ตอน 28: Chapter 28

เพราะว่าปราสาทมันกว้างมากเลยครับ

ขออนุญาตให้ขี่สัตว์คู่ใจของคุณหนูได้ไหมครับ?

ล้มอีกแล้วเหรอ?

ถ้าอยู่ข้างในปราสาท ปีกมันจะเกะกะไม่ใช่เหรอ?

ถ้ามันไม่เกะกะก็ดีแล้วนี่นา!?

สัตว์คู่ใจของคุณหนูไม่มีปีกสักหน่อยครับ

สามารถทำให้เล็กลงได้ด้วยครับ

เอามาให้ดูหน่อยสิ

ถ้ามันน่าสนใจก็จะอนุญาตให้

ถ้ามันน่าสนใจก็ดีแล้วนี่นา!?

ถ้าทางนี้สบายๆ ได้ก็ดีนะ

ตอนที่ 28

สนุกดี เลยอนุญาตให้!

สมกับเป็นคุณโรเซไมน์เลย สนุกจริงๆ!

คุณนี่คิดอะไรที่เราไม่เคยคิดออกเลยนะ

เดี๋ยวก่อนสิ คุณジルเวสเตอร์!

จะอนุญาตจริงๆ เหรอ!?

อ่า เพราะสัญญาไว้แล้ว ก็ต้องทำสิ

นี่มันในปราสาทเลยนะ...

แล้วมีเรื่องอะไรล่ะ?

ก็เพื่อนกันนี่ครับ

คุณพ่อที่ทำท่าเฉยๆ ในสถานการณ์แบบนี้ ก็อาจจะเหมาะเป็นเจ้า領ได้เหมือนกันนะ...

ฟูโก้! เก็บได้สำเร็จ!!

รู้สึกเหนื่อยกว่าปกติแฮะ

คุณโรเซไมน์คะ การตรวจเยี่ยมที่ฮัสเซในวันมะรืนนี้ คุณน่าจะพักก่อนจะดีกว่านะคะ...

ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไร

ก็มีการโจมตีเข้ามานี่นา เลยเป็นห่วงค่ะ

ให้ไปเถอะค่ะ

วันตรวจเยี่ยมของคุณฮัสเซ────

เฮ้อ

คุณโรเซไมน์ ยินดีต้อนรับครับ

โล่งอกไปทีที่ทุกคนปลอดภัย

ครับ เป็นเพราะเวทมนตร์ป้องกันของคุณโรเซไมน์เลยครับ

โนร่ากับคุณมาร์เตก็คงกลัวแย่เลยสินะ แต่ว่าไม่เป็นไรใช่ไหม?

ฮานะ... ขอคุยด้วยได้ไหมคะ?

เริ่มมีมารยาทแล้วนะ!

แถมสีหน้าก็ดูดีขึ้นด้วย

คนพวกนั้นทำอะไรไม่ได้เลย

ตกใจมากเลยนะ แต่ก็รู้สึกโล่งใจสุดๆ ไปเลย

...การใช้คำพูดก็ยังไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ว่า

ขอบคุณค่ะ คุณโรเซไมน์

ฉันดีใจจังที่ได้มาอยู่ที่นี่

ฉันด้วย!

พี่สาวบอกว่าแน่ๆ จะไม่พาไปจริงๆ ทำให้ดีใจมากๆ เลยครับ

แล้วก็ยังได้กินข้าวทุกวันด้วย

ฉันได้บอกทุกคนไปแล้วว่าคนที่ทำโรงเรียนอนุบาลนี้ก็คือแกนี่แหละ!

แกตัวเล็กนะ แต่เจ๋งจริงๆ เลยนี่นา!

แล้วคุณริคล่ะครับ?

เอ่อ... เมืองมันจะอิสระกว่าไหมล่ะครับ?

ผมก็รู้แล้วว่าที่นี่มันปลอดภัยจริงๆ นะครับ

มาร์เตก็กลับมา ยิ้มได้อีกครั้งแล้ว

ทางนั้นมันสำคัญที่สุดเลยนะ

ขอบคุณครับ คุณโรเซไมน์

วิธีการรับมาเลี้ยงของผมมันผิดไปหน่อย

แต่การที่รับมาเลี้ยงมันเองก็น่าจะไม่ผิดใช่ไหมครับ

อย่างน้อยก็อยากจะหาวิธีที่มันจะนำมาซึ่งผลลัพธ์ที่ดีต่อเจ้าตัวพวกนี้และเมืองฮัสเซ

คุณโรเซไมน์เหรอครับ?

ต่อไปก็ช่วยสนับสนุนให้ผมคุ้นชินกับวิหารด้วยนะครับ

แต่ว่าจะทำยังไงล่ะ?

