุนนางเข้าออกเยอะแยะเลยค่ะ

ฟังนะคะ

ไม่เหมือนกับนายกเทศมนตรีของชาวบ้านนะคะ ถ้าขัดคำสั่งไปก็อาจจะถึงแก่ชีวิตได้เลยค่ะ

ดังนั้นจะต้องไม่ขัดคำสั่งเด็ดขาดนะคะ

เพื่อเป็นการตอบแทน ทางเราจะไม่ทำอะไรที่ทำให้พี่น้องคุณต้องพลัดพรากกันเด็ดขาดค่ะ

ดังนั้นช่วยบอกชื่อกับอายุของคุณหน่อยได้ไหมคะ

ทอร์ล

ขอร้องล่ะค่ะ

ไม่อยากกลับไปที่นั่นเลยค่ะ

ลิค 12 ขวบ

พี่ชายของมาร์เท่ค่ะ

ผมทอร์ล 11 ขวบครับ

ดิฉันคือโรเซไมน์ หัวหน้าศาลเจ้าค่ะ

เมื่อวันก่อนเพิ่งเข้ารับพิธีบัพติศมามาค่ะ

ฝากตัวด้วยนะคะ

เอาล่ะ งั้นหลังจากอาหารกลางวัน เราจะพาชมห้องพักกันนะคะ

เฮ้

แล้วพวกเราล่ะคะ?

กิล ช่วยอธิบายให้ฟังหน่อยสิ

ก็สัญญาว่าจะเตรียมอาหารให้ไม่ใช่เหรอคะ

ค่ะ

ที่ศาลเจ้า อาหารถูกเรียกว่าเป็นพรจากเทพเจ้า

และจะถูกเสิร์ฟให้ตามลำดับชั้นของสถานะค่ะ

ขุนนาง · นักบวชสีน้ำเงิน · มิโกะ

สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า

พวกคุณเป็นแค่เด็กฝึกงานเท่านั้นเอง

กิล ผู้ที่รับใช้ข้างกายของดิฉัน

ต่อจากนักบวชสีเทาและมิโกะนะคะ

ที่นี่ก็เป็นจุดสุดท้ายแล้วเหรอเนี่ย

แบบนี้ก็จะไม่มีอะไรเหลือเลยสิคะ

3

นี่มันของพวกเราเหรอ!?

น่าอร่อยจัง

ไม่จริงน่า

สุดยอด

หิมะ

ดีจัง ดูเหมือนว่าจะถูกใจนะ

หลังจากที่สวดมนต์เสร็จแล้วค่ะ

ว่าแต่ บรรยากาศการกินข้าวแถวเมืองชั้นล่างก็เป็นแบบนี้สินะ

อื้... อืม...

คงจะหิวโหยมากเลยสินะ...

นิคิคาโฮ...

คนแถวเมืองชั้นล่างที่ไม่ได้ได้รับการศึกษา ก็เป็นแบบนี้เป็นปกติ...

ค่ะ...

งั้นเราจะพาไปดูห้องนอนนะคะ

ที่นี่เป็นห้องรวมสำหรับผู้หญิงค่ะ

พวกเด็กฝึกงานจะมาพักอยู่ที่ห้องรวมนี้ค่ะ

มีฟูกด้วยเหรอ!?

เตียงเดี๋ยวค่อยเอาเข้ามานะ อดหน่อยนะ

เตียงก็ใช้ได้เหรอคะ?

สุดยอดเลย

แถมถ้ากว้างขนาดนี้ ทุกคนก็นอนได้เลยล่ะ

เอ๊ะ?

นั่นทำไม่ได้นะคะ?

ปีกหญิงนี้ห้ามผู้ชายเข้าค่ะ

ผู้ชายจะเข้าได้แค่ในห้องครัวชั้นใต้ดินกับโรงอาหารชั้นหนึ่งเท่านั้น

วันนี้เป็นกรณีพิเศษที่พามาชมให้ดูค่ะ

โรงอาหาร ห้องครัว

พวกเราเป็นพี่น้องกันนะ?

ชั้นหนึ่ง

ถึงจะเป็นพี่น้องก็ไม่ได้นะคะ

ที่นี่เป็นที่ที่มิโกะสีเทาคนอื่นอาศัยอยู่ด้วยค่ะ

และสำหรับมิโกะคนอื่นแล้ว ทอร์ลกับลิคก็เป็นผู้ชายคนอื่นเหมือนกับนักบวชสีเทาคนอื่นค่ะ

พวกเขาก็ไม่ได้ทำอะไรเลยค่ะ

เป็นแค่พวกเราที่เป็นห่วงเท่านั้นเอง...

ดิฉันเข้าใจค่ะ

แต่ว่า

นอร่าจะยอมรับได้ไหมคะ ถ้าถูกบอกว่านักบวชคนอื่นก็ไม่ได้ทำอะไรเลยเหมือนกัน?

งั้นก็สร้างห้องที่โรงอาหาร แล้วก็นอนกับพี่สาวๆ ที่นั่น

การนอนที่โรงอาหารก็ไม่เป็นไรหรอกค่ะ

แต่ว่าโรงอาหารเป็นที่ที่ทุกคนใช้กัน ดังนั้นก็เลยสร้างห้องไม่ได้ค่ะ

มันกว้างขนาดนั้นแล้ว ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอคะ!

อันนั้นก็ไม่ได้ อันนี้ก็ไม่ได้อีก

แกนี่...!!

นายไม่เข้าใจความรู้สึกที่ไม่อยากห่างจากครอบครัวของตัวเองเลยเหรอ!?

ความรู้สึกที่อยากอยู่กับครอบครัวด้วยกัน

เข้าใจมากเลยค่ะ

แบบนั้นน่ะ

แต่ว่า

จะให้ปฏิบัติกับเด็กๆ พวกนี้เป็นพิเศษอย่างเดียวได้ยังไงกันล่ะ

ไม่มีใครที่รู้ความรู้สึกนั้นได้เท่าคุณโรเซมาอินเลยค่ะ

คุณโรเซมาอินได้รับการยอมรับในความสามารถนั้น

จนได้มาเป็นบุตรบุญธรรมของท่านขุนนาง

และได้ตัดสินใจที่จะห่างจากครอบครัวในพิธีรับศีล

และตอนนี้ก็ได้รับมอบหมายให้เป็นหัวหน้าวิหาร ทำให้ต้องเดินทางไปมาระหว่างปราสาทกับวิหาร

พร้อมกับใช้ชีวิตอยู่ด้วยความเหงาที่ไม่ได้พบหน้าครอบครัวค่ะ

ไม่ต้องถูกขายให้พี่สาว

เป็นคุณโรเซไมน์ที่ทำให้พวกเราสามารถใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันได้ แม้ว่าห้องจะต่างกันก็ตามค่ะ

ฉันที่เป็นคนรับใช้คนนำ จะไม่ยอมให้เด็ดขาดค่ะ

แม้ว่าคุณโรเซไมน์จะให้อภัยก็ตาม

“อ๊ะ” “อ๊ะ” “อ๊ะ”

ฟรังกำลังโกรธใครอยู่เหรอ!?

ไม่เคยเห็นคุณโกรธขนาดนี้มาก่อนเลยนะ

แถมไม่ใช่เพราะหัวหน้าคณะนักบวช แต่เป็นเพราะตัวฉันเองด้วยเหรอ!?

อู

พอแล้วค่ะ

เจ็บมือแย่เลยสิคะ?