อรุณสวัสดิ์ค่ะ คุณโรเซไมน์

วันนี้ก็นอนไม่ค่อยหลับเลย

แต่ว่าวันนี้ในที่สุดก็ได้เจอคุณลุตซ์แล้ว

ได้เจอคุณลุตซ์แล้วก็ได้คุยกับเขา

แล้วก็ให้คุณเบ็นโน่ดุหน่อยก็ดีค่ะ

อาจจะรู้สึกดีขึ้นหน่อยนะ

อันตราย!!

อ๊ะ...

...คุณโรเซไมน์

ดูเหมือนจะเดินลำบากเลยนะคะ

การประชุมวันนี้ น่าจะเลื่อนออกไปจะดีกว่าค่ะ

ถึงจะบอกว่าอาการของฉันแย่ขนาดนั้นก็เถอะนะ

แต่ว่า

ก็รู้สึกกลัว กลัวจัง

พอหลับตาอยู่คนเดียว

อยากอยู่กับใครสักคนจัง

คุณโรเซไมน์คะ

ดูเหมือนว่าความรู้สึกของคุณจะไม่เปลี่ยนเลย งั้นขอให้ช่วยพาไปที่ห้องผู้อำนวยการก่อนได้ไหมคะ?

ได้โปรดเถอะค่ะ

ตระตระตระตระ

รูปแบบ

ต้องขออภัยในความอ่อนแอของฉันด้วยค่ะ

ในที่สุดก็มาถึงตรงนี้ได้แล้ว...

ลุตซ์...

แย่แล้ว จะล้มแล้วสิ!

เกิดอะไรขึ้นเหรอ?

○

ทำหน้าแบบนั้นทำไมล่ะ

แค่คุณฟรันพาเรามาที่นี่ก่อนก็พอแล้ว

หมายความว่าให้จัดการเรื่องใจให้เรียบร้อยก่อนการเจรจาธุรกิจสินะ?

อุ่นจัง

มือที่สัมผัสตัวฉันนี่

ลุตซ์

เรื่องแบบนั้นแกมันทำไม่ได้หรอกน่า!

ฟังนะ ลุตซ์

แล้วก็ นอนไม่หลับเลย...

ช่าง ใจดีเสียจริงนะ

เอ๊ะ!?

ใจดีอะไรกันคะ!? โจทย์ที่โหดขนาดนั้น! ฉันจะตายอยู่แล้วนะคะ!?

ไม่ใช่เรื่องของเธอ

แต่เป็นเรื่องของเมืองฮัสเซ

เจ้าเมืองคนนั้นน่ะ แค่ทำผิดคำสั่งครั้งแรก ก็สมควรถูกลงโทษแล้วล่ะ

แค่โจมตีอาคารที่เจ้าผู้ครองแคว้นสร้างขึ้นมา เมืองฮัสเซก็อาจจะถูกเผาทำลายทั้งผู้คนได้เลยไม่ใช่เหรอ?

วิหารน้อยนี่เป็นอาคารสีขาวที่ตระกูลเจ้าผู้ครองแคว้นร่ายเวทมนตร์สร้างขึ้นมาตามคำขอของบุตรสาวบุญธรรมของท่านเจ้าผู้ครองแคว้นค่ะ

การโจมตีไปยังที่นั่น ถือว่าเป็นการโจมตีต่อตระกูลเจ้าผู้ครองแคว้น

คนที่ทำ "สิ่งนั้น" ไปเป็นอย่างไรบ้างคะ?

เป็นขุนนางจากแคว้นอื่น ท่านเคานต์คนนั้นถูกจำคุกด้วยซ้ำ สาเหตุที่ใหญ่ที่สุดก็คือ

ที่เขาโจมตีฉัน ซึ่งเป็นบุตรสาวบุญธรรมของเจ้าผู้ครองแคว้นค่ะ

ถึงแม้แต่ขุนนางก็ยังถูกจับและจำคุกได้เลย แต่ถ้าสามัญชนทำแบบเดียวกันล่ะก็—

พอวิหารน้อยถูก โจมตีแล้ว ฮัสเซก็จบเห่แล้วล่ะ

ถ้ายังไม่มีอะไรเกิดขึ้น แปลว่าหัวหน้าคณะนักบวชยังไม่ได้รายงานเรื่องนี้ขึ้นไปสินะ

นั่นหมายความว่าถ้าไม่มีโจทย์ของฉัน ฮัสเซก็...

ถูกลบหายไปทั้งเมืองตั้งนานแล้วสินะ

หัวหน้าคณะนักบวชคงบอกว่าเป็นสื่อการสอนที่ดีสินะ?

แน่นอนว่าฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

การสร้างฝ่ายค้านแล้วกลับไปเนี่ย พ่อค้าก็ทำกันอยู่แล้วนี่นา

ถ้าเป็นลูกสาวของเจ้าผู้ครองแคว้น ก็ต้องเรียนรู้เรื่องนี้อยู่ดีแหละ

ไม่ว่าแกจะล้มเหลวแบบไหนก็ตาม ก็ไม่มีปัญหาอะไรหรอก

ทำเต็มที่ไปเลย

นี่คงเป็นเรื่องปกติในโลกนี้สินะ

ถึงจะเป็นคนผิดก็ตาม

ฉันก็ยังรู้สึกกลัวจนทำอะไรไม่ถูกเลยค่ะ

ฉันก็คิดว่ามันเป็นอย่างที่คุณสามีพูดเหมือนกันค่ะ

คุณมาร์คคะ...

ท่านสามีก็เพิ่งจะบรรลุนิติภาวะได้ไม่นานก็สูญเสียผู้ที่นำหน้าไป

แล้วก็ต้องบริหารร้านค้าอยู่คนเดียวแบบลองผิดลองถูกไปเรื่อยๆ

เลยต้องเผชิญกับความล้มเหลวมาหลายครั้งเลยค่ะ

ถ้าอย่างนั้นการได้เรียนรู้ในตอนนี้ที่ยังมีคุณครูคอยสอนอยู่ น่าจะดีกว่าไหมคะ?

นั่นก็เข้าใจค่ะ...

แต่ว่า...

แค่คิดถึงเรื่องนั้นก็รู้สึกไม่สบายตัวขึ้นมาแล้วค่ะ...

ถ้าอย่างนั้นก็เปลี่ยนวิธีคิดสิ

แทนที่จะใส่ร้ายเจ้าเมือง

ลองคิดดูไหมว่าเราจะช่วยชาวเมืองฮัสเซที่ต้องเดือดร้อนจากความผิดของเจ้าเมืองได้ยังไง?

ถ้าโจทย์ของหัวหน้าคณะนักบวชคือให้เลี้ยงฝ่ายค้านแล้วทำให้เมืองมั่นคง

ถ้าเราทำได้ ชาวเมืองฮัสเซที่คัดค้านเจ้าเมืองก็จะยังอยู่ได้ใช่ไหมล่ะ?

อ่า...

ถ้างั้น...อาจจะทำได้นะ

มาคิดกันเถอะว่าเราจะช่วยได้อย่างไร

หัวหน้าวิหารแห่งเอเรนเฟสต์คงเป็นนักบุญผู้เปี่ยมเมตตาที่ใช้พรศักดิ์สิทธิ์ได้สินะ?

—แล้วก็...

เด็กกำพร้าในชนบทน่ะ คือสมบัติของชนบท

เดี๋ยวก่อน

เรื่องนั้นค่อยทำหลังจากเปิดร้านอาหารอิตาเลียนแล้ว

คดีของฮัสเซนี่ไม่ได้มีการกำหนดเส้นตายใช่ไหมคะ?

ใช่ค่ะ

ถ้าอย่างนั้นก็ให้เน้นที่เรื่องตรงหน้านี้ก่อน

พอเรื่องนี้เรียบร้อยแล้วค่อยไปดำเนินการเรื่องของอีกฝ่ายต่อ

คุณเบนโน่ก็จะให้ความร่วมมือด้วยใช่ไหมคะ?

เพราะว่าโรงงานของฮัสเซพวกเราก็มีส่วนเกี่ยวข้องด้วยนี่นา

แบบนั้นก็ดีแล้วใช่ไหม?

คุณโรเซมาอินคะ การที่เราจะทำสองคดีพร้อมกัน น่าจะดีกว่าถ้าเราเน้นไปที่คดีเดียวจะสบายกว่าค่ะ

ก่อนอื่นต้องปรับสภาพร่างกายให้ดีก่อนนะ

ด้วยสีหน้าแบบนี้ คงจะออกไปกล่าวเปิดร้านไม่ได้หรอก

แม้ว่าโจทย์ของฮัสเซเองจะยังคงยากอยู่ก็ตาม

แบบนี้ก็มีคนบอกว่าจะช่วยคิดด้วยกัน

ก็มีคนที่เป็นห่วงฉัน

แค่นั้นก็ทำให้รู้สึกว่าตัวเองน่าจะเดินต่อไปได้อีกครั้ง

แครก...

จะเตรียมชาให้ค่ะ

คืนนั้นฉันก็ได้นอนหลับอย่างเต็มอิ่มเป็นครั้งแรกในรอบนานเลยค่ะ