จนถึงตอนนี้ก็ไม่เคยทำร้ายใครเลยนี่นา

ให้ฟรันทำร้ายไปซะแล้ว

คุณโกรธแทนพวกเราสินะคะ

ทาวววว

เป็นความผิดของฉันที่เป็นนายท่านเอง

ขอบคุณนะคะ ฟรัน

ทอร์ล

ลิค

และ

ความรู้สึกที่อยากจะปกป้องครอบครัวของพวกคุณน่ะ ดิฉันเข้าใจมากเลยค่ะ

ความกังวลที่ว่าโลกใบนี้มัน ไม่เข้ากับสามัญสำนึกของตัวเองเลย

ดิฉันคิดว่าตัวเองเข้าใจมันนะคะ

แต่ว่า

พวกคุณไม่ได้อยู่คนเดียวนะคะ?

ถึงแม้ว่าจะไม่ได้นอนด้วยกัน

แต่ถ้าคุณยืนยันจริงๆ ก็ไม่เป็นไรค่ะที่จะนอนที่โรงอาหาร

แต่ก็ไม่สามารถจำกัดการเข้าออกของคนในวิหารได้นะคะ

พวกคุณอยู่ด้วยกันได้ไม่ใช่เหรอคะ?

นอกจากนี้...

แล้วความคิดของคุณนอร่ากับมาร์เตลล่ะคะ?

...ทอร์

ฉันจะนอนที่ปีกหญิงนะคะ

พวกคุณสองคนไปที่ปีกชายได้เลยค่ะ

พี่สาว!?

อย่างที่คุณโรเซไมน์พูด ถึงจะเข้าใจว่ามันไม่ใช่แบบนั้น

แต่สุดท้ายแล้ว ถ้ามีผู้ชายที่ไม่รู้จักเข้ามาได้ ก็คงนอนไม่หลับน่ะค่ะ

...ถ้าเป็นที่นี่

ฉันก็จะนอนที่นี่กับโนร่าด้วยค่ะ

ไม่เป็นไรนะ?

ที่นี่

อืม

ไม่น่ากลัวขนาดนั้น...

เข้าใจแล้ว ฉันกับทอร์ลจะไปที่ปีกชาย

แบบนั้นใช่ไหม ทอร์ล?

...อืม

ดีแล้วที่มันสงบลงได้

ถ้าอย่างนั้นจะพาไปดูห้องอื่นนะคะ

ถ้าอย่างนั้นจะขออภัยด้วยค่ะ

คุณโรเซไมน์คือหัวหน้าวิหารค่ะ

ขอให้พวกคุณกล่าวคำขอโทษต่อการแสดงกิริยาที่ไม่เคารพหัวหน้าวิหารด้วยค่ะ

ขะ...ขอโทษค่ะ!

นี่ ทอร์ลกับพวกเธอก็ขอโทษด้วยนะ!!

ขะ...ขอโทษค่ะ!

ขอโทษค่ะ!

ให้อภัยนะคะ

ขอโทษค่ะ!

แบบนี้เรื่องนี้ก็จบแล้วใช่ไหมคะ?

กิล

นิโคลา

ขอให้คุณโรเซไมน์ช่วยแนะนำห้องต่อให้หน่อยนะคะ

ว...วะ ดิฉันเองก็ ในฐานะผู้อำนวยการสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า อยากจะรับหน้าที่ แนะนำห้องด้วยเหมือนกันค่ะ

คุณโรเซไมน์มีเรื่องสำคัญจะบอกค่ะ

เรามาคุยกันอย่างสบายๆ ที่ห้องกันนะคะ

ถ้าอย่างนั้นจะไปนะคะ!!

เดี๋ยวก่อน! อย่าทิ้งพวกเราไว้สิ!

อ๊ะ!

เดิมทีคนที่ทำกิริยาไม่สุภาพก็คือฉันเองนะคะ

ขออภัยด้วยค่ะ

ฟรังโกรธเพราะฉันนะ

แล้วทำไมต้องเป็นฉันที่โดนดุด้วยล่ะคะ?

มีใครบอกหน่อยสิ!

ไม่นะ

ว่าแต่

มีใครช่วยด้วย